تسجيل الدخولทั้งฝ้ายและแอลหันมามองหน้ากัน แม้แต่ธรรณ์เองก็รีบลุกขึ้นมา เพื่อพูดเรื่องที่เขาเองก็ไม่ได้อยากจะบอกเธอ แต่ก็คงจะต้องบอก เพราะเขาเป็นคนเดียวที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด
“เมื่อคืนนี้ผู้ชายคนนั้นเป็นคนเข้ามาช่วยเกรซเป็นคนแรก และไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องเกรซ เขาบอกว่ารอรถพยาบาลมา ให้เจ้าหน้าที่มาเคลื่อนย้ายอย่างถูกวิธี ตัวเขาก็เลยเปื้อนเลือดน่ะ”
“ว่ายังไงนะ เป็นเขาจริงเหรอคะ แล้วทำไมถึง…”
เธอมองหน้ารุ่นพี่ ที่เริ่มอยู่ไม่สุข มือก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋าทันที ก่อนจะตอบเธอกลับมาด้วยท่าทางอึกอัก
“คือว่าพอเขาห้ามไม่ให้คนอื่นเข้าไปยุ่ง พี่ก็เลยต้องจัดการเรื่องประกันก่อน พอรถพยาบาลมาถึง เขาก็ขึ้นรถพยาบาลไปกับเกรซน่ะ ที่พี่ไม่ทันได้บอกเรื่องนี้ ก็เพราะว่าพี่จัดการเรื่องประกันอยู่ ก็เลยลืมน่ะ”
เมื่อเขาบอกว่าลืม ทั้งฝ้ายและแอลก็เริ่มเข้าใจจุดประสงค์ของรุ่นพี่คนนี้ทันที ทั้งคู่คิดเหมือนกันในใจ
‘มิน่าล่ะถึงได้พาเกรซย้ายโรงพยาบาล ที่แท้ก็พาหนีพี่เซริวนี่เอง’
เมื่อบรรยากาศเริ่มเงียบด้วยความอึดอัด ธรรณ์จึงขอตัวออกมาจากห้อง เพื่อให้พวกเธอได้คุยกัน ตามประสาเพื่อนสนิท
“พี่ต้องกลับไปจัดการเรื่องประกันต่อ ถ้าอย่างนั้นก็ฝากน้อง ๆ ดูแลน้องเกรซต่อด้วยนะครับ”
“ค่ะรุ่นพี่ธรรณ์ ไม่ต้องห่วงนะคะ ต่อจากนี้เป็นหน้าที่ของพวกเราเองค่ะ ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ”
“ถ้ามีอะไรเร่งด่วนก็โทรหาพี่ได้เลยนะครับเกรซ”
“ค่ะรุ่นพี่ ขอบคุณนะคะ”
“ยินดีครับ พี่กลับก่อนนะครับ เอาไว้พรุ่งนี้จะมาเยี่ยมใหม่”
“โชคดีค่ะรุ่นพี่”
เมื่อเห็นว่าธรรณ์เดินออกไปแล้ว แอลจึงรีบมาปิดประตูและกลับไปที่ข้างเตียงของเกรซทันที
“นี่เกรซ มึงบอกพวกกุมาสิว่า อีรุ่นพี่คนนี้นี่ยังไง คงไม่ใช่ว่าจะมาจีบมึงหรอกนะ”
“นั่นสิแอลพูดถูก ฉันเห็นสายตาของเขาแล้ว ไม่ค่อยน่าไว้ใจเลย ตกลงแกจะเลิกกับพี่เซริวจริง ๆ เหรอวะ”
“เอ่อ…”
เกรซถูกเพื่อน ๆ ตั้งคำถามจนเริ่มปวดหัวขึ้นมาอีกครั้ง เธอไม่รู้ว่าควรจะพูดเรื่องไหนก่อนดี
“ฉันยอมรับว่าโกรธ ก็เลยบอกเลิกพี่เซริวไป แต่สิ่งที่เขาทำกับฉันก่อนหน้านั้น มันก็สมควรแล้วไม่ใช่เหรอ”
“แต่ว่าฉันกับฝ้ายไปนั่งคิด ๆ ดูแล้วนะว่า เขาอาจจะเคยได้ยินเรื่องที่ฉันคุยกันก็ได้ เรื่องที่มึงกับพวกกูพนันกันเอาไว้ก่อนหน้านี้น่ะ”
