หลังจากริกเตอร์เดินออกจากร้าน โซดาก็หน้าเจื่อนไปทันทีที่ถูกทิ้งให้นั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนของเขา ทั้งที่เขาเป็นคนชวนเธอมา แต่กลับไม่สนใจเธอเลยสักนิด “เห็นไหมล่ะ มันสนใจน้องสักนิดไหม” เซญ่าเอ่ยตอกย้ำขึ้นมาอีกครั้ง “มึงพอเหอะญ่า” ธีร์ขมวดคิ้ว พลางโบกมือไปมา เพราะอยากให้เพื่อนหยุดพูดแบบนี้สักที “ทำไมต้องพอว่ะ กูแค่อยากเตือนสติน้องเขาก่อนที่ทุกอย่างจะสายไปกว่านี้ พวกมึงสองตัวก็รู้ว่าไอ้ริกมันเคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหนบ้าง มันฟันแล้วทิ้งทั้งนั้นแหละ” โซดานั่งกุมมือนิ่ง น้ำตาเอ่อคลอขึ้นมา ปลายนิ้วเย็นเฉียบ เธอไม่ได้ขอให้ใครอธิบายหรือพูดอะไรเตือนสติเธอ เพราะประโยคของเซญ่าไม่ใช่สิ่งที่เธอเพิ่งรู้ เพียงแต่เธอทำเป็นไม่สนใจมาตลอด ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นทันที “งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ” “นั่งกินข้าวก่อนสิ เดี๋ยวข้าวก็มาแล้วนะ” ธีร์ยังคงเอ่ยรั้งรุ่นน้องสาวเอาไว้ เพราะความสงสาร ปกติเขาเองก็ไม่เคยอยากยุ่งเรื่องผู้หญิงของเพื่อนรักอย่างริกเตอร์ แต่กับโซดาที่ดูจะชอบเพื่อนเขามาก ก็อดที่จะยื่นมือเข้ามายุ่งไม่ได้ “ไม่เป็นไรค่ะ กลับไปกินกับเพื่อนดีกว่า” โซดาหันหลังเดินออกจากร้านทันที เป็นจังหวะที
Last Updated : 2026-09-25
LOGIN
