All Chapters of ทูนหัวของปฐพี: Chapter 21 - Chapter 30

เสียงหวานร้องเรียกปฐพีตั้งแต่หน้ากระท่อมปลายนา ทำให้ญาณินที่กำลังคุยกับธารานั้นหันกลับไปตามเสียงเรียก ก็พบเข้ากับหญิงสาวผิวแทนที่ใส่เสื้อรัดรูปที่รัดจนเห็นขนาดหน้าอกเท่าลูกแตงโมอย่างชัดเจน เธอใส่กางเกงยีนขาสั้นเข้ารูปกับเรียวขายาว ในมือก็ถือปิ่นโตข้าวมาด้วย ทำให้ญาณินหน้าตึงขึ้นมาในทันที“โอ๊ย !! รำคาญ ผีเปรตที่ไหนมาเพ่นพ่านแถวนี้เนี้ย”เสียงของธาราเอ่ยแทรกขึ้นเมื่อหันกลับไปเห็นมาลัยถือปิ่นโตกำลังเดินไปยังคลองที่หนุ่ม ๆ กำลังดึงลี่ขึ้นมาจากคลอง“อีน้ำ !! มึงกลับมาเมื่อไหร่”มาลัยที่หันกลับมามองยังธาราแล้วจึงปรี่เข้าไปจับมือและสวมกอดเพื่อนด้วยความคิดถึง“อีมาลัย มึงมาทำไม”“กูก็เอาข้าวกลางวันมาให้พี่ดินของกูน่ะสิ”มาลัยเอ่ยตอบ ทำให้ธาราถึงกับคิ้วขมวดมุ่น ตั้งแต่ไปเรียนก็ไม่ได้ติดต่อกับมาลัยเลย ไม่คิดว่ามาลัยจะมาชอบพี่ชายตน เพราะก่อนหน้านี้มาลัยนั้นชอบพี่เอกไม่ใช่พี่ดิน“พี่ดินของมึงเหรอ”เสียงของธาราเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัยไม่จางหาย ไม่คิดว่ามาลัยจะเลิกชอบเอกราชที่เป็นรักแรกได้จริง ๆ ใบหน้าของญาณินนั้นก็ซีดลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อคนที่ใส่ใจกันอยู่ทุกวันดันมีแฟนอยู่แล้ว“มาลัย พี่มีแฟนแล้

“ปลาอันนี้เราจะเอาไปขายมั้ย”เสียงของธาราเอ่ยถามพี่ ๆ ของเธอ เมื่อปลาที่พวกเขาจับได้มันเยอะกว่าที่เธอคิดไว้มาก“ไอ้ดินมึงว่าไง”อัคนีเอ่ยถามปฐพี เพราะปกติเวลาเขาขายปลาได้จะเอาเงินไปฝากไว้ที่บัญชีเงินเก็บของคนเดียวอย่างธารา“ก็แบ่งกันเอาไปกิน เหลือก็เอาไปขายให้ยายแล”“มีปลาทับทิมตั้งหลายตัว นิลกินเมี่ยงปลาเผามั้ย”เสียงของธาราเอ่ยถามเพื่อนรัก เมื่อรู้ว่าญาณินนั้นชอบกินเมี่ยงปลาทับทิมเผามาก“แต่ฉันไม่เคยเผาปลากินนะยัยน้ำ”“พ่อจ๋า หนูก็อยากกินปลาเผาเหมือนแม่”เสียงของกุมารปิ่นเพชรที่เอ่ยแทรกขึ้น ทุกคนในบริเวณนี้ได้ยินกันหมด ก่อนที่ร่างเล็กป้อมของทั้งสี่ตนจะปรากฏกายขึ้น สำหรับธารานั้นเธอชินและรับรู้อยู่แล้วว่าพี่ชายทุกคนมีกุมารทอง แต่สำหรับญาณินนั้น“!”ใบหน้าหวานที่ตกใจเล็กน้อย พลันเปลี่ยนเป็นยิ้มร่า เอื้อมมือมาลูบหัวเจ้าปิ่นเพชรและเจ้าปิ่นทองด้วยความเอ็นดู เมื่อเจ้าเด็กทั้งสองวิ่งมากอดขาเธอคนละข้างพลางกะพริบตาปริบ ๆ อยากกินเมี่ยงปลาเผาด้วย“พวกหนูก็อยากกิน”เสียงของปิ่นแก้วกุมารของเหมราชที่วิ่งไปเกาะขาของธาราและเจ้าฟ้ากุมารของตรีภพ เอ่ยบอกมาเป็นเสียงเดียวกัน เพราะพวกเขาไปเห็นเจ้าที่ ที่

“ไอ้เพลิง มึงเผาปลาให้กูหน่อย”“มึงจะไปไหน”“กูจะไปเอาไอ้ดอกรักมาเข้าคอก”“พึ่งจะบ่ายสองนี่นะมึงรีบเหรอ”“เออ”ปฐพีที่ทำความสะอาดปลาทับทิมและคลุกเกลือไว้แล้วเหลือเพียงแค่เผาเท่านั้น เมื่อเห็นว่าอัคนีหน้าบูดกลับมาเขาจึงเบี่ยงเบนความสนใจมันด้วยการใช้มันเผาปลาเพราะเขามีธุระต้องไปทำ“มึงนะมึง นี่ก็ใช้ไม่ดูอารมณ์กูเลย ไอ้พี่เวร”มือหยาบกร้านของอัคนีที่กำลังวางเรียงก้อนถ่านสีดำอยู่บนเตาถ่านเพื่อก่อไฟ ปากหยักได้รูปก็บ่นพึมพำด้วยเสียงไม่เบานัก เพื่อจงใจให้พี่ชายตัวดีได้ยิน ใบหน้าหล่อเหลาที่บูดบึ้งอยู่แล้ว เวลานี้ก็ยิ่งบึ้งกว่าเดิมเมื่อเขาบ่นขนาดนี้แล้ว แต่ไอ้ดินมันก็ไม่สนใจเขาเลยสักนิด มัวแต่ชะเง้อรอน้องนิลลงมาจนคอจะหักอยู่แล้ว“!!”“ชะเง้อขนาดนี้คอหักละมั้ง !”“ถ้าจะขนาดนี้ ก็ไปช่วยน้องแต่งตัวเลยไหม”เสียงทุ้มที่เอ่ยประชดพี่ชายของตัวเอง เมื่อเห็นว่ามันเอาแต่ชะเง้อมองอยู่ตรงบันไดแบบนั้น บ่นขนาดนี้มันยังยืนนิ่งอยู่ได้ แม่ง ! ยิ้มแต่กับน้องนิลแหละไอ้พี่เวรนี่อะ“มึงหุบปากดิ้ไอ้เพลิง จะพูดไรนักหนา”“ก็มึงใช้กูตอนกูอารมณ์ไม่ดีอ่า”อัคนีที่เริ่มจะงอแงกับพี่ชายเอ่ยบอกด้วยใบหน้าที่บูดบึ้ง ปากหยักก็เ

มือหนาที่ช้อนอุ้มญาณินวางร่างบางลงบนที่นอนสะอาดสะอ้านกายแกร่งก็ทาบทับตามติดลงมา ริมฝีปากหยักที่ยังไม่ยอมผละออกจากเรียวปากอิ่ม แต่กับดูดดึง ขบเม้มด้วยความเพลิดเพลิน ลิ้นหนาที่สอดเข้าไปในโพรงปากหวานถูกลิ้นนุ่มตวัดกวัดเกี่ยวสู้ลิ้นหนาอย่างท้าทาย มือเรียวที่โอบรอบคอเขาเลื่อนลงมาลูบไล้เบา ๆ ยังแผ่นหลังกว้างจนสัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อแข็ง“ยังมีโอกาสเปลี่ยนใจนะครับ”ปฐพีที่ผละออกจากริมฝีปากหวานเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ด้วยตัวเขาไม่อยากฝืนใจหญิงสาวตรงหน้า“...”ใบหน้าหวานนั้นแดงก่ำ นัยน์ตาหวานหยาดเยิ้มเคลือบไปด้วยความต้องการอย่างเห็นได้ชัด ริมฝีปากอวบอิ่มที่เป็นมันวาวเม้มขึ้นอย่างขัดใจ เมื่อเขาผละออก จะให้เธอพูดออกไปว่าต้องการได้อย่างไงเล่า เธอก็เขินเป็นนะดวงตาสีน้ำตาลอ่อนสบเข้ากับนัยน์ตาสีดำที่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มือเรียวบางเคลื่อนจากแผ่นหลังกว้างมาลูบไล้ยังอกแกร่งทำให้มือหนาของปฐพีถึงกับกำแน่นแผ่นอกหนาก็กระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรงเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ที่มันล้นทะลักจนกำลังปะทุออกมา“อย่าทำแรงนะคะ นิลไม่ อื้อ”ริมฝีปากหนากดจูบลงมายังปากอวบอิ่มอย่างรวดเร็วดูดดึงอยู่ชั่วครู่แล้วจึงขยับขึ้นไปขบเม้ม

สายตาคมกวาดมองไปยังใบหน้างดงาม ตากลมโตที่มองมาทางเขาด้วยความต้องการอย่างปิดไม่มิด ปากบางที่เผยอครางเสียงผะแผ่วออกมาทุกครั้งเวลาที่เขาบดขยี้ยังปลายยอดถัน จนเขาต้องขยี้แรงขึ้นเพื่อกระตุ้นให้น้ำหวานนั้นหลั่งไหลมากขึ้นปลายนิ้วหยาบกร้านลากไล้แผ่วเบาตั้งแต่ต้นขาขาวไปยังกลางใจงามเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับสิ่งที่ใหญ่กว่า“อ๊ะ อื้อ”เสียงหวานครางแผ่นเมื่อปลายนิ้วเรียวที่กรีดกรายผ่านรอยแยกยังดอกไม้งามกดแทรกเขาไปทีละนิด น้ำหวานที่ยังคงอยู่ก่อนหน้าช่วยพาให้นิ้วร้อนนั้นแทรกผ่านเข้าไปได้อย่างง่ายดาย ส่งผลให้ใบหน้าหวานนั้นเหยเกด้วยความเสียวซ่าน มือบางก็จิกกำผ้าปูที่นอนแน่น ปฐพีที่เห็นแบบนั้นจึงจับมือเธอมาโอบยังรอบคอของเขาแทนปากหยักครอบทับลงมายังยอดถันชูชันอีกครั้ง ขบเม้มดูดดึงจนกายบางสั่นระริกน้ำหวานใสไหลเยิ้มออกมาตามง่ามนิ้วเมื่อนิ้วมือหนาที่อยู่ภายในกายงามเริ่มขยับเข้าออกอย่างเชื่องช้า“อ๊า พี่ดิน”นิ้วมือร้อนที่โค้งงอขยับอยู่ภายในชักเข้าออกอย่างถี่รัว ลิ้นหนาที่เลียวนยังปลายยอดถันก็ดูดเม้มปรนเปรอญาณินไม่ขาดสายส่งผลให้หน้าอกสวยกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหอบถี่กับความเสียวซ่านที่ได้รับ ปากอิ่มก็เม้มแน่น