All Chapters of OMG รักซ้อน ซ่อนรัก: Chapter 51 - Chapter 60

ฉันรับมาดูดเพราะเขาซื้อมาฝาก “อาทิตย์หน้าหนูจะกลับไปร้องเพลง” โพล่งออกมาตรง ๆ ฉันคุยกับพวกพี่ปั้นจั่นแล้วว่าจะกลับไปร้องเพลงโดยการนั่งร้องเอา พวกพี่ ๆ นั่นแหละที่แนะนำ พวกเขาบอกว่าลูกค้าประจำตามร้านที่เราไปเล่นบ่นถามหาฉันเยอะมาก“ที่พูดออกมาคือน้องทบทวนดีแล้ว” เขาหันมามองฉันด้วยสายตาเรียบเฉย“ค่ะ เนลอยู่ห้องแล้วเหงา” ตอบแล้วฉันก็ดูดน้ำต่อ รู้สึกไม่ชอบใจพี่เรซในวันนี้เลย“นี่การที่เราอยู่ด้วยกันตลอดทำให้น้องเหงาขนาดนั้นเลยเหรอ”“พี่เรซอารมณ์ไม่ดีมาจากที่อื่นแล้วกำลังลงที่เนลอยู่หรือเปล่า” ก็เขาตั้งท่าหาเรื่องฉัน“พี่ดูหาเรื่องขนาดนั้นเลยเหรอ” ก็ใช่น่ะสิ งี่เง่ามากด้วย“เนลไม่รู้นะว่าพี่เรซโมโหอะไร แต่ถึงยังไงก็ไม่ควรมาลงที่เนลกับพี่บิว”“นี่น้องเห็นไอ้มือกลองนั่นมันดีกว่าพี่หรือไง”“…” เริ่มจะพาลใส่ฉันแล้วไหม ฉันไม่พูดด้วยแล้วดีกว่า ขี้เกียจจะถกเถียง กลบเกลื่อนการคุยด้วยการดูดน้ำดีกว่า“อย่าเมินคำถามของพี่นะนิเนล”ฉันมุ่นคิ้ว ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าพี่เรซกำลังเป็นบ้าอะไร “อย่ามาหาเรื่องเนล อย่ามาเป็นหมาบ้าแถวนี้ จะไปไหนก็ไปพี่เรซ”“ว่าพี่เป็นหมา เคยโดนหมาเลียปากไหมล่ะ” เร็วเท่าคำพูดคือพี่เ

“บ้าดิ บ้ามากด้วย” พี่เรซบิดยิ้มร้าย อยู่ใกล้เขาแล้วฉันรู้สึกเหมือนจะขาดอากาศหายใจ กระอักกระอ่วนทั่วทั้งร่างกาย ฉันจึงโผล่หน้าออกจากผ้าห่ม“หยุดความคิดไม่ดีของพี่เลยนะพี่เรซ” กลีบปากเขามันดึงดูดฉันแปลก ๆ รู้สึกอยากดึงเข้ามาจูบ ฉันจึงต้องร้องบอกเมื่อใบหน้าเขาอยู่ปลายคางฉันแค่คืบ“รู้ได้ไงว่าพี่คิดไม่ดี” นั่นสิ ฉันรู้ได้ไง ฉันกำลังจะคิดไม่ดีใช่ไหม“ถอยออกไปเลย เนลร้อนแล้วเนี่ย” เสียงดังกลบเกลื่อนไปงั้น ก็มันวูบวาบไปหมด หายใจติดขัด ยิ่งเนื้อตัวพี่เรซแนบกับตัวฉัน มันยิ่งเกิดความรู้สึกวาบหวามความรู้สึกนี้คืออะไร ฉันไม่เคยรู้สึกทรมานแบบนี้มาก่อน“ไหนตอนแรกบอกไม่ร้อน” สายตาเร่าร้อนกำลังสบตากับฉัน เขากำลังสื่ออะไร“ก็ตอนนี้เนลร้อนแล้วไง ไปเลยลุกออกไป เนลไม่เอาแบบนี้” ยกมือผลักอกพี่เรซออก ทว่าว่าเมื่อมือสัมผัสกับหน้าอกแกร่งที่ไม่ได้ใส่เสื้อ ความรู้สึกประหลาดก็เกิดขึ้นอีก ดันไม่อยากปล่อยมือจากหน้าอกเขาซะได้ ซ้ำยังลูบไล้ไปจนถึงหัวนมของเขาอีกโอ๊ย… ทำไมฉันห้ามร่างกายไม่ได้“พี่เพิ่งรู้เมื่อกี้เองว่าดวงตาของน้องสวยมาก” สุ้มเสียงของพี่เรซทำเอาหัวใจดวงน้อยของฉันทำงานผิดปกติ ตึก ตึก ตึก ทำไมใจเต้นแร

