All Chapters of THE CEO'S NAUGHTY WIFE: Chapter 1 - Chapter 10

Nakangiti ang mga labi ni Selena nang sa wakas ay makaapak na sya sa Manila. Dala-dala ang maliit na bag na may kakaunting gamit at ginto ay naglakad na sya papalabas ng barko. Halos malaglag ang panga nito sa mga matataas na gusali na ngayon nya lang nakita."Ang laking bahay," komento nito habang namamangha.Galing si Selena sa Isla Portobello. Islang tago sa civilisasyon kaya naman gano'n na lamang ang kanyang pagkamangha at pagtataka sa lahat nang makikita nya sa paligid. Wala ang mga iyon sa Isla nila.Mayroon silang katangi-tanging batas sa Isla Portobello at iyon ay kapag tumungtong ka ng ika-walumpo't taong gulang ay nasa sa iyo na ang desisyon kung aalis ka na ba ng Isla o mananatili na habang buhay. Para naman kay Selene ay mas pinili nyang umalis para hanapin ang nakakatanda nitong kapatid na si Seve na sampung taon ng umalis ng Isla. Ito na lamang ang pamilyang natitira sa kanya kaya kahit ang pumasok sa mundong ngayon nya lang mararanasan ay gagawin nya mahanap lamang ang

Selena's POVHindi na ako nakapalag nang kaladkarin nya ako paalis. Huminto kami at gano'n na lang ang pagkamangha ko ng makita ang malaking hayop na kulay asul. Iba ang hitsura nito at medyo may kaliitan. Kalahati lang rin ang katawan nito."Ang galing!" Mabilis kong nilapitan iyon at hinawakan. Ang kinis!"Sakay!" Sabi nito. Napatingin lang ako sa kanya. "Saan ako sasakay?" tanong ko.Kumunot na naman ang noo nito. Binuksan nya ang katawan ng hayop at doon ko nakitang may upuan pala sa loob. Ang galing! Walang ganito sa amin."Sakay!"Nagulat ako sa sigaw nya kaya mabilis akong sumakay at umupo."Patay na ba 'to?" tanong ko. "What?" Inis nyang tanong at bigla na lamang umandar ang hayop na sinasakyan namin."Dahan-dahan naman! Nahihilo ako!" Sigaw ko. "What are you talking about? Ito na ang pinakamahinang takbo ko," sabi nya.Nahihilo talaga ako. Parang umiikot ang mundo ko. Bigla akong napatakip sa bibig ko dahil nasusuka na ako. Nakita iyon ni Alexander kaya naaalarma sya."Hey! H

Selena's POVUmaga na naman. Parang ayaw ko pang bumangon pero kanina pa ako pinipilit ni Centia na maligo. Ang ingay-ingay nya.Pagkababa ko ay nadatnan kong tahimik na umiinom ng kape si Alexander. May hawak itong hindi ko alam kung ano. Parang bato at may binabasa sya roon.Hindi man lang siya tumingin sa akin nang makababa ako."Good morning!"Masigla kong bati. Itinuro iyon sa akin ni Jerrold. Pero tumango lang siya."Good."Yun lang? Ang tipid naman niyang magsalita."Miss Selena."Lumingon ako kay Jerrold na may dala-dalang maliit na notebook raw ang tawag doon."Jerrold, hindi ba ang sabi mo ay kailangan kapag binati ka ng isang tao ay dapat batiin mo rin ito pabalik?" tanong ko sa kanya.Takang tumango naman ito. Lumingon ako kay Alexander na ngayon ay nakatingin na pala sa akin."Hindi ikaw 'yon ah. Wala akong sinabi," sabi ko at umiwas ng tingin. Narinig ko namang natawa si Jerrold sa tabi. Bakit ba lagi na lang syang natatawa?"Ngayong araw... tuturuan kitang umasta umasta

Third person's POVDumating na rin ang araw na ipapakilala ni Alexander si Selena sa kanyang buong angkan. Sakto ring birthday iyon ng Daddy ni Alexander kaya halos kumpleto ang buong pamilya.Nakasuot si Selena ng floral white dress na above the knee. Off-shoulder din iyon kaya mas ma-appeal tingnan ang katawan ng dalaga. Habang si Alexander ay nakapormal ang suot na aakalain mo ay papasok sa trabaho.Nang bumaba sila ng sasakyan ay nanginginig na inilagay ni Selena ang kamay sa braso ni Alexander. Naramdaman ito ng binata kaya hinawakan nya ang kamay ng dalaga."Let's go."Nang makapasok na sila ng tuluyan sa malaking pintuan ay napunta kaagad sa kanila ang atensyon ng lahat lalong-lalo na sa kay Selena na ngayon lang nila nakilala. Iba't iba ang naging reaksyon ng mga tao habang pinagmamasdan at pinag-aaralan ang bawat galaw at mukha ng dalaga.May iilang nabighani sa ganda ni Selena pero ang ilang mga kapatid ng Daddy ni Alexander ay hindi nagustuhan ang natural na morenang kulay

Selena's POVMasaya naman pala sa kompanya ni Xander. Marami na akong naging kaibigan at binibigyan pa nila ako ng pagkain tuwing tanghalian. Kapalit no'n ay ang pagsagot ko sa mga tanong nila sa akin. Ewan ko ba kung bakit ang dami nilang tanong tungkol sa amin ni Xander. Eh bakit hindi na lang nila itanong mismo sa kanya?"Eh Ma'am, sweet ba si Sir sa inyo?" tanong ni Vernel na kumakain ng chichirya sa tabi ko. Apat silang nakatingin sa akin habang hinihintay ang sagot ko. "Ano ba 'yong sweet?" tanong ko dahil parang hindi ko iyon napag-aralan."Ay mukhang hindi," bulong ni Anna na narinig ko naman. "Sweet 'yon yung kung lagi ka nyang pinagsisilbihan, sinasabihan ng mahal kita at nireregalohan ng mga gusto mo." Si Vernel ang sumagot.Napa-isip naman ako. Parang hindi nya naman ginagawa iyon dahil palagi syang galit kung magsalita at minsan lang nya ako kausapin sa bahay."Mahalaga ba 'yon?" tanong ko na lang. "Ay oo, Ma'am! Iyon ang isa sa pinakamahalagang bagay na pwedeng iparanas