All Chapters of Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่: Chapter 71 - Chapter 80

กฤตลอบมองน้องสาวผ่านกระจกมองหลังเป็นระยะ ความรู้สึกผิดและสงสารเริ่มก่อตัวขึ้นในใจเมื่อเห็นสภาพที่บอบช้ำของเธอ เขาไม่ได้อยากทำร้ายจิตใจน้องสาว ไม่ได้อยากบังคับขู่เข็ญ แต่ในฐานะพี่ชายที่ต้องปกป้องดูแลน้องเพียงคนเดียว เขาไม่สามารถปล่อยให้อินทิราจมปลักอยู่กับความสัมพันธ์ที่ไม่มีวันได้รับการยอมรับจากสังคมได้"อิน... พี่ทำไปก็เพราะรักเรานะ" กฤตทำลายความเงียบขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิมมาก "พี่ไม่อยากให้เราต้องมานั่งเสียใจทีหลัง ผู้ชายพวกนั้นมันไม่ใช่คนดีอะไรหรอก เชื่อพี่เถอะ สักวันพวกมันก็ต้องทิ้งเรา"อินทิรายังคงนิ่งเงียบ ไม่ตอบรับ ไม่โต้เถียง เธอเพียงแค่หลับตาลงและปล่อยให้น้ำตาทำหน้าที่ระบายความเจ็บปวด การที่กฤตดูถูกความรักของพวกเทมส์ มันก็เหมือนการดูถูกการตัดสินใจของเธอเช่นกันความเงียบของน้องสาวทำให้กฤตยิ่งรู้สึกแย่ ชายหนุ่มถอนหายใจยาว เลิกพยายามที่จะอธิบายเหตุผล เขาหักพวงมาลัยเลี้ยวรถเข้าไปจอดยังลานจอดรถของโรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่งย่านใจกลางเมือง จัดการเช็กอินเปิดห้องพักสวีทสองห้องที่เชื่อมต่อกันได้ เพื่อให้อินทิราได้มีพื้นที่ส่วนตัว แต่เขาก็ยังสามารถดูแลความป

"อินถอยไม่ได้แล้วค่ะพี่กฤต... อินขาดพวกพี่เขาไม่ได้แล้ว"คำตอบของน้องสาวเหมือนมีดที่กรีดลงกลางใจของกฤต ความผิดหวังและความโกรธที่เพิ่งจะสงบลงไปปะทุขึ้นมาอีกครั้ง เขาดันตัวอินทิราออกห่าง นัยน์ตาคมเข้มวาวโรจน์ด้วยความเด็ดขาด"ได้... ในเมื่อพี่พูดดีๆ แล้วไม่ฟัง งั้นเราก็ต้องมาลองดูกันว่าความรักบ้าๆ ของอินมันจะทนทานได้แค่ไหน" กฤตประกาศเสียงแข็ง "พี่ให้เวลาอินคิดอีกที เลือกระหว่าง 'พี่' คนที่เลี้ยงอินมา หรือ 'ไอ้พวกนั้น' ที่เพิ่งเข้ามาในชีวิตได้ไม่กี่เดือน... ถ้าอินเลือกพวกมัน อินก็ไม่ต้องมาเรียกพี่ว่าพี่อีก

"กูไม่ได้ทำอะไร! กูแค่... กูแค่บอกให้เขาเลือกระหว่างกูกับพวกมึง" กฤตตอบเสียงสั่น ความรู้สึกผิดเริ่มเกาะกินในใจ "กูแค่หวังดี อยากให้เขาถอยออกมาจากพวกมึงก่อนที่มันจะสายเกินไป... กูไม่คิดว่าเขาจะช็อกจนสลบไปแบบนี้""หวังดีเหรอ!" เทมส์ที่กำลังก้มหน้าใช้หลังมืออังหน้าผากวัดไข้ให้อินทิราหันขวับมาสวนทันควัน นัยน์ตาคมกริบวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัดที่พยายามสะกดกลั้นมานาน "ความหวังดีของมึง มันคือการบังคับให้น้องต้องเลือกระหว่างครอบครัวคนเดียวที่เหลืออยู่ กับคนที่น้องรักงั้นสิ! มึงเอาความรักของมึงมาเป็นเครื่องมือทรมานจิตใจน้อง มึงยังกล้าพูดอีกเหรอว่ามึงหวังดี!"คำพูดที่แทงทะลุใจดำทำเอากฤตพูดไม่ออก เขาเบือนหน้าหนี ไม่กล้าสบตาเพื่อนสนิท"พี่เทมส์... ตัวอินเย็นมากเลย ทำยังไงดี" ไทม์เงยหน้าขึ้นถามเสียงร้อนรน มือหนาลูบไล้ไปตามท่อนแขนเรียวเล็กของหญิงสาวเพื่อพยายามสร้างความอบอุ่นเทมส์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อดึงสติกลับมา "กฤต มึงเรียกรถพยาบาลหรือยัง""เรียกแล้ว... น่าจะใกล้ถึงแล้ว" กฤตตอบเสียงแผ่ว"ดี" เทมส์พยักหน้า ก่อนจะหันไปสั่งการเพื่อนอีกสองคน "ไอ้วี มึงไปเตรี

"ใจเย็นดิวะไอ้วี มึงถอยไปก่อน" ไทม์หันไปดุเพื่อน ก่อนจะหันกลับมาหากฤต นัยน์ตาของแฝดน้องเต็มไปด้วยความปวดร้าวที่ถูกบีบคั้น "กฤต มึงฟังกูนะ... ตอนแรกพวกกูก็พยายามจะห้ามใจตัวเอง พยายามจะตีกรอบว่าอินคือน้องสาวของมึง แต่ความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้ว่ะ กูหลงรักความสดใสของอิน ไอ้เทมส์หลงรักความใส่ใจของอิน ไอ้วีก็หลงรักความซื่อสัตย์ของอิน... พวกกูสามคนรักผู้หญิงคนเดียวกัน และพวกกูก็ไม่อยากเสียอินไปให้ใครทั้งนั้น""มึงก็เลยตกลงกันว่าจะแบ่งกันกินแบ่งกันใช้ว่างั้นเถอะ" กฤตแค่นยิ้มมุมปาก"มันไม่ใช่การแบ่งกันใช้!" เทมส์เน้นเสียงหนัก เดินเข้ามายืนเคียงข้างไทม์ "มันคือการดูแลร่วมกันต่างหาก มึงอาจจะมองว่ามันผิดบรรทัดฐานสังคม มึงอาจจะมองว่ามันแปลกประหลาด แต่สำหรับพวกกู... อินคือศูนย์กลางที่ทำให้พวกกูยังอยู่ด้วยกันได้ มึงเห็นสภาพอินตอนที่มึงบังคับให้เลิกกับพวกกูไหม น้องมึงเจ็บปวดแค่ไหน มึงก็น่าจะรู้ดี"คำพูดของเทมส์จี้ถูกจุดอ่อนของกฤตอย่างจัง ภาพน้องสาวที่นอนหมดสติอยู่บนพื้นห้องพักโรงแรมทำเอาความโกรธเกรี้ยวในใจของเขาสั่นคลอน กฤตหลุบตาลงมองพื้น เสยผมที่ปรกหน้าผากอย่างคนคิดไม่ตก

อินทิราเอนศีรษะพิงกับไหล่ของวีรวิชญ์ ปิดตาลงซึมซับความปลอดภัยที่รายล้อมอยู่รอบตัว สัมผัสจากผู้ชายทั้งสามคนช่วยชะล้างความหวาดกลัวออกไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงแรงปรารถนาที่คุกรุ่นขึ้นมาแทนที่ความตึงเครียดเทมส์ที่ยืนอยู่ข้างเตียงโน้มตัวลงมาประคองใบหน้าจิ้มลิ้ม นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่กำลังสั่นไหวของเธอ ปลายนิ้วโป้งสากเกลี่ยคราบน้ำตาออกจากพวงแก้มเนียนอย่างเชื่องช้า "พี่อยู่นี่แล้วหนู... ไม่มีใครแยกพวกเราได้แล้วนะ"สิ้นคำพูด เทมส์ก็ประทับริมฝีปากลงบนกลีบปากบวมเจ่อของอินทิราอย่างนุ่มนวล มันเป็นจูบที่ไม่ได้รุกล้ำ แต่เต็มไปด้วยความลึกซึ้งและเว้าวอนเพื่อยืนยันคำสัญญา อินทิราเผยอปากรับสัมผัสนั้นอย่างเต็มใจ สองมือเล็กที่เคยวางอยู่บนตักยกขึ้นประคองใบหน้าหล่อเหลาของเทมส์ ตอบรับรสจูบที่ถ่ายทอดความโหยหาซึ่งกันและกันไทม์ที่นั่งอยู่ด้านข้างไม่ยอมปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างสูญเปล่า ชายหนุ่มโน้มหน้าลงมาซุกไซ้ซอกคอขาวผ่องของอินทิรา ริมฝีปากร้อนจัดพรมจูบซับคราบน้ำตาที่หางตาและพวงแก้ม ก่อนจะเลื่อนลงมาขบเม้มผิวเนื้ออ่อนไหวที่ลาดไหล่จนเกิดรอยรักสีแดงจางๆ"อื้อ... พี่ไทม์..