Todos os capítulos de พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก: Capítulo 101 - Capítulo 110

“เหมือนถูกส่งผ่านเซิร์ฟเวอร์ที่ไม่มีอยู่ในฐานข้อมูลโลก” "อะไรนะ" "ไม่ใช่แค่ตอนนี้นะครับ" ธนาเงยหน้ามองทุกคนในห้อง "แต่ย้อนหลังไปยี่สิบปี...ก็ไม่เคยมีบริษัทชื่อนี้จดทะเบียนอยู่เลย" ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ จอมทัพค่อยๆ กำแฟ้มเอกสารแน่นก่อนนึกถึงคำพูดของอชิระเมื่อครู่ "บริษัทที่ไม่มีอยู่จริงเหรอ" ทันใดนั้น...โทรศัพท์ของแพรมุกก็สั่นขึ้นอีกครั้ง ข้อความจากหมายเลขเดิมปรากฏบนหน้าจอ "ในที่สุด...เธอก็เริ่มสนใจในที่ที่ควรสนใจสักที..." พร้อมกับรูปถ่ายเก่าหนึ่งใบเป็นภาพอาคารไม้หลังหนึ่งและเหนือประตู...มีสัญลักษณ์ดอกไม้หกกลีบสลักอยู่ชัดเจน ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบไม่มีใครละสายตาจากโทรศัพท์ในมือของแพรมุก ภาพอาคารไม้เก่าหลังนั้นถูกถ่ายจากมุมต่ำ หลังคาทรงญี่ปุ่นโบราณถูกปกคลุมด้วยเงามืดของต้นไม้ใหญ่ ประตูไม้บานใหญ่ปิดสนิท หากสิ่งที่สะดุดตาที่สุดกลับเป็นตราดอกไม้หกกลีบเหนือวงกบประตู ตราเดียวกัน ตราที่อยู่บนเอกสารสิทธิ์ ตราที่อยู่บนป้ายไม้ในพื้นที่ Phase 3 และตราที่แพรมุกเคยเห็นบนแฟ้มลับในห้องทำงานของจอมทัพเมื่อชาติที่แล้ว จอมทัพขยับเข้ามาข้า

"ว่าไงได้เรื่องมั้ย" ปลายสายเงียบไปสองวินาที ก่อนเสียงเคร่งเครียดจะดังขึ้น "นายใหญ่ครับ ผมเจอข้อมูลของบริษัทแล้ว" ทุกคนหันมองพร้อมกัน จอมทัพถามทันที "ว่าไง" ปลายสายสูดลมหายใจเข้าลึก "บริษัทนี้...ไม่มีชื่ออยู่ในทะเบียนนิติบุคคลจริงครับ แต่ชื่อของมัน...กลับไปปรากฏอยู่ในเอกสารลับของตระกูลหิรกุญวรเดชเมื่อยี่สิบห้าปีก่อน" แพรมุกหน้าซีดทันที "ตระกูลหิรกุญวรเดช?" เธอเผลอพึมพำออกมา ชรินทร์พูดต่อ "และมีอีกเรื่องครับนาย" "อะไร" "เอกสารฉบับนั้น..." "...ไม่ได้ลงนามโดยคุณปู่ของนายใหญ่ครับ...แต่ลงนามโดยใครบางคน" จอมทัพขมวดคิ้ว "ใครบางคนนั้นคือใคร แกพูดมาชัดๆ สิ" ปลายสายเงียบลงราวกับแม้แต่ชรินทร์เองก็ไม่แน่ใจในสิ่งที่เห็น "ลายเซ็นอ่านไม่ออกครับนาย เพราะครึ่งหนึ่ง...ถูกเผาหายไป" แพรมุกกำมือแน่น ไฟไหม้เอกสารสำคัญงั้นเหรอ...ทำไมหลักฐานทุกชิ้นที่เข้าใกล้ความจริงถึงลงเอยด้วยไฟเสมอ...มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของเธอกันแน่นะ หลังสายของชรินทร์ตัดไปไม่มีใครพูดอะไรอยู่หลายวินาที จอมทัพวางโทรศัพท์ลง

ภาพแรกที่ปรากฏ...คือคฤหาสน์หิรกุญวรเดช ควันดำพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เสียงกรีดร้องดังลั่น กล้องสั่นไหวราวกับคนถ่ายกำลังวิ่ง ก่อนภาพจะหยุดมองเห็นควันดำบดบังใบหน้าของชายสองคน...ที่กำลังตะเกียดตะกายหนีอยู่กลางกองเพลิงเพราะสำลักควันที่ฟุ้งห้องอยู่ ภาพเปลวไฟที่ค่อยๆ เผาไหม้ขึ้นเรื่อยๆ จนกลืนกินเงาของชายทั้งสองในกองไฟนั้น ทำให้ทุกคนในห้องประชุมหายใจสะดุด ชายหนุ่มชะงักงันราวกับความทรงจำบางอย่างที่ลืมเลือนไปกลับคืนมาอีกครั้ง ในขณะที่ภาพเหล่านั้นทำให้แพรมุกตัวเย็นเฉียบ...ภาพไฟไหม้ที่เธอคิดว่าจะเป็นตัวเธอที่อยู่ในกองไฟนั้น กลับเป็นใครคนอื่นที่เธอไม่รู้จัก แต่เมื่อเธอหันกลับไปที่จอมทัพกลับเห็นใบหน้าของเขาซีดผาดราวกับความกลัวที่เก็บไว้ในหัวใจถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้ง “จอมทัพ...” แพรมุกเอ่ยเรียกเขาเสียงแผ่ว แต่ชายหนุ่มกลับเหมือนไม่ได้ยินอะไรอีก เขาลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปใกล้ภาพนั้นเหมือนจะดูให้แน่ใจ ก่อนที่ร่างสูงจะทรุดลงกับพื้น ถึงแม้ควันดำและเปลวไฟจะบดบังใบหน้าของชายทั้งคู่แต่จอมทัพเหมือนจะรู้ดีว่าพวกเขาคือใคร "เป็นไปไม่ได้..." “นายใหญ่...” ร่างสูงทรุดตั

จอมทัพพยายามที่จะคิดให้ออกถึงภาพความทรงจำเหล่านั้นแต่พอเขาพยายามจะคว้ามันไว้ มันกลับหายไปเหมือนมีใครบางคน...ไม่ยอมให้เขาจำได้ คุณหญิงจอมขวัญหลบสายตาชายหนุ่มราวกับว่าทุกคำที่เขาพูดถูกต้องทั้งหมด ชายหนุ่มก้าวเข้าไปใกล้ผู้เป็นแม่ แต่เธอผละออกจนเขาชะงัก “แม่...ผมรู้ว่าผมเคยเห็นมัน” น้ำเสียงของเขาแหบต่ำ “ผมรู้ว่าผมเคยอยู่ที่นั่น ในเหตุการณ์ในคลิปนั้น” “แม่บอกให้แกหยุดพูดไง!” จอมขวัญเอ่ยเสียงสั่น “แล้วตอนนั้นแม่อยู่ที่ไหน” คำถามนั้นทำให้จอมขวัญนิ่งไป จอมทัพเงยหน้าขึ้นสบตาผู้เป็นแม่ “แม่เองก็อยู่ที่นั่นใช่ไหม ตอบผมมา” “ฉันบอกให้แกหยุดไงจอมทัพ!” “ทำไม” “เพราะเรื่องนั้นมันจบไปแล้ว!” ประโยคของจอมขวัญดังขึ้นท่ามกลางความเงียบแต่แทนที่ทุกอย่างจะจบลง แพรมุกกลับรู้สึกเหมือนหัวใจตกวูบ จบไปแล้วเหรอถ้ามันจบไปแล้ว แล้วคนที่ส่งคลิปมาคือใคร ทำไมอีกฝ่ายถึงขุดมันกลับขึ้นมา ทำไมถึงส่งมาให้เธอและที่สำคัญทำไมถึงรู้ว่าหลายๆ อย่างเดี่ยวกับเธอ คนที่ส่งคลิปพวกนี้มาต้องการอะไรจากเธอกันแน่

หลังจากคุณหญิงจอมขวัญเดินออกไป ประตูห้องประชุมก็ปิดลงทิ้งความเงียบหนักอึ้งเอาไว้ด้านใน ไม่มีใครพูดอะไรต่อแม้แต่เอ็ดเวิร์ดที่ปกติไม่เคยปล่อยให้บรรยากาศเงียบเกินวินาที แต่ตอตนี้เขาทำได้เพียงยืนมองประตูบานนั้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด จากคลิปวิดีโอแปลกๆ กลับกลายเป็นปริศนาบางอย่างของตระกูลนายใหญ่ที่เกี่ยวกับความตายของคนสำคัญในครอบครัว แพรมุกยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงเดิม คำพูดของคุณหญิงจอมขวัญเมื่อครู่ยังวนเวียนอยู่ในหัว...ถ้าเธอไม่เปิดคลิปนั่น ทุกอย่างก็คงไม่วุ่นวายแบบนี้ คำพูดนั้นยังดังก้องในหูของหญิงสาวและยิ่งคิดถึงสีหน้าของหญิงสูงวัยตอนเห็นภาพไฟไหม้ แพรมุกก็ยิ่งแน่ใจว่าเรื่องทั้งหมดไม่ได้เป็นเพียงอุบัติเหตุธรรมดาอย่างที่เธอเคยเข้าใจ แต่ก่อนที่เธอจะทันได้คิดอะไรต่อ เสียงของลลินก็ดังขึ้นอีกครั้ง “เอ่อ...ตกลงเรื่องสัญญาวันนี้ยังดำเนินต่อได้ใช่ไหมคะ” คำถามนั้นทำให้ทุกคนเหมือนถูกดึงกลับมาสู่ความจริง ลลินยังคงยืนอยู่ข้างประตู แฟ้มเอกสารในอ้อมแขนถูกกอดไว้แน่น สีหน้าของเธอดูสับสนไม่น้อย เพราะทันทีที่เดินเข้ามา เธอก็พบกับบรรยากาศตึงเครียดโดยไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอ