All Chapters of Nine Months To Say Goodbye : Chapter 21 - Chapter 30

Pagkauwi ko sa bahay, deretso agad ako sa kuwarto ko at pabagsak na nahiga sa kama. Alam kong pupunta talaga dito si Cliff mayamaya lang katulad ng sinabi niya kanina kaya dapat, ngayon pa lang ay matulog na ako. Kung hindi man ako makatulog hanggang mamaya, magtutulog-tulugan ako!Kasi naman! Bakit pa niya kailangang pumunta rito?! Nitong nakaraang buwan naman ay hindi na ah?! Bakit biglaan?! Anong meron?!Gumulong-gulong ako sa kama dahil sa inis. Nakakainis na kung kelan sanay na sanay na ako na wala ang presensya niya, saka pa siya pupunta dito! Tapos ano?! Maeenjoy ko na naman ang presensya niya at sa isang iglap, hulog na naman ako? Ako lang din ang kawawa dahil may girlfriend na siya!Isa pa, sa inaasta sa akin ngayon ni Brittany, baka nga totoo ang hinala ko na tinamaan na siya ng selos! Sa huli, baka mag-away pa sila kapag nalaman nun na pumunta ang boyfriend niya dito! Gusto ko na ng tahimik na buhay, Diyos ko!Padabog akong tumayo para makapagpalit na ng pambahay, kaso hin

Nagsimula nang ianunsyo ni Ms. Reyes ang magkakapartner. Tutok na tutok ako sa kaniya habang lihim na ipinapanalangin na sana ay hindi kami ulit ang magkapartner. Kaso…“As usual, to ensure balance in our capstone research, our top academic ranking students will be paired together,” ani Ms. Reyes habang binabasa ang listahan mula sa kaniyang folder. “Navarro and Jornales.”Marahas akong napasinghap sabay sandaling napapikit nang mariin. Sinasabi ko na nga ba!Bago pa magbago ang isip ko ay itinaas ko na agad ang mga kamay ko. Napatingin sa akin si Ms. Reyes pati na rin ang ilan sa mga kaklase kong bago pa lang sa paningin ko.“Yes, Navarro?” tanong ni Ms. Reyes.Huminga muna ako nang malalim. “Ma'am... is it possible to request a change of partner? Kahit po sa ibang strand o dito lang sa room kung may willing makipag-swap sa akin?”Nagtatakang kunot-noo ang ibinigay sa akin ni Ms. Reyes. “Is there any problem or conflict with Jornales as your partner?”Napalunok ako. Ramdam ko na rin

Nakatitig pa rin ako sa tuloy lang sa pag-ring na cellphone ko, iniisip kung sasagutin ko ba talaga ‘yun pagkatapos ng paglimot ko sa birthday niya. Pero sa huli, bago pa mamatay ang tawag ay pikit-mata kong sinagot ito, saka ko ito itinatapat sa tainga ko.“H-Hello?” pabulong kong tanong, hawak ang dibdib kong mabilis pa rin ang pagtibok dahil sa gulat.“Cleah,” boses ni Cliff sa kabilang linya, dinig ang mahinang huni ng hangin sa background. “Gising ka pa?”“Oo. Bakit ka tumawag sa ganitong oras? May nakalimutan ba tayo sa Research framework kanina?”“Wala,” mahina siyang tumawa. “Sumilip ka sa bintana.”Awtomatiko akong napatingin sa katapat kong kurtina. Tumayo ako at dahan-dahang hinawi iyon. At nang dumungaw nga ako doon, nakita ko agad siya sa labas. Nakatyo siya sa tabi ng sasakyan ng kuya niya, sa tapat mismo ng gate namin. Kumaway siya sa akin na hindi tinatanggal ang kaniyang phone sa tapat ng kaniyang tainga. “A-Anong meron? Pasado alas-dose na halos ng gabi…” tanong ko

Dumating ang subject teacher namin para sa General Mathematics. Sa buong dalawang oras ng klase, pinilit kong ituon ang buong atensyon ko sa whiteboard. Hirap na hirap akong mag-focus ngayon, sa totoo lang. Maya’t maya kasi ay inilalapit ni Cliff sa gilid ng desk ko ang kaniyang notebook para ipakita ang mas mabilis na solution sa problem.“Mas mabilis 'to gamit 'yung shortcut formula,” pabulong pa niyang sabi nang hindi man lang tumitingin sa akin.Tumango lang ako at ginaya iyon. Kahit ayaw kong aminin, kailangan kong tanggapin na talagang magaling at mabilis siyang mag-isip kapag academics, lalo na kapag usapang Math.Saka lang ata ako nakahinga nang maluwag nang mag-break time na. Hindi na ako nagsayang ng oras at nagpahila na ako kina Sarah at Banjo patungo sa gilid ng canteen. Mas gugustuhin kong paulanan nila ako ng tanong kaysa magkasama talaga kami ni Cliff tapos kasabay pa namin si Brittany. Kanina kasi ay nahimigan kong aanyayahin niya ako. Mabuti na lang talaga at tila na

“Tara na?” paglapit sa akin ni Sarah kasi nakatayo pa rin ako sa tabi ng desk ko.Lihim akong tumikhim saka ko siya nginitian. “Oo, tara.”Lumabas na kaming apat sa pintuan ng classroom at binagtas ang hallway patungong main gate ng campus. Sanay na ang kalsada sa labas ng eskwelahan sa ingay ng mga estudyanteng katatapos lang ng klase, at hindi naman mahirap hanapin ang sinasabi nilang bagong toaster house dahil ilang hakbang lang iyon mula sa guardhouse, may malaking neon sign at amoy ng bagong palaman na butter at garlic.Nang makahanap kami ng bakanteng booth sa dulo, pumuwesto kami agad. Si Banjo na ang nagprisintang umorder ng tatlong may cheese at isang chocolate toast para sa aming apat.“Oh…” bungad agad ni Sarah habang iniisip ang nangyari kanina, “ginamit mo pa talaga kaming alibi para lang hindi sumabay sa kaniya, no?”Napasandal ako sa seat cushion at bumuntong-hininga. “Siyempre. Isipin mo, aayain niya ako sa kanila. Alam niyo namang kapag pumunta ako roon, paniguradong