“นี่มันอ้อยนี่ ต้าเฮยเจ้าเอามาจากที่ใด พาข้าไปดูจะได้หรือไม่ เจ้าสิ่งนี้สามารถทำน้ำตาลได้นะเจ้ารู้หรือไม่ เมื่อมีน้ำตาลแล้วข้าก็จะสามารถทำของอร่อยออกมาได้เยอะแยะมากมายเลย นี่ต้าเฮย หากว่าเจ้าพาข้าไปหาต้นอ้อยได้ เอาไว้ข้าจะทำลูกอมให้เจ้ากิน รับรองอร่อยกว่าเจ้ากินอ้อยสดอีก”“โฮกก” ต้าเฮยมองหน้าเสิ่นอิงอิงเหมือนจะถามว่า เจ้าพูดจริงหรือไม่ เจ้าไม่ได้หลอกข้านะ“ข้าพูดจริง ๆ ข้าไม่หลอกเจ้าหรอกน่า แต่ตอนนี้เจ้าหยุดกินก่อน มาช่วยข้าขุดซานเหย้าก่อน เหลืออีกไม่มากก็จะขุดเสร็จแล้ว มาเร็ว ๆ เข้า”ต้าเฮยจึงต้องช่วยเสิ่นอิงอิงขุดซานเหย้าด้วยความไม่เต็มใจ หลังจากนั้นหนึ่งคนกับอีกหนึ่งตัวก็เดินเข้าป่าไป ต้าเฮยพาเสิ่นอิงอิงไปถึงทุ่งป่าอ้อยที่ซ่อนตัวอยู่อีกด้านหนึ่งของสันเขา มิน่าเล่านางหาไม่เจอ สันเขาด้านนี้ไม่เคยเดินมาถึงเลย นางคิดว่าคงไม่มีทางลงไปได้ แต่กลับพบว่ามีทางลงจากสันเขาได้ ต้าเฮยเหมือนจะคุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างดี น่าจะเป็นอาหารของมันกระมัง “โอ้ อ้อยทั้งนั้น ถ้ามีเยอะขนาดนี้ข้าก็สามารถทำน้ำตาลได้น่ะสิ เช่นนั้นข้าก็จะเอากลับไปด้วยก็แล้วกัน”
Dernière mise à jour : 2026-08-01
Se connecter
