Todos os capítulos de Nine Months To Say Goodbye : Capítulo 101 - Capítulo 110

“Azi, calm down...”Lumapit ako sa kanya upang aluin ngunit nang dumapo ang kamay ko sa kanyang braso ay agad nya itong winaksi ng sobrang lakas. Sa sobrang lakas ay muntik na akong matumba sa sahig.Hindi pa ako nakaka-move on nang lapitan nya ako at walang atubiling sinakal sa leeg.“Fvcking liar!”“A-Azi...”Sinubukan kong tanggalin ang kamay nya sa aking leeg, ngunit mas lalo lang nya diniin ang pagkakasakal sa akin. Napapikit ako nang unti-unti nya akong tinataas sa ere habang nasa leeg ko pa rin ang kanyang kamay.“H-Help...” nauutal kong hingi ng tulong sa mga taong nasa labas lang ng pasukan.Nakatitig lang sila sa amin. Ni bakas ng pagtulong ay hindi ko makita sa mukha nila. What's wrong with these people?“H-Help—”“Mitch!”Biglang dumating si Renzo. Wala pang dalawang segundo nang higitin nya palayo sa akin si Azi. Agad nya akong nasalo nang makawala ako mula sa pagkakasakal.“What do you think you're doing?!” dagundong nyang baling kay Azi.Ubo ako nang ubo, pilit binabawi

Iginiya kami sa pangdalawahang mesa, sa tapat mismo ng de-salamin na bintana. Nakaramdam ako ng kilig nang ilibot ko ang paningin sa estilo ng paligid.The tables dressed in crisp white linen, surrounded by plush velvet chairs in muted charcoal.Nagustuhan ko ang umaalingasaw na amoy ng truffle oil sa paligid, at isang uri ng sitrus. Bawat kalansing ng kubyertos at banayad na himig ng jazz sa likuran ay tila bulong ng karangyaan.Tama lang talaga ang napili nyang lugar para sa date naming ito. Ikokonsidera ko na ito bilang date namin kahit para sa kanya, isang simpleng tanghalian lang 'to ng magkuya.Sa labas naman ako tumingin pagkatapos, kung saan kitang kita ang kalmadong kalangitan at kalahating tanawin ng buong syudad.“What do you feel like eating?” kaswal na tanong sa akin ni Renzo, habang hawak ang mala-photo book na menu.Gusto kong isagot na kahit ano, basta hindi masyado mayaman sa calorie. Siguro salad, o 'di kaya ay kahit anong uri ng grilled chicken. Anything that didn’t

Pareho kaming napatingin sa likuran ko nang bumalik agad si Renzo, dala ang aming iced tea.“Ah, Sab,” kaswal nyang usap sa babae. “About pala dun sa usapan natin sa tawag...” Naupo sya sa tabi ko at maingat akong inakbayan. “She’s the one I was talking about. ‘Yung tinutukoy kong biktima.”Awtomatik na napunta ang mata ng babae sa kamay ni Renzo na nasa balikat ko. Mayamaya ay mahina syang natawa. Tumigil din agad, at napalitan ng sarkastikong ngisi sa labi.At ako? Suot ko na ang ngiting dinaig pa ang nanalo sa lotto.“Wow,” she scoffed. Dahan-dahan syang umiling, nanatili ang ngisi sa kanyang labi. “I didn’t know you were into minors now, Renzo. Should I start drafting a warrant for pedophilia?”Agad nawala ang ngiti sa labi ko. Napakurap ako at napatuwid ng upo. Renzo, the ever-clueless, look at her with a furrowed brow. “Ha?”Gulat ma'y pinilit kong panatilihin ang pagiging neutral sa aking ekspresyon.Humalukipkip si Sab, mataman na tinitigan si Renzo sa mata.“She’s your girlfr

“Call me right after your classes,” he said as he handed me the paper bag with my lunch. “I’ll come pick you up.”Irap tuloy sya sa akin.Tatalikuran ko na sana sya kaso pinigilan nya ako. He reached into his pocket and pulled out a folded wad of bills.“Here,” abot nya sa akin ng sampung libo. “Your allowance for the week. Spend precisely. Don’t just waste it on random stuff.”Another eye-roll. God, he sounded like a mother. At... ang kuripot, ha. Hindi ata sya inform na higit pa rito ang nakukuha ko sa mga naging ex ko.“Alis na 'ko,” ngiti nyang paalam. Marahan pang kinurot ang kabila kong pisngi.Inis kong tinampal ang kamay nya dahil dun. What am I, five?Tinawanan nya lang ako at pumasok na sa kanyang kotse. I hated how he found everything amusing. Especially me.“New dīck?” bungad sa akin ni Jessel.Of course that would be her first question. Nasa tabi lang nya ang dalawa ko pang kaibigan, Winter at Luna, naghihintay ng magiging sagot ko.Base sa mga mukha nila, nakita nila ang

Tirik na tirik ang araw habang nakapila ako sa may Registrar's office. Mag-a-alas onse na rin kasi ng tanghali. Naiirita na ako sa tindi ng init ng araw, isama mo pa ang halos hindi umuusad na pila.Dito namin ipapasa ang mga na-fill up naming enrollment form. Pagkatapos dito ay may iba pa kaming ipapaperma sa ibang admin ng school para makompleto na ang requirements, pero baka abutin pa kami ng lunch break dahil sa haba ng pila.“Umayos nga kayo! Ang init init, e!” saway ko sa tatlong kaibigan na nasa likuran ko.Paano, e, nakakairita na nga ang sitwasyon tapos sila, kanina pa nagkukulitan. Pinanlisikan ko sila ng mata nang tinawanan lang nila ako.Ugh! Kung pwede lang talaga i-escape ang pag-enroll, gagawin ko talaga. Kaso buhay estudyante, parte na ito ng struggle kaya kailangan magtiis. Tumingala na lang ako at lihim na hiniling na sana umulan na lang para magsialisan ang mga tao dito. That way, kukunin ko 'yun na opportunity para mauna. Kaso alam ko naman na imposible iyon mangy