All Chapters of OMG รักซ้อน ซ่อนรัก: Chapter 71 - Chapter 80

พี่เรซยกขาฉันขึ้น แลบลิ้นเลียตั้งแต่หัวนิ้วโป้งเท้ากระทั่งต้นขาอ่อน เขาทำอย่างนั้นกับขาทั้งสองข้างของฉัน เลียบ้างดูดบ้าง ให้ความรู้สึกวูบวาบดีมาก ใบหน้าหล่อเหลามาหยุดที่กลางหว่างขา สองมือจับขาแยกกางออกจากกัน ริมฝีปากฉกชิม ใบลิ้นปาดเลียกลางกายให้ความรู้สึกวาบหวาม เสียวจนต้องกัดริมฝีปากและส่งเสียงอื้ออึง“พี่เรซ เนลเสียวจัง อื้อ…” นิ้วที่สอดเข้ามาในร่องกับลิ้นที่กำลังคลุกเคล้ากับเม็ดเสียว ทำเอาฉันยกสะโพกตามแรงสาวของนิ้วพี่เรซ เสียงนิ้วแตะกับเนื้อดังแจ๊ะ ๆ ไม่นาน พี่เรซก็ดึงนิ้วออกและซุกใบหน้าลงแทน เขาดูดลงร่องมีเสียงดังบ๊วบพร้อมน้ำบางอย่างไหลออกจากร่องฉัน ให้ความรู้สึกสบาย ล่องลอยกลางอากาศแต่แค่นี้มันยังไม่พอ ร่างกายของฉันยังต้องการมากกว่านี้ความอยากทำให้ฉันเอ่ยปากออกมาง่าย ๆ อย่างไม่อาย “เนลอยากได้มากกว่านี้ พี่เรซเอาอันนั้นเข้ามาในตัวเนลเถอะค่ะ”เมื่อฉันเอ่ยออกมา พี่เรซผงกหน้าหล่อเหลาขึ้นมามองฉันด้วยสายตาที่ยังขุ่นเคือง ฉันจึงทำหน้าอ้อนเขา“ถึงคราวพี่โกรธบ้าง” คือวาจาที่เขาเปล่งออกมา“งื้อ อย่าเพิ่งโกรธได้ไหมคะ ทำเสร็จค่อยโกรธก็ได้” ฉันอ้อนสุดฤทธิ์ ถึงตอนนั้นถ้าเขาจะโกรธมันก็เรื่องข

“เนลเป็นคนขี้หวงนะ ถ้าจะเป็นของเนล พี่เรซจะเป็นของใครไม่ได้เลย เนลเป็นคนจริงจังด้วย คำไหนคำนั้น”“ตั้งแต่วันนี้ไปพี่จะเป็นของเนลคนเดียวทั้งตัวและหัวใจ” นิ้วก้อยยกยื่นขึ้นมารอให้ฉันเกี่ยวผูกพันธะสัญญาทางใจ นัยน์ตาคู่สวยมีความกังวลอยู่ไม่น้อย แต่ยังเลือกที่จะอยู่ข้างฉัน ยังเลือกที่จะยื่นนิ้วก้อยมาลองดูสักตั้งแล้วกัน ไหน ๆ ความสัมพันธ์ทางกายระหว่างฉันกับเขาก็มาไกลกว่าพี่กี้แล้ว ถ้าไม่ไหวก็แค่พอ แล้วเดินออกมา อย่างน้อยหัวใจของฉันก็ยังไม่ได้รักเขาแหละน่าฉันยกนิ้วก้อยขึ้นเกี่ยวกับนิ้วก้อยของพี่เรซ “เนลเป็นของพี่ พี่เป็นของเนล เราจะเป็นของกันและกัน ห้ามเป็นของคนอื่น ถ้าใครผิดคำสัญญาห้ามมาเจอหน้ากันอีกตลอดชีวิต นี่คือคำสัญญาที่เนลจะลองเชื่อพี่อีกครั้ง รักษามันไว้ด้วย ไม่ใช่ลืมเลือนอีก”“ตกลงครับ ครั้งนี้พี่จะรักษามันไว้ให้ดี” รอยยิ้มเผยขึ้นที่ใบหน้าหล่อเหลาของพี่เรซ“งั้นตอนนี้ก็มาต่อกันได้แล้วใช่ไหมอ่า พี่เล่นตัวมานานแล้วน้า เนลใจจะขาดแล้วเนี่ย” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน จะให้ฉันรออีกนานแค่ไหนกันพี่เรซยิ้มกว้างกว่าเดิมหลายเท่า “พี่ก็อยากทำใจจะขาดแล้ว อ่าส์ รู้สึกดีเป็นบ้าเลย”เสียงครางดัง

“ไปกันค่ะ” หันกลับมาชวนพี่เรซที่กำลังกัดฟันดังกรอด ๆ ด้วยความโกรธ(มั้ง) พี่เรซเดินตามฉันมาอย่างว่าง่าย ไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำกระทั่งเราเข้ามานั่งในรถ “พี่ไม่ชอบมันเลย”อ่า เริ่มงี่เง่าอีกแล้วไง เฮ้อ นี่แค่สองวันเองไหมกับการกลับมาร้องเพลงอย่างที่ฉันชอบ ฉันยังอยากทำต่ออยู่เลย“แต่พี่จะอดทนเพื่อความสุขของน้อง” คำพูดของเขาทำฉันยิ้มได้เลยล่ะ“ว้าว เป็นพระเอกจัง”“พี่เป็นตัวร้ายต่างหาก”“ตัวร้ายทำไมใจดี”“ใจดีกับน้องแค่คนเดียว”“ขอบคุณนะคะ” พูดพลางยื่นมือไปจับมือของพี่เรซเพื่อบอกให้เขามั่นใจในตัวฉัน “เนลสัญญาแล้ว เนลจะไม่ทำให้พี่เรซเสียใจนะ เชื่อใจเนลเถอะนะคะ”“อื้ม” การที่เราจะเชื่อใจใครสักคน ไว้ใจใครสักคนมันไม่ได้เกิดขึ้นง่าย ๆ เริ่มแรกเราจะต้องทำให้เขาเห็น ว่าการกระทำของเรามันจริงใจ ไม่ใช่ล่อหลอกไปวัน ๆและฉันพร้อมที่จะจริงใจกับพี่เรซ พร้อมที่จะไม่ทรยศหักหลังเขา คราวนี้ก็อยู่ที่ว่าเขาจะสัมผัสถึงความจริงใจของฉันได้เมื่อไหร่ มากน้อยแค่ไหน“เดี๋ยวเนลกลับมานะ” ฉันบอกเมื่อเรามาถึงที่ร้าน ตัวฉันต้องเข้าไปเตรียมตัวที่ห้องพักนักดนตรี ซึ่งห้ามคนนอกเข้า พี่เรซก็เลยต้องเป็นลูกค้าเพื่อนั่งรอฉันเป

