Todos los capítulos de มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก: Capítulo 81 - Capítulo 90

บทที่ 82 เสียงตะโกนคุ้นเคยดังขึ้น ไข่มุกที่อยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวกางเกงวอร์มคล่องตัวเหมือนกัน กำลังโบกมือเหยียดแขนเรียกเธออยู่ข้างรถบัสคันที่สอง เมล์รียาบอกลาลุงแก้วแล้วลากกระเป๋าเดินตรงเข้าไปหาเพื่อนสนิททันที ความวุ่นวายของเพื่อนๆ รอบตัวช่วยดึงความสนใจของเธอออกจากเรื่องหนักอึดอัดเมื่อคืนได้ชั่วขณะ "มาเร็ว ยัดกระเป๋าใต้ท้องรถ แล้วขึ้นไปจองที่นั่งกัน ข้างบนแอร์เย็นเจี๊ยบเลย" ไข่มุกว่าพลางช่วยเมล์รียายกกระเป๋าเดินทางส่งให้สตาฟฟ์ยกขึ้นรถ "โปรดทักหาแกบ้างไหมเมื่อเช้า?" ไข่มุกกระซิบถามเบาๆ ขณะที่พา กันเดินขึ้นบันไดรถบัส "ยังเลย... น่าจะยังไม่ตื่นมั้ง เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ดึกแล้ว" เมล์รียาตอบพร้อมยิ้มบางๆ เธอพาตัวเองไปนั่งลงตรงเบาะคู่ชิดกระจก พลางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู ไร้ซึ่งข้อความจากโปรด... และไร้ซึ่งการติดต่อจาก 'ฌาลัลล์' ชายหนุ่มใหญ่ที่ส่งคนไปรับเธอเมื่อคืนเช่นกัน หญิงสาวถอนหายใจยาว พิงศีรษะลงกับกระจกรถบัส นัยน์ตากลมโตมองออกไปข้างนอกด้วยความรู้สึกสับสน กิจกรรมขึ้นดอยสองคืนสามวันต่อจากนี้ เธอหวังเพียงแค่ว่าความเงียบสงบของธรรมชาติจะช่วยบำบัดหัวใจที่กำลังบอบช้ำแ

บทที่ 84 เมล์รียาดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเล็กน้อย ก่อนจะรีบเตือนเพื่อนด้วยความหวังดี ​"งั้นแกรีบไปหยิบผ้าอนามัย แล้วซื้อยาแก้ปวดท้องประจำเดือนเผื่อไว้ด้วยเลยนะมุก เกิดกลางดึกปวดท้องขึ้นมาจะได้ไม่ต้องเดินกลับมาซื้ออีก ถึงจะรู้ว่ามีร้านสะดวกซื้ออยู่ในรีสอร์ท แต่จากห้องพักเดินมานี่ก็ไกลพอสมควรเลยนะ" ​"จริงด้วย! งั้นแกเลือกของไปก่อนนะ เดี๋ยวฉันรีบไปหยิบผ้าอนามัยก่อน" ไข่มุกว่าพลางรีบกุลีกุจอเดินตรงไปยังโซนของใช้ส่วนตัวทันที แต่เธอรู้สึกไม่สบายตัวเพราะมันเปียกชื้นจนรู้สึกไม่ดี "เมล์ เราว่าเราไปใส่ผ้าอนามัยก่อนดีกว่า เธอซื้อของครบหรือยัง?" ไข่มุกกระซิบถามพลางทำสีหน้ากระวนกระวาย เมล์รียาพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเอ่ยขานรับเพื่อนสาวทันที "ครบแล้ว ไปเลยปะ" สองสาวรีบนำของทั้งหมดมาวางลงบนเคาน์เตอร์ชำระเงิน เมล์รียาจัดการจ่ายเงินเรียบร้อยแล้วจึงเอ่ยถามพนักงานแคชเชียร์เบาๆ ด้วยความเกรงใจ "พี่คะ ตึกนี้ห้องน้ำอยู่โซนไหนเหรอคะ?" พนักงานแคชเชียร์ส่งยิ้มหวานแล้วตอบกลับอย่างสุภาพ "เดินออกจากหน้าร้านไปเลี้ยวขวานะคะ เดินไปอีกหน่อยจะมีป้ายบอกชัดเจนเลยค่ะ" "ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ" ไข่มุ

บทที่ 86 เมล์รียารีบคว้าชุดนอนเสื้อแขนยาวกับกางเกงขายาวผ้าฝ้ายเนื้อนุ่มสีฟ้าอ่อนมาสวมใส่อย่างรวดเร็ว เธอเดินไปปิดไฟในห้องเพื่อส่งให้ไข่มุกได้นอนหลับสบายยิ่งขึ้น ก่อนจะค่อยๆ ย่องเปิดประตูก้าวออกจากห้องพัก ลอบมองซ้ายมองขวาด้วยความระมัดระวัง "ถ้าอาจารย์จับได้ฉันแย่แน่ๆ เลย! นี่ฉันเสี่ยงไปหรือเปล่าเนี่ย" ​หญิงสาวเดินเลี่ยงออกไปทางหลังห้องพักซึ่งค่อนข้างมืดมิด ทว่ายังมีแสงไฟดวงเล็กจากหัวสะพานข้ามน้ำตกส่องสว่างรำไร ช่วยนำทางไปยังราวป่าตรงหน้า ลมยามดึกพัดพาละอองน้ำเย็นฉ่ำและอากาศบริสุทธิ์สดชื่นปะทะผิวหน้า เสียงสายน้ำไหลตกกระทบโขดหินดังซู่ซ่าฟังแล้วสบายหู ช่วยประเล้าประโลมจิตใจที่เคยตื่นตระหนกให้สงบลงอย่างน่าประหลาด ทว่าความเงียบสงบอิงธรรมชาตินั้นก็อยู่ได้ไม่นาน เมื่อเงาร่างสูงใหญ่กำยำของฌาลัลล์ที่ยืนซุ่มรออยู่ในเงามืดข้างสะพาน เริ่มขยับก้าวตรงเข้ามาหาเธออย่างเงียบเชียบและทรงพลัง พรึบ! "อื้อ!..." อ้อมแขนแกร่งโอบรัดร่างบางจากทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว พร้อมกับฝ่ามือหนาที่ยื่นมาปิดปากเธอไว้แน่น เมล์รียาตระหนกตกใจจนตัวเกร็งกังวล แต่แล้วเสียงทุ้มต่ำคุ้นเคยก็กระซิบชิดใบหู "ชูว์... ฉันเ

บทที่ 88 เช้าตรู่วันถัดมา ร่างบางเปลือยเปล่าขยับตัวเบาๆ บนเตียงนอนภายในเต็นท์ แต่ในเวลานี้ความรู้สึกเจ็บระบมกลับแล่นริ้วไปทั่วร่างกาย ราวกับเรือนร่างของเธอโดนรถสิบล้อทับก็ไม่ปาน "อืม... ปวดเมื่อยไปหมดเลย" เมล์รียาบ่นอู้อี้เบาๆ กับตัวเอง ขณะที่สายตายังคงมองไม่เห็นสิ่งใดชัดเจนนัก เนื่องจากบรรยากาศยามเช้าตรู่กลางป่ายังคงสลัวและมืดมิด ทว่าเมื่อลองขยับกายอีกครั้ง หญิงสาวกลับรู้สึกได้ถึงแผงอกแน่นตึงและอุณหภูมิอบอุ่นที่แนบชิดอยู่ทางด้านหลัง เธอชะงักกึกทันที เมื่อความทรงจำของบทเรียนรักเมื่อคืนไหลพรั่งพรูเข้ามา... เธอเสียสาวให้แก่มาเฟียฌาลัลล์ไปแล้วจริงๆ "อื้อ... คุณ... คุณกำลังดันฉันอยู่นะคะ ทำไมครั้งนี้ฉันถึงเจ็บระบมไปหมดทั้งตัวแบบนี้เนี่ย" ชายหนุ่มที่กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น พลางซุกซบใบหน้าคมคายลงกับซอกคอหอมกรุ่น เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าลึกยามเพิ่งตื่นนอน "ก็ครั้งนี้มันเป็น 'ครั้งแรก' จริงๆ ของเธอยังไงล่ะ... ที่ผ่านมาก็แค่ลิ้นกับนิ้ว ความเสียวมันเลยต่างกันไงคนดี" เพียะ! ฝ่ามือเล็กตีลงบนแขนแกร่งเบาๆ ด้วยความเง้าโงดและอับอาย "นี่คุณหลอกเมล์มาตั้งแต่ต้นเลยเหรอคะว่าเคยมีอะไรก

บทที่ 90 @บนห้องพัก บนเตียงนอนคู่ ไข่มุกยังคงหลับใหลไร้สติ ไม่รู้สึกตัวถึงการกลับมาของเพื่อนรักเลยแม้แต่น้อย เมล์รียารีบหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเดินย่องเข้าห้องน้ำไปอย่างเงียบเชียบทันที สายน้ำอุ่นจากฝักบัวไหลชโลมผ่านเรือนร่างบาง หญิงสาวเกร็งเปลือกตาปิดลง ลูบไล้หยดน้ำไปตามใบหน้าหวาน ก่อนจะเผลอยกมือขึ้นขย้ำทรวงอกอวบอิ่มของตัวเองเบาๆ รสรักเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อครู่ยังคงตกค้างและส่งแรงสั่นสะเทือนไปทั่วทุกอณูสัมผัส เธอพึมพำกับตัวเองใต้สายน้ำอุ่นด้วยใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ "นี่สินะ... ครั้งแรกของผู้หญิงอย่างเรา มันทั้งโหยหาและไม่รู้จักพอขนาดนี้เลยเหรอ..." ยิ่งนึกถึงจังหวะที่ถูกโลมเลีย ลูบไล้ และรุกรานอย่างหนักหน่วง หัวใจก็ยิ่งเต้นระทึก ความเสียวซ่านยังคงตราตึงจนยากจะสลัดออก "ตาแก่ตัณหากลับ! คุณทำให้ฉันคิดถึงคุณตลอดเวลาแบบนี้ได้ยังไงกัน..." เมล์รียากระทืบเท้าเบาๆ กับพื้นห้องน้ำอย่างแง่งอนและอับอายความคิดตัวเอง... ยังรู้สึกเสียวซ่านค้างอยู่อย่างนี้ แล้วเธอจะอดทนรอให้ถึงตอนค่ำได้ยังไงไหว! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูหน้าห้องน้ำดังขึ้น ขัดจังหวะความคิดวาบหวามในหัวของเธอเข้าอย่างจ