All Chapters of OMG รักซ้อน ซ่อนรัก: Chapter 161 - Chapter 168

“ยังไงพี่เรซก็ต้องเจอพี่บิวอยู่ดี ไม่ได้เจอบ่อย ๆ แต่ก็ต้องเจอ เอาคืนกันไปมาคุณย่าได้ช็อกเข้าสักวันนะคะ” ฉันด้วยอีกคน เผลอ ๆ ได้คลอดก่อนกำหนดเพราะคนสองคนที่ขยันสร้างเรื่อง“ค้าบ พี่รู้แล้วค้าบ ขอแค่มันไม่ยุ่งกับพี่อีก พี่จะไม่ยุ่งกับมัน”“งั้นก็สบายใจได้เลยค่ะ พี่บิวไม่ยุ่งกับพี่เรซอีกแน่นอน” เรื่องนี้ฉันมั่นใจนะ ถึงได้พูดออกมา เพราะว่าอะไรน่ะเหรอก็… ‘ถ้ารอบนี้พี่บิวยังไม่จบ เนลจะเกลียดพี่บิว ตัดขาดจากพี่ จะสอนให้ลูกในท้องเกลียดพี่บิวด้วย’‘งั้นก็สบายใจได้เลยเพราะหลานในท้องต้องรักพี่ รักมากกว่าพ่อแท้ ๆ ด้วย’คือสิ่งที่ฉันพูดกับพี่บิววันนั้น หลังจากที่เขาทำหน้าอ้อนคุณย่า ฉันขอลองเชื่อใจพี่บิวอีกสักครั้ง เหมือนที่ฉันให้โอกาสพี่เรซหลายต่อหลายครั้ง พี่บิวเป็นคนฉลาด และรู้จักนิสัยฉันพอสมควร ฉะนั้นเขารู้ว่าถ้าฉันเอาจริงเขาจะไม่มีโอกาสได้แก้ไขอีก“4 วันมานี้เครียดใช่ไหม แก้มยุ้ย ๆ เหมือนจะหายไป” มือพี่เรซเอื้อมมาบีบแก้มฉัน“พ่อของลูกเป็นตายร้ายดียังไงก็ไม่รู้ จะให้เนลมีอารมณ์กินอิ่มนอนหลับได้ไงคะ เล่าให้ฟังหน่อยค่ะว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง ทำไมพวกเฮียถึงไปช่วยพี่ทัน”“อืม ถ้าไม่ทันพี่คงตาย เพร

ย่างเข้าเดือนที่ 8 ของอายุครรภ์ การฉี่บ่อยเริ่มถี่ขึ้นหนักกว่าเมื่อก่อนมาก ขาเริ่มบวม จะเรียกว่า อ้วน ก็ได้ เพราะฉันอ้วนขึ้นจริง ๆ อ้วนแบบไม่เคยอ้วนมาก่อน อ้วนเพราะกินเก่ง จะเรียกว่ามีความสุขก็เลยกินอิ่มนอนหลับงั้นเหรอ ก็อาจจะใช่นะ แต่หลาย ๆ วันมานี้เหมือนจะไม่ใช่แล้วสิฉันเริ่มคิดหนัก พฤติกรรมของพี่เรซเริ่มทำให้ฉันรู้สึกแย่ เขาทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ พอถามก็บอกว่าไม่มีอะไร ไม่มีอะไรแล้วทำไมไม่ปกติ ทำไมเซนต์ฉันถึงบอกว่าพี่เรซกำลังมีบางอย่างปกปิดฉันและเมื่อสงสัยหนักขึ้นมาก ๆ ฉันก็เริ่มอยากรู้ และทางเดียวที่จะรู้โดยที่พี่เรซไม่สงสัยคือการแอบจ้างนักสืบตามเขาสามวันมาแล้วที่รูปถูกส่งมาทางไลน์เป็นระยะ ๆ สำหรับการติดตามพี่เรซ กระทั่งรูปล่าสุดที่ถูกส่งมา เป็นรูปผู้หญิงคนหนึ่งกับพี่เรซหายเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง ผู้หญิงคนนี้ช่วงนี้อยู่ในชีวิตประจำวันกับพี่เรซแทบทุกวัน ซึ่งพี่เรซออกจากห้องไปโดยให้เหตุผลกับฉันว่าต้องไปทำงานนี่งานอย่างนั้นเหรอ หรือเขากำลังมีใครอีกคน หรือกลับไปทำอาชีพที่เคยทำ ฉันอดคิดไม่ได้เลยจริง ๆครืด ครืด…ระหว่างที่ฉันนั่งมองรูปเขากับผู้หญิงคนหนึ่ง เบอร์โทรของเขาก็เด้งขึ้นมา “ค่ะ”(

“พยายามอยู่ค่ะ เนลกำลังพยายามเข้าใจสัจธรรมของโลก รักได้ก็เลิกรักได้ เกลียดได้ก็เลิกเกลียดได้”“แล้วมันไปไหน”“เขาบอกว่างานยังไม่เสร็จ แต่ที่นักสืบถ่ายมาก็อย่างที่เห็น สงสัยไม่เสร็จที่ว่าคงเป็นเขาสองคนมั้งคะ”พี่บิวถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “เข้าไปคุยในห้องกันปะ ยืนนาน ๆ มันไม่ดี ปวดเท้า”“ไม่ค่ะ”“?”“เนลจะจบแล้ว เนลจะไปหาเขาไปคุยให้รู้เรื่อง และก็จะออกจากชีวิตเขาค่ะ”“เอาจริง?”“พี่บิวเห็นเนลเป็นคนตลกหรือไง”“เปล่า พี่แค่ไม่อยากให้เนลร้องไห้ ถ้าแม่ร้องลูกในท้องก็ร้องด้วย แม่รู้สึกยังไงลูกก็รู้สึกอย่างนั้น”“พี่บิวจะให้เนลใจเย็นเหรอคะ เนลไม่เย็นแล้วค่ะ เนลเย็นมามากพอแล้ว” ฉันหันหลังเดินกลับไปลากกระเป๋าเดินทางที่ข้างในมีเสื้อผ้าข้าวของของฉัน“นี่เตรียมของเรียบร้อย?” ถามเมื่อฉันเดินกลับมาที่หน้าประตู“ค่ะ ถ้าพี่บิวไม่ไปกับเนล เนลไปคนเดียวก็ได้ ถ้าคุณย่าติดต่อเนลไม่ได้ พี่บิวก็บอกว่าเนลสบายดีแล้วกัน”พี่บิวถอนลมหายใจอีกรอบก่อนจะคว้ากระเป๋าเดินทางของฉันไปถือเอาไว้เอง “ก็รู้ว่าพี่ไม่มีทางปล่อยให้น้องสาวคนเดียวของพี่ต้องไปเจอมรสุมเพียงลำพังอยู่แล้ว ปะ ไปไหนไปกัน พี่ก็อยากเห็นสีหน้ามันตอนที่เนล

“น้อง ทำไมมาอยู่ที่นี่ แล้วนั่งรถแบบนี้ได้ไง อันตรายรู้ไหมครับ” พี่เรซที่ดูตกใจตอนนี้ทำท่าห่วงใยฉันซะมากมาย“ไหนบอกทำงาน”“ก็…” เขาอ้ำอึ้ง ยื่นมือมาจับมือฉัน“โกหกเหรอ โกหกทำไม ทำไรอยู่กันแน่” ท่าทีที่อ้ำอึ้ง ทำฉันคิดดีไม่ได้เลยนะ“คือพี่ขอโทษ” อะ คำเดิม ๆ“ช่างเถอะ เนลขี้เกียจฟังคำขอโทษแล้ว เนลมาที่นี่ แค่จะมาดูให้เห็นกับตา แค่จะมาลา เดี๋ยวจะหาว่าไปไม่บอกไม่กล่าว ถือว่าเนลบอกพี่แล้วนะ เราจบกันพี่เรซ” สะบัดมือพี่เรซออก มันยากนะ ฉันพยายามไม่ร้องไห้ แสร้งทำเป็นเข้มแข็งเป็นอย่างมาก“เดี๋ยวนิเนล จบกันอะไร พี่ไม่เลิกหรอก ลูกจะคลอดอยู่รอมร่อมาบอกเลิกพ่อของลูก น้องคิดอะไรอยู่” ข้อมือฉันถูกคว้าด้วยมือหนา เขากำมันด้วยความแรง“อย่ามาใช้ความรุนแรงกับเนลนะพี่เรซ” ฉันจับจ้องไปที่ข้อมือ พี่เรซจึงคลายแรงบีบออก“พี่ขอโทษ แต่เนลเป็นอะไร ทำไมพูดแบบนั้น”“เป็นควายไง เป็นควายให้พี่หลอกไม่จบไม่สิ้น คราวนี้เนลไม่เอาแล้ว ปล่อยเนลเลย ฮือ…” รอบนี้ฉันร้องไห้จนได้ อุตส่าห์พยายามกลั้นแล้วนะ แต่มันไม่ได้ผลเลย“เนลหยุดร้องไห้ก่อน แล้วฟังพี่ พี่ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีเลยนะครับ ถึงพี่จะทำอะไรที่มันลับ ๆ ล่อ ๆ แต่พี่รักน้อ