All Chapters of Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่: Chapter 21 - Chapter 25

25 Chapters

บทที่ 21

บริกรในชุดสูทเรียบร้อยเดินนำทางพวกเขามาที่โต๊ะ เทมส์ดึงเก้าอี้ให้อินทิรานั่งลงก่อนจะเดินไปทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้าม เขารับเมนูมาเปิดดูและจัดการสั่งอาหารรวมถึงเครื่องดื่มสีองุ่นชั้นดีให้เสร็จสรรพโดยที่เธอไม่ต้องเอ่ยปาก เขาจดจำได้หมดว่าเธอชอบกินอะไรและแพ้อะไรเมื่อบริกรเดินออกไปรับออเดอร์ อินทิราก็ลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ เธอกวาดสายตามองไปรอบๆ ร้าน โต๊ะส่วนใหญ่ถูกจับจองโดยผู้คนในแวดวงสังคมชั้นสูง ผู้หญิงหลายคนสวมเครื่องเพชรราคาแพงและชุดแบรนด์เนมหรูหรา ย้อนกลับมามองตัวเองที่เป็นเพียงกราฟิกดีไซเนอร์ธรรมดา ความรู้สึกไม่คู่ควรก็เริ่มตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอเทมส์สังเกตเห็นอาการเกร็งและสายตาที่หลุบต่ำลงของหญิงสาวตรงหน้าได้ทันที เขาอ่านท่าทีของเธอออกเสมอโดยที่เธอไม่ต้องเอ่ยปาก"อาหารที่นี่อร่อยนะ พี่เคยมากินกับลูกค้าเมื่อเดือนก่อน คิดไว้ว่าถ้ามีโอกาสอยากพาหนูมาลองชิมดู" เทมส์เริ่มบทสนทนาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล หวังดึงความสนใจของเธอให้กลับมาอยู่ที่เขา"ร้านสวยมากเลยค่ะพี่เทมส์ แต่อินกลัวทำตัวไม่ถูกจัง ไม่ค่อยได้มาร้านหรูๆ แบบนี้" อินทิราสารภาพตามตรง มือบางบีบเข้าหากันแน่นวางไว้บนตักใต้โต๊ะ"ไม่ต้องทำ
last updateLast Updated : 2026-07-20
Read more

บทที่ 22

ผ่านไปเพียงไม่กี่วันก็ถึงคิวของวีรวิชญ์ที่จะได้ใช้เวลาอยู่กับอินทิราตามข้อตกลงที่พวกเขาสร้างขึ้นมาเงียบๆค่ำคืนนี้อินทิราไม่ต้องปวดหัวกับการเลือกชุดเดรสหรือแต่งหน้าทำผมให้วุ่นวาย เพราะข้อความสั้นๆ ห้วนๆ ที่ถูกส่งเข้ามือถือเธอเมื่อตอนหัวค่ำมีใจความแค่ว่า 'ใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ อีกสิบนาทีลงมารอข้างล่าง' หญิงสาวจึงหยิบเสื้อยืดสีขาวตัวเก่งและกางเกงยีนส์ขายาวมาสวมทับอย่างรวดเร็ว รวบผมหางม้าลวกๆ แล้วเดินลงไปที่ลานจอดรถของคอนโดบิ๊กไบค์คันใหญ่สีดำด้านจอดสตาร์ทเครื่องยนต์รออยู่แล้ว วีรวิชญ์มาในชุดเสื้อยืดสีดำรัดรูปอวดมัดกล้ามและรอยสักที่ท่อนแขน กางเกงยีนส์สีซีดขาดเข่า และรองเท้าบูตหนังคู่ใจ ทันทีที่เห็นร่างเล็กเดินเข้ามาใกล้ เขาก็โยนหมวกกันน็อกแบบเต็มใบสีดำอีกใบส่งให้เธอรับไว้แทบไม่ทัน"ใส่ซะ คืนนี้กูจะพาไปแว้น" วีรวิชญ์บอกห้วนๆ ก่อนจะตวัดขาคร่อมรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่อินทิราสวมหมวกกันน็อกอย่างรู้หน้าที่ เธอก้าวขึ้นซ้อนท้ายอย่างคล่องแคล่วกว่าครั้งแรกมาก สองมือบางสอดเข้ากอดเอวสอบของชายหนุ่มด้านหน้าโดยอัตโนมัติ ร่างกายเบียดชิดจนแผ่นอกของเธอแนบไปกับแผ่นหลังกว้าง วีรวิชญ์ก้มมองมือเล็กที่รัดเอวเขาอ
last updateLast Updated : 2026-07-20
Read more

