All Chapters of เมื่อวิศวะตัวแม่แพ้แฟนเก่า: Chapter 51 - Chapter 60

เพราะพี่ธันดีเกินกว่าจะมาเจ็บไปกับฉัน ดีเกินไปที่จะมารอผู้หญิงที่เอาแน่เอานอนไม่ได้แบบฉัน ดังนั้นการปฏิเสธอ้อมๆ คงทำให้พี่ธันคิดได้นะ เขาโตกว่าฉันและน่าจะเรียนรู้เรื่องพวกนี้ได้ดีกว่า ดังนั้นเรื่องที่เราสองคนพูดกันจึงมลายหายไป เมื่อกินสเต็กเรียบร้อยเราก็มานั่งที่โซฟาเพื่อหาหนังดูสักหนึ่งเรื่องก่อนพี่ธันจะไปทำงาน เขาดูเงียบกว่าปกติ แต่ก็ยังคงเป็นพี่ธันที่ไม่ได้ทำให้สถานการณ์ดูอึดอัดไวน์ขาวถูกดื่มด่ำไปพร้อมกับหนังที่เราสองคนตกลงเลือกดูเป็นหนังผีสยองขวัญ พอเห็นหนังแนวนี้ก็พาให้คิดถึงคิวอีกแล้ว ให้ตายสิ! เลิกคิดถึงเด็กบ้าคนนั้นสักทีจะได้ไหมลมหนาว แล้วแบบนี้จะลืมเด็กบ้านั่นได้ยังไงกัน ตอนที่กำลังลุ้นว่าผีจะโผล่มาตรงไหนฉันกับพี่ธันคือจ้องหน้าทีวีตาเขม็งกระทั่ง...ออด ออด~“โอ๊ยให้ตายสิ! ตกใจหมด”“หนาวนัดใครมาด้วยเหรอ?”“เปล่าค่ะ หนาวขอไปดูก่อนนะคะ” พี่ธันถามว่าจะให้หยุดหนังไว้ก่อนไหม ฉันจึงปฏิเสธบอกเลยว่าในห้องคือมืดมากเพราะปิดม่านสว่างแค่โคมโฟตรงหน้าจอทีวีแค่นั้น สร้างบรรยากาศให้ดูน่ากลัว เมื่อลุกขึ้นไปกดจอดูว่าใครกันที่มาฉันก็ยืนนิ่งเป็นหุ่นเลย “มาทำไม?”(“ขอเข้าไปหน่อย”)“ไม่ได้” ปฏิเสธ

“คิว” ถอนหายใจเมื่อคิววิ่งกลับมาเปิดประตูเพื่อถามฉันว่าตัวเองชอบกินหน้าอะไร “นายเป็นคนกินฉันไม่ได้กิน”“ก็...”“นายไม่กินหน้าต้นหอม กินหน้ากะทิกับข้าวโพดไง!”“อ้อ จริงด้วย ลืมไปฮ่าๆ”ยังมีหน้ามาขำอีกนะ ฉันอยากจะบ้าตายกับคิวจริงๆ ผละใบหน้าจากจอมือถือเพื่อดูปฏิกิริยาของคิวที่กำลังยืนรอซื้อขนมครกอยู่ ท่าทางแลดูจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว พอหันมาทางรถเหมือนรู้ปะว่าฉันมองอยู่ถึงได้กวักมือให้ฉันลงไป ฝันไปเถอะ! หัดทำอะไรด้วยตัวเองบ้างเถอะพอเห็นมุมนี้ของคิวก็ทำให้ฉันยิ้มออกมาเล็กน้อย เคยมีอยู่ครั้งหนึ่งมั้งที่คิวเคยปวดหัวเพราะเป็นไมเกรน แทนที่จะขับรถไปโรงพยาบาลเอง เขาขับรถมาหาฉันที่ห้องตอนตีหนึ่งบอกว่าปวดหัวมาก ฉันก็ต่อว่ากลับไปว่าแล้วมาทำหอกอะไรที่นี่ ถึงโรงพยาบาลโทรมาบอกฉันก็รีบไปหาได้ คิวบอกว่าไม่อยากไปโรงพยาบาลคนเดียวแล้วที่ตลกคืออะไรรู้ไหม ตอนที่หมอเรียกเข้าไปหา คิวลากฉันเข้าไปด้วยและ...‘คุณปวดหัวข้างไหนครับ?’‘เอ่อ... หนาว ฉันปวดหัวข้างไหนอะ’หันมาถามฉันจนหมอทำหน้าเหวอ ไม่พอ ยังถามอีกว่าเขาน่ะปวดหัวมานานแค่ไหนแล้ว ฉันกับหมอตกอยู่ในสถานการณ์ที่ฉันไม่ได้ปวดหัว และคุณหมอถามคิวที่ป่วย ไม่

เมื่อกินอาหารเช้าเสร็จ ลมหนาวก็นั่งประจำที่ตัวเองเพื่อทำงานส่วนผมก็ทิ้งตัวลงนอนคว่ำบนเตียง นอนหลับเป็นตายชนิดที่ว่าได้ฟื้นฟูร่างกายแบบเต็มๆ เลย ปกติร่างกายของคนเราพอได้นอนก็จะซ่อมแซมไปในตัว ผมก็คิดแบบนั้นว่ามันจะช่วยให้ร่างกายของผมดีขึ้น ที่โดนเมียสุดที่รักรีดน้ำไปเกือบหมดตัวฉับพลันเปลือกตาก็ต้องเปิดขึ้นเมื่อได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังเข้ามาในโสตประสาท รวมไปถึงเสียงพูดคุยหงุงหงิง จนต้องปรือตาขึ้นมองก็พบว่าลมหนาวกำลังนั่งอยู่หน้าจอคอมของตัวเอง“แหม วันนี้โชว์เสียวให้ดูแล้ว ยังจะขอกันอีกเหรอคะเนี่ย ให้หนาวได้พักหายใจหายคอหน่อยสิคะ” คิ้วกระตุกทันทีที่ได้ยินคำว่าไลฟ์โชว์เสียว เปลือกตาของผมก็ลืมขึ้นทันทีเพื่อที่จะมองภาพตรงหน้าให้ชัดๆ แล้วก็ได้เห็นว่าลมหนาวสวมเสื้อกล้ามสีเทาอวดหน้าอกหน้าใจและสวมแว่นตาดูเซ็กซี่ เล่นเอาลมออกหูผมทันทีถึงกับกระเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง เนื่องจากลมหนาวไม่เห็นว่าผมลุก ภายในห้องปิดไฟจะมีก็แต่แสงไฟจากหน้าจอคอมของเธอนั่นแหละ ผมกระตุกยิ้มมุมปากและลุกขึ้นเดินไปหยุดด้านหลังเธอ “ใครอยู่ข้างหลังหนาวเหรอ? เอ่อ ไม่แกล้งกันแบบนี้นะคะ หนาวอยู่คนเดียวค่ะ”‘แต่เห็นจริงๆ นะ’‘นั่นสิ ผ

แม้ว่าช่วงนี้จะเรียนค่อนข้างหนักแค่ไหน หากแต่ว่าฉันก็ไม่ลืมที่จะไลฟ์แอคลับอย่างสม่ำเสมอ เช่นเดียวกันวันนี้ก่อนจะเข้าคลาส ฉันก็แวะเข้าห้องน้ำก่อน จึงหยิบมือถือขึ้นมาดูก็พบว่าคนที่ตามติดฉันเป็นปลิง คือหายหัวไปไหนของมันก่อนวะ? “คิดว่าจะฟันแล้วทิ้งหรือไง”นึกไปถึงไอ้ผัวเก่าตั้งแต่จัดหนักจัดเต็มกับฉันไป ก็หายหน้าหายตาไปสองวันแล้ว จะบอกว่าสถาปัตย์เรียนหนักพอๆ กับวิศวะก็คงจะใช่ มันแปลกตรงที่คิวหายไปเลยทั้งๆ ที่คิวไม่เคยหายไปนานขนาดนี้ แค่สองวันเองนะลมหนาว ตอนเลิกกันสองเดือนยังอยู่ได้เลย ทำไมรู้สึกเหมือนกับว่าเลิกยังไงให้เหมือนไม่เลิกเอาจริงแอบสงสัย... คนส่วนใหญ่เป็นอะไรกับคนเก่าหนักหนาวะ ฉันเป็นต้น!“เดี๋ยวสิน้ำค้าง” จู่ๆ ชื่อของใครบางคนก็ทำให้ฉันหยุดชะงักขาตัวเอง ยังไม่ทันได้เดินเลี้ยวเข้าไปในคลาสเรียนก็เห็นร่างสูงคุ้นตากำลังคว้าต้นแขนของยัยน้ำค้าง คู่แข่งแอคลับของฉัน กำลังยื้อแขนกับ... กับหนุ่มติ๋มที่ฉันจ้างมาไลฟ์ด้วยอย่างแม็กซ์! เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย“ปล่อยฉัน ไอ้ติ๋ม”“กะ ก็ได้” รู้แค่ว่าน้ำค้างไม่ค่อยพอใจแม็กซ์สักเท่าไหร่ ไม่รู้เหมือนกันนะว่าโกรธหมอนั่นด้วยเรื่องอะไร ทั้งๆ ที่แม็กซ์เนี่ย

“หรือจริงๆ แล้วเธอไม่อยากให้ฉันไปกันแน่ ที่มาซักไซ้ถามเนี่ย” คิวแหงนหน้าขึ้นมามองฉันอีกครั้ง เป็นการแหงนหน้ามองที่ช้อนตั้งแต่ช่วงล่างขึ้นมา และนั่นทำให้ฉันเอื้อมมือประคองแก้มสากล็อกเอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหน ก่อนจะโน้มคอลงไปจรดจูบลงบนริมฝีปากแดงคล้ำ จนคิวตกใจทำรีโมททีวีร่วงจากมือตกลงบนพื้น เขากดมือลงท้ายทอยฉันไม่ให้ขยับหนีไปไหน ขณะที่สอดแทรกเรียวลิ้นเข้ามาในโพรงปาก เพื่อดูดกลืนความหวานและเกี่ยวกวัดลิ้นสู้กับฉัน กระทั่งลมหายใจเฮือกสุดท้ายจะมาพรากเราสองคนไปจากกัน ฉันจึงถอนจูบออกและจรดจูบปลายคางเขาเบาๆ “อะไรของเธอวะลมหนาว”“อยากให้ฉันหาผัวใหม่ใช่ปะ ได้ ถ้านายไปฉันหาแน่” ประชดเขาด้วยคำพูดและขบกัดบนปลายจมูก กระทั่งคิวเอาท่อนแขนล็อกคอฉันเอาไว้เหมือนกับเล่นมวยปล้ำและใครจะไปคิดล่ะว่าคิวมันจะทำจริงๆ ร่างของฉันถูกตวัดลงมานอนบนโซฟาและถูกทาบทับด้วยร่างสูงใหญ่ และมือหนาที่กดข้อมือฉันเอาไว้ “เล่นบ้าอะไรของนายวะ! เกิดฉันตกลงไปบนพื้นจริงๆ มีหวังหลังหักแน่”“แล้วตกหรือยัง?” คิวตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ขู่กันใช่ไหมหนาว”“เรื่อง?”“ที่บอกว่าถ้าฉันไป เธอจะหาผัวใหม่”“ใช่” ตวาดใส่หน้าคิวที่จ้องหน้าฉันตาเขม็ง “