CHAPTER 5:

ZOREIGN'S POV:

“Nandito na tayo sa magiging kwarto mo." saad ni sir David nang huminto kami sa isang p***o.

“Okay sir. Salamat!" saad ko.

“No worries! Goodluck on your task tomorrow. Ito nga pala ang susi sa magiging kwarto mo.” nakangiting saad niya.

Saka niya ako ginawaran ng pala-kaibigang ngiti na walang halong malisya at ibinigay ang hawak na susi.

Kaya naman magiliw ko itong tinanggap.

“Salamat ulit sir!" nakangiting sagot ko

Saka na siya umalis, habang ako naman ay binuksan ang p***o ng magiging kwarto ko.

Nagulat ako at namangha ng sobra nang tumambad sa akin ang napakalawak na kwarto ko. Parang sala na ‘to sa bahay ng tiyahin ko ah.

"Wow! Ang ganda at ang laki,” saad ko, saka mabilis na naglakad palapit sa kama. "Ang pa lambot ng kama!”

Parang kinikilig na saad ko nang mahawakan ang malambot na kama. Saka ako humiga at tumingin sa kisame.

Puti ang pintura na may halong abo. Simple pero elegante. May mga mukhang mamahaling painting na nakasabit sa pader. May telebisyon, aircon, closet at banyo.

"Parang dinaig ko pa ang nagtrabaho sa ibang bansa ah. Ang lamig pa ng silid, ang sarap tuloy matulog.” sabay hikab ko.

At hindi ko namamalayan na nakatulog na pala ako dahil sa lamig ng aircon at lambot ng kama.

Nagising lang ako mula sa pagtunog ng cellphone ko. Dahilan para magmulat ako ng mga mata at abutin ito sa loob ng sling bag ko na nakasabit pa rin pala sa katawan ko.

Pagtingin ko sa caller ID ay si Jessa ang tumatawag.

Pagpindot ko ng answer button ay bibig ng tiyahin kong bruha ang bumungad sa pandinig ko.

"Hoy Zoreign! Saan ka na naman ba nagsusuot at bakit gabi na pero wala ka pa rin dito ha?!" halos pasigaw na saad niya.

Dahilan para mapapikit ako sa sobrang tinis ng boses niya saka ko inilayo sa tenga ko ang cellphone.

“Tiyang, relax ka lang pwede? Gusto mo bang madagdagan yang guhit sa noo mo?” kalmadong saad ko.

Dahilan para biglang tumigil siya sa kakatalak.

"Hindi na ako uuwi riyan. Nakahanap na ako ng magiging trabaho ko.” saad ko.

"Ano?! Pagkatapos ka naming patirahin sa bahay namin, pakainin at paaralin ay ang kapal ng mukha mong sabihin yan?!” galit na saad niya at halos mag histerikal mula sa kabilang linya.

Panigurado na rinig na rinig ang matinis niyang boses ng mga kapit-bahay namin. Napaka eskandalosa talaga kahit kailan.

Dahilan para magpanting ang tenga ko sa sinabi niya.

That's it! Panahon na para magsalita at sabihin ang saloobin ko.

"Lahat ng kinain at ginastos ko sa pag-aaral ay galing sa dugo't pawis ko. Pinaghirapan ko yon. Kaya wala kayong karapatang sabihin sa akin yan.” malamig na saad ko.

"Aba't! Sumasagot ka pa talaga! Walanghiya ka talagang babae ka! Pinagsisihan ko na kinupkop pa kita noon. Wala ka namang kwenta!” galit na sigaw niya sa akin sa kabilang linya.

"Huwag kayong mag-aalala. Hindi na kayo maiinis sa maganda kong pagmumukha dahil hinding-hindi niyo na ako makikita pang muli.” pinal na saad ko saka pinutol ang tawag.

Ilang minuto matapos ang nagbabagang usapan namin ay napabuntong-hininga na lamang ako.

Aaminin ko, tagos hanggang buto ang mga sinabi niya. Pero dahil ako si Zoreign Dominguez ay hindi ko dinidibdib ang mga problema.

Masyado nang malaki ang dibdib ko para dagdagan pa.

Saka ako nakarinig ng pagkatok mula sa labas ng p***o.

Mabilis na bumangon ako, isinuklay ang mga daliri sa nagulong buhok at saka naglakad papalapit sa p***o para buksan ito.

Bumungad sa akin ang isa sa mga kasambahay nila dito.

"Hi! Ikaw si Zoreign, tama?” nakangiting saad niya.

"Ako nga, bakit ano yon?” nagtatakang tanong ko.

"Kakain na kasi tayo ng dinner. Sabay-sabay ang mga maid dito.” paliwanag niya.

"Gano'n ba?” saad ko.

Saka niya ako tinanguan.

Kaya naman sumama na ako sa kanya.

“Palagay ko ay magkakasundo tayong dalawa. Kasi tayo ang magkalapit ng edad dito. Ilang taon ka na ba?" tanong niya habang naglalakad kami sa pasilyo.

“Talaga ba? Twenty-three years old na ako. Ikaw ba?" tanong ko.

“Wow! Twenty-four years old na ako. So tama pala ako ng hula.” sabay hagikgik niya.

Nararamdaman ko na genuine siyang tao at sana hindi siya magbago.

"So pwede ba tayong maging magkaibigan?” tanong niya, bakas ang kislap sa mga mata niya.

"Sure! Why not?" nakangiting saad ko.

Nagulat ako nang bigla niya akong yakapin ng mahigpit.

Kaya niyakap ko siya pabalik.

“Sorry!" sabay tawa niya. “Na carried away ako. Eh kasi naman, napakasungit ng iba ditong maid ayaw makipagkaibigan sa akin." napangusong saad niya.

Saka kami napahinto noong pumasok na sa kusina at nakahain na ang mga pagkain sa long table.

Nakaupo na ang lahat at naghihintay sa amin.

Bigla tuloy akong nakaramdam ng hiya.

May hiya pa naman ako ‘no!

“Oh! Nandito na pala ang bagong maid." tila mahaderang saad ng isa na sa tingin ko ay mas matanda lang ng kaunti sa amin.

Makapal ang pulang lipstick sa labi niya, maging ang blush on nito ay putok na putok na para bang pinagsasampal ang pisngi niya.

Pasimpleng bumulong sa akin ang kasama kong maid. “Huwag mong pansinin yan. Feeling tagapagmana, nakalimutan yata niyang isa siyang maid dito.”

“Ay hindi ko talaga yan papansin basta ba hindi niya susubukang hawakan ni dulo ng daliri ko kasi pasensyahan na lang tayo. Baka umiyak yan." matamis na ngiti ko.

“Nakakatuwa naman! Strong person pala ang isang tulad mo." namamanghang saad niya.

Saka ako nagkibit-balikat lang, umupo na na kami at nag-umpisa nang kumain.

Adobong baboy ang ulam at napapikit ako sa sarap nang matikman ko ang lasa nito dahil nanunuot hanggang sa laman.

“Ang sarap nito. Sinong nagluto?" tanong ko sa babae na hindi ko pa pala natanong ang pangalan niya.

“Ah si manang Nora ang nagluto niyan. Matagal nang mayordoma dito sa mansyon ni mr. Hawthorne.” paliwanag niya.

"Gano'n ba?” saad ko saka muling sumubo ng ulam at kanin.

Pagkaraan ng ilang minuto ay halos sabay-sabay na kaming natapos na mag hapunan.

"Grabe sobrang nabusog ako!” saad ko sa kaibigan ko. "Hindi ko pa pala alam ang pangalan mo.” saad ko habang nagliligpit kami ng mga pinagkainan.

"Ay oo nga ‘no?” sabay hagikgik niya. "Ako nga pala si Fortress. Two years na ako n naninilbihan sa mansyon ni mr. Hawthorne.” paliwanag niya.

Pagkatapos ay naglakad na kami ng sabay, pabalik sa kani-kanyang kwarto namin.

— — —

KINABUKASAN…

Nagising ako mula sa malakas na alarm ng cellphone ko.

Oo, malakas at sinadya ko talaga yon para hindi ako mahuli sa first day ko. Nakakahiya naman kay boss sungit!

Mabilis na naligo ako at isinuot ang uniform ko na isang stylized French maid uniform na binubuo ng itim na bestida na may puting ruffles, puting apron, at maid headband. Mayroon din itong ribbon sa leeg, maikling ruffled na palda, at lace thigh-high stockings.

Pagharap ko sa body mirror ay nagulat ako sa ganda ng pagkakahubog ng katawan ko sa uniform na ito.

“Wow! Infairness! Mukha akong costplayer dito, huh.” nakangiting saad ko, saka naglagay ng cologne na Fiona red.

Handa na akong gawin ang mga task na ipapagawa ni sir Sungit.

This is it pansit!