บททั้งหมดของ Hiwalayan mo ako Mr Arrogant: บทที่ 41 - บทที่ 50

Munting ngumiti si Aria habang dahan-dahang hinahaplos ang mukha ni Juan, na mahimbing na natutulog. Ang maliit na bata ay tulog na tulog sa dibdib ni Aria. Tila ba talagang nag-e-enjoy siyang matulog doon, habang nakikinig sa tibok ng puso ng kaniyang ina. Baka nagpapaalala ito kay Juan noong nasa loob pa siya ng sinapupunan, at si Aria mismo ay lubos na nag-e-enjoy sa sandaling iyon.Hanggang sa ang isang liwanag mula sa labas ng bintana ay nakakuha ng atensyon ni Aria. Nagkataong nakaupo siya sa isang lounge chair malapit sa bintana. Lumabas na isa itong kotse, at kilalang-kilala ito ni Aria.Mabilis na pumunta ang babae sa kaniyang kuwarto, inilagay si Juan sa kama bago bumalik sa salas. Pagkadating niya, ang kaniyang nagdilim na mga mata ay nakakita kay Jayden na nakatayo, basang-basa ang kaniyang mga damit at may mga pasa ang kaniyang mukha, habang nakatitig sa kaniya. Malakas ang ulan sa labas at tila ba nakalimutan ng lalaki na magdala ng payong."Jayden, anong ginagawa mo rit

"Diyos ko, Jayden!" natatarantang sigaw ni Aria, dahil hindi lamang ang baso ang nahulog, kundi maging ang katawan din ni Jayden. Mas malala pa, bumagsak siya sa mga mabasag na babasagin, na nagdulot ng mga hiwa at pagdurugo sa ilang bahagi ng kaniyang katawan.Gamit ang kaniyang buong lakas, tinulungan ni Aria si Jayden na makabalik sa kama. Hindi malamang kung saan siya nakakuha ng lakas upang buhatin ito nang mag-isa."Ah!" napa-aray si Jayden, nang maramdaman ang sakit sa kaniyang braso, na ginamit niya upang salagin ang sarili upang hindi madikit sa mga mabasag na salamin."Hoy! Bakit mo ginawa 'to, huh? Gago ka talaga! Tingnan mo 'yang braso mo, nasaktan nang ganito! Hindi pa nga bumababa ang lagnat mo, tapos ngayon pinapalala mo pa!" galit na sabi ni Aria. Sa halip na matakot, ngumiti lang si Jayden."Tara, pumasok ka!""Opo, ma'am." Nanlaki ang mga mata ni Tara at agad na lumapit kina Aria at Jayden. "Diyos ko, anong nangyari?" natatarantang tanong ni Tara."Nahulog si Jayden.

Maitim na napasimsim si Jayden. Ang sobre sa kaniyang kamay ang naging target ng inip na tila ba nag-iipon sa kaniyang ulo. Iniyupi niya ang mga dulo ng sobre hanggang sa malukot ito at mawalan ng hugis."Kaya ito pala ang buo mong plano?" tanong ni Jayden, habang nakatitig kay Aria gamit ang isang tingin na hindi mabasa."Oo. Ito ang buo kong plano. Dahil doon ay nalaman ko kung anong dapat kong gawin," sabi ni Aria, habang humihinga nang malalim bago magpatuloy. "Tulad ng sinabi mo, ginagamit mo lang ako, at kapag hindi mo na ako kailangan, itatapon mo rin ako. 'Di ba tama ako?"Napakasakit. Iyon ang naramdaman ni Aria. Kahit na maraming beses na itong sinabi ni Jayden, nakararanas pa rin si Aria ng napakasakit na pakiramdam tuwing naaalala niya ito. Baka dahil naisip din ni Aria na manatili, kahit na alam niyang hindi malusog ang kaniyang kasal."Kung ganun paano si Juan? Hindi mo man lang ba siya naisip?" tanong muli ni Jayden.Tumawa si Aria, naaliw sa mga salita ni Jayden na nag

"Papa, pakiusap pakinggan mo muna ako," pagmamakaawa ni Aria, habang hinahawakan ang kamay ng kaniyang ama, ngunit agad itong itinulak ng kaniyang ama nang malakas. Ang paggalaw na iyon ay halos magpadama kay Aria na mabuwal, kaya si Hans, na nasa kaniyang likuran, ay refleksibong tinulungan siya sa pamamagitan ng paghawak sa kaniyang katawan mula sa likod. Sa katunayan ay nayakap ni Hans si Aria, ngunit tandaan, hindi iyon sinasadya."Ligtas ka ba, Aria?" tanong ni Hans nang may pag-aalala."Maayos lang ako," sabi ni Aria, habang tumatayo nang diretso at muling tumitingin sa kaniyang ama. Kailangan niyang ipaliwanag ang lahat dahil sigurado si Aria na nagkakaroon ng maling pagkakaintindi ang kaniyang pamilya sa diborsyo nila ni Jayden."Sapat na! Ayaw ko nang makarinig ng anumang bagay mula sa 'yo!" Pagkatapos ay tinitigan nang matalim ni Andrew si Hans. "At lumabas ka rito bago kita kaladkarin!" sabi niya, habang itinuturo si Hans nang may pagbabanta.Nawala na ang mainit at palakai

Mabigat na bumuntong-hininga si Aria habang nakatitig sa kaniyang ina, na ngayon ay nakaupo habang nakatungo ang ulo sa gilid ng kama. Matapos umalis ni Andrew, panandalian lamang siyang tinitigan ng babae nang walang sinasabi bago ito umalis.Nakikita ni Aria ang pagkabigo sa babaeng nagluwal sa kaniya, ngunit ipinagtanggol pa rin siya nito. Napakasakit nito sa puso. Hindi dapat kailangang gawin iyon ng kaniyang ina. Walang anumang kasalanan si Aria.Nasundan lamang ni Aria si Anne matapos ang ilang minuto. Hinayaan ng babae na kumalma ang sitwasyon. Hindi ba't mas madaling makipag-usap kapag malamig ang ulo?Mabigat ang mga hakbang ng babae habang lumalapit sa kaniyang ina. Ang huling beses na nakita ni Aria ang kaniyang ina na umiyak ay noong kaniyang kasal, at iyon ay dahil masaya ito, hindi tulad ngayon; umiiyak ito dahil sa pagkabigo."Ma..." mahinahong tawag ni Aria, na nagpadama sa kaniyang ina na humarap.Nang makitang inabot ni Anne ang kaniyang kamay, agad siyang niyakap ni