جميع فصول : الفصل -الفصل 170

โดนตอกกลับด้วยแฟกต์คนรวยเข้าไป ใบเฟิร์นถึงกับสะอึก แต่ก็ยังทำหน้าเชิด“ก็ได้ค่ะ! ไม่ทานก็ไม่เป็นไร ทำคุณบูชาโทษแท้ๆ เลยยัยใบเฟิร์นเอ๊ย”เธอทำท่าฮึดฮัด พูดจบก็ทำท่าจะยกถาดอาหารกลับออกไปจริงๆ“เดี๋ยว!!” มือหนาเอื้อมมาจับขอบถาดไว้“ฉันบอกเธอหรือยังว่าจะไม่ทานน่ะฮะ?”“เอ้า! ก็เห็นบ่นเสียยืดยาวเลยนี่คะ”“วางไว้เถอะ...” แทนไทถอนหายใจ ก่อนจะมองสำรวจอาหารในกล่อง“ว่าแต่... เธอแบ่งอาหารในส่วนของเธอมาให้ฉันเยอะขนาดนี้ แล้วเธอจะทานอะไรล่ะคุณเลขา?”“โหย ไม่ต้องห่วงเลขาคนนี้เลยค่ะบอส! ข้าวเหนียวส้มตำปูปลาร้ารถเข็นข้างบริษัท แซ่บอีหลีเด้อค่ะ!” เธอทำตาโตยกนิ้วโป้งคอนเฟิร์มความอร่อย แทนไทส่ายหน้าอย่างระอา“ทำไมเธอไม่ไปทานอาหารดีๆ ในโรงอาหารพนักงาน หรือร้านอาหารข้างล่าง?”“เลขาขี้เกียจเข้าคิวรอค่ะบอส คนเยอะยังกับแจกฟรี อีกอย่าง... วันนี้นึกอยากกินส้มตำปูปลาร้าแซ่บๆ เผ็ดๆ ให้ตาค้างด้วยค่ะ จะได้มีแรงมาปั่นงานให้บอสไงคะ”“ระวังตัวไว้เถอะ ถ้ากินของพวกนั้นแล้วเธอท้องเสียจนทำงานไม่ได้ ฉันจะหักเงินเดือนเธอสามเท่าเลยคอยดู!” เจ้านายหนุ่มคาดโทษ“หูยยย! หักสามเท่าเลยหรือคะบอส โหดร้ายที่สุด! แต่นานๆ กินที กระเ

[“เธอนั่นแหละรีบวิ่งเอามาให้ฉัน! อย่าช้าเกินยี่สิบนาทีล่ะ ถ้าฉันรอนานเกินเวลานี้ ฉันจะหักเงินเดือนเธอ นาทีละร้อย!”]“ห๊ะ! บอส! เดี๋ยวสิคะ...”ติ๊ด!สั่งเสร็จก็ชิงกดตัดสายไปดื้อๆ ทิ้งให้ใบเฟิร์นยืนอ้าปากค้าง ยี่สิบนาทีในเวลาเร่งด่วนช่วงเย็นของถนนสุขุมวิทเนี่ยนะ!? ขับรถยนต์ไปมีหวังติดแหง็กอยู่หน้าตึกนั่นแหละ งานนี้คงต้องพึ่งพาสกิล ‘แว้นสก๊อย’ สวมวิญญาณซ้อนพี่วินมอเตอร์ไซค์ปากซอยเสียแล้วล่ะ!ใบเฟิร์นวิ่งวุ่นไปทั่วห้องแต่งตัว ฉวยชุดกีฬาแบรนด์เนมและนาฬิกาเรือนหรูใส่ถุงผ้าดิบลดโลกร้อนที่ถือติดมือมา ส่วนพวกถุงเท้า รองเท้าผ้าใบ เธอเดาว่าคงมีสำรองอยู่ในรถตู้ประจำตำแหน่งของเขาอยู่แล้ว หญิงสาวใส่เกียร์หมาโกยแน่บลงลิฟต์ วิ่งหน้าตั้งออกไปหน้าคอนโด แล้วกระโดดซ้อนท้ายพี่วินมอเตอร์ไซค์ บิดฝ่าดงรถติดมุ่งหน้าไปยังปั๊มน้ำมันเป้าหมายทันทีณ ปั๊มน้ำมันหน้าปากซอย รถตู้หรูคันสีดำสนิทจอดติดเครื่องรออยู่ตรงจุดนัดพบใบเฟิร์นกระโดดลงจากมอเตอร์ไซค์รับจ้าง วิ่งกระหืดกระหอบไปเคาะกระจกรถรัวๆ สภาพของเลขาสาวในตอนนี้เรียกได้ว่า ‘ย่ำแย่ที่สุด’ เท่าที่แทนไทเคยเห็นมาผมที่เคยดัดลอนสวยงามบัดนี้ยุ่งเหยิงเป็นรังนกกระจอกเทศ

“แล้วนี่ฉันก็ซื้อกับข้าวกับขนมมาให้ ทานเป็นเพื่อนหน่อย ถือซะว่าตอบแทนที่เธอแบ่งข้าวกลางวันของเธอให้ฉันกินเมื่อตอนบ่ายก็แล้วกัน” เขาบุ้ยใบ้ไปทางถุงอาหารบนโต๊ะ“งั้นบอสรอแป๊บนะคะ ฉันขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน เดี๋ยวจะออกมาจัดใส่จานให้ค่ะ” เธอกระชับผ้านวมผืนหนาที่พันรอบตัวให้แน่นขึ้น กะจะหมุนตัวเดินเชิดๆ เข้าห้องนอนไปเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อย แต่ทว่า... สเต็ปเท้าของสาวซุ่มซ่ามมักจะทำงานไม่สัมพันธ์กับสมองเสมอ เพียงแค่ก้าวเท้าไปได้แค่สองก้าว ปลายเท้าของเธอก็ดันไปเหยียบเข้ากับชายผ้านวมที่ลากพื้นอยู่เต็มแรง!ตุ้บ!... “โอ๊ยยยย!”ใช่แล้ว... แม่เลขาทาสของบอส ล้มหน้าคว่ำลงไปกองกับพื้นพรมเป็นที่เรียบร้อย สภาพเหมือนหนอนชาเขียวในดักแด้ลายเสือดาว ใบเฟิร์นพยายามดิ้นขลุกขลักๆ จะลุกก็ลุกไม่ได้เพราะผ้านวมมันพันแข้งพันขาไปหมด แทนไทที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ถึงกับอึ้งไปสามวินาที ก่อนจะหลุดปล่อยก๊ากออกมาเสียงดังลั่นแบบไม่ต้องรักษามาดประธานบริษัทกันอีกต่อไป“ฮ่าๆๆๆๆ! ใบเฟิร์นเอ๊ยยย!”ชายหนุ่มหัวเราะจนน้ำตาเล็ด เดินเข้าไปช่วยประคองดึงยัยหนอนชาเขียวให้ลุกขึ้นมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนพื้น “นี่แหละน้าที่เขาบอกว่า... ไม

“นี่คือสุดยอดสุราสมุนไพรจีนสูตรลับของตระกูลผมครับ” มิสเตอร์เฉินแนะนำด้วยความภาคภูมิใจ“บำรุงเลือดลม ปรับสมดุลร่างกาย และที่สำคัญ... ดื่มแล้วจะกระชุ่มกระชวยมีแรงทำงานไปทั้งสัปดาห์เลยล่ะครับ!”มิสเตอร์เฉินจัดการรินสุราสีอำพันลงในจอกกระเบื้องใบเล็กสองใบ แล้วเลื่อนส่งให้แทนไทและใบเฟิร์น ใบเฟิร์นมองจอกเหล้าที่ส่งกลิ่นฉุนสมุนไพรเตะจมูกแล้วก็ลอบกลืนน้ำลาย ด้วยสัญชาตญาณความรับผิดชอบของ ‘เลขาทาส’ เธอรู้ดีว่าพรุ่งนี้เช้าบอสต้องตื่นตีสี่เพื่อไปขึ้นเครื่องกลับไทย ขืนให้เจ้านายดื่มเหล้าดีกรีแรงขนาดนี้ มีหวังพรุ่งนี้ได้ตกเครื่องแน่ๆ“เอ่อ... มิสเตอร์เฉินคะ พรุ่งนี้บอสของดิฉันมีไฟลต์บินกลับแต่เช้าตรู่ เกรงว่าถ้าดื่มหนักอาจจะเสียงานได้ค่ะ” เธอยิ้มหวาน ก่อนจะยื่นมือไปรวบจอกเหล้าของแทนไทมาไว้ตรงหน้าตัวเอง“เพื่อไม่ให้เป็นการเสียน้ำใจ ดิฉันเลขาขอเป็นตัวแทนบอส ดื่มฉลองเพื่อมิตรภาพของเรานะคะ!” อึก! ใบเฟิร์นกระดกเหล้าจีนรวดเดียวหมดจอก!“เฮ้ย! ใบเฟิร์น!” แทนไทเบิกตาตื่น พยายามจะคว้าแขนห้ามแต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว“บาดคอชะมัด! รสชาติเหมือนน้ำต้มยาดมผสมพริกไทยเลยค่ะบอส!”เธอหันมากระซิบเสียงอ้อแอ้ หน้าเบ้ด้วยค

เธอเชิดหน้าตอบ ทั้งที่เสียงเริ่มสั่น“เดี๋ยวนะ... คู่หมั้น? คู่หมั้นผมเหรอ?” ชายหนุ่มงงเป็นไก่ตาแตก“ใช่ค่ะ! คุณไอริณไงคะ บอสไม่ต้องมาทำไขสือเลย!”ใบเฟิร์นออกแรงผลักอกกว้างของเขาออกห่างจนหลุดจากอ้อมกอด ก่อนจะรีบคว้าเสื้อคลุมอาบน้ำมาสวมทับร่างอย่างรวดเร็ว“บอสไม่ต้องกังวลว่าฉันจะงี่เง่าเรียกร้องอะไรนะคะ บอสกลับไปห้องของตัวเอง อาบน้ำแต่งตัวเถอะค่ะ เดี๋ยวช่วงบ่ายเราต้องบินกลับกันแล้ว... ฉันขอตัวออกไปซื้อของฝากก่อนนะคะ!” พูดจบ หญิงสาวก็ไม่รอให้เจ้านายหนุ่มได้อธิบายหรือแก้ตัวใดๆ เธอพุ่งตัวหนีเข้าห้องน้ำไปราวกับพายุ ปิดประตูล็อกกลอนดังแกร๊ก!แทนไทนั่งงงอยู่บนเตียง มือหนาเสยผมที่ปรกหน้าผากขึ้นอย่างหงุดหงิดระคนขบขัน ยัยเลขาหน้ามึนเอ๊ย..ไปเอาข่าวลือเรื่องคู่หมั้นมาจากสมาคมแม่บ้านที่ออฟฟิศอีกล่ะสิ! ชายหนุ่มอมยิ้มอย่างมีเลศนัย ลุกขึ้นหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำมาสวม เขาเดินไปหยุดที่หน้าประตูห้องน้ำ เคาะประตูเบาๆ สองที“ผมกลับไปอาบน้ำที่ห้องก่อนนะคุณเลขา แล้วอย่าคิดหนีผมล่ะ... เพราะเรื่องของเรา มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น!” แทนไทกดจูบลงบนบานประตูหนักๆ หนึ่งทีราวกับจะฝากรอยรอยจูบไปถึงคนข้างใน ก่อนจะเดิ