“ค่ะ” ฉันไม่ค่อยชอบอยู่กับผู้ชายคนนี้เลย แม้ภายในร้านจะมีลูกค้าเยอะแยะก็เถอะ เขาดูโหดร้าย ในความคิดฉันนะ“ทำหน้าเหมือนไม่ชอบพี่เลย” รุ่นน้องของพี่เรซพูดขึ้น ฉันเงยหน้ามองเขา จะว่าไปทำไมเขาหน้าเละจัง ไปฟัดกับใครมานะ เมื่อวานก็ไม่เป็นนี่นา“เปล่าค่ะ” จำได้ว่าพี่เรซบอกเขาเป็นพี่ฉันสามปี ใครจะบอกตรง ๆ ว่าไม่ชอบล่ะ“เฮียเรซเขาร้ายได้กับทุกคนที่ร้ายใส่เขา แล้วเขาก็เป็นคนหวงของมาก พี่หวังว่าเนลจะซื่อสัตย์ จะไม่ทำร้ายความรักที่เฮียเรซมีให้เนลนะ”“?” อะไรอะ จู่ ๆ เปิดประเด็นอะไรขึ้นมา“เฮียเรซเขาไม่รู้จักความรัก เขาไม่รู้หรอกว่าที่เขาให้เนลทั้งหมด มันแตกต่างจากที่เขาเคยให้คนอื่น ๆ เขาไม่รู้ตัวว่าเขารักเนล แต่ถ้าเนลอยากรู้ก็สังเกตจากการกระทำและความหึงหวงที่มากกว่าคนปกติทำ เนลช่วยรักเขา เข้าใจเขาหน่อยนะ”“…” พูดเหมือนฉันเป็นนักสังคมสงเคราะห์งั้นอะ“อดีตของเฮียมันอาจจะไม่ดี บางทีเนลอาจจะรับไม่ได้ถ้าวันหนึ่งได้รู้เรื่องเก่า ๆ แต่พี่อยากจะขอให้เนลให้โอกาสเฮียเรซหน่อยนะ”“เนลไม่รู้นะคะว่าพี่ต้องการสื่ออะไร แต่เนลไม่สนใจอดีตของพี่เรซค่ะ” อดีตเคยผ่านอะไรมาฉันไม่สน แต่ถ้าปัจจุบันเขาทำผิดกับฉัน ฉันก็จะท

จากนั้นเขาก็เดินออกไปโดยไม่เรียกหรือรอฉันเลย เป็นฉันที่บอกลาครอบครัวพี่เรซและรีบตามเขาออกมาด้วยไม้เท้าคู่กายซึ่งมันก็ไม่ทัน พี่เรซขับรถออกไปด้วยความเร็ว ฉันออกมาถึงหน้าประตูบ้านก็เห็นรถเขาแล่นออกไปถึงรั้วบ้าน ตีไฟเลี้ยวออกไปแล้วเกิดคำถามขึ้นมาภายในใจฉันว่า ‘แค่พี่สาวจะแต่งงาน ทำไมต้องหุนหันพลันแล่นขนาดนั้น’ต้องขนาดไหนถึงได้ลืมฉันไว้ที่นี่?“อ้าว เรซทิ้งน้องเนลได้ไงกันนะ” พี่มะพร้าวเดินมาหยุดข้างกายฉันด้วยสีหน้าเศร้า ๆ“สงสัยจะโมโหจนลืมเนลมั้งคะ”“ไม่พอใจทีไร เป็นแบบนี้ตลอด นิสัยไม่น่ารักเลยจริง ๆ เรซหวงพี่มากน่ะจ้ะ ยังไงน้องเนลเข้าใจเรซหน่อยนะ รักมากก็หวงมากเป็นธรรมดา ไม่ชอบให้พี่ไปเป็นของคนอื่น” พี่มะพร้าวพูดถึงน้องชาย ก่อนจะถามพร้อมใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้ม “น้องเนลจะค้างที่นี่ไหม หรือจะให้พี่กับแฟนไปส่ง”“พี่มะพร้าวช่วยเรียกแท็กซี่ให้เนลก็พอค่ะ พอดีเนลมีธุระที่อื่นต่ออีกนิดหน่อย” ไม่ได้มีธุระอะไรเลย ก็แค่เพียงฉันไม่อยากรบกวนคนอื่น ไม่อยากเป็นภาระใคร และมีบางอย่างต้องครุ่นคิด“พี่ว่าแบบนั้นมันจะไม่ดีนะ น้องเนลเป็นน้องสะใภ้ของพี่”“ไม่ต้องคิดมากค่ะพี่มะพร้าว เรียกแท็กซี่เลยค่ะ เนลโอเ