Lahat ng Kabanata ng เมื่อวิศวะตัวแม่แพ้แฟนเก่า: Kabanata 1 - Kabanata 10

เมื่อวิศวะตัวแม่แพ้แฟนเก่า:: EP1 ::เลิกกับผัวไปทำแอคลับ:: QUE TALK ::“ฮัดเช้ย! แม่งใครนินทากูวะ”“จามครั้งเดียวหมายถึงมีคนคิดถึงหรอกไอ้ควายคิว!”“มึงรู้ได้ไง”“แม่กูบอกมา”“แล้วจามสองครั้งล่ะ”“คนด่า”“สาม”“ไม่รู้ว่ะ แม่กูบอกมาแค่นี้”“แสดงว่ามีใครคิดถึงกูอยู่เหรอวะ?” ผมสบตากับไอ้โปรดเพื่อนสนิทที่ยักไหล่ไหว ขณะนั่งเขียนแบบอยู่ที่ลานนั่งเล่นคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผมเรียนอยู่ปี 2 สถาปัตย์คณะสุดฮอตและตัวผมก็โคตรจะฮอต “กูไม่เชื่อ”“เรื่องของมึง”“หรือจะเป็น...”“ใคร มึงคิดว่าใครกำลังคิดถึงมึง”“เมียกูไง”“หมายถึงลมหนาวอะนะ เมียเหี้ยอะไร มึงเลิกกับลมหนาวไปสองเดือนแล้วปะ”มันตอกย้ำจนผมโน้มตัวไปตบกบาลมันจนหน้าคะมำลงกับกระดานเขียนแบบ ถอนหายใจออกมาขณะใช้หลังนิ้วชี้ขยี้ตรงปลายจมูกเบาๆ จากการจามออกมาครั้งใหญ่โต พอไอ้โปรดมาจุดประเด็นเรื่องเลิกกันของผมกับ ‘ลมหนาว’ ตัวแม่วิศวะคอมปี 3 เธอเป็นเมียของผมเองล่ะเราสองคนอายุห่างกัน ลมหนาวอายุ 21 ส่วนผม 19 และใกล้จะครบ 20 ปีเร็วๆ นี้ เราคบกันมาได้ครึ่งปีมันเป็นช่วงเวลาที่โคตรดีมีความสุขมาก แต่แล้วเมื่อสองเดือนก่อนผมถูกเรียกให้ไปเจอเพื่อบอกเลิกใช่ บอกเล

“ไม่หรอก มึงมากกว่าที่เข้าใจยาก” ผมเลิกคิ้วขึ้นมองไอ้ดลที่ดื่มเหล้าชงเข้มๆ หมดแล้วพลางชี้หน้าผม “ก็รู้ว่าเมียหึงเมียหวง นิสัยก็ไม่เปลี่ยน ใครจะไปทนได้วะ”“...”“แค่รักมันไม่พอ มึงอาจจะคิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันดีสำหรับลมหนาว แต่มึงเคยถามลมหนาวปะว่าจริงๆ แล้วเขาต้องการอะไร” คำถามของไอ้ดลทำให้ผมนิ่งไปแปบหนึ่ง “อ้าว เงียบ นี่กูพูดแทงใจดำปะวะเนี่ย”“ไม่ๆ ถ้าเหี้ยคิวเงียบ แสดงว่ามึงพูดถูก” ไอ้โปรดหัวเราะ “ถ้าไม่ถูกมันเถียงขาดใจละ กับเมียมันก็เถียงเก่งด้วยประเด็น”“เรื่องนี้กูก็ไม่ได้ผิดปะวะ” ยังไงซะผมก็ยังคงเชื่อว่าตัวเองไม่ได้ผิด ผมไม่ได้นอกใจลมหนาวนะเว้ย “แล้วอีกอย่างหนาวงี่เง่าเรื่องน้องไอ้เนด้วย”“อ้าว แล้วเกี่ยวอะไรกับน้องสาวกูเนี่ย!” ไอ้เนที่นั่งฟังเพลงอยู่ถึงกับหันมามองผมคอแทบหลุด“ถึงได้บอกไงว่าหนาวงี่เง่า มองยังไงว่ากูจะเอาน้องมึงอะ มันไม่มีอะไรก็คือไม่มี กูพูดจนปากจะฉีก”พอนึกไปถึงเรื่องนี้ก็ยิ่งหงุดหงิดแทบบ้า เรื่องเฟรนลี่ก็ส่วนหนึ่งอันนั้นคือจะให้ผมทำยังไงได้ล่ะ ถึงจะแสนดีกับผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาทักก็ใช่ว่าจะไม่ได้บอกว่าตัวเองโสดนี่หวา ผมบอกเสมอว่าเออมีเมียแล้วนะ แต่ลมหนาวก็จะคิด

ก่อนเข้ามหาลัยฉันก็แวะร้านกาแฟเพื่อซื้อชาเขียวมัจฉะของโปรดก่อน หากไม่ได้ดื่มบอกเลยว่ามีนั่งหลับในคลาสเรียนแน่นอน อีกอย่างซื้อเครื่องดื่มที่นี่ก็ใช้บัตรนักศึกษาเป็นส่วนลดได้ถึงฉันจะมีเงิน มีบัตรนักศึกษาก็ควรใช้ให้เป็นประโยชน์ซึ่งเป็นไอเทมสำคัญที่ฉันขาดไม่ได้เลยนะทว่า... ไม่มี! มันหายไปไหน ฉันก็เอาใส่ไว้ในกระเป๋าตลอดนี่นา“ขอเป็นจ่ายราคาเต็มแล้วกันค่ะ”ฉันฉีกยิ้มกว้างให้กับพนักงานที่รับเงินสดไป สุดท้ายฉันก็ต้องจ่ายราคาเต็ม! น่าเจ็บใจชะมัด ฉันเดินเท้าเข้ามาในมหาลัยในหัวก็ครุ่นคิดว่าตัวเองไปเผลอลืมเอาไว้ที่ไหนหรือเปล่า สำคัญขนาดนี้ไม่มีทางที่ฉันจะไม่ลืมอะ“มันอยู่บนโต๊ะทำงาน ใช่ ฉันจำได้” มันกระเด็นออกจากกระเป๋าตอนที่ฉันโยน มันอยู่ฉันก็ต้องเห็นดิวะ พอเดินผ่านคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ยืนเท้าเอวอยู่นานจนกระทั่งดวงตาของฉันกลอกขึ้นบน “อย่าบอกนะว่า... คิวมันเอาไปอะ!”ไม่ให้โทษเด็กคนนั้น ฉันก็ไม่รู้จะโทษใครแล้วปะ ก็เมื่อคืนคิวมันเป็นคนเดียวที่เข้าไปในห้องของฉัน แถมหยิบอะไรติดมือกลับไปบ้างฉันไม่มีทางรู้ได้เลย จึงสาวเท้าเข้าไปในคณะตรงโต๊ะหินอ่อนประจำที่คิวกับเพื่อนชอบนั่ง เพื่อนคนนั้นของคิวทำให้ฉันต

เมื่อวิศวะตัวแม่แพ้แฟนเก่า:: EP3 ::แอค ‘KKP’ มันเป็นใคร‘วันนี้ลมหนาวก็ยังสวยเซ็กซี่เหมือนเดิมเลยนะครับ’‘ขอฟินๆ เลยนะครับผม พร้อมโดเนทมาก’‘ไม่เอาหนุ่มติ๋มมานัวด้วยเหรอ ภาพตอนนั้นยังติดตาอยู่เลย’อ่านคอมเมนต์ของแฟนคลับที่ส่งเข้ามารัวๆ พร้อมโดเนทอีกมากมาย หลังกลับจากมหาลัยเรื่องของคิวก็วนเวียนอยู่ในหัวจนสุดท้ายจากที่คิดว่าตัวเองจะไม่ไลฟ์ ก็ต้องมานั่งไลฟ์เพียงเพราะอยากลืมคิวไปจากสมองแล้วมันก็ช่วยชีวิตของฉันได้จริง ก่อนหน้านั้นไลฟ์เสียวโชว์ช่วยตัวเองไปหนึ่ง เสียงครางและการยั่วยวนของฉันได้ผลเรียกคนมาดูเยอะกว่ายัยน้ำค้าง ตัวแม่วิศวะที่เพิ่งหันมาทำแอคลับระยะเวลาใกล้เคียงกับฉัน“ช่วงนี้ขอพักนัวกับหนุ่มติ๋มหน่อยนะคะ ดูหนาวอย่างเดียวก็ได้นี่นา” ฉันเท้าคางพลางฉีกยิ้มหวาน วันนี้คือแต่งตัวโคตรจะเซ็กซี่เลยนะ อวดหน้าอกดูมๆ ของตัวเองที่ล้นทะลัก “ทุกคนติดตามหนาวได้ที่อินสตราฯ ได้นะคะ ถ้าช่วงนี้มาไลฟ์ไม่บ่อยเพราะติดเรียนน่ะค่ะ”ติ๊ง~ยอดโดเนท 15,000“ว้าว ขอบคุณยอดโดเนทอันดับหนึ่งของคุณ เอ่อ...” ตกใจนิดหน่อยนะที่ได้โดเนทเยอะขนาดนี้ ปกติได้หลักพัน แต่หลักหมื่นขึ้นจะได้เฉพาะก็ต่อเมื่อไลฟ์เสียว โชว์เซ

ท่ามกลางสายตาของทุกคนหันมามองฉัน ไม่เว้นแม้แต่ไอ้ตัวต้นเหตุที่ปรือตามองผมพลางเบะปากราวกับจะร้องไห้“นั่นไงพี่ เมียผม! สวยใช่ไหมครับ”“เอ่อ... ก็พอเข้าใจแล้วว่าทำไมน้องถึงน้อยใจที่เมียไม่รัก” ยังมีหน้าชมฉันต่อหน้าคนอื่นอีกนะ ความอดทนของฉันมีจำกัดนะจึงเดินแทรกกลางไปหยุดตรงหน้าคิว ย่อตัวลงตรงหน้าคิวที่ฉีกยิ้มกว้าง“เมียจ๋า...”เพียะ“!”“คิดว่าตลกนักหรือไงห๊ะ จะฆ่าตัวตายเหรอ ทำไมไม่ตายห่าไปจริงๆ เลยล่ะ!” ทุกคนที่ยืนมุงดูอยู่ถอยกรูดออกห่างเมื่อได้ยินเสียงดังสนั่นจากมือของฉันที่ฟาดลงบนแก้มสากจนหน้าหัน ตบแรงชนิดที่ว่าคิวถึงกับค้างไปชั่วขณะเสมองฉันพลางใช้ลิ้นดุนดันกระพุ้งแก้ม “ลำบากคนอื่นเขาไหม ถามจริงนะ เมื่อไหร่จะโตสักทีอายุก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้วนะคิว”“...” เขาเงียบไม่ตอบอะไรฉันสักคำเดียว“โดนตบขนาดนี้ยังไม่สร่างใช่ไหม ได้เลยคิว จัดให้” เวลาฉันอยู่ในโหมดโกรธและโมโห คิวรู้ดีว่าฉันทำอะไรได้มากกว่าที่เขาคิด ยิ่งตอนนี้เลิกรากันไปแล้วฉันไม่จำเป็นจะต้องมานั่งถนอมหัวใจของคิวอีกต่อไปแล้ว ที่ผ่านมาหมอนี่มันเคยถนอมหัวใจฉันบ้างหรือเปล่า ไม่เคยเลยสักนิด “น้ำขวดนั้นกินอีกไหมคะ?”“มะ ไม่แล้วค่ะ” ฉันขอน้ำจา