บทที่ 91 เวลาต่อมา... ณ ลานกว้างหน้าอาคารพัก บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักของเหล่านักศึกษาอาสาที่กำลังช่วยกันตระเตรียมและตรวจเช็กอุปกรณ์การเรียน รวมถึงของขวัญต่าง ๆ เพื่อนำไปแจกจ่ายให้กับเด็ก ๆ บนดอย เนื่องจากพื้นที่เป้าหมายเป็นโรงเรียนเล็ก ๆ ในจุดทุรกันดาร จากจุดพักนี้ทุกคนจึงต้อง เดินเท้าขึ้นไปอีกราวๆ สองกิโลเมตร ทางรีสอร์ตและทีมงานไม่สามารถนำรถขนส่งขึ้นไปได้แล้ว เพราะของบริจาคทั้งหมดที่ขนมาด้วยรถบรรทุกสามคันก่อนหน้านี้ ได้ถูกทยอยแยกย้ายจัดส่งไปตามโรงเรียนในจังหวัดต่าง ๆ จนครบถ้วน สิ่งสำคัญที่เหลืออยู่ในตอนนี้... จึงมีเพียงกลุ่มตัวแทนนักศึกษาอาสาและทีมงาน ที่ต้องร่วมแรงร่วมใจกันขนของส่วนสุดท้ายขึ้นไปด้วยตัวเอง เพื่อทำการส่งมอบ มอบรอยยิ้ม และเก็บภาพกิจกรรมสวย ๆ สำหรับทำข่าวประชาสัมพันธ์โครงการอาสาในครั้งนี้ เวลาต่อมาระหว่างทางเดินขึ้นดอย กลุ่มนักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งและคณะครูอาจารย์ต้องเดินเท้าข้ามเขาเป็นระยะทางเกือบสองกิโลเมตร จากช่วงเวลาเจ็ดโมงเช้าล่วงเลยไปจนเกือบเก้าโมงเต็ม เส้นทางที่ชันและยากลำบากทำเอาหลายคนเริ่มหมดแรง ทว่าทันทีที่เดินทางมาถึงโรงเรียน ภาพของเด็ก ๆ ที
Terakhir Diperbarui : 2026-10-05
Masuk
