All Chapters of Nine Months To Say Goodbye: Chapter 251 - Chapter 260

Hindi ko pa nabubulsa ang cellphone ko ulit nang magring ito. Ang number ni Renzo ang tumatawag. Tinitigan ko lang ito at hindi sinagot. Nang matapos ang pag-ring nito ay muli na naman nag-ring. Ganoon pa rin, tinitigan ko lang at walang balak na sagutin.Tuloy-tuloy lang ang pag-ring nito. Mahigit sampung minuto din ang tinagal ng paulit ulit niyang pagtawag. Hindi ko ibinaba ang cellphone ko nang lumabas ako sa entrance para sana doon hintayin ang pagdating ng lalaki, kung darating nga siya.And he did come.Kasalukuyan pa akong nakangisi na pinapanood ang pag-ring ng cellphone ko nang marinig ko ang malakas niyang pagtawag sa pangalan ko."Mitch!"Napaangat ang tingin ko sa harap ko at nakita siyang hingal na hingal na nakatayo sa ‘di kalayuan sa akin. Nang magtama ang tingin namin ay agad siyang tumakbo palapit sa akin."Mitch..."Hindi ako nakagalaw agad sa kinatatayuan nang pagkalapit niya sa akin ay diretso niya akong niyakap ng sobrang higpit."R-Renzo..." mahina kong tawag sa

"Pwede kitang ihatid... Iyon ay kung walang maghahatid sa’yo…"Lihim ko siyang inikutan ng mata. Tinuloy ko na ang pagbukas sa gate at hindi na siya nilingon. Saka ko tinugunan ang offer niya nang lalabas na ako."Hindi na. Susunduin ako ngayon ni Joseph. Siya na rin ang maghahatid sa’kin dito pauwi. Baka siya rin ang sumundo sa akin bukas, at siya na rin ata ang maghahatid sa akin dito pauwi bukas. Ganoon din sa makalawa. Kung pwede ay hanggang sa pagtanda ko, siya na ang magiging driver ko. Got problem with that?"Halos hingalin ako sa tuloy-tuloy kong sinabi. Kanina ko pa talaga iniiwasang hindi sumabog pero wala. Naiintindihan ko ang nais niyang ipahiwatig. Na nirerespeto niya ang mental health ko at healing process ko, pero tama bang bigla na lang siyang maging ganito?Baka kinabukasan hindi na niya ako pansinin. Iniisip ko pa lang ang eksenang iyon, parang masisiraan ata ako ng bait imbes na gumaling agad.Naramdaman ko ang pagkakatigil niya pero nanatili akong nakatalikod sa ka

"Basta, mamaya, ha? Kita na lang sa party. Kuya, sunod ka rin agad. Mamaya niyan, sa'kin ka na naman hanapin ni Mama."Tinanguan lang ni Joseph ang kapatid niyang si Jessel. Kumaway na sa amin si Jessel, sumunod na rin sa kaniya si Winter dahil magpapaalam pa raw muna ito sa parents niya.Kami na lang tatlo ang naiwan dito sa may soccer field. Ako, si Joseph at Luna. Tumayo na rin ako at pinagpag na muna ang likod ng suot kong mini-skirt."Una na rin ako. Magpapaalam na rin ako kay Mama kung papayagan ako. Sorry na lang kung 'di ako payagan," sabi ko sa dalawa.Yumuko ako upang humalik sa ni pisngi Luna. Simpleng tango naman ang iginawad ko kay Joseph.Gusto ko pa sanang manatili sa kanila habang hindi pa nag-aalas tres ng hapon kaso ayaw ko rin maging third wheel sa kanilang dalawa.Nagtayo ng business si Joseph, katulad lang din ng sa mga magulang nila. Isang Gas station din pero pangalan at pera niya ang kaniyang ginamit. At mamayang gabi ay magpapaparty siya bilang selebrasyon.

"An'yare d'yan?" takang tanong ko kina Jessel at Winter.Lumapit ako sa kanila at nagbeso. Pareho silang nakatingin kay Luna na nakasandal sa sofa, pikit ang mata at ang mukha ay pulang pula.Tumabi ako sa dalawa at pinagmasdan na rin ang kaibigan."Hindi nga namin alam, e. Kanina, galing siya sa may cr, tas pagbalik, nilagok na ang Dom Pérignon," sagot ni Jessel.Napabuga na lang ako ng hangin bago ako tumayo na upang sa tabi na ng nakapikit pa ring si Luna maupo."Ano, kaya pa ba, sis?" tanong sa lasing na kaibigan.Muntik na akong matawa nang agad niya binangon ang ulo para samaan ako ng tingin. "Buti dumating ka na.... uwi na tayo?"Doon ko na hindi napigilang hindi matawa. "Bruha ka. Kadarating ko lang ta's papauwiin mo pa ako? Where's Joseph?"Ang namumungay na niyang mata ay muli na naman niyang ipinikit. Agad namin siyang dinumog na tatlo nang mayamaya ay bigla siyang humagulgol."Hoy, anyare sa’yo?" si Jessel, pinapatahan na si Luna.Hinagod ko na rin ang likod ni Luna hindi

I don’t know what made me stay in his car, but I did. Siguro para kahit papaano ay masagot din ang mga namuong tanong sa utak ko.Kung ano talaga ang ugnayan nila ni Sab...At kung bakit niya muntik nang mapatay ang Tito niya.“You might not believe me anymore, but the truth is, I’m not happy with my life," patiuna niya na ikinalukot ng mukha ko.Alam niya talagang medyo duda na ako sa mga sasabihin niya, pero ang marinig ang boses niya ngayon, kalmado ngunit ramdam mo ang sinseridad na nakaloob, hindi ko na alam."Dalian mo ang pagkukwento. Babalik pa ako sa loob. Baka magtampo na sa’kin si Joseph kung ‘di niya ako makita sa sariling party niya."Narinig ko ang munti niyang pagsinghap pero ang tingin ko ay nasa harapin pa rin. Hindi ko sinadya na banggitin dito si Joseph. Totoo naman kasing babalik ako doon. Kailangan. Para saan pa't dumalo ako sa party kung hindi rin ako magpapakita sa pasimuno?“It svcks, you know... having two of your exes in the same room,” he suddenly said, stil