Todos os capítulos de SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ: Capítulo 51 - Capítulo 60

“เลว!” “อืม ตามนั้นแหละ” ผมยังคงทำเป็นไม่รู้สึกรู้สา ก่อนจะกระชับใบหน้าเธอแล้วใช้นิ้วหัวแม่มือของมืออีกข้างปาดน้ำตาให้เธอต่อ แอ๊ด.. จนเสียงเปิดประตูดังขึ้น ผมกับเธอถึงรีบผละออกจากกันโดยอัตโนมัติ ก่อนจะพยายามปรับสีหน้าอารมณ์ให้อยู่ในสภาพปกติ และผมไม่ลืมที่จะรีบคว้าซองถุงยางกับถุงยางใช้แล้วที่ผมโยนทิ้งไว้บนโต๊ะมาใส่กระเป๋ากางเกงอย่างไวด้วย ขืนพวกมันเห็นเข้า เดี๋ยวแม่งก็ได้ล้อผมตายห่า ยิ่งไปกว่านั้นคือผมกลัวพวกมันจะล้อผมต่อหน้าโมนา แล้วเธอจะพลอยอายไปด้วย เพราะงั้นผมต้องเก็บหลักฐานให้มิดชิด ต้องไม่ให้พวกมันรู้ว่าเมื่อกี้มีบางอย่างเกิดขึ้น ถึงแม้จะไม่เนียนเท่าไหร่ก็เถอะ เพราะสภาพขวดกับแก้วที่แตกแม่งยังกระจัดกระจายอยู่เลย ก็ใครมันจะไปมีเวลาได้เก็บกวาดกัน แต่เอาเถอะ ของพวกนั้นยังพอแถได้ แต่ถ้าเสือกเห็นถุงยางเข้านี่สิ ไม่รู้จะแถไปทางไหน “เอิ่ม.. เกิดสงครามเหรอวะ ข้าวของกระจัดกระจายเชียว” ไอ้เคซีมันทำหน้านิ่งๆงงๆ พร้อมกับยิ้มเจื่อนออกมาเมื่อเห็นสภาพห้องกับข้าวของบนโต๊ะบวกบนพื้น “ทะเลาะกันนิดหน่อย โมนาจะออกไปเต้นกับพวกมึง แต่กูอยากให้นั่งอยู่ในนี้เป็นเพื่อนกู กูไม่มีอารมณ์ออกไปเต้น เลยท

วันต่อมา หมับ! กึก! “โมนา!” เมื่อคืนตอนกลับมาถึงคอนโดแล้วอาบน้ำเข้านอน ผมบังคับโมนาให้นอนข้างๆผมแล้วกอดเธอไว้ทั้งคืน ตื่นเช้ามาเธอก็ไม่ได้หนีไปไหนนะครับ เธอยังคงนอนหลับอยู่ในอ้อมกอดผม แต่เธอไม่ได้นอนปกติน่ะสิ เพราะตัวเธอร้อนแปลกๆ ผมถึงขยับลุกแล้วเอามือไปอังหน้าผากเธอ ก่อนจะตกใจจนลมหายใจชะงักอย่างที่เห็น เพราะตัวเธอร้อนจี๋อย่างกับเปลวไฟ แบบนี้มันโคตรชัดว่าเธอไม่สบาย และที่ชัดกว่านั้นคือเธอคงไม่สบายเพราะผม ความปวดระบมที่ผมยัดเยียดให้เธอซ้ำรอยเก่ามันคงทำให้เธอจับไข้ แน่นอนว่ายิ่งคิดผมก็ยิ่งรู้สึกผิด แต่ที่มากกว่าความรู้สึกผิดคือความเป็นห่วงและความกลัว กลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไป เพราะงั้นผมต้องรีบทำให้ไข้เธอลงก่อน ปึก! ผมรีบลุกจากเตียงแล้วไปหาผ้าขนหนู ก่อนจะชุบน้ำแล้วเอามาเช็ดตัวเธอ แต่ไข้ก็ไม่ค่อยจะลงเลย มันยิ่งทำให้ความเป็นห่วงและความหวาดกลัวของผมยิ่งเพิ่มมากขึ้นๆ แล้วพอมันมากขึ้น มันยิ่งทำให้จิตใจผมร้อนรนจนคิดอะไรไม่ออก ทำอะไรไม่ค่อยจะถูกเลยสักอย่าง นอกจากพยายามเช็ดตัวให้เธอเพื่อให้ไข้ลด แต่ผมก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่มันจะลด ถ้าทำแล้วไม่ดีขึ้น เดี๋ยวผมจะรีบพาเธอไปหาหมอ เดี๋ยวนะ! หมอเห

สามวันต่อมา สองสามวันมานี้ฉันไม่ได้ไปเรียนเลย เพราะวันนั้นกลับมาถึง เช้ามาฉันก็ไม่สบาย ต้นเหตุเป็นเพราะซีดีคนเดียว ที่ทำฉันระบมจนจับไข้ แต่จะเคืองเขาต่อ มันก็เคืองได้ไม่สุด เพราะเขาทำก็จริง แต่เขาก็ดูแลฉันจนหายด้วย แถมดูแลอย่างดี ไม่ทำตัวเหี้ยๆใส่ด้วย ถึงจะยังปากหมาอยู่บ้างก็เถอะ แต่รวมๆแล้วมันก็ไม่แย่ ซึ่งเป็นอะไรที่ไม่น่าเชื่อ แต่มันก็เป็นไปแล้ว ซีดีในตอนที่ฉันไม่สบาย เป็นซีดีเวอร์ชั่นไหนก็ไม่รู้ ฉันรู้แต่ว่าฉันโอเคกับเวอร์ชั่นนี้ของเขานะ แต่ถึงจะอย่างนั้น มันก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะใจอ่อนให้เขาหรอก เพราะสิ่งที่เขาทำก่อนหน้านี้มันร้ายแรงเกินกว่าจะให้อภัยได้ง่ายๆจากการที่เขาทำดีให้แค่นี้ เพียงแต่ว่าพอเขาทำตัวดีขึ้นมาบ้าง มันก็อาจทำให้เราพอจะพูดดีๆกันได้ แล้ววันนี้ฉันก็ตั้งใจจะพูดเรื่องไปเรียนกับเขา เพราะอย่างที่บอกว่าฉันหยุดเรียนมาสามวันแล้ว ฉันอยากไปเรียนแล้ว หยุดเรียนหลายๆวันมันคงไม่ดีสำหรับฉันเท่าไหร่ เพราะฉันเองก็ไม่ใช่คนฉลาดอะไรขนาดนั้น กลัวจะเรียนไม่ทันคนอื่นเขาน่ะ ที่สำคัญ ฉันคิดว่าฉันหายดีแล้วนะ ไข้ไม่มีแล้ว แค่ปวดๆตรง เอ่อ ปวดตรงนั้นอยู่อีกนิดหน่อย แต่ก็ไม่เป็นไรแล้วล

กึก! ยังพูดไม่ทันจบ ประโยคปฏิเสธของฉันก็ถูกแทรกขึ้นด้วยเสียงทุ้มต่ำราบเรียบของคนที่ฉันไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นซีดี ทำเอาฉันพลันชะงักกึก และไอ้ที่หนักกว่าการได้ยินเสียงของเขา คือการที่เขานั่งลงบนเก้ากี้ไม้ยาวตัวเดียวกับฉัน แถมนั่งใกล้มากด้วย ไม่สิ! ไม่ใช่แค่ใกล้ แต่นั่งติดกับฉันเลย เหมือนจงใจย้ำให้คนอื่นเขาคิดไปไกล เพราะเพื่อนกันที่ไหนเขานั่งตัวติดกันขนาดนี้ล่ะ ตาบ้า! นี่เขาจะแกล้งฉันอีกแล้วใช่มั้ย “งื้ออ เปิดเผยสุดๆ อิจอ่ะ” เอาอีกแล้ว ยัยตัวแสบสองคนตื่นเต้นดี๊ด๊าจนแอบไปกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่อีกแล้ว เห็นมั้ยว่าคนอื่นเขายิ่งคิดไปไกล ไกลจนเอาไปเขินกันเอง ทั้งๆที่ฉันอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี หัวใจก็เต้นแรงกว่าเมื่อกี้นี้อีก มันหลายรอบแล้วนะ ที่เขาทำให้ฉันตกอยู่ในสภาพแบบนี้ คืออีตาคนขี้แกล้งจะแกล้งฉันให้มีอาการบ้าบอแบบนี้ไปจนถึงเมื่อไหร่กัน “ว่าไง ทำไมไม่รับสายฉัน” “เมื่อกี้นางเขินคำว่าผัวอยู่ เลยไม่ด้ะ..” “เห้ยหยุด! หยุดเลยนะทั้งสองคน ไม่ใช่ซะหน่อย!” ฉันรีบแทรก ก็ยัยตัวแสบสองคนเล่นจุ้นไม่เข้าเรื่องนี่นา ใครเขินกัน ไม่ใช่สักนิด ตกใจต่างหากล่ะ “อ้าวเหรอ เขินอยู่หรอกเหรอ” หมอนี่ก็หันไปยิ

ตามนั้นแหละครับ และคีย์เวิร์ดที่เป็นตัวเฉลยว่าเป็นพวกมันคือคำว่าตึกร้างที่เดิม เพราะครั้งก่อนที่เคยซัดกันก็ที่ตึกร้าง และพวกมันแพ้ราบคาบ ปางตายกันไปทุกตัว มาคราวนี้มันคงอยากเอาคืน ถึงมาท้ารบ แต่ถ้าแม่งท้ารบด้วยวิธีที่ลูกผู้ชายเขาทำกัน พวกผมคงไม่แค้นขนาดนี้ ก็เข้าใจได้ ว่าพวกแม่งคงอยากตาย แต่คราวที่แล้วคงไม่ได้ตายสมใจ คราวนี้เลยมาหาที่ตายใหม่อีกรอบ แต่นี่แม่ง ใช้วิธีสัตว์นรก มันซ้อมไอ้นุ๊กปางตาย เพียงเพื่อจะส่งสารท้ารบให้พวกผม แม่งเห็นคนคนนึงเป็นอะไร แล้วแบบนี้ใครมันจะไม่แค้นวะ ไอ้พวกหมาลอบกัด โคตรไม่แมน ไอ้พวกเวรตะไล คืนนี้มันกับพวกผมต้องตายกันไปข้าง มันอยากตายนัก คราวนี้พวกมันจะได้ตาย เพราะพวกผมจะแก้แค้นให้ไอ้นุ๊กไปพร้อมๆกับสงเคราะห์ความต้องการอยากจะตายให้พวกมันไปทีเดียวพร้อมๆกันเลย บอกเลยว่าพร้อมซะยิ่งกว่าพร้อม ตอนนี้พร้อมทุกอย่าง เหลือแค่อย่างเดียวคือเดินเข้าไปหาพวกมันที่กำลังรอความตายแล้วประเคนความชิบหายให้! “ในตึก” ผมตอบนิ่งๆ ทั้งนัยน์ตาและน้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธและเคียดแค้น “…” ไอ้เคซีไม่ตอบ แต่เดินนำเข้าไปในตึกพร้อมไม้เบสบอลที่ยกขึ้นมาประทับบนบ่าด้วยท่าทีเอาเรื่อง ไม่ต