Semua Bab เกลียดนักรักซะให้เข็ด: Bab 51 - Bab 60

รถจี๊ปคันเก่งแล่นเข้ามาจอดที่ลานจอดรถวีไอพีของคอนโดมิเนียมหรู ซันดับเครื่องยนต์ก่อนจะหันมามองคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างเบาะคนขับ วันนี้บรรยากาศระหว่างพวกเขาไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป มันไม่มีความตึงเครียด ไม่มีการตั้งแง่ หรือกำแพงแห่งความหวาดระแวง มีเพียงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านอยู่รอบตัวหลังจากที่ ‘หนังสือขออนุมัติเป็นแฟน’ ได้รับการเซ็นยินยอมและการันตีสถานะอย่างเป็นทางการซันเดินอ้อมมาเปิดประตูให้พาย มือหนาหยาบกร้านจับจูงมือเล็กของเหรัญญิกสาวเดินเข้าลิฟต์ไปจนถึงห้องพักสไตล์ลอฟต์ที่คุ้นเคย ทันทีที่ประตูห้องปิดลง ซันก็รวบเอวบางเข้ามากอดหลวมๆ จากด้านหลัง คางแกร่งเกยลงบนลาดไหล่เนียนอย่างออดอ้อน ผิดกับมาดจ่าฝูงวิศวะหน้าโหดอย่างสิ้นเชิง“หิวไหม... ตั้งแต่เย็นมัวแต่เคลียร์งานเคลียร์ใจ ยังไม่ได้กินอะไรกันเป็นชิ้นเป็นอันเลยนี่” ซันกระซิบถามเสียงนุ่ม “ในตู้เย็นมีของสดอยู่นะ หรือว่าอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม เดี๋ยวฉันกดสั่งเดลิเวอรี่ให้”พายลูบแขนแกร่งที่โอบกอดเอวเธออยู่เบาๆ รู้สึกท้องร้องประท้วงขึ้นมานิดหน่อยเมื่อเขาพูดถึงของกิน “หิวนิดหน่อยค่ะ แต่ไม่อยากรอเดลิเวอรี่แล้ว ดึกป่านนี้กว่

พายหวีดร้องเสียงหลง ร่างกายเกร็งสะท้านเมื่อปลายลิ้นสากตวัดไล้ลงบนจุดอ่อนไหวกลางกายสาว ซันไม่สนใจคำประท้วง เขาปรนเปรอเธออย่างดีที่สุด ใช้ปากและลิ้นหยอกเย้ากับความนุ่มหยุ่นนั้นอย่างช่ำชองและเอาใจใส่ ดูดดึงความหวานล้ำอย่างไม่รู้เบื่อ ทุกจังหวะที่เขามอบให้มันเต็มไปด้วยความรักและความต้องการที่จะทำให้เธอมีความสุขที่สุดจนพายต้องขยุ้มกลุ่มผมของเขาแน่นความเสียวซ่านตีตื้นขึ้นมาจนถึงขีดสุด พายหอบหายใจแรง ร่างกายกระตุกเกร็งปลดปล่อยความสุขสมออกมาอย่างเต็มที่ สายน้ำรอบกายกระเพื่อมไหว ซันผุดลุกขึ้นจากผิวน้ำ สบตาเธอด้วยแววตาที่หยาดเยิ้มไปด้วยไฟราคะและความรักที่เปี่ยมล้นเขาประคองร่างของพายให้ขยับขึ้นมานั่งคร่อมบนตักกว้าง ก่อนจะค่อยๆ จ่อส่วนหัวที่แข็งขืนและปวดหนึบเข้าที่ช่องทางรักที่ฉ่ำแฉะของเธอ“ฉันจะเข้าไปแล้วนะ... คนดี” ซันกระซิบขออนุญาต ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยทำมาก่อนในอดีตพายพยักหน้าหน้าแดงซ่าน ซันจับสะโพกมนกดลงมาหาตัวช้าๆ สอดแทรกความร้อนรุ่มเข้าไปภายในกายเธออย่างนุ่มนวลและค่อยเป็นค่อยไป ไม่มีการกระแทกกระทั้นอย่างป่าเถื่อนเหมือนครั้งก่อนๆ มีเพียงการสอดประสานที่ลึก

ซันเดินจูงมือพายฝ่าฝูงชนจนมาถึงโต๊ะวีไอพีของแก๊ง 7’Days เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง จัดการดึงเก้าอี้ตัวที่อยู่ข้างเขาออกให้พายนั่งอย่างสุภาพอ่อนโยน ก่อนที่ตัวเองจะทิ้งตัวลงนั่งเคียงข้าง แขนแกร่งวาดพาดไปบนพนักพิงเก้าอี้ของพายอย่างแสดงความเป็นเจ้าของเต็มที่บรรยากาศที่โต๊ะเงียบกริบไปหลายวินาที ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากพูดอะไร ทุกคนเอาแต่จ้องมองมือของซันที่ยังคงกอบกุมมือของพายเอาไว้ใต้โต๊ะไม่ยอมปล่อยพายรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งหน้า เธอพยายามจะชักมือกลับด้วยความเขินอายเมื่อถูกเพื่อนร่วมแก๊งของเขาจ้องมองราวกับเป็นตัวประหลาด แต่ซันกลับกระชับมือเธอไว้แน่นกว่าเดิม ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ ก่อนจะปรายตามองเพื่อนๆ ทีละคน“มองเหี้ยอะไรกันพวกมึง มองซะตาจะหลุดออกมานอกเบ้าแล้ว” ซันเอ่ยทำลายความเงียบด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ “มองได้ แต่อย่ามองนาน กูหวง เมียกูขี้อาย พวกมึงทำเขาเกร็งไปหมดแล้วเห็นไหม”คำว่า ‘เมียกู’ ที่หลุดออกมาจากปากของซันอย่างเต็มภาคภูมิ ทำเอาพายหน้าแดงแปร๊ดจนลามไปถึงใบหู เธอหันไปหยิกเข้าที่หน้าขาของซันอย่างแรงใต้โต๊ะด้วยความหมั่นไส้“โอ๊ย! หยิกฉันทำไมเนี่ยพา

เวลาล่วงเลยผ่านไปหลายเดือนนับตั้งแต่วันที่ ‘จ่าฝูงวิศวะ’ อย่างซัน ก้าวเข้ามาประกาศสถานะความเป็นเจ้าของเหรัญญิกสาวสุดเนี้ยบกลางร้านเหล้า ฤดูกาลของมหาวิทยาลัยผลัดเปลี่ยนจากช่วงเวลาแห่งการสอบที่เคร่งเครียด เข้าสู่ช่วงปลายภาคเรียนที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของการเฉลิมฉลองความสัมพันธ์ระหว่าง ‘ซัน’ และ ‘พาย’ ไม่ได้เป็นความลับหรือสิ่งทึมเทาที่ถูกซุกซ่อนไว้ใต้คำว่า ‘วิน-วิน’ อีกต่อไป ทั้งคู่กลายเป็นคู่รักที่โด่งดังที่สุดในมหาวิทยาลัย การจับคู่กันระหว่างความดิบเถื่อนสายบวกของวิศวะโยธา และความเจ้าระเบียบเย็นชาของคณะบัญชี ดูเหมือนจะเป็นส่วนผสมที่ขัดแย้ง แต่กลับลงตัวอย่างน่าประหลาดใจแน่นอนว่าการคบกันของคนที่มีนิสัยต่างกันสุดขั้วไม่ใช่เรื่องง่าย ในช่วงแรก พวกเขายังคงมีการปะทะคารมกันบ้าง แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ ‘วิธีการ’ ในการแก้ปัญหาซันเรียนรู้ที่จะเป็นผู้ฟังที่ดีขึ้น เขาพยายามควบคุมอารมณ์ร้อนดั่งไฟของตัวเอง เมื่อใดที่รู้สึกว่าความโกรธกำลังจะปะทุ เขาจะเลือกเดินหนีไปสงบสติอารมณ์ แทนที่จะสาดคำพูดทำร้ายจิตใจใส่เธอเหมือนในอดีต เขากลายเป็นผู้ชายที่มีเหตุผล มีวุฒิภาวะ และรู้จักที่จะเอ

สมุดบัญชีปกดำที่เต็มไปด้วยความทรงจำร่วงหล่นลงบนเบาะโซฟาหนังอย่างเงียบเชียบ ทว่าไม่มีใครในห้องนี้สนใจมันอีกต่อไป เมื่อความสนใจทั้งหมดถูกหลอมรวมอยู่ในอ้อมกอดและริมฝีปากที่กำลังแนบชิดกันอย่างดูดดื่มจูบที่เริ่มต้นด้วยความหวานละมุนเพื่อถ่ายทอดความรัก ค่อยๆ แปรเปลี่ยนอุณหภูมิให้ร้อนแรงขึ้นตามสัญชาตญาณที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน ซันบดเบียดกลีบปากหยักลงบนริมฝีปากนุ่มของพายอย่างโหยหา เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำในโพรงปากอย่างช่ำชอง เขาไม่ได้ตะกรุมตะกรามหรือบังคับขู่เข็ญเหมือนในอดีต แต่เป็นการชักนำที่เต็มไปด้วยชั้นเชิงและความเว้าวอนจนพายแทบจะหลอมละลายคาอกกว้าง“อืมม... ซัน...” พายครางเครือในลำคอ แขนเรียวตวัดโอบรอบลำคอแกร่งแน่นขึ้น สอดปลายนิ้วเข้าขยุ้มกลุ่มผมของเขาเพื่อระบายความหวามไหวซันค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง นัยน์ตาคมกริบที่เคยมองใครต่อใครด้วยความแข็งเกล้า บัดนี้ทอประกายหยาดเยิ้มและเต็มไปด้วยไฟปรารถนาที่ลุกโชน เขาก้มลงจุมพิตที่ปลายจมูกรั้นของคนบนตักเบาๆ“เมียจ๋า...” ซันกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดพวงแก้มใส “เค้าสัญญาแล้วนะว