TRAPPED WITH A MONSTER のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

Astrid POV.. Pagkatapos ng ilang sandaling pag uusap naging maayos naman ang buong araw.. Si Nemesis laging nasa tabi ko, si daddy at kuya laging masama ang tingin kay nemesis.. Dumating ang hapon, habang nagmimiryenda ang lahat sa sala, biglang nagsalita si Dad."Astrid," sabi niya, ang boses ay seryoso pero may pag-aalaga. "You and Nemesis will have separate rooms for now."Nanlaki ang mga mata ko. Si Nemesis naman ay nanatiling kalmado, pero kita ko ang bahagyang pag-igting ng panga niya."D-dad..." simula ko.Pero si Nemesis ang unang nagsalita."Why?" tanong niya nang mahinahon, pero may bahid ng paghamon sa boses. "She's already my wife."Tahimik ang buong sala. Si Lolo Asmodeus ay nakatingin lang, parang sinusuri ang reaksyon ng lahat. Si Mommy Sabrina ay bahagyang napahawak sa braso ni Dad.Si Serafina naman ay nakatingin lang samin.. Hawak ang stuffed toys niya.. Pero mayamaya inaya siya ni Lola Zamara na Pumunta ng garden.. Sumama naman ito. Dad looked straight at Nemesi

Third Person POV... Habang lumilipas ang gabi, marahang hinila ni Astrid si Nemesis papunta sa mesa kung saan nakaupo ang mga matagal nang kaibigan ng kanyang lolo."Lolo, everyone... this is Nemesis," Mahina niyang sabi habang hawak ang kamay nito.Lumingon ang grupo nina Azrael, Javier, Ace, Damien, at Zephyr kay Nemesis. Biglang naging mas mabigat ang kapaligiran. Hindi sila mga karaniwang matatandang lalaki.Sila ang mga dating pinuno ng mafia at makapangyarihang personalidad sa sarili nilang paraan lalo na si Azrael, na minsang naging isa sa mga pinakakinatatakutang pangalan sa mundo ng Mafia bago siya tuluyang nagretiro at ipinasa sa anak niyang si Atlas.Matikas na nakatayo si Nemesis at nanatiling magalang, bahagyang yumuko ang kanyang ulo bilang pagbati."It's an honor to meet all of you," Sabi niya nang mahinahon, matatag at walang bakas ng pag-aalinlangan ang kanyang boses.Azrael studied him for a long moment, his sharp eyes narrowing."The Reaper," he said slowly. "I've

Elena’s POV..In a dark and cold basement in an unknown place, I was locked away.I had no idea where I was. I didn't know who the people that took me were. The only thing I knew was... they had made a mistake.They thought I was Nemesis's wife.Ang silid na kinaroroonan ko ay parang isang lumang konkretong selda. Walang laman ang mga dingding na puno ng mantsa ng dugo at kalumaan. Sa taas ay may maliit na bintanang may bakal na rehas, ngunit halos walang liwanag na pumapasok. Isang nag-iisang bombilya lang ang nakasabit sa kisame, kumikislap habang naglalabas ng mahinang liwanag na lalong nagpapabigat sa katahimikan ng lugar.Amoy amag at alikabok ang hangin.I could feel the coldness of the concrete floor beneath my feet. There was nothing left for me to feel except the heavy weight of fear, exhaustion, and uncertainty as the hours passed by, as if they would never come to an end..Ilang araw na ba akong nandito?Hindi ko na alam.Nagsimula nang maghalo ang oras. Ang umaga at gabi a

Astrid's POV.. Eight Months LaterI stood outside the edge of the dense forest, my hands gently resting on my very round belly.The baby kicked again strong and lively, just like his father.We already knew the gender.It was a boy.Tuwang tuwa si Nemesis ng malaman namin iyon. Ang mga mata niya ay nagliwanag sa isang bihira at totoong kaligayahan na halos hindi ko kailanman nakikita mula sa kanya. Hinila niya ako papunta sa kanyang mga bisig at bumulong,"A son... We're having a son."Ngunit ang sayang iyon ay may kasamang bagay na nagpaigting sa paninikip ng dibdib ko.Nagsimula na siyang magsalita tungkol sa pagsasanay sa magiging anak namin, paghahanda sa kanya para sa magiging posisyon nito balang araw sa mafia.I didn't want that for our child.I wanted him to have a normal life. To be free from the violence, the danger, and the darkness that came with being The Reaper's heir.Ngunit alam ko rin... hindi iyon isang bagay na madali kong mapipigilan.Nemesis's world was not somet

ASTRID POV.. We left Apollo with his nanny back in Transylvania.It felt strange boarding the private jet without him. For Five months, he had been the center of every room we entered. Now the silence where his soft coos and little whimpers used to be felt almost too quiet.Umupo si Serafina sa tapat namin, habang nakabitin at umiindayog ang kanyang mga paa, halatang sabik na sabik na siyang makita ang kanyang mga pinsan sa side ni Nemesis, kasi halos kaedad niya din si Lennox anak ni Sinner na pinsan ni Nemesis, kasalukuyan din kasing pupunta ang mga ito sa event... Si Lolo Azmodues naman ay nakaupo malapit sa bintana, kalmado gaya ng dati, may bahagyang ngiti sa kanyang labi habang pinagmamasdan ang mga ulap sa labas.I sat beside Nemesis.His posture was the same as always straight, controlled, one arm resting along the back of the seat behind me. But I could feel the quiet tension in him. He hated leaving Apollo. He hated the idea of “games” even more. Still, he had agreed. For m