บทที่ 23

อินทิรามองตามแผ่นหลังของพวกนั้นไปก่อนจะหันกลับมาหาวีรวิชญ์ เธอรู้ว่าเขาพร้อมจะปกป้องเธอเสมอ แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ "พี่วี... อย่าไปมีเรื่องเลยนะคะ อินไม่อยากให้พี่เจ็บตัว"วีรวิชญ์ละสายตาจากทิศทางนั้น หันกลับมามองหน้าเธอ อารมณ์หงุดหงิดในดวงตาคลายลงเล็กน้อยเมื่อเห็นแววตากังวลของหญิงสาว"กูไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย แค่มองหน้าพวกแม่งเฉยๆ" เขาตอบเสียงเรียบ หยิบช้อนขึ้นมาตักข้าวต่อ "ใครใช้ให้มึงเกิดมาหน้าตาน่าดึงดูดสายตาพวกมันล่ะ ขืนกูปล่อยให้มันมองมึงฟรีๆ กูก็ไม่ใช่ลูกผู้ชายแล้ว"คำพูดตรงไปตรงมาของเขาทำให้อินทิราเผลอยิ้มออกมา มันเป็นประโยคที่ฟังดูห่ามๆ แต่กลับแฝงความหวงแหนไว้เต็มเปี่ยม เธอรู้สึกว่าตัวเองมีค่าและได้รับการปกป้องอย่างสมบูรณ์แบบเมื่ออยู่ข้างผู้ชายคนนี้หลังจากจัดการมื้อหลักเสร็จ วีรวิชญ์ก็จ่ายเงินและเดินนำอินทิราไปเดินย่อยอาหารตามทางเท้าระหว่างร้านค้าต่างๆ เขายอมให้เธอแวะซื้อขนมจุกจิกกินเล่นไปตลอดทาง ชายหนุ่มเดินซ้อนอยู่ด้านหลังคอยกันไม่ให้คนที่เดินสวนมาชนเธออินทิราหยุดยืนอยู่หน้าร้านลูกชิ้นปิ้ง กลิ่นน้ำจิ้มรสเด็ดหอมยั่วน้ำลาย เธอจัดการซื้อลูกชิ้นเอ็นหมูมาสองไม้ เดินไปส่งยิ้มหวานไ
last updateLast Updated : 2026-07-20
Read more

บทที่ 24

อินทิราส่ายหน้าไปมาด้วยความอ่อนใจ แต่พวงแก้มกลับซับสีเลือดฝาดอย่างปิดไม่มิด เธอจัดการตักหมูทอดกระเทียมและกับข้าวอีกสองสามอย่างใส่จานเปล จัดเรียงอย่างสวยงามแล้วยกไปวางบนโต๊ะอาหารเมื่อเห็นอาหารจัดวางเรียบร้อย วีรวิชญ์ก็โยนโทรศัพท์มือถือทิ้งลงบนโซฟาแล้วลุกเดินเดินก้าวยาวๆ เข้ามาที่โต๊ะทันที เขาทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามกับอินทิรา คว้าช้อนส้อมมาตักข้าวสวยร้อนๆ ใส่จานของตัวเองอย่างรวดเร็วมื้ออาหารดำเนินไปอย่างเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นที่อินทิราไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต ผู้ชายทั้งสามคนสลับกันคีบกับข้าวใส่จานของเธอจนพูนเป็นภูเขาลูกย่อมๆ"กินเข้าไปเยอะๆ มึงผอมจนลมจะพัดปลิวอยู่แล้วอิน ตัวมีแต่กระดูก" วีรวิชญ์ตักเนื้อหมูชิ้นโตวางแหมะลงบนข้าวของเธอ น้ำเสียงหยาบกระด้างตามนิสัยแต่แฝงไปด้วยความห่วงใยอย่างปิดไม่มิด"แค่นี้อินก็อ้วนจะแย่แล้วนะคะพี่วี ขืนกินหมดนี่พุงออกพอดี" อินทิราบ่นอุบอิบ มองจานข้าวตัวเองด้วยความหนักใจ"อ้วนตรงไหน พี่ว่ากำลังจับถนัดมือเลย" ไทม์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ สายตากรุ้มกริ่มกวาดมองทรวดทรงของหญิงสาวจนอินทิราต้องถลึงตาใส่ เขาหัวเราะชอบใจก่อนจะแกะกุ้งตัวโตวางลงในจานของเธอเพิ
last updateLast Updated : 2026-07-20
Read more

บทที่ 25

"นี่ใครแท็กรูปอะไรมาหาพี่ไทม์เนี่ย" อินทิราพยายามบังคับน้ำเสียงไม่ให้สั่น เธอชะโงกหน้ามองโทรศัพท์ที่ถูกคว่ำลงด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถามและความหวาดระแวง "มีอา... คือใครคะ?"คำถามของอินทิราดังก้องอยู่ในความเงียบของห้องนั่งเล่น สายตาของหญิงสาวเต็มไปด้วยความหวาดระแวงและเรียกร้องคำตอบอย่างชัดเจน ไทม์ลอบกลืนน้ำลายลงคอ เขาไม่ได้ทำอะไรผิด แต่เขารู้ดีว่าชื่อของผู้หญิงคนนี้มีผลกระทบต่อความรู้สึกของคนตรงหน้ามากแค่ไหน"ไม่มีอะไรหรอกหนู แค่คนรู้จักทางธุรกิจน่ะ" ไทม์รีบตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พยายามส่งยิ้มบางๆ เพื่อคลายความกังวลของเธอ "คงแท็กรูปตอนที่เจอกันในงานอีเวนต์เมื่ออาทิตย์ก่อน พี่ไม่ได้สนใจหรอก""คนรู้จักทางธุรกิจ... แต่แท็กรูปส่วนตัวมาเนี่ยนะคะ" อินทิราเสียงแผ่วลง เธอไม่ได้อยากทำตัวเป็นผู้หญิงงี่เง่าขี้หึง แต่ความกลัวที่ซุกซ่อนอยู่ในใจมันสั่งให้เธอปกป้องตัวเองด้วยการตั้งกำแพงขึ้นมาอีกครั้งวีรวิชญ์ที่นั่งฟังอยู่อดรนทนไม่ไหว ชายหนุ่มร่างหนาพ่นลมหายใจออกทางจมูกแรงๆ มือสากกร้านเอื้อมมาจับข้อเท้าของอินทิราแล้วบีบเบาๆ เพื่อดึงสติ "มึงอย่าไปคิดมากอิน ไอ้ไทม์มันก็มีสังคมของมัน พวกผู้หญิงพวกนั้นก็
last updateLast Updated : 2026-07-20
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status