All Chapters of เซ่นสวาท: Chapter 31 - Chapter 40

พุดซ้อนมองสองคนตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตานี่ฉันอยู่ที่ไหนกันแน่...เด็กสาวมองสำรวจไปรอบๆ ห้องนี้ก็ห้องเรา เตียงนั้นก็เตียงที่เรานอน“คิดว่ากูโง่มากใช่ไหม! ถึงไม่รู้ว่าเมียตัวเองมีชู้!!”“พี่ราม! พี่พูดอะไร จันไม่เข้าใจ”“ไม่เข้าใจงั้นเหรอ แล้วไอ้ที่อยู่ในท้องมึงลูกใคร! ตอบกูสิ ตอบกูสิว่ะ!!...” เสียงตะคอกดังลั่นทำเอาพุดซ้อนสะดุ้งเฮือกหรือว่าผู้ชายคนนี้ก็คือ ราม พี่ชายของลุงแรม ส่วนผู้หญิงคนนั้นก็คือ จัน เมียและแม่ของลูกพุดซ้อนตัดสินใจคอยๆก้าวถอยไปยืนแอบฟังทั้งสองโต้เถียงกันตรงมุมห้องด้วยความกลัวว่าทั้งสองจะรับรู้การมีอยู่ของตนย้อนกลับไปเมื่อสามวันก่อน...รามที่กลับมาจากโรงสีก่อนเวลา ชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวเข้าบ้าน ยืนเงียบหูฟังคำโต้เถียงของคนสองคนในบ้าน“เอ็งเอาตุ๊กตาหุ่นรูปรอยไปไว้ที่ไหนจัน!”“ไอ้แรม เอ็งอยากเห็นข้าไม่มีความสุขจริง ๆใช่ไหม?”“ความสุขของเอ็งคืออะไรจัน บ้าน เงินทอง หรือของมีค่า เอ็งอยากได้อะไรบอกข้า ข้าหามาให้เอ็งได้ทุกอย่าง ไอ้รามมันไม่ได้รักเอ็ง เอ็งก็รู้ดีอยู่กับใจ ยิ่งตอนนี้เอ็งกำลังตั้งท้องลูกของข้าคิดหรือว่าไอ้รามมันจะรักเอ็งกับลูกได้”รามกำหมัดแน่นกัดฟันกรอดเม

ท่ามกลางความมืดในบ้านหลังใหญ่ ร่างสูงค่อย ๆ เดินลงมาจากชั้นสองไปยังห้องเก็บของใต้บันไดซึ่งเป็นช่องขนาดพอดีคนมือใหญ่คว้านหาของบางอย่างที่ใครบางคนแอบซ่อนไว้เมื่อตอนเย็น ก่อนจะเจอเข้ากับสิ่งที่ตามหา รามหยิบตุ๊กตาหุ่นรูปรอยที่ปั้นขึ้นจากดินเหนียวเจ็ดป่าช้าโดยมีด้ายลงอาคมผูกมัดเอาไว้“เอ็งทำของสกปรกใส่ข้าจริง ๆ สินะ” รามกำตุ๊กตาหุ่นรูปรอยในมือแน่น คิดไปถึงคนที่นอนหลับสบายอยู่บนชั้นสองด้วยความผิดหวังถึงเขาจะมีใจให้จันมาก่อน แต่พอรู้ความจริงว่าเธอใช้วิธีสกปรก รามรู้สึกผิดหวังและความผิดหวังแปรเปลี่ยนเป็นความแค้น เมื่อเธอสมรู้ร่วมคิดกับแรมสวมเขาให้เขาจนตั้งท้อง!รามกำหุ่นรูปรอยออกจากบ้าน ความโกรธแค้นพาเขามุ่งหน้าไปยังป่าช้าท้ายวัด“มึงเป็นใคร มาที่นี่ทำไม” อาจารย์คงลืมตาออกจากสมาธิ เพ่งสายตามองคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์“จัดการตุ๊กตาคู่นี้ให้ข้าที” รามวางหุ่นรูปรอยไว้ตรงหน้า อาจารย์คงมองตุ๊กตาหุ่นรูปรอยที่ถูกลงอาคมผูกมัดจิตใจ เพ่งกระแสดูเจ้าของอวิชชาที่ลงอาคมไว้ในหุ่น ก็ได้รู้ว่าใครเป็นคนทำและทำใส่ใคร“มึงแน่ใจรึ ว่าอยากให้กูทำแบบนั้น” อาจารย์คงถามลองเชิง จะให้ถอนอาคมเสน่ห์ออกจาก

