All Chapters of Nine Months To Say Goodbye: Chapter 31 - Chapter 40

Nang makabalik si Cliff mula sa counter ng librarian, kinuha na niya ang kalahati ng mga na-staple kong papel at maingat iyong ipinasok sa kaniyang clearbook.“Ako na ang magtatago nitong copy natin para sa kabilang section. I-review mo na lang 'yung copy mo ngayong gabi para bukas,” sabi niya at ikinabit ulit sa kaniyang balikat ang bag niya.“Sige, salamat,” sagot ko, pilit iniiwasang mapatitig na naman sa kaniya. Magkasabay kaming lumabas ng library at binagtas ang hallway patungong main gate. Nauna nang umuwi kanina sina Sarah. Balak sana nila akong hintayin pero tumanggi na ako. Alam ko kasing matatagalan kami ni Cliff.At habang naglalakad nga kami ni Cliff, kahit anong iwas ko ay kusang tinatraydor ako ng sarili kong mga mata dahil minu-minuto ay napapasulyap ako sa kaniya. Bawat galaw niya, kibot ng labi niya habang nagkukuwento siya tungkol sa schedule namin sa susunod na linggo, pakiramdam ko'y tumatatak na ang mga iyon sa utak ko. “Sabay tayong maglunch bukas ha? Ay hep!

“Sige, g ako!” walang hiyang pagsang-ayon agad ni Banjo, sinamaan ko siya ng tingin. Habang sina Sarah at Leah ay nakatingin pa rin sa akin, halatang gusto rin ang alok ni Cliff pero hinihintay lang ang approval ko. Dahil wala na rin naman akong maisip na idadahilan, wala na akong nagawa kundi ang bumuntong-hininga at tumango na lang sa kanila.“Sige, Cliff,” kaswal kong sabi para hindi mahalata ang kaba ko. “Minsan lang naman manlibre ng pastries 'tong si Cliff.”“Anong minsan?” tila nainsulto pang apila agad ni Cliff. "Araw-araw kitang pinagmemeryende… dati," dugtong niya pero humina ang tono niya sa huling salita. “Uh, it's settled, then. Let's go? Baka abutan pa kasi tayo ng traffic." Tinanguan ko ulit ang mga kaibigan ko. Magkakasama kaming bumaba patungo sa parking space ng eskwelahan. Pagdating sa kotse niya, si Banjo agad ang sumunggab sa passenger seat sa harap. Wala namang kaso ‘yun sa akin pero nababahala ako na baka mairita si Cliff. Masyadong feeling close kasi itong si

Sa pagkakatameme ko sa kaniya ay hindi ko namalayan na ipinarada na niya pala ang kotse sa tapat ng gate ng bahay namin. Pinatay niya ang makina bago niya ako binalingan. “You went silent…” puna niya. Saka lang ako nagkawisyo nang pilyo niya akong nginisian. “A-Ano ba namang kasing pinagsasabi mo?” pilit kong ibinaba ang tono ng boses ko habang inaabot ang strap ng bag ko sa tabi. “Wala akong itinatago sa'yo okay? Tsk!”Sh*t! Parang gusto ko na talagang umalis dito at kumaripas na ng takbo sa loob ng bahay namin. Sumandal siya sa kaniyang upuan habang hindi tinatanggal ang tingin sa akin. Mas lalo tuloy akong nabalisa. “Sinabi ko bang tungkol sa akin?” pabalik niyang tanong, may halong tukso sa boses.Napa-usal ako ng mura sa isip ko. “Ewan ko sa'yo! Sige na, baba na ako. Salamat sa meryenda!” irita kong sabi sabay bukas ng pinto ng kotse. “Welcome, Partner,” mahinahon niyang sagot habang pinapanood ang bawat galaw ko sa pagbaba. “Huwag ka nang magpuyat ngayong gabi. Mag-review ka

‘Brittany and I are no longer together. We just broke up… last month…’Nagmistula iyong sirang plaka na nagpapaulit-ulit sa pandinig ko. Napakurap-kurap ako habang halos hindi makapaniwala nakatitig sa kaniya. "H-Ha? Hiwalay na kayo?"Mabagal siyang tumango bago isinandal ang likod sa kaniyang kinauupuan. "Oo. Bago pa man mag-start 'yung klase, hiwalay na kami."Lihim akong napasinghap. Hindi ko alam pero parang kinabahan ako sa nalaman. Gusto kong magtanong agad pero ayaw makisama ng bibig ko. Gustong-gusto kong usisain kung bakit, paano, at anong nangyari sa kanilang dalawa para humantong sila sa hiwalayan. Sa pagkakaalam ng lahat, ng buong campus, ay sobrang okay nilang dalawa. Si Brittany ang tipong girlfriend na ideal ng karamihan: maganda, matalino, at sikat. Kaya noong naging sila, tinanggap ko na lang sa sarili ko na talagang wala na akong pag-asa kay Cliff. Si Brittany na ‘yun e. Kahit si Banjo na walang pakialam sa mga magagandang babae sa campus, grabe niya purihin ang ba

“H-Hi, Brittany,” nauutal kong bati pabalik, pilit na ibinabalik ang wisyo kong halos lumipad sa ibabaw ng covered court dahil sa huling sinabi ni Cliff.Sumulyap si Cliff sa braso niyang hawak-hawak pa rin ni Brittany bago tumingin sa akin. “Sige, susunod na ako,” kaswal niyang sabi kay Brittany. Bago pa man makapagsalita ulit ang girlfriend niya, ibinalik niya ang tingin sa akin at ngumiti nang tipid. “Chat kita mamaya, Cleah. Huwag mo ring kakalimutan 'yung pinag-usapan natin, ha?”Hindi na ako nakasagot. Hinila na siya ni Brittany palayo, habang ako ay nanatili lang akong nakatayo sa tabi ng railings. Pinanoood ko silang maglakad. Si Brittany ay nakakapit pa rin nang mahigpit sa braso ni Cliff, at si Cliff naman ay kaswal lang na naglalakad sa tabi nito.Top priority?Ano bang ibig niyang sabihin doon?!Paanong naging ako ang top priority niya kung may Brittany naman?! Nababaliw na ba siya o sadyang hindi niya lang talaga naiisip ang bigat ng mga salitang binibitawan niya?!---N