Semua Bab DON'T REGRET WHEN I'M GONE: Bab 81 - Bab 90

JEROME POV HABANG palayo nang palayo sa akin ang babaeng hindi ko inaasahang makikita muli, pasikip nang pasikip naman ang nararamdaman ko sa aking dibdib Wala sa sariling napahawak ako sa aking dibdib. Pakiramdam ko bigla akong nahirapang huminga. Siguro dahil sa matinding emosyon na aking nararamdaman ng sandaling ito "'Chloe?" mahina kong bulong sa hangin. Umaasa ako na sana, kahit na saglit lang, lumingon siya sa akin. Bagkos, direcho ang hakbang niya palayo sa akin habang nakahawak siya sa isang bata "Jerome, may asawa na siya. Tahimik na ang buhay ni Chloe at hindi ka na niya maalala. HIndi niya na din maaalala ang inyong nakaraan." seryosong wika ni Trexie. Nakatabi siya sa tabi ko kaya kaagad na napabaling ang tingin ko sa kanya "Kailan pa? Kailan mo inumpisahang itago sa akin ang tungkol sa kanya?" seryosong tanong ko sa kanya Wala sa sariling napatingin ako sa mga batang nasa harapan namin. Ang anak ni Trexie na sila Mike at Tresha ay halatang naguguluhan haban

JEROME POV "Akin lang siya! Hindi ako papayag na mapunta siya sa iba." mahina kong bulong sa aking sarili. Nandito na ako sa loob ng aking opisina. Pagkatapos ng medyo mainit na pag-uusap namin ni Trexie kanina, muli akong bumaba ng kanyang kotse at dumirecho dito sa aking opisina At kahit na nandito na ako sa loob ng aking opisina, kahit na isang saglit, hindi pa rin mawala sa isipan ko ang hitsura ni Chloe Labing tatlong taon na ang lumipas pero bakit parang mas lalo siyang gumanda? "Chloe, hindi ako papayag na basta mo na lang akong talikuran. Hindi din ako pumapayag na may ibang lalaking magmamay-ari sa iyo! Kahit na ano ang mangyari, aagawin pa rin kita sa kanya. Hindi pwedeng mapunta ka sa iba. Akin ka! Akin ka lang, Choe." mahina kong sambit Pagkatapos kong sabihin ang bagay na iyun, kaagad kong pinindot ang intercom. Ilang saglit lang, pumasok din dito sa loob ng aking opisina ang personal secretary ko. "Mr. Cruz, mag-utos ka ng tao. Alamin mo kung saan nakatir

CHLOE POV "Kanina, halos hindi ka nakakain. Ngayun naman, parang wala ka sa sarili. Chloe, huwag mong kalimutan na nandito lang ako. Sa lahat ng oras, kakampi mo ako." narinig kong muling wika ni Francis. Kasalukuyan akong nakaupo dito sa sofa. Ang paborito kong tea sa harapan ko ay lumamig na lang pero hindi ko pa rin naiinom. "Sabihin mo sa akin, siya pa rin ba ang gumugulo sa isipan mo? Ano ang gusto mong gawin ko para hindi ka apektado sa muli niyong pagkikita?" muling tanong niya sa akin. "Francis, hindi ko alam. Natatakot ako. Hindi mawala sa isipan ko ang reaction ni Jerome kanina. Nagbanta din siya sa akin na hindi daw siya papayag na ganoon-ganoon na lang." naluluha ko nang wika sa kanya "Chloe, huwag mo nang isipin ang tungkol sa bagay na iyun. Kahit naman sabihin niya na ayaw ka niyang pakawalan, as long as ayaw mo na sa kanya, wala naman siyang magagawa eh." seryoso din naman niyang sagot sa akin "Francis, natatakot pa rin ako. Paano kung manggugulo siya? Paano

FRANCIS "AHHH, dahan-dahan lang po.'" wika ng babaeng kasama ni Francis. Pagkatapos nilang magkasundo sa presyo na dapat niyang bayaran dito, sumama na din naman kaagad ito sa kanya. At ngayun, buong pananabik ng inangkin ni Francis ang babaeng nasa harapan niya "Hmm, mukhang sariwa ka pa ah?" mahinang bulong ni Francis. Ramdam niya kung gaano ito kasikip habang walang humpay ang ginagawa niyang pagbaon dito. Sagad na sagad ang kanyang pagkalalaki at pakiramdam niya, muli siyang bumalik thirteen years ago. "Ilang lalaki na ang nakatikim sa iyo, Miss? Pwede mo bang ipangako sa akin na pagkatapos nito, akin ka na lang? Ibibigay ko ang lahat ng gusto mo basta pumayag ka lang na maging side chick ko." wika ni Francis. "Ahhhh, Sir.....Ahhh, grabe, huwag niyo po masyadong isagad. Ahhh. Ohhh!" imbes na sagutin siya ng babae na kanina lang nalaman niyang AIza ang pangalan, isang malanding ungol ang muling kumawala sa lalamunan nito. Muli itong nakiusap na dahan-dahan lang. Na hwag

JEROME POV "ANO? Anong sabi mo? May asawa at anak na si Chloe?" halos pasigaw na tanong ni MOmmy sa akin. Kahit na masama ang loob ko sa mga nalaman ko, maayos ko pa ring naikuwento sa kanya ang tungkol sa status ni Chloe ngayon. Iyun ay ang pagkakaroon na nito ng sariling pamilya. May asawa at anak na si Chloe na hindi ko matatangap "Kung ganoon, dapat lang talaga na mag moved-on ka na. Hindi mo ba naisip? Wala ka nang magagawa pa. Labing tatlong taon kang nagluksa sa pagkawala niya tapos ang babaeng iyun, masaya na pala sa piling ng ibang lalaki?' muling wika ni Mommy Mariin kong naipikit ang aking mga mata. Kay daling sabihin na mag moved-on pero kay hirap gawin. Dahil mula noon at hangang ngayun, si Chloe lang ang mahal ko "I don't care! Kaya siguro nag-asawa si Chloe kasi nagalit siya sa akin. Mas nauna akong ikasal kay Elara kaya baka iniisip niya na wala na kaming pag-asa." seryosong sagot ko "Jerome, are you kidding me? Talagang nasabi mo pa ang tungkol sa bag