All Chapters of หวงรักคนเก่า: Chapter 81 - Chapter 90

ริชาอุทานขึ้นด้วยความตกใจที่เห็นใบหน้าของริกเตอร์ขยับเข้ามาใกล้ใบหน้าเธอในระยะประชิด ก่อนจะลุกขึ้นยกมือขึ้นมาบอกทันที “พะ พี่มาทำไม” เสียงหวานของเธอสั่นเครือ มือที่ยกขึ้นยังไม่ทันได้ดันเขาออก ดวงตาที่เพิ่งลืมยังไม่โฟกัสเต็มที่ แต่ก็จดจำใบหน้าเขาได้ทันที “ทำไมไอ้เฟยถึงมาส่งเธอที่นี่” ร่างสูงไม่ได้สนใจจะตอบคำถามของเธอ กลับทิ้งตัวลงนั่งข้างเตียง ดวงตาคมกริบจับจ้องเธอไม่วางตา มือหนาวางบนเข่า ท่าทางเหมือนคนกำลังไม่พอใจอะไรสักอย่าง “ฉันไม่รู้ พี่เฟยบอกว่าจะส่งฉันกลับหอ” ริชาตอบเรียบ มือกำผ้าห่มไว้ที่อก ยังไม่ลุกขึ้นนั่งเต็มที่ “เสือกไม่เข้าเรื่อง” เขาสบถออกมาเสียงดัง ทำเอาร่างเล็กตกใจทันที ไหล่เธอสะดุ้ง ผ้าห่มหลุดจากมือเล็กน้อย “พี่อย่าไปโทษคนอื่นค่ะ” “ทำไมจะโทษไม่ได้ เธอทิ้งให้ฉันอยู่ร้านเหล้า แล้วออกมากับมัน ใช้ได้ที่ไหนวะ” คนตัวสูงยังพูดพาลไปทั่ว สุดท้ายก็มาลงที่เธออีกจนได้ “พี่นี่ตลกเนอะ ทีตัวเองเอาฉันไปเป็นของเดิมพันล่ะ พี่ดีมากนักเหรอคะ” ริชาต่อว่าเขาทันทีด้วยความไม่พอใจ คนแบบเขาก็ดีแต่โทษคนอื่น แต่ไม่เคยมองเห็นความผิดของตัวเอง “เธอก็เห็นว่ามันท้าทายฉัน” “แล้วพี่ต้องรั

คนตัวสูงสูดปากทันที เมื่อถูกร่องรักของเธอบีบเอ็นร้อนของเขาแทบขาด ก่อนเขาจะเริ่มขยับสะโพกเข้าออกเนิบนาบเพื่อเรียกน้ำหวานของเธอออกมาให้มากที่สุด จังหวะแรกช้าและลึก เขาดึงออกเกือบหมดแล้วสอดกลับเข้าไปจนสุดลำทุกครั้ง มือหนาเลื่อนลงมาจับสะโพกเธอให้อ้ากว้างขึ้น จนร่างเล็กหายใจขาดเป็นช่วง ๆ มือเล็กยันอกเขาไว้เต็มแรง “อื้อ~ ช้า ๆ...” เสียงครางแผ่วหลุดออกมา เขาไม่เร่งทันที ขยับสะโพกเป็นจังหวะเนิบนาบต่อเนื่องจนน้ำหวานของเธอเริ่มหลั่งมากขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นเรื่อย ๆ ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ริกเตอร์ก้มลงดูดจุกยอดที่ยังบวมเป่งจากก่อนหน้านี้สลับกับกระแทกหนักหน่วง ลิ้นร้อนตวัดจุกที่ยืดตัวขึ้นพร้อมกับสะโพกที่เร่งความเร็วขึ้นเล็กน้อย ริชาตัวสั่นสะท้าน ขาทั้งสองข้างยกขึ้นเกี่ยวเอวสอบเขาโดยไม่รู้ตัว ความเจ็บช่วงแรกค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความเสียวที่พุ่งขึ้นจากจุดที่ถูกกระแทกซ้ำ ๆ เขาเร่งจังหวะเร็วขึ้น กระแทกหนักและลึกจนเตียงส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด มือหนึ่งเลื่อนไปบีบเคล้นเต้าอวบ นิ้วโป้งสะกิดจุกพร้อมกับสะโพกที่ตอกเข้าออกสุดกำลังเพราะอารมณ์กระสันที่กำลังพุ่งสูง “อ๊าสสส พะ พี่ ระ เร็วไป...” เธอค

ริกเตอร์มาส่งริชาในช่วงบ่าย เธอเดินลงจากรถของเขาด้วยท่าทางปกติ จนเพื่อนที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะใต้อาคารเรียน ที่เห็นตั้งแต่รถคันหรูมาจอด มองเธอด้วยความสงสัยทันที “กูเดาไม่ผิดว่าพี่เขาต้องมาส่งมึง” “อืม” เธอตอบกลับสั้น ๆ พยายามไม่มองสายตากดดันของมาริวและไนท์ “สรุปว่ายังไง? คบกันแล้วเหรอ” ไนท์กำมือเข้าหากันแน่น ขณะถามคำถามที่เขาเองก็พอจะเดาออกอยู่แล้ว “ไม่ได้คบ” “ไม่ได้คบแล้วมาด้วยกันทำไม” “พอเหอะไอ้ไนท์ กูว่านี่มันเรื่องส่วนตัวของชานะ เราเป็นแค่เพื่อน” มาริวพูดออกมาอย่างคนที่เข้าใจ เขาไม่อยากให้บรรยากาศของความเป็นเพื่อนหมดไป ทั้งที่เข้าใจความหวังดีและเป็นห่วงของไนท์ แต่เขาก็รู้ขอบเขตว่าคนเป็นเพื่อนสามารถยุ่งได้มากน้อยแค่ไหน “มึงก็เห็นว่าไอ้...” “ฉันขอบใจนายนะที่เป็นห่วง แต่ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะไม่หนีหรือทำอะไรกับเรื่องนี้อีกแล้ว ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้แหละ” ริชาเอ่ยออกไปยาวเหยียดด้วยสีหน้าของคนปลงตกอะไรได้หลายอย่าง เธอแค่อยากเรียนให้จบ อยากมีความสุขในชีวิตมหาลัยแค่นั้น และที่สำคัญไม่อยากให้ทุกคนต้องมาเป็นกังวลกับเรื่องของเธออีกแล้ว “ไม่ต้องห่วงความรู้สึกอะไรของฉันนะ ฉันสบายดี

