All Chapters of Finn Reserve วิศวะจองรัก: Chapter 51 - Chapter 60

ฉันเมินข้อความและสายโทรเข้ามาของฟินน์ เลือกที่จะกดเบอร์โทรหาใครบางคนและฉันเชื่อว่าเขาเป็นคนเดียวที่น่าจะช่วยให้ฉันผลักดันฟินน์ออกไปจากชีวิตได้ อย่างน้อยหากฟินน์รู้ว่าฉันกำลังเดตกับใคร คงจะดีกว่าเพื่อทำให้มันออกห่างฉันได้ไกลมากยิ่งขึ้น(“อะไรกัน ไม่อยากจะเชื่อนะเนี่ยว่าวาดดาวจะเป็นฝ่ายโทรหาฉันก่อน”)“โอบ” และคนที่ฉันเลือกก็คือโอบนั่นเอง “ถ้าฉันจะขอให้นายช่วยอะไรหน่อย นายจะช่วยฉันไหม”(“ได้ แต่ฉันจะได้อะไรตอบแทนล่ะ”) รู้ว่าการลงไปเล่นกับโอบมันต้องไม่ได้มีอะไรดีแน่นอน หากแต่ฉันก็มองใครไม่ออกแล้วจริงๆ รอบข้างฉันไม่มีใครมาจีบเหตุผลคืออะไรก็ไม่รู้ มีเพียงโอบคนเดียวที่วนเวียนอยู่ข้างๆ แม้ว่าจะไม่รู้ว่าเขาจะจีบหรือยกเลิกจีบฉันไปแล้วก็เถอะ“อะไรก็ได้ แต่แค่ข้อเดียวนะที่ฉันจะให้”(“อืม อะไรก็ได้งั้นเหรอ เป็นข้อเสนอที่ดีมาก ฉันตกลง”)“งั้นก็...”กว่าจะใช้ความกล้ามาเรียนได้ก็ทำใจนานอยู่นะ หากแต่ว่าฉันคุยกับโอบเรื่องที่ขอให้เขาช่วยแล้ว ดังนั้นวันนี้จึงต้องทำตัวให้เข้มแข็งและเหมือนเดิมที่สุด ห้ามทำเหมือนกับว่าตัวเองรู้สึกยังไงกับฟินน์ ไม่งั้นเรื่องที่จะทำคงล้มเหลวไม่เป็นท่าแน่“หายหัวไปไหนมาวะวาด”

ลอบกลืนน้ำลายลงคอหลุบตามองมือหนาที่เอื้อมมือมาปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออก จนเผยให้เห็นบราเซียสีดำห่อหุ้มทรวงอกของฉัน ฟินน์ตะปบมือลงมาและบีบเค้นอย่างแรง เหมือนกับว่าเอาทุกสิ่งทุกอย่างมาลงที่หน้าอกฉัน สีหน้าบิดเบี้ยวไปตามความเจ็บปวดที่ฟินน์ต้องการให้ฉันรู้สึก“กูขาดมึงไปไม่ได้จริงๆ วาด” น้ำเสียงแหบพร่าเจือปนไปด้วยความเศร้าเล่นงานหัวใจดวงนี้ให้หวั่นไหวเสียจนต้องเป็นฝ่ายหลีกหนีสายตาของมัน หากไม่มีเรื่องพี่กอแก้วเข้ามา บางที... ฉันอาจจะบอกมันไปแล้วก็ได้ เกี่ยวกับความรู้สึกที่มีต่อมัน ความเป็นเพื่อนสำหรับฉันมันมลายหายไปหมดสิ้นมารู้ตัวอีกที คือชอบฟินน์ไปแล้ว ฉันชอบมันแบบหมดหัวใจ“สัญญากับกูดิบดี แล้วจู่ๆ ก็เลือกที่จะทิ้งกูไปเหรอวาด”“คำสัญญาที่กูให้มึงยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนในฐานะเพื่อน”ใช่ ในฐานะเพื่อนที่สัญญากันเอาไว้ว่าจะไม่มีวันทิ้งมัน ฉันยังคงรักษามันเอาไว้อย่างดี ยกเว้นก็แต่เรื่องความรู้สึกของฉันที่เปลี่ยนไป ฉันไม่อยาก ‘ล้ำเส้น’ จึงต้องทำเหมือนกับว่าไม่ได้คิดอะไร ทั้งๆ ที่มันโคตรฝืนความรู้สึกของตัวเอง ในเมื่อมันหยุดไม่ได้แล้วสิ่งเดียวที่ควรทำคือไม่อยากฝืนใจว่าไม่ได้ต้องการฟินน์เพราะต้

“ค่ะ แต่ว่าคุณแม่จะเอาคืนก็ได้นะคะ หนูว่าตัวเองคงไม่เหมาะกับของสวยๆ แพงๆ แบบนี้” พูดจบฉันก็เตรียมจะถอดคืนให้กับท่าน หากไม่ถูกมือบอบบางแตะลงเชิงห้ามว่าไม่ต้องพอๆ กับลูกชายของท่าน“แม่ไม่ได้จะเอาคืนหรอก แม่แค่ถามให้แน่ใจว่าฟินน์เขาให้หนูเองใช่ไหม”“สวมให้เลยค่ะ บังคับไม่ให้ถอดด้วย” คุณหญิงอุไรวรรณต้องการให้ฉันย้ำให้แน่ใจใช่ไหมว่าลูกชายท่านให้ฉันจริงๆ ฉันไม่ได้ลักขโมยของแพงขนาดนี้มาสวมใส่เองนะ“หนูกับฟินน์ก็เป็นเพื่อนกันมาสามสี่ปีแล้วใช่ไหมลูก”“ใช่ค่ะ” แม้ว่าคำถามของท่านจะทำให้ฉันค่อนข้างแปลกใจ ยิ่งได้สบสายตากับท่านที่ดูอบอุ่นและอ่อนโยน ฉันก็รู้สึกเหมือนตัวเองถูกคุณหญิงอุไรวรรณโอบกอดยังไงก็ไม่รู้สิ“มิน่า” คุณหญิงท่านอุทานออกมาพลางยกมือปิดปากตัวเอง ดวงตาปิดขนาดนี้ท่านกำลังยิ้มอะไรนะ “แสดงว่าหนูกับฟินน์ก็คบกันแล้วสินะ”“มะ ไม่ใช่นะคะแม่!” ฉันรีบโบกมือไปมาปฏิเสธท่านด้วยสีหน้าตกใจ “หนูกับฟินน์เป็นแค่เพื่อนกันค่ะ อะไรทำให้แม่คิดว่าหนูกับฟินน์คบกันด้วยคะเนี่ย”“หนูก็ไปถามเขาเองสิ” คุณหญิงท่านฉีกยิ้มและเอานิ้วมือจิ้มลงบนข้อมือขวาของฉัน “ว่ากำไลอันนี้เขาให้หนูด้วยเหตุผลอะไร”“...”“แม่ก็มีเหตุ

ตุ้บ“ไหนหมาตัวไหนบอกว่าไม่มีวันเอาเพื่อน แล้วประกาศคบกัน คือ?!”“โวยวายทำเหี้ยอะไรของมึงไอ้จี”“ก็กูเหมือนโง่อยู่คนเดียว เฟย์ ไอ้เก้ากับไอ้พีทแม่งรู้ว่ามึงสองตัวชอบกัน มีแค่กูที่ไม่รู้” ไอ้จีโวยวายพลางชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง โดยมีสายตาของพวกเราจดจ้องมองมันอย่างนึกขบขัน“เอาไปแล้วให้ทำไง เอาแล้วก็ต้องรับผิดชอบปะ” ฟินน์ตอบพลางยกแขนพาดบ่าฉัน “กูจองของกูมาตั้งนาน”“ตอนไหน?”“ตอนรับน้อง”“ตอนนั้นมึงจองไอ้วาดให้เป็นเพื่อน” ใบหน้าหล่อเหลาส่ายหน้าและยกนิ้วชี้ขึ้นพร้อมนิ้วกลาง“จริงๆ แล้วจองไว้สอง หนึ่งเป็นเพื่อนกับสองเป็นเมีย”“ควาย!”“มึงควรดีใจนะว่าเพื่อนที่มึงรักเป็นผัวเมียกัน แทนที่จะโวยวายว่าตัวเองดูโง่นะไอ้จี”วันที่ไปสนามผ่านมาสองวัน ฟินน์ก็พาฉันย้ายของออกจากหอพักทันทีทั้งที่ฉันก็ยังไม่ได้ตกลงจะไปอยู่กับมัน แต่เฟย์เพื่อนฉันนี่สิ ไม่ขัดแถมยังบอกไปเถอะเฟย์อยู่ได้ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แต่ฉันก็บอกกับเพื่อนว่ายังไงก็ยังไปมาหาสู่ที่หออยู่ดี ของบางอย่าง เสื้อผ้าบางชุดจึงอยู่ที่หอพักเกิดวันไหนทะเลาะกับฟินน์ ฉันจะได้กลับมานอนกับเพื่อนได้ไงพอตกลงคบกันแล้ว ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปสักเท่าไหร่ มีเปลี่ยนก็คง

“จะใช้มึงกูกับเฮียก็ได้” กัดผนังในปากจนเจ็บหนึบสัมผัสได้ถึงคาวเลือดที่คละคลุ้งอยู่ในโพรงปาก ฉันอยากจะกัดเอ็นมันให้ขาดเลยอะ ฉันเขินเกินกว่าจะเรียกฟินน์ว่าเฮีย แม้ว่าจะเรียกเฉพาะตอนเราเอากันก็เถอะ กรี๊ด! “ก็คบกันแล้ว”“รู้” ฉันตอบอ้อมแอ้ม หากแต่ว่าฟินน์ไม่เคยขอร้องอะไรแบบนี้มาก่อนเลยนะ ปกติจะเน้นแบบเอาแต่ใจและนับเป็นครั้งแรกที่คบกันแล้วฟินน์มาอ้อนอยากให้ฉันทำ ซึ่งพอเห็นมันทำหน้าเป็นหมาหงอยแล้วก็สงสารอะ แต่ก็สงสารตัวเองด้วยปะวะวาดที่จะต้องเรียกเฮียทั้งๆ ที่เคยบอกว่าจะไม่มีวันเรียก “อยากได้อะไรอีก”“แค่นี้” เป็นคำขอที่ไม่ได้ยากอะไรเลย มันง่ายด้วยซ้ำสำหรับฉันมันโคตรยากเลยทุกคน“จำได้ไหมที่กูเคยบอกถ้าเรียกมึงว่าพี่หรือเฮีย ให้เอาอะไรมายัดปากกู” ฟินน์ได้ฟังก็เลิกคิ้วขึ้นพลางหัวเราะในลำคอ ก่อนจะโน้มคอลงมาช้อนปลายคางฉันขึ้นเพื่อให้รับจูบที่แสนอ่อนโยนตรงบริเวณมุมปาก“เฮียก็เอาเอ็นยัดปากวาดอยู่ไง”“!”“เท่านี้ก็จบเรื่องสาบานรอบสอง” ก็นะประกาศเอาไว้สองรอบ รอบแรกคือสัญญาว่าจะเป็นเพื่อนกันตลอดไปก็ถูกฟ้าผ่าตายห่ากันสองคนและรอบสองคือเรื่องเรียกมันว่าพี่หรือเฮีย “นะ”ทำไมฟินน์ตอนนี้ทำตัวดูเป็นผู้ใหญ่ไ