“ว่าอะไรนะ เขาจะรู้ได้ยังไงกันล่ะ”
“คือว่าฉันเคยไปนั่งดูการแข่งบาส ตอนนั้นเผลอมองหนุ่มหล่อ ๆ คณะวิทยาศาสตร์ จนเผลอคุยเรื่องนี้กับไอ้แอลออกมาน่ะสิ ไม่คิดว่าจะเจอแจคพอร์ต มีคนได้ยินเข้าจริง ๆ ขอโทษนะเกรซ”
“เฮ้อ… ช่างมันเถอะ”
เกรซรู้สึกผิดกับเรื่องนี้เล็กน้อย แม้ว่าก่อนหน้านี้เธอจะใช้เขาเป็นหัวข้อเดิมพันกับเพื่อน แต่หลังจากนั้นก็ใช่ว่าเธอจะไม่ได้ชอบเขาสักหน่อย ตลอดเวลาที่คบกัน เธอก็แสดงออกถึงความเอาใจใส่และทำหน้าที่แฟนอย่างดีที่สุดไม่ใช่เหรอ
ห้องของเซริว
เมื่อตื่นขึ้นมา หลังจากที่นอนหลับไปหลายชั่วโมง เซริวก็รีบกดโทรออกไปหาเกรซอีกครั้ง แต่เธอปิดมือถือ เขารู้สึกหัวเสียจนเผลอโยนมือถือในมือทิ้ง
“ให้มันได้แบบนี้สิ นี่ตั้งใจหรือว่าแบตหมดกันแน่ คงไม่ใช่ว่า…. บล็อกฉันไปแล้วหรอกนะ”
ความสงสัยของเขารอไม่นาน หลังจากที่หมดวันหยุดยาว ก็มาถึงวันที่ต้องกลับไปเรียนอีกครั้ง วันนี้เซริวถึงกับมาที่คณะบริหาร ซึ่งเขาไม่ได้มาที่นี่นานมากแล้ว ตั้งแต่เริ่มคบกับเกรซ จำได้ว่าเคยมาแค่ตอนที่ขับรถแวะมาส่งเธอแค่สองครั้ง หลังจากนั้นก็ไม่เคยมาอีกเลย
“ดูสิว่าจะหนีไปไหนได้อีก”
เมื่อเห็นเกรซที่ยังมีผ้าพันแผลตรงหน้าผาก เดินลงตึกคณะมาพร้อมกับเพื่อน ๆ เซริวที่นั่งรออยู่ในรถ ก็รีบเดินลงมา และดักหน้าของเธอกับเพื่อน ๆ ทันที
“เกรซ!”
คนที่ถูกเรียกถึงกับตกใจ เพราะคิดไม่ถึงว่า เซริวจะมาที่คณะของเธอ เพราะปกติแล้วเขาไม่เคยมานั่นเอง
“พี่เซริว มาทำอะไรที่นี่คะ”
“เลิกเรียนแล้วใช่มั้ย พี่อยากคุยกับเกรซหน่อย…. เป็นการส่วนตัว”
สายตามุ่งร้ายมองไปที่เพื่อน ๆ ของเธอ จนเพื่อนสนิททั้งสองคนไม่กล้าหือ แน่นอนว่าเพราะรู้สึกผิดอยู่
“เอ่อ… ถ้าอย่างนั้นพวกเราขอตัวก่อนนะ ไปนะเกรซ”
“เดี๋ยวก่อน! พวกแกไม่ต้องไปหรอก พี่เซริวมีธุระอะไรก็รีบพูดมาเถอะค่ะ วันนี้เกรซมีนัดแล้ว คงไปกับพี่ไม่ได้”
“มีนัดเหรอ กับใคร”
“กับฉันเอง ขอโทษที่มาช้านะเกรซ เลิกเรียนนานหรือยังครับ”