หัวใจฉันเต้นโครมครามเมื่อเห็นสัดส่วนตามร่างกายล่ำสัน ความเป็นชายตั้งผงาด ฉันละสายตาจากตรงนั้นไม่ได้ทั้งที่ควรจะเขินอายเบี่ยงหน้าหนี“พูดให้ตรงกับความต้องการของร่างกายหน่อยนิเนล” เขาเย้ยก่อนจะโน้มใบหน้าซุกที่หว่างขาฉัน สองแขนสอดใต้ขาจับล็อกขาฉันไว้ ฉันพยายามที่จะดิ้นหนี ทว่าไร้วี่แววเพราะเรี่ยวแรงคล้ายจะหดหาย ซ้ำยังยื่นมือไปกดที่ศีรษะของเขาให้กดลิ้นลงกลางกลีบที่เขากำลังโลมเลียฉันไม่เข้าใจร่างกาย“อื้ม พี่เรซ ไม่ได้ค่ะ หยุดเถอะนะ เราจะทำแบบนี้ไม่ได้” ฉันยังเปล่งเสียงห้ามปราม แม้ร่างกายจะสวนทางอ้าขาให้เขาปรนเปรอมากกว่าเดิม“อือ อื้ม อ่าส์ พี่เรซ พี่เรซ เนลว่า…” ฉันกำผมพี่เรซแน่น เสียวเจียนจะขาดใจ เหมือนถูกดึงขึ้นสวรรค์ ความรู้สึกวูบวาบขนลุกทั้งตัว อยากจะกรี๊ดออกมาดัง ๆ ในยามที่นิ้วและลิ้นกำลังสาวเข้าสาวออกฉันหายใจหอบเหนื่อยหลังจากที่ผ่านความรู้สึกแปลก ๆ พี่เรซผละหน้าออกจากตรงนั้นขึ้นมาป้อนจูบให้ฉัน ทว่านิ้วเขายังวุ่นวายอยู่กับร่องสวาทฉัน“เสียวไหม” เขาถอนจูบออกแล้วถามด้วยน้ำเสียงกระเส่า“อื้ม” ฉันเปล่งเสียงพลางพยักหน้ารับ“มีเสียวกว่านี้อีกนะ อีกแป๊บน้องจะได้สัมผัส” เขาบอกก่อนจะก้มลงมา