ลมพัดเอื่อยเอื่อยผ่านเข้ามาในห้องนอน ร่างเล็กบอบบางนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง ลมหายใจสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเธอยังมีชีวิต“พุด เอ็งหลับนานเกินไปแล้วนะ” พุดซ้อนยังไม่ฟื้นคืนสติตั้งแต่วันนั้นเป็นเวลาสามวันแล้ว แรมเฝ้าดูแลวนเวียนไม่ห่าง ตอนนี้เขาสามารถเข้าออกในบ้านหลังนี้ได้อย่างสบายรามกับจันได้หลวงตาคงช่วยทำลายปลดปล่อยบ่วงเสน่หาที่ผูกมัดทั้งสอง ทำให้ดวงวิญญาณของคนทั้งคู่ได้ไปสู่สัมปรายภพ เหลือเพียงเขาที่ยังไปไหนไม่ได้เพราะได้สร้างบ่วงผูกรักไว้กับคนตรงหน้า“พุด ถ้าเอ็งไม่ตื่นข้าจะไปหาเมียใหม่แล้วนะ..”หากข้าไม่โลภมากอยากได้พลังเอ็งเพื่อรักษาวิญญาณ เอ็งคงไม่ต้องมาเจอกับเรื่องพวกนี้ ข้าขอโทษนะพุดสามวันมาแล้วที่พุดซ้อนนอนหลับใหลไม่ต่างจากเจ้าหญิงนิทรา ไม่ว่าจะทำวิธีไหนพุดซ้อนก็ยังตื่นขึ้นมา“เฮ้อ เวรกรรมอะไรของยัยพุด อยู่ ๆ ก็ล้มหมอนนอนเสื่อไม่รู้สาเหตุ” อุษาเข้ามาดูหลานสาวที่ยังนอนติดเตียง ถึงสภาพภาพนอกจะดูเหมือนคนนอนหลับปกติ แต่อุษาก็ยังไม่วางใจนอกจากจะให้หมอมาดูอาการพุดซ้อนทุกวันอุษายังจัดทำบุญบ้านครั้งใหญ่นิมนต์หลวงตาคงมาพรมน้ำมนต์เพื่อปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายอีกทาง“โยมพุดซ้อนคงอยากพัก อย่าคิดม

“ลุงแรม..”เขายังอยู่ อยู่ที่นี่มาตลอดแล้วทำไมถึง..เอาไงดีว่ะไอ้แรม...ที่ผ่านมาเขาเห็นพุดซ้อนมานั่งร้องไห้คร่ำครวญในศาลาทุกวัน แต่ก็ไม่ยอมออกมาจนวันนี้“พุดคือข้า...” แรมไม่ทันได้พูดอะไรต่อ พุดซ้อนก็หันหลังเดินหนีกลับขึ้นบ้านไปก่อน“คนบ้า คนใจร้าย เห็นเรานั่งร้องไห้ทุกวันได้ลงคอ ทำไมไม่ออกมา ลุงใจร้ายใจร้ายที่สุด” พุดซ้อนสับสนไม่รู้จะทำยังไง เมื่อคนที่คิดว่าทิ้งเธอไปเกิดใหม่แล้วแต่กลับยังอยู่ เธอหนีขึ้นมาห้องคิดว่าเขาคงตามขึ้นมาไม่ได้ที่ผ่านมาที่เรานั่งร้องไห้ ลุงก็รู้ก็เห็นมาตลอดแต่ทำไมลุงยังใจดำทนเห็นเราร้องไห้อยู่ได้ทุกวัน“ลุงผีใจร้าย ใจร้ายที่สุด พุดไม่รักลุงแล้ว”“เอ็งไม่รักข้าจริงเหรอ”“ลุงแรม! ลุงเข้ามาได้ยังไง” พุดซ้อนสะดุ้งอยู่ ๆ แรมก็โผล่เข้ามาในห้องนอนของเธอ แถมยังถือวิสาสะขึ้นไปนอนยิ้มหน้าเป็นอยู่บนเตียงของเธออีกไหนลุงว่าขึ้นมาบนบ้านไม่ได้ไง แล้วนี่อะไร“ลุงเข้ามาได้ยังไง”“เดินมามั้ง..”“ไม่ต้องมาเล่นคำกับพุดเลยนะ”“เด็กโง่ หลับไปเดือนเดียวลืมทุกอย่างเลยนะ ยังดีที่ไม่ลืมผัวด้วย” พุดซ้อนลืมไปว่าคืนที่เธอถูกรามจับตัวไว้ คนที่เข้ามาช่วยเธอคนแรกก็คือแรม ยิ่งตอนนี้ที่หลว

“เอามันเข้าไปในปาก...ได้ไหม” เสียงแผ่วกระซิบข้างใบหูเล็ก ผีร้ายนำพามือนุ่มไปยังสิ่งที่เขาเรียกว่ามัน พุดซ้อนเม้มปากเข้าหากันแน่น กอบกุมลำเนื้อร้อนแล้วรูดขึ้นลงเบา ๆ“อื้ออ!” ผีร้ายครางฮึมในลำคอ เมื่อมือนุ่มซุกซนขยับรูดหนังหุ้มจนปลายหัวหยักเสียวแปลบปลาบร่างใหญ่โน้มลงมาประกบจูบกลีบปากน้อยอีกครั้ง สอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปากเล็ก ดูดดึงเรียวลิ้นอุ่นของร่างเหน่งน้อยซ้ำ ๆ เพื่อระบายอารมณ์แรมมองดวงตาหวานเยิ้มของเด็กสาวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนขยับจ่อลำเนื้อเข้าไปตรงริมฝีปากบาง แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยอะไรมือหนาก็ดันกายใหญ่เข้ามาในโพรงปากเธอทันที กลีบปากบางแทบปริเมื่อขนาดของมันคับแน่นเต็มโพรงปาก ทั้งความยาวที่สอดแทรกเข้ามาก็ทิ่มแทงลิ้นไก่“เมียข้าช่วยผัวหน่อย รีดน้ำมันออกมาที อ๊าส์! เสียวหัวฉิบ”ผีร้ายครางฮึมในลำคอ เมื่อโดนโพรงปากนุ่มโอบรัดลำเนื้ออวบเอาไว้แน่น ก่อนจะขยับสะโพกสอบเข้าออกในโพรงปากเล็กอย่างช้า ๆ คนใต้ร่างอ้าปากดูดรับลำเอ็นใหญ่ที่ขยับเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบในโพรงปาก“อื้ออ อ๊อก อ๊อก”มีบางครั้งที่ฟันซี่น้อยเผลอขูดรูดเข้ากับลำเนื้ออวบ เรียกเสียงครางกระเส่าจากคนด้านบน เป็นความเจ็บปนเ