1

ELYRIA ASHBOURNE

NAKAUPO AKO sa loob ng opisina habang isa-isang binabasa ang mga financial reports na ipinadala ng accounting department. Kahit hindi pa ako opisyal na humahawak sa kumpanya, ilang buwan na akong sinasanay ni Daddy sa iba't ibang aspeto ng Ashbourne Group. Madalas niya akong isama sa board meetings, ipinapabasa ang mga kontrata, at pinapaintindi kung paano gumagana ang negosyo na ilang dekada niyang pinaghirapan.

Hindi naman niya ako pine-pressure. Ang lagi lang niyang sinasabi, gusto niyang dumating ang araw na kaya kong magdesisyon nang mag-isa kapag siya na ang nagpahinga.

Kaya halos araw-araw, nasa opisina ako.

Hindi ko namalayang halos isang oras na pala akong nakatitig sa monitor nang marinig ko ang mahinang katok sa p***o.

"Come in."

Bumukas ang p***o at agad kong nakita ang pamilyar na mukha ng matalik kong kaibigan.

"Vina."

"Aba, mukhang istorbo yata ako."

Tumayo ako mula sa upuan at nilapitan siya.

"Ikaw pa ba? Halika nga rito."

Nagyakapan kami bago ko siya inaya sa maliit na receiving area sa loob ng opisina. Kumuha ako ng dalawang tasa ng kape mula sa coffee machine habang siya naman ay komportableng naupo sa sofa na parang sarili niyang opisina iyon.

"Nakakatuwa ka talaga," sabi niya habang tinatanggap ang tasa. "Hindi ka na halos mahagilap. Kapag tinatawagan kita, nasa meeting ka. Kapag nagme-message ako, nasa opisina ka pa rin kahit gabi na."

"Kasalanan ni Daddy. Gusto niya akong masanay sa paghawak ng kumpanya kaya busy ako.”

"Hindi naman sa nagrereklamo ako miss ko na ang bonggang chismisan natin. Iyong toda max ang ratratan ng bunganga natin!”

"Pasensya na…medyo busy lang. Pero puwede pa rin naman tayong magchikahan kahit nandito ako sa office.”

Mabilis niya akong tinaasan ng kilay.

"Talaga ba?"

"Ano na naman ang iniisip mo?"

"Wala. Nagtataka lang ako kung office na ba ang bahay mo o bahay na ang office mo."

"Grabe ka naman."

"Ewan ko sa iyo! Dito muna yata balak tumira!”

Marahan siyang humigop ng kape bago ako tiningnan ng mabuti. Kilala ko ang tingin na iyon. Alam kong may gusto siyang itanong.

"Ely."

"Hmm?"

"Kumusta na kayo ng asawa mong si Caelan?"

Nawala ang ngiti ko sa labi. Hindi dahil sa ayaw kong pag-usapan ang asawa ko. Kun'di dahil hindi ko talaga alam kung ano ang isasagot. Napansin yata ni Vina ang pag-aalinlangan ko kaya dahan-dahan niyang ibinaba ang tasa.

"Huwag kang mag-isip ng magandang sagot. Sabihin mo lang kung ano talaga ang nagaganap sa inyo.”

Napabuntong-hininga ako bago bumuka ang bibig ko.

"Wala namang malaking problema."

"Ibig sabihin, wala ring malaking pagbabago?"

Marahan akong umiling.

"Wala pa rin."

"Paano ba ang setup ninyo ngayon?"

"Ganoon pa rin. Pareho kaming pumapasok sa trabaho. Minsan mas maaga siyang umaalis kaysa sa akin. Kapag gabi naman, madalas late na siyang nakakauwi. Kapag sabay kaming kumakain, maayos naman kaming nag-uusap pero tungkol lang sa pamilya o sa negosyo. Pagkatapos noon, papasok na siya sa study room o kaya sasabihin niyang may kailangan pa siyang tapusin."

"Hindi ba kayo lumalabas? Kahit dinner? Kahit weekend?"

"Minsan kapag may family gathering. Pero kaming dalawa lang? Hindi."

"Hindi ka ba niya niyayaya?"

Umiling ako.

"Hindi."

"Ikaw? Sinubukan mo na ba?"

"Maraming beses."

"Ano ang sinasabi niya?"

"Busy siya. May meeting. May business trip. O kaya pagod daw siya."

Napakagat ng labi si Vina.

"Ely, seryoso akong nagtatanong. Tatlong taon na kayong kasal. At sa loob ng tatlong taon na iyon, wala pa ring nangyayari sa relasyon ninyo?"

"Pinipilit kong intindihin siya. Arranged marriage naman kasinang naganap sa amin. Hindi naman kami nagkakilala dahil nagmahalan kami. Iniisip ko baka kailangan lang talaga ng panahon."

"Ely, tatlong taon na ang lumipas! At saka ang sabi mo, never niyang hinawakan ang pudày mo o kahit ang ded3 mo!”

“Vina! Gaga ka talaga!”

“Aba'y bakit? Binira ka na ba ang asawa mo? Napasukan na ba ng talong niya ang tahong mo? Hindi pa di ba? Ano iyon? Hindi siya naaakit sa iyo? Masakit kaya iyon para sa isang babae! Asawa ka n'ya pero never ka niyang binembang?”

Napakagat-labi ako. Tama si Vina. Masakit nga iyon para sa akin dahil kahit pasimple kong inaakit ang asawa ko, parang wala talaga sa kanya.

“Sexy ka at maganda. Mataba pudày mo pero walang effect sa kanya? Hindi naman bakla ang asawa mo.”

“Ewan ko. Baka ayaw niya lang talaga sa akin.”

"Mahal mo ba siya?"

Napangiti ako ng mapait.

"Hindi ko masasabing mahal na mahal. Pero... pinili kong maging mabuting asawa. Akala ko kasi darating din kami sa puntong magiging komportable siya sa akin."

"Tapos?"

"Wala pa rin."

Huminga ng malalim si Vina bago muling nagsalita.

"May itatanong ako. Huwag kang magagalit. Sigurado ka bang wala siyang ibang babae?"

Napataas agad ang ulo ko.

"Ano?"

"Huwag ka munang defensive. Iniisip ko lang kasi, hindi normal iyon. Tatlong taon na kayong kasal pero parang boarders lang kayo sa bahay na iyon. Kung sobrang busy lang siya, maiintindihan ko. Pero iyong hindi man lang kayo nagkakantvtan, aba! Ibang klase iyan! Kahit kantvtan man lang, wala?”

Gusto kong matawa sa sinabi ni Vina pero may point naman siya. Bakit nga ba ayaw makipag-séx sa akin ng asawa ko?

"Hindi ganoon si Caelan. Hindi ko naman siya nahuling may ibang babae.”

"Paano mo nasabing hindi?"

"Kilala ko siya."

"Ely, gaano mo ba talaga siya kakilala?"

Hindi ako agad nakapagsalita. Hindi dahil may naisip akong mali tungkol kay Caelan. Kun'di dahil napagtanto kong wala pala akong maisagot. Ngumiti lang ako para pagtakpan ang sandaling katahimikan.

"Siguro busy lang talaga siya. Pero mukhang wala naman siyang ibang babae. O baka talagang ayaw niya lang sa akin. Hindi niya matanggap na mag-asawa kami.”

Napailing si Vina.

"Alam mo kung bakit ako nag-aalala? Kasi ikaw lang ang laging umiintindi. Ikaw ang laging nagbibigay ng excuse para sa kanya. Ikaw ang laging naghihintay. Pero ano ang ginagawa niya para sa'yo?"

"Wala naman kaming pinag-aawayan."

"Hindi naman tungkol sa away ang sinasabi ko. Ely, minsan hindi sapat na mabait ang isang tao. Kung hindi ka niya kayang mahalin o kahit respetuhin bilang asawa, kailangan mong tanungin ang sarili mo kung hanggang kailan ka maghihintay na mahalin ka.”

"Naniniwala pa rin akong puwede pang magbago ang lahat."

"At kung hindi? Kung ako ang nasa sitwasyon mo, matagal na akong umalis."

"Ikaw kasi, mainitin ang ulo."

"Hindi, ‘no! Sadyang ayoko lang maging martir. Kaloka! Dami-daming tite na malalaki diyan! Puwedeng-puwede akong humanap. Kaysa sa lalaking wala man lang pakialam sa akin.”

Natawa ako ng malakas sa sinabi niya. Pasaway talaga ang kaibigan kong ito kahit kailan.

"At isa pa, huwag mong isipin na imposible siyang magkaroon ng ibang babae. Guwapo ang asawa mo at malaki ang katawan. Kaya maraming babae ang naglalaway diyan!”

"Vina..."

"Sinasabi ko lang ang totoo. Sana mali ako. Sana ako ang unang humingi ng tawad kapag napatunayang mali ang hinala ko. Pero kung sakaling tama ako, ayokong dumating ang araw na ikaw ang huling makakaalam."

Hindi ko na ipinagpatuloy ang usapan. Kilala ko si Vina. Kapag may nabuo na siyang opinyon, mahirap na siyang kumbinsihin.

Ilang minuto pa kaming nagkuwentuhan tungkol sa ibang bagay bago siya nagpaalam. Naiwan akong mag-isa sa opisina habang paulit-ulit na pumapasok sa isip ko ang sinabi niya.

May ibang babae si Caelan?

Hindi ko kayang paniwalaan iyon.

Maaaring malamig siya sa akin, pero hindi siya ganoong klaseng lalaki. Iyon ang paulit-ulit kong sinabi sa sarili ko hanggang matapos ang trabaho..Bandang alas-nuwebe ng gabi nang makarating ako sa bahay. Walang kahit anong ingay ang buong bahay. Sanay na ako roon. Madalas talagang nauuna o nahuhuli kaming umuwi ni Caelan.

Inakyat ko ang hagdan habang tinatanggal ang hikaw ko. Pagod na pagod na ako at gusto ko na lang magpalit ng damit at matulog.

Paglapit ko sa pintuan ng aming silid, napansin kong bahagyang nakabukas iyon.

Nagtaka ako dahil akala ko wala pa siya. Dahan-dahan kong itinulak ang p***o. Bago pa man ako tuluyang makapasok, may narinig akong mahihinang ung0l mula sa loob ng kuwarto.

“Ahhh! Fxxt, Valentina…”

Nanlaki ang mata ko nang marinig ang boses ni Caelan. Sumilip ako at nakita kong pinaglalaruan niya ang alaga niya. Hawak niya ng mahigpit ang mataba at mahaba niyang sandata. Napalunok ako dahil iyon ang unang beses na makita ko ito. Bakit siya nagsasarili? Bakit ayaw na lang niya akong galawin?

Pabilis nang pabilis ang paggalaw ng kamay niya hanggang sa muli niyang sinambit ang pangalan ng ibang babae.

“Valentina, ahh!”

Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Valentina? Bakit niya sinasambit ang pangalan ng pinsan ko habang nagsasarili?