“เปล่านะ” ว่าแล้วฉันก็เอามือขึ้นมาปิดหน้าตัวเอง เพราะพี่เรซกำลังหว่านสายตาหวานเยิ้มใส่ฉัน“หึ ไอ้เด็กน้อย” หน้าอกฉันโดนสัมผัสด้วยลิ้นพี่เรซแน่เลย ลิ้นเขากำลังละเลงที่หัวนมฉัน มันเสียวจนต้องระบายอารมณ์ด้วยการจิกเกร็งเล็บเท้า“รู้ไหมว่ามีวิธีระบายอาการที่น้องกำลังเป็นตอนนี้ด้วยนะ” พี่เรซพูดพลางเขี่ยหัวนมของฉันจนแข็งชัน“ยังไงคะ”“ครางชื่อพี่สิ”“…” ตลกละ ครางชื่อเขาฉันจะหายเสียวหรือไง“ไม่เชื่อก็ลองทำดู” เขาพูดพลางหยัดตัวขึ้น จับขาฉันตั้งฉาก ลำเอ็นเริ่มสาวเข้าสาวออกแบบถี่ยิบ สายตาเร่าร้อนกำลังจ้องมองเรือนร่างของฉันเซ็กซี่ ผู้ชายคนนี้ดูเซ็กซี่จังเขายกขาฉันขึ้นแล้วฉันจะจิกระบายอารมณ์ยังไงครางงั้นเหรอ? มันช่วยได้จริง ๆ ไหมนะ“อื้ม เนลครับ เนล เนล เนลพี่เสียวจัง” ฉันเลื่อนมือลง เพื่อมองพี่เรซที่กำลังเรียกชื่อฉัน เสียงครางพี่เรซกระเส่ามาก สายตาที่มองมาคล้ายว่าต้องการฉันที่สุด“พี่เรซอย่ามองเนลแบบนี้สิ” มันวาบหวามทั้งตัวเลย หัวใจก็เต้นแรงผิดปกติ“เมียพี่น่ารักไม่ให้มองได้ไง” พูดไปเอวสอบก็กระแทกกระทั้นเข้ามาในอย่างหนักหน่วง“เมียที่ไหนกัน”“ที่ทำอยู่นี่ไงเรียกเมีย แล้วพี่ก็ผัวน้อง”“อื้อ เบ

‘เราควรให้โอกาสคนไม่ดีได้ปรับตัวนะลูก บางทีเขาก็อาจไม่ได้อยากเป็นคนเลว การให้อภัย ให้โอกาสคือบุญใหญ่ ใจเราจะเป็นสุข’‘แล้วถ้ามันไม่ดีละคะคุณย่า เราจะไม่กลายเป็นคนโง่เหรอ’‘ก็ถือซะว่าเราฟาดเคราะห์ไป เกิดชาติหน้าก็อย่าได้เจอกันอีก ให้หมดเวรหมดกรรมกันตั้งแต่ชาตินี้’คำสอนของคุณย่าลอยเข้ามา ฉันไม่ชอบตัวเองที่มักใจอ่อนเพราะความขี้สงสาร นี่คือหนึ่งข้อเสีย“พี่เรซรู้ได้ไงว่าความรักจากเนลคือสิ่งที่พี่เรซต้องการ เนลไม่ได้สดใสอย่างที่พี่เรซเห็น เนลไม่ได้ยิ้มเก่ง เนลไม่มีเพื่อนหรือเพื่อนสนิทเลย เนลมาเรียนที่นี่เนลใช้ชีวิตคนเดียว กินข้าวคนเดียว นอนคนเดียว เนลได้ปลดปล่อยเฉพาะเวลาที่ร้องเพลงบนเวที พี่เรซไม่ได้รู้จักเนลแบบนั้นเลย พี่เรซคิดแค่ว่าเนลสดใสร่าเริงยิ้มง่าย เฮฮา สิ่งที่พี่เรซเห็น คือสิ่งที่เนลทำให้คุณย่าเห็น ตัวเนลจริง ๆ พี่เรซไม่เคยใส่ใจ พี่เรซถึงไม่เคยรู้ว่าเนลเป็นคนยังไง”“…”“พี่เรซไม่ต้องรู้สึกผิดที่ทำความสดใสของเนลหายไป เพราะที่พี่เรซเห็นอยู่ทุกวันนี้คือตัวตนจริง ๆ ของเนล เนลเป็นแบบนี้แหละ อยู่ในโลกหม่นหมองแบบนี้มานานแล้ว ที่ผ่านมาเนลแค่แสดงให้คุณย่ารู้สึกดี การที่เนลหมั้นกับพี่เรซก็