“แม่ง!! กว่าจะเสร็จ” เสียงของธีร์ดังขึ้นในห้องที่เงียบได้ยินเพียงเสียงหายใจมากว่าสองชั่วโมง ทุกคนวางมือและลงมือเก็บของ ขณะที่ริชากับพราวฟ้านั้นทำเสร็จไปก่อนหน้านี้แล้ว เลยนั่งเล่นโทรศัพท์ ไม่ต่างจากเฟยที่นอนยาวเหยียดบนโซฟาดูซีรีย์จากแอปดังโดยไม่สนใจใคร “ไปแดกข้าวกันดีกว่า นี่เกือบทุ่มแล้ว” บิ๊กบอสเอ่ยชวนพลางเลิกคิ้วเป็นเชิงถามความเห็นของทุกคน “กูขอตัววะ” เซญ่าเอ่ยขึ้นก่อนใคร ก่อนจะหยิบสัมภาระและเดินออกจากห้องทันที โดยไม่เหลียวหลัง ทำให้บิ๊กบอสหันมาเลิกคิ้วถามริกเตอร์แทน “มึงไปไหมไอ้ริก?” “เธออยากไปรึเปล่า” เพื่อนถามเขา ทว่าเขากลับหันหน้าไปถามร่างเล็กที่ยืนนิ่งข้างกัน เพราะถ้าเธอไม่ไป เขาก็คิดว่าจะขอตัวด้วยอีกคน “เอ่อ... ให้พราวไปด้วยนะ” “เห้ย! กูไม่ไปนะ กูจะรีบกลับหอ” พราวฟ้ารีบออกตัวก่อน เพราะเธอไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้ แค่ต้องนั่งทำตัวลีบเล็กมาเป็นชั่วโมง เธอก็รู้สึกอึดอัดจะแย่ “เดี๋ยวกลับพร้อมกันไง” “ฉันบอกตอนไหนว่าให้เธอกลับไปนอนหอ” ริกเตอร์สวนขึ้นทันควัน ทำเอาทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ ทว่าก็แค่เพียงอึดใจเดียว “แล้วเพื่อนฉันล่ะ” “เดี๋ยวฉันให้ไอ้เฟยไปส่ง” “อ้าว ไอ้เหี้

มือหนาของริกเตอร์เลื่อนจากเอวขึ้นมาที่ไหล่บางของเธอ เขาดึงร่างเล็กให้เอนหลังพิงอกแผงแกร่งของตัวเองทันที ริมฝีปากร้อนซุกไซร้ซอกคอจากด้านหลังโดยไม่รอช้า ลิ้นร้อนปาดเลียผิวบางที่เปียกน้ำ ก่อนจะดูดเม้มแรงพอให้เกิดรอยแดงจาง ๆ จนริชาตัวสั่นสะท้าน มือเล็กยันผนังห้องน้ำแน่นขึ้น น้ำอุ่นยังคงไหลลงมาตามร่างกายของทั้งสองคน “อื้อ~” เสียงครางแผ่วหลุดออกมาโดยไม่ตั้งใจ เขาดูดเม้มซอกคอต่อเนื่องสลับกับเลียแผ่วเบา เพื่อปลุกเร้าอารมณ์ปรารถนาของเธอให้ลุกโชน หลังจากนั้นเขาก็หมุนตัวเธอให้หันหน้าเข้าหาตัวเอง ร่างเล็กเปียกโชกยืนอยู่ตรงหน้า อกอวบคู่กลมโตและจุกสีหวานที่เริ่มบวมเป่งขึ้นเพราะความเสียวซ่านก่อนหน้านี้เผยออกมาเต็มตา ริกเตอร์ก้มลงทันทีโดยไม่พูดอะไร อ้าปากอมจุกข้างซ้ายเข้าไปดูดเม้มแรง “อ๊าสสส” ร่างเล็กแหงนเงยใบหน้าขึ้น มือเล็กยกขึ้นจับเส้นผมดำขลับของเขาโดยไม่รู้ตัว ลิ้นร้อนของเขาตวัดวนรอบจุกที่ยืดยาวขึ้นอย่างรวดเร็ว สลับกับดูดลึกจนแก้มตอบ มืออีกข้างไม่ปล่อยเต้าข้างขวา ให้ว่างเปล่า นิ้วโป้งสะกิดและบีบบี้จุก พร้อมกับเคล้นคลึงเต้าอวบจนเนื้อปลิ้นออกมาตามง่ามนิ้ว ก่อนเขาจะปล่อยจุกซ้ายที่แดงและเปียก