All Chapters of Finn Reserve วิศวะจองรัก: Chapter 31 - Chapter 40

เห็นว่าเฟย์ไปเข้าห้องน้ำ ฉันก็ลุกขึ้นบิดตัวไปมาไล่ความเมื่อยขบบ้างจึงเดินออกไปนอกระเบียงรับลมเย็นๆ ไอ้จีหันมามองฉันและยื่นกระป๋องเบียร์ให้ดื่ม แน่นอนว่าฉันก็ดื่มนะอีกอย่างเบียร์ไม่ได้ทำให้ฉันคออ่อนขนาดนั้น เจอเหล้าผสมระดับสูงปรี๊ดฉันก็ยังไม่เมาเลย หากจะมีที่ทำให้คออ่อนเห็นจะเป็นน้ำพันซ์ละมั้งที่พอแตะไปแค่นิดเดียว ถึงกับรั่วเลยล่ะไม่อยากจะคิดตอนตัวเองรั่วคงจะทำอะไรขายขี้หน้าน่าดู“มึงปลูกดอกไม้ด้วยเหรอเนี่ย” เพิ่งเคยสังเกตปกติมาคอนโดฟินน์ฉันจะไม่ค่อยสำรวจห้องมันสักเท่าไหร่ พอเห็นต้นไม้ที่ใบสีเขียวมันวาวบวกกับดอกสีขาวส่งกลิ่นหอมโชยอ่อนๆ ฉันก็โน้มใบหน้าลงไปดอมดม “หอมมาก ดอกเหมือนที่บ้านกูเลยอะ พ่อกูก็ปลูกไว้ต้นเบ้อเร่อ”“ดอกอะไรวะ?” ไอ้จีเห็นฉันดมบ้างมันก็ยื่นหน้าเข้าไปดมและกำลังคิดจะเด็ดดอกสีขาวเพียะ“โอ๊ย! กูเจ็บนะไอ้ฟินน์”“ดมได้ ห้ามเด็ด” ฟินน์ฟาดมือใส่มือไอ้จีอย่างแรงจนมันหน้านิ่วคิ้วขมวด ตีแรงจริงนะ ฉันนี่รีบถอยห่างจากกระถางต้นไม้เลยกลัวจะโดนมันตีจนมือหัก ดูจากสีหน้าและใบหน้าที่แดงก่ำนิดๆ ดวงตาเยิ้มขนาดนี้คงกรึ่มได้ที่แล้วสินะ ฟินน์เวลามีเรื่องอะไรให้ต้องโมโหหรือหงุดหงิด กินเหล้าท

กรณีเฮียพีทคือไม่ลืมว่าตัวเองเคยเป็นใครหรือทำอะไรมาก่อน ส่วนผมน่ะไม่เคยลืมว่าตัวเองเคยมาจากที่ไหน หากจะให้ลืมคนๆ นั้นไปจากใจได้หากง่ายเหมือนปลอกกล้วยเข้าปากก็คงดีน่ะสิ มันไม่ง่ายเลยสักนิดจนผมยกมือลูบไล้ใบหน้าตัวเองสองสามครั้ง“มึงพูดถูกไอ้เก้า” ผมถอนหายใจออกมาหันไปสบตากับมัน “กูควรลืมเขาไปซะ”“อือ”“หยุดตามหา หยุดทักผู้หญิงมั่วทั้งที่ทักไป ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ใช่เขาอยู่ดี” เหมือนกับคำ ‘ว่าแต่เขาอีเหนาเป็นเอง’ ผมด่าวาดดาวสารพัดว่ามัวแต่จมปรักกับพี่หมอสุดที่รัก แล้วตัวผมล่ะก็ไม่ได้ดีไปกว่าวาดดาวเลยด้วยซ้ำ พอเห็นใบหน้าสวยกำลังหัวเราะชอบใจที่คุยเล่นกับรุ่นน้อง ผมก็ระบายยิ้มออกมา “ยัยนั่นโดนปฏิเสธมากี่ครั้ง ก็ยังยิ้มยังหัวเราะได้อยู่”“ยัยนั่นถึกจะตายไป หนังควายชัดๆ”“อย่ามาว่าเพื่อนกูนะ” ผมผลักศีรษะไอ้เก้าที่เอนเอียงตามแรงเล็กน้อย “กูด่าได้คนเดียว”“คงมีแค่ยัยนั่นที่รับทุกอย่างที่เป็นมึงได้”“ต้องบอกว่าเป็นคนเดียวมั้งที่ทำให้กูยอมได้ทุกอย่างอะ” ปกติคนอย่างฟินน์เคยยอมใครซะที่ไหนกันล่ะ ครั้งแรกด้วยซ้ำที่ยอมและเป็นการยอมเพื่อนสนิทของตัวเองด้วย เสียหมาปะละ! “แม่ง ทำไมกูต้องยอมมันด้วยวะ”“คงเพรา

“เพราะฉะนั้นตอนนี้กูไม่ใช่เพื่อนมึง แค่มึงมองกูเป็นเพียงผู้ชายคนหนึ่งก็พอ”ใบหน้าและน้ำเสียงของผมแลดูจริงจังเสียจนทำให้วาดดาวนิ่งไปชั่วขณะ เป็นผลให้ผ้าขนหนูที่กุมอยู่คลายออกอย่างเชื่องช้า พอผ้าขนหนูแยกออกจากกันผมไม่ได้หลุบตามองเรือนร่างของเธอสักนิด กลับเอาแต่จ้องดวงตากลมโต ขณะที่มือหนากอบกุมเคล้นคลึงก้อนเนื้อที่ไม่ได้ผ่านเสื้อผ้าหรือมีอะไรปกปิด วาดดาวหลับตาลงยกหลังมือปิดปากตัวเองเพื่อกักเก็บเสียงครางกระเส่าเบาๆ และเพราะเห็นว่ามันเขินเสียงจนหน้าแดงผมก็อมยิ้ม“เขินทำไม...”“จะไม่ให้กูรู้สึกเหรอ มึงบีบนมกูขนาดนี้”“กูแค่บีบเอง” ผมกระซิบกระซาบ “ไว้กูดูดก่อนค่อยเขิน”“อ๊ะ!”เสียงครางหวานของวาดดาวหลุดออกมาทันทีที่อุ้งปากร้อนระอุของผมครอบครองยอดอกสีชมพูที่แข็งเป็นตุ่มไต ผมดูดดึงและสะบัดเรียวลิ้นจนร่างบอบบางแอ่นหน้าอกด้วยความเสียวซ่านที่ก่อเกิดขึ้นจากการกระทำของผม มืออีกข้างก็ฟอนเฟ้นหน้าอกหน้าใจของวาดดาวไปด้วย เพื่อไม่ให้อีกข้างเสียเปรียบผมก็ย้ายมาครอบครองยอดอีกข้างเมื่อดูดกลืนจนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย ริมฝีปากของผมก็ค่อยๆ ลากไล้มาถึงหน้าท้องแบนราบที่หดเกร็งตามริมฝีปากแดงคล้ำของผม จากนั้นก็ลากป

“หมายถึงวาด” เฮียพีทเหมือนรู้ใจผมนะ พอชื่อนี้ถูกพูดขึ้นมาผมก็เบือนหน้าหนีสายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวของมัน ทำไมผมต้องหลบตาเฮียพีทด้วยวะ “เกินเพื่อนหรือไง”“เกินเพื่อนอะไรล่ะเฮีย กูจองมันไว้ตั้งแต่เจอกันแล้วว่าจะเป็นเพื่อนตลอดไป”“เหรอ แล้วทำไมต้องหลบตากูด้วย” พอโดนเฮียจี้จุดผมก็ทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้นพลางยกนิ้วชี้ขยี้ตาเบาๆ“ควันบุหรี่เข้าตา แสบๆ อะ”“หึ” เสียงหัวเราะในลำคอทำให้ผมหรี่มองเฮียพีทที่ยกยิ้มมุมปาก “สูบบุหรี่มาตั้งแต่สิบแปด มึงเพิ่งจะแพ้ควันบุหรี่ตอนที่กูถามเรื่องวาดเนี่ยนะ บังเอิญจังนะ”“กูเคยบอกแล้วไงว่าไม่เคยมีความคิดจะเอาเพื่อนตัวเอง”“กูไม่ได้ถามว่ามึงจะเอาหรือไม่เอาวาดนะไอ้ฟินน์”“...”“ร้อนตัว?” พอโดนเฮียพีทจี้จุดผมก็ทำได้เพียงโวยวายมันและขยับเดินไปหยุดที่ประตูด้านคนขับ “จะไปไหน”“ไปแข่งอะดิ”“กูดีใจนะถ้ามึงจะลืมเขาไป” คำพูดของเฮียพีททำให้ผมชะงักตัวก่อนจะได้ขึ้นไปนั่งบนรถ เสมองร่างสูงที่ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงพลางระบายยิ้มมาให้ “เพราะมึงกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ ก็อย่าใช้เวลาที่เหลือยืนมองมันนานเกินไป”“เฮีย”“ก้าวมาข้างหน้าได้แล้วฟินน์ และทำตามที่หัวใจมึงต้องการ ไม่ใช่ทำเพราะอดีต

จับกระชับเอวบางมองวาดดาวที่เอนตัวไปด้านหลัง มือซ้ายยันตัวเอาไว้ส่วนมือขวายังคล้องลำคอของผมอยู่ ผมโน้มหน้าลงไปดูดกลืดยอดอกที่ล่อตาและล่อปาก ขณะที่วาดดาวขย่มผมไม่พักหนำซ้ำยังควบเร็วและเน้นหนักตามกลไกธรรมชาติ แม้ว่าจะทำไม่เป็นหรือดูเก้ๆ กังๆ มันดันสร้างความวาบไหวภายในอกให้ผมมากจนยกมือเสยเส้นผมที่ชื้นไปด้วยเหงื่อขึ้น “แบบนั้นวาด กดเอ็นกูลึกกว่านี้”“ฟะ ฟินน์ กูจะแตกอีกแล้ว”เสียงกรีดร้องเล็กๆ บวกกับร่างบางที่ถลาเข้ามากอดผมจนเซล้มลงนอนบนเตียง ลูบแผ่นหลังเนียนเบาๆ จากนั้นก็กดจมูกลงที่ขมับของวาดดาวที่ชื้นไปด้วยเหงื่อ ก่อนที่ร่างบางจะชันตัวลุกขึ้นนั่งและควบกายแกร่งในตัวต่อทันทีโดยที่ผมไม่ต้องทำอะไร นอกเสียจากเอื้อมมือไปฟอนเฟ้นหน้าอกที่ใหญ่นิ่มมือ วาดดาววางมือลงบนหน้าท้องแกร่งเป็นลอนซิกแพคของผม จากนั้นก็กัดริมฝีปากล่างของตัวเองแน่นและขยับเอวขึ้นๆ ลงๆ ตามแรงปรารถนา เมื่อรับรู้ถึงร่างกายที่สั่นเกร็งกระตุกตอดรัดตัวตนของผมแน่นขึ้น ผมก็ลูบไล้หน้าท้องแบนราบและเอวคอดกิ่ว เคล้นคลึงสะโพกผายขณะที่วาดดาวจับมือผมให้มากอบกุมหน้าอกของตัวเอง ปรือตามองผมด้วยสายตายั่วยวนเสียจนอยากจะจับร่างเล็กๆ กระแทกแรงให้แตก