ตอนที่ 120 แผนการทั้งหมดเซริวตกใจ เขารีบกอดเธอไว้แน่น พลางลูบหลังเพื่อปลอบเธอด้วยความรู้สึกผิดเต็มหัวใจ“พี่ขอโทษนะเกรซ ขอโทษที่ทำให้เกรซไม่สบายใจมาหลายวัน ขอโทษที่ไม่ได้บอกอะไรเลย พี่สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรแบบนี้อีกแล้ว ยกโทษให้พี่นะครับที่รัก”“ฮือ….”เกรซร้องไห้ระบายออกมา หลังจากที่เธอต้องทนทุกข์ทรมานกับความไม่รู้อะไรเลยมาหลายวัน ไหนจะต้องทนกับคำพูด สายตา และความสงสัยอีกมากมาย จนกระทั่งทุกอย่างมาคลี่คลายในวันนี้“เราขึ้นไปบนรถก่อนดีมั้ย แล้วค่อยคุยกัน”เธอพยักหน้าแต่ก็แอบหยิกเขาแรง ๆ เซริวได้แต่ซี้ดปาก แต่ไม่กล้าต่อว่าเธอแม้แต่คำน้อย เพราะเขารู้ดีว่า ยังติดค้างคำอธิบายมากมายกับเกรซ“ไปกันเถอะ พี่พาไปขึ้นรถนะ”เกรซแทบจะหมดแรงเดินอยู่แล้ว เมื่อเขาพยุงเธอไปนั่งที่เบาะข้าง ๆ เซริวขับรถออกมาและพาเธอกลับบ้านทันที เพราะคณิณบอกว่าคืนนี้เขาทำได้แค่ฝากขังผู้ต้องหาที่เหลือ ส่วนเรื่องอื่นคงต้องรอพรุ่งนี้ ถึงจะจัดการต่อได้คอนโดของเซริวเขาพาเธอกลับมาที่ห้อง เกรซเดินเข้ามาในห้องที่เย็นชืด เหมือนกับไม่มีใครอยู่มานาน เพราะทุกอย่างถูกวางเอาไว้ เหมือนไม่มีคนใช้งานมานาน มีแค่คนที่มาทำความสะอาดประจำเท่า
ตอนที่ 119 อย่าพูดมาก!เบลแอบกระซิบบอกเธอเบา ๆ เพราะรู้ว่าเกรซรู้สึกผิดและอยากขอโทษเธอ แต่สำหรับเบลแล้ว เธอไม่ได้อยากให้เกรซรู้สึกผิด แต่อยากสนิทกันเอาไว้มากกว่า เมื่อเห็นว่าเกรซอมยิ้มออกมา เซริวกระแอมเสียงดัง“อย่าพูดมาก! ไหนบอกว่าแฟนมารอรับแล้วไม่ใช่เหรอ รีบ ๆ เดินลงไปสิ เกรซอย่าไปเชื่อคำพูดของเด็กอย่างเบลมาก เดี๋ยวจะเสียคนเอา”“ว่ายังไงนะ เสียคนเหรอไอ้พี่บ้า"ปัก!“โอ๊ย! ไอ้เบลมันเจ็บนะ เตะมาได้!”เบลอดไม่ได้ที่จะหันมาเตะที่ขาของเซริวอีกครั้ง ด้วยความโมโหกึ่งหยอกพี่ชาย เกรซแม้จะตกใจ แต่ก็แอบสมน้ำหน้าเล็กน้อย"อย่ามาปากดีนะ ใครกันล่ะไม่กล้าแนะนำให้ฉันรู้จักพี่สะใภ้ พี่เกรซรู้มั้ย วันแรกที่เราเจอกัน เขาไม่กล้าพูดแนะนำฉันให้พี่รู้จัก เพราะกลัวว่าเราจะสนิทกัน กลัวว่าฉันจะมาถามพี่ แล้วเอาเรื่องของเขาไปบอกญาติ ๆ เขาเลยกันไม่ให้เรารู้จักกันตั้งแต่แรกยังไงล่ะคะ”“หยุดพูดไปเลยไอ้เบล เดี๋ยวก่อนเถอะ”“ไม่พูดแล้วก็ได้ แบร่”ว่าแล้วสาวน้อยก็รีบเดินลงไปชั้นล่าง เมื่อเซริวจูงมือเกรซเดินลงมา ก็เจอกับรถสปอร์ตหรูอีกคันจอดรออยู่ที่หน้าตึก แฟนของเบลกำลังหยิบมือถือขึ้นมาโทร แต่ไม่ทันจะได้กด เบลก็รีบตะโ
ตอนที่ 118 อะไรกัน ไม่ใช่ว่า….ทุกคนในห้องตกใจจนพูดไม่ออก ฝ้ายถึงกับยกมือขึ้นทาบอก แอลหันไปมองหน้าแฟนหนุ่มอย่างกฤษ เขาเองก็ตกใจไม่น้อย มีแค่ธรรณ์ที่ยืนฟังเฉย ๆ เกรซกะพริบตาถี่ ๆ และหันมามองหน้าเซริว เขาพยักหน้าให้เธอ และรีบพูดต่อ“ใช่แล้วเกรซ หลังจากที่พี่สืบรู้เรื่องทั้งหมด ตอนนั้นพี่ก็เลยเอาภาพจากกล้องวงจรปิดไปหาธรรณ์ที่อยู่โรงพยาบาล ให้เขาช่วยดูและหาเบาะแสทั้งหมด”“อะไรนะคะ รุนพี่ธรรณ์ด้วยเหรอ”ทุกคนหันไปมองหน้าธรรณ์ เขายิ้มและพยักหน้ายอมรับทันที“ขอโทษนะเกรซ เรื่องนี้พี่กับเซริวตัดสินใจว่า จนกว่ามินกับวีด้าจะแสดงตัวออกมา จะไม่บอกให้เกรซรู้ พวกเราคิดว่าทั้งสองคน คงยังไม่คิดเลิกหาวิธีทำร้ายเกรซ เซริวอยากกันเกรซออกไป ก็เลยให้ลูกพี่ลูกน้องของเขามาช่วยเบี่ยงความสนใจของสองคนนั้นแทน แล้วมันก็ได้ผลจริง ๆ เพราะว่าพวกเธอติดกับ และจ้องเล่นงานน้องเบลจริง ๆ”“อะไรกันเนี่ย ที่แท้ก่อนหน้านี้ ไม่ใช่ว่าพี่เซริวนอกใจมึง แต่ว่า….”เกรซเม้มปากเล็กน้อยและมองหน้าเขา เซริวทำหน้าเศร้าเพราะสำนึกผิด “ตั้งแต่ตอนที่พี่มาคอยรับส่งน้องเบลที่สนามเทนนิส แล้วก็วันที่เธอมาเอาของที่ห้อง”“อ้อ! ถ้าเป็นสองวันนั้น ไม
ตอนที่ 117 ติดค้างคำอธิบายเกรซหันมามองหน้าเซริว ธรรณ์และคนอื่น ๆ จึงค่อย ๆ เดินกลับออกไป แต่เบลยังคงยืนอยู่ที่เดิม “พี่เซริวฉันคิดว่าเรื่องนี้ ฉันเองก็ยังติดค้างคำอธิบายกับพี่เขาอยู่นะ”เมื่อเบลพูดขึ้นมา เมื่อเห็นสีหน้าเกรซ ที่ไม่อยากจะฟังสิ่งที่เซริวพูด เธอถึงกับขมวดคิ้ว เพื่อน ๆ ของเธอและธรรณ์เริ่มจะไม่อยากกลับ ทุกคนยังคงยืนอยู่ที่เดิม เซริวหันมามองหน้าเกรซ แววตาละห้อยสำนึกผิด มือยังคงจับแขนเธอแน่น“ฟังพี่ก่อนได้มั้ยเกรซ เรื่องนี้พี่ไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังจริง ๆ นะ”“ห้านาที”“เดี๋ยวสิเกรซ พี่…. อะไรนะ”“พี่เขาบอกว่าให้เวลาพี่พูดห้านาทีไง รีบ ๆ อธิบายสิวะ”“โอ๊ย! ไอ้เบล! เจ็บนะโว้ย”“ก็รีบ ๆ พูดไปสิ ลีลาอะไรอยู่ได้ล่ะ”ทุกคนเห็นแล้วก็แทบจะอึ้งไปตาม ๆ กัน เมื่อรุ่นน้องสาวที่ชื่อเบล ถึงกับกล้าเตะขาของเซริว ทั้ง ๆ ที่เธอยังคงบาดเจ็บอยู่ เกรซหันมาชี้ที่ขาของเธอ“นี่ขาของเธอ… ไม่ได้เจ็บเหรอ”เบลยิ้มก่อนจะหันมาตอบด้วยอารมณ์ดี“ไม่เจ็บขนาดนั้นค่ะรุ่นพี่ ที่จริงฉันไม่ได้เป็นอะไรมากเท่าไหร่หรอก เรื่องที่ต้องนอนโรงพยาบาลนั่น ก็เป็นข่าวลือที่สร้างขึ้นมา เพื่อให้พวกนั้นหลงกล จะได้เผยความชั่วออกม
ตอนที่ 116 พูดให้น้อยลงบ้างเถอะ“แล้วไงล่ะ! ถ้าแค่กูพูด พวกมึงไม่มาวันนี้ก็ไม่มีเรื่อง แต่พวกมึงโง่เองไง มึงเชื่อกู มากับกูก็ต้องไปด้วยกันสิวะ กูเป็นเพื่อนมึงไม่ใช่เหรอ”“ตรรกะเชี่ยอะไรของมึงน่ะอีเปรต มีด้วยเหรอลากเพื่อนมาเดือดร้อน แล้วยังลากไปติดคุกเป็นเพื่อนอีก มึงนี่สุดจริง มิน่าล่ะรุ่นพี่ถึงทิ้งมึงไง เพราะสันดานเป็นแบบนี้นี่เอง”ฝ้ายอดไม่ได้ที่จะพูดออกไป ตามนิสัยคนปากไวที่ทนเห็นความอยุติธรรมๆไม่ได้“อีเวร มึงอย่าเสือก!”“กูจะเสือก จะทำไม แน่จริงมึงก็พูดมาสิ เพื่อนกันแบบไหนถึงได้ปล่อยให้เพื่อนเดือดร้อนแบบนี้ มีเพื่อนอย่างมึง กูไม่มีดีกว่าอีสัส!”“อีเชี่ย มึง!”“หยุด! ถ้าคุณยังไม่หยุด ผมจำเป็นต้องจับกุมคุณตอนนี้เลย”วีด้าหยุดทันที เธอกลัวจนตัวสั่นแต่ก็ฌยังรู้สึกโกรธ เมื่อถูกฝ้ายพูดจาดูถูกอย่างรุนแรง สารวัตรคณิณเดินมาจับแขนและดึงฝ้ายเข้าไปทันที“ไหนรับปากกับพี่แล้วไงว่า จะใจเย็น ๆ ทำไมไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็หาเรื่องอีกแล้วล่ะ กลับไปล่ะน่าดู”ฝ้ายหน้าแดงจัด เมื่อถูกสารวัตคณิณขู่ เธอรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร จึงหันมาหยิกที่ต้นแขนของสารวัตรหนุ่มทันที“พอเลยอย่าพึ่งมาหื่นแถวนี้ ทำงานไป!”“เจ็บนะ
ตอนที่ 115 ฉัน….ขอแจ้งความดำเนินคดีค่ะ""สมน้ำหน้า""เกรซ ฝ้าย แอลและยังมีเบล พูดเป็นเสียงเดียวกัน ทำเอาเซริวโกรธจนหน้าแดง แต่ก็ไม่กล้าหันไปว่าใครแม้แต่คนเดียว ทั้งสี่คนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ แม้ว่าจะยังไม่รู้จุดประสงค์ของรุ่นน้องอย่างเบล แต่ในเวลานี้ เกรซและเพื่อน ๆ ก็พอจะมองออกว่า เธอไม่ใช่ศัตรู“เข้าข้างกันดีนักนะ ไม่โกรธกันแล้วเหรอ”เบลเป็นคนเดินออกมา และมองเซริวด้วยสีหน้าสะใจมากกว่าทุกคน“ผู้หญิงไม่จำเป็นต้องทะเลาะกันเอง ฉันเคยบอกพี่ไปแล้วไม่ใช่เหรอ”“เบล….”เบลยักไหล่และเดินกลับไปนั่ง สารวัตรคณิณหันกลับมาถามเกรซ“ว่าแต่เรื่องที่ถูกรุมทำร้ายในวันนี้ จะแจ้งความมั้ยครับ คู่กรณีอยู่ตรงนี้ครบหมดทุกคนแล้ว ถ้าจะแจ้งความก็ไปที่สถานีตำรวจด้วยกันเลย”""อะไรนะคะ""เพื่อนของวีด้าที่ถูกล้อมเอาไว้ รีบตะโกนออกมาทันที พวกเธอไม่คิดเลยว่า เรื่องนี้จะร้ายแรงถึงตำรวจ “อย่าแจ้งความเลยนะคะขอร้องล่ะ ฉันยอมขอโทษเธอก็ได้ ที่ทำรุนแรงกับเธอไป เธอจะให้ฉันทำยังไงก็ได้ขอแค่อย่าแจ้งความก็พอ ฉันไม่อยากเสียอนาคตกับเรื่องแบบนี้”เพื่อนของวีด้าเริ่มร้องไห้ออกมาเมื่อเห็นว่า สารวัตรคณินขู่จริง จับจริง ตอนนี้บางคนกลั







