All Chapters of OMG รักซ้อน ซ่อนรัก: Chapter 131 - Chapter 140

ตื่นมาอีกทีคือเรื่องราวทุกอย่างผ่านมาสองเดือนกว่า ผมหลับไม่ได้สติเป็นเวลานาน ความจริงไม่น่าทำให้ผมตื่น ผมไม่อยากตื่นมาแล้วทรมานที่ไม่มีนิเนลอยู่ข้าง ๆ อีกต่อไปตื่นขึ้นมาก็ได้รู้หลายต่อหลายข่าว ข่าวดีคือลูกในท้องมะพร้าวไม่ใช่ลูกผม ข่าวร้ายคือยายของผมให้เซ็นใบหย่าทันที ห้ามต่อรองเพราะย่าพิมพาตามจิกตลอดเวลาที่ผ่านมา เพราะอยากได้ใบหย่าเร็วไว ผมทำตามที่ยายเฟื่องสั่งเพราะยายเฟื่องเสียเพื่อนรักไปแล้ว และต้องการจะง้อเพื่อนรักจึงยอมทำตามทุกอย่างที่เพื่อนรักอย่างย่าพิมพาต้องการหลังจากผมฟื้น ผมได้รู้ว่าจากปากเฮียเคลิ้มกับไอ้นาฟว่าเฮียทิวรู้อยู่แล้วว่ามะพร้าวกับไอ้บิวร่วมมือกัน แต่เฮียทิวไม่แน่ใจว่าเด็กในท้องลูกใคร เล่ากันว่าเฮียทิวอยากให้ผมรู้จักรสชาติของการเจ็บปวดที่แท้จริง ต่อไปเวลาตักเตือนอะไรจะได้เชื่อฟัง ไม่ปล่อยเลยตามเลยจนเกิดเรื่องใหญ่โต พูดง่าย ๆ ก็คือต้องการสั่งสอนผมความจริงแล้วไอ้บิวกับมะพร้าวต้องการเอาผมให้ตาย ซึ่งถ้าเฮียนอสมาไม่ทันผมก็ตายตรงนั้น เด็กในท้องมะพร้าวที่จากไปเราไม่รู้ว่าเป็นลูกใคร เพราะตอนนี้มะพร้าวเธอจากไปแล้ว น่าขำที่แม้วินาทีสุดท้ายเธอก็ยังโกหกผมเรื่องเด็กเพราะอยากใ

เวลา 23.55 น.ฉันยังคงนอนไม่หลับ กำลังคิดว่าควรกดโทรไปเบอร์ของพี่เรซอีกสักรอบดีไหม หรือจะเชื่อตามที่คนคนนั้นบอกดี ว่านี่ไม่ใช่เบอร์พี่เรซทำไมถึงโทรหาพี่เรซ?เท้าความกลับไปเมื่อตอนบ่ายฉันพาพี่บิวกลับมาที่บ้าน หลังจากที่เราเที่ยวตามที่วางแผนกันไว้ ใจของพี่บิวไม่ได้อยากเที่ยวแล้ว เพราะเขาดูกระตือรือร้นกับฤกษ์ที่พยายามหา เขาบอกว่าจะรีบเอาฤกษ์นี้ไปให้คุณย่าดูตอนที่เจอกัน แต่ทว่ากลับมาถึงบ้านก็ยังไม่ได้ฤกษ์นะ พ่อพี่บิวเขาบอกว่าขอคุยกับคุณย่าหน่อย คุณย่าก็ยินดีคุยด้วย ก็คือคุณย่ารู้อยู่แล้วเรื่องแต่งงาน พี่บิวแอบคุยกับคุณย่าจริง ๆ ด้วยหลังจากทานข้าวเสร็จพี่บิวก็ต่อสายหาพ่อให้คุยกับคุณย่า โดยการวีดีโอคอลตามที่พ่อของพี่บิวบอกไว้(สวัสดีครับ)“แก!” ฉันและพี่บิวหันมองหน้ากัน เมื่อคุณย่าทักทายพ่อของพี่บิวด้วยน้ำเสียงประหลาด คล้ายเกลียดนักหนา(คุณแม่) เดี๋ยวนะ ทำไมพ่อพี่บิวถึงเรียกคุณย่าแบบนั้น“ไอ้คนเฮงซวย”(ทักทายลูกเขยที่ไม่ได้คุยกันมานานแบบนี้หรือครับคุณแม่) ลูกเขยงั้นเหรอ?“อย่าบอกนะว่าพ่อบิวเป็นลูกชายคนเจ้าชู้มักมากอย่างแก”(คุณแม่ยังฉลาดเหมือนเดิมเลยนะครับ ผมไม่นึกว่าไทเกอร์มันจะไปรักน้อง

ทำไมถึงหา ทำไมฉุกคิด ก็เพราะฉันเพิ่งนึกออกว่าถ้าพี่บิวไม่ใช่พี่บิวที่ฉันรู้จัก แล้วมันจะเป็นไปได้ไหมถ้าหากเขาเป็นคนทำร้ายพี่เรซ เพราะวันนั้นที่บ้านหลังนั้นพี่เรซก็จ้องหน้าและต่อว่าพี่บิว หาว่าพี่บิววางแผนพี่บิวที่มีอำนาจในมือกับคำพูดที่เคยพูดว่า ‘แต่สำหรับพี่ พี่จะฉลาด ยอมทำทุกอย่างเพื่อเอาความรักนั้นมาเป็นของพี่ ไม่ว่าจะเลวแค่ไหนก็ตาม แต่พี่จะไม่ยอมโง่ พี่จะเป็นคนคุมเกมเอง’แล้วเมื่อฉันเปิดแฟลชไดรฟ์อันที่คิดว่าเป็นของพี่เรซก็ถึงกับตกใจ คือที่ฉันเลือกเปิดอันนี้ก่อนเพราะคิดว่าน่าจะมีรูปพี่เรซบ้าง ก็คิดถึงไง เผื่อเขาจะถ่ายรูปตัวเองเก็บไว้ เผื่อว่าจะมีความลับอะไรของพี่เรซทว่าไม่ใช่แบบนั้น มีรูปพี่เรซจริง แต่เป็นพี่เรซที่กำลังโดนซ้อมในบ้านหลังนั้น บ้านของพี่มะพร้าว และฉากก็ตัดมาที่พี่บิวกับพี่มะพร้าวนัดเจอกัน เหมือนหนังอะ ทำทีเซอร์มาให้เราอยากรู้เพื่อให้เราดูต่อ เริ่มตรงที่พี่บิวกับพี่มะพร้าวตกลงแลกเปลี่ยนความต้องการของกันและกัน โดยที่พี่บิวสั่งห้ามพี่มะพร้าวยุ่งกับฉัน ห้ามแตะต้องฉัน และจะช่วยจัดการพี่เรซให้ ซึ่งทั้งสองตกลงกันว่าเอาพี่เรซให้ตาย ต่อจากนั้นฉากถ่ายมาที่พี่เรซเดินเข้ามาในบ้

“คุณจะให้ผมทำอะไรแลกเปลี่ยน”“แต่งงาน แกต้องแต่งงานกับคนที่ฉันเลือกไว้ให้ ไม่งั้นแกจะไม่ได้อำนาจที่แกต้องการ”“ผมมาที่นี่เพื่อผู้หญิงที่ผมรักรองจากแม่ของผม คุณจะให้ผมไปแต่งกับคนอื่นได้ไง” หมายถึงฉันหรือเปล่านะผู้หญิงที่พี่บิวพูดถึง“ถ้าแกสามารถทำให้ผู้หญิงคนนั้นของแกแต่งกับแกได้ฉันก็ยินดี แต่ถ้าไม่ได้แกต้องแต่งกับคนที่ฉันเลือกไว้ให้”“งั้นคุณก็บอกยกเลิกกับคนที่คุณเลือกให้ผมได้เลย เพราะผมจะเอาผู้หญิงที่ผมรักมาเป็นของผม ผมรักนิเนล ผมยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอ ยอมแม้กระทั่งกลับมาหาคุณ หวังว่าคนอย่างคุณคงรักษาสัญญา” ฉัน พี่บิวหมายถึงฉันจริง ๆ ด้วย ทำไม ทำไมถึงได้ทำขนาดนี้พ่อพี่บิวยิ้มชอบใจ “ฉันก็หวังว่าแกจะรักษาสัญญานะไทเกอร์”คลิปจบลงแค่นั้นไม่! ไม่ใช่ ฉันกำลังจะกดออก จู่ ๆ ก็มีหน้าผู้หญิงคนหนึ่งโผล่ขึ้นมาเธอจ้องมาที่กล้องแล้วพูดว่า “หวังว่าเราจะไม่ได้พบกันนิเนล”แล้วภาพก็ตัดไปใคร? ใครคือผู้หญิงคนนั้น แล้วเธอใช่คนที่ส่งคลิปนี้มาไหมเมื่อมาลองนั่งคิดดูดี ๆ คนที่ถ่ายทั้งหมดมาได้ต้องเป็นคนในเหตุการณ์สิ คนในครอบครัวพี่บิวแน่ ๆ แต่จะเป็นใครคงต้องรอถามพี่บิวเท่านั้นนั่นคือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“ทำไมใจร้ายจัง รู้ไหมว่าเนลคิดนานแค่ไหน รวบรวมความกล้าตั้งเท่าไหร่ กว่าจะกล้าโทรหาพี่ ฮึก ฮือ…” น้ำตาของฉันไหล เริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง เจ็บจุกที่หัวใจ(…)“จะใจร้ายกับเนลจริง ๆ ใช่ไหม” ฉันถามอีกครั้ง หวังว่าคำตอบเขาจะเปลี่ยนไป(…) แต่เขาก็เงียบและเป็นฉันที่ยังดื้อรั้น “พี่เรซจ๋า นี่เนลไง ไหนพี่บอกรักเนล แล้วทำไมพูดแบบนั้น”(ถ้าพี่เห็นหน้าน้อง พี่จะไม่สามารถทำตามคำขอร้องของน้องได้อีก พี่จะปล่อยเนลไปไม่ได้ พี่จะเห็นแก่ตัว จะหาทางรั้งเนลไว้ทุกอย่าง เนลทนได้เหรอ ทนคนเห็นแก่ตัวแบบพี่ได้เหรอ) ทันทีที่เขาพูดมาแบบนี้ ฉันกดวาง และกดโทรหาเขาอีกรอบโดยการวีดีโอคอล ไม่ปล่อยก็ไม่ต้องปล่อยสิ ฉันก็ไม่อยากปล่อยเขาเหมือนกัน ฉันรักเขา คิดถึงเขาจนจะบ้าอยู่แล้วพี่เรซกดรับสาย ฉันเห็นใบหน้าของเขาแล้ว ใบหน้าเขามีรอยแผลเพิ่มมานิดหน่อย ดวงตาของเขาแดงช้ำ รูปหน้าเหมือนจะซูบไปบ้าง เขาบิดยิ้มที่มุมปากให้ฉันเล็กน้อย“คิดถึงอะ” ฉันพูดก่อนจะเบะคว่ำริมฝีปาก เห็นหน้าเขาแล้วก็อยากร้องไห้ คิดถึงเขามาก ๆ เลย(โคตรคิดถึง) คำนี้ทำฉันยิ้ม“พี่อยู่ไหน”(เซฟเฮาส์เฮียทิว พี่ไม่อยากกลับห้อง ที่ที่เคยมีน้องแล้ววันนี้ไม่มีมันทรมาน