All Chapters of เมื่อวิศวะตัวแม่แพ้แฟนเก่า: Chapter 1 - Chapter 4

เมื่อวิศวะตัวแม่แพ้แฟนเก่า:: EP1 ::เลิกกับผัวไปทำแอคลับ:: QUE TALK ::“ฮัดเช้ย! แม่งใครนินทากูวะ”“จามครั้งเดียวหมายถึงมีคนคิดถึงหรอกไอ้ควายคิว!”“มึงรู้ได้ไง”“แม่กูบอกมา”“แล้วจามสองครั้งล่ะ”“คนด่า”“สาม”“ไม่รู้ว่ะ แม่กูบอกมาแค่นี้”“แสดงว่ามีใครคิดถึงกูอยู่เหรอวะ?” ผมสบตากับไอ้โปรดเพื่อนสนิทที่ยักไหล่ไหว ขณะนั่งเขียนแบบอยู่ที่ลานนั่งเล่นคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผมเรียนอยู่ปี 2 สถาปัตย์คณะสุดฮอตและตัวผมก็โคตรจะฮอต “กูไม่เชื่อ”“เรื่องของมึง”“หรือจะเป็น...”“ใคร มึงคิดว่าใครกำลังคิดถึงมึง”“เมียกูไง”“หมายถึงลมหนาวอะนะ เมียเหี้ยอะไร มึงเลิกกับลมหนาวไปสองเดือนแล้วปะ”มันตอกย้ำจนผมโน้มตัวไปตบกบาลมันจนหน้าคะมำลงกับกระดานเขียนแบบ ถอนหายใจออกมาขณะใช้หลังนิ้วชี้ขยี้ตรงปลายจมูกเบาๆ จากการจามออกมาครั้งใหญ่โต พอไอ้โปรดมาจุดประเด็นเรื่องเลิกกันของผมกับ ‘ลมหนาว’ ตัวแม่วิศวะคอมปี 3 เธอเป็นเมียของผมเองล่ะเราสองคนอายุห่างกัน ลมหนาวอายุ 21 ส่วนผม 19 และใกล้จะครบ 20 ปีเร็วๆ นี้ เราคบกันมาได้ครึ่งปีมันเป็นช่วงเวลาที่โคตรดีมีความสุขมาก แต่แล้วเมื่อสองเดือนก่อนผมถูกเรียกให้ไปเจอเพื่อบอกเลิกใช่ บอกเล

“ไม่หรอก มึงมากกว่าที่เข้าใจยาก” ผมเลิกคิ้วขึ้นมองไอ้ดลที่ดื่มเหล้าชงเข้มๆ หมดแล้วพลางชี้หน้าผม “ก็รู้ว่าเมียหึงเมียหวง นิสัยก็ไม่เปลี่ยน ใครจะไปทนได้วะ”“...”“แค่รักมันไม่พอ มึงอาจจะคิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันดีสำหรับลมหนาว แต่มึงเคยถามลมหนาวปะว่าจริงๆ แล้วเขาต้องการอะไร” คำถามของไอ้ดลทำให้ผมนิ่งไปแปบหนึ่ง “อ้าว เงียบ นี่กูพูดแทงใจดำปะวะเนี่ย”“ไม่ๆ ถ้าเหี้ยคิวเงียบ แสดงว่ามึงพูดถูก” ไอ้โปรดหัวเราะ “ถ้าไม่ถูกมันเถียงขาดใจละ กับเมียมันก็เถียงเก่งด้วยประเด็น”“เรื่องนี้กูก็ไม่ได้ผิดปะวะ” ยังไงซะผมก็ยังคงเชื่อว่าตัวเองไม่ได้ผิด ผมไม่ได้นอกใจลมหนาวนะเว้ย “แล้วอีกอย่างหนาวงี่เง่าเรื่องน้องไอ้เนด้วย”“อ้าว แล้วเกี่ยวอะไรกับน้องสาวกูเนี่ย!” ไอ้เนที่นั่งฟังเพลงอยู่ถึงกับหันมามองผมคอแทบหลุด“ถึงได้บอกไงว่าหนาวงี่เง่า มองยังไงว่ากูจะเอาน้องมึงอะ มันไม่มีอะไรก็คือไม่มี กูพูดจนปากจะฉีก”พอนึกไปถึงเรื่องนี้ก็ยิ่งหงุดหงิดแทบบ้า เรื่องเฟรนลี่ก็ส่วนหนึ่งอันนั้นคือจะให้ผมทำยังไงได้ล่ะ ถึงจะแสนดีกับผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาทักก็ใช่ว่าจะไม่ได้บอกว่าตัวเองโสดนี่หวา ผมบอกเสมอว่าเออมีเมียแล้วนะ แต่ลมหนาวก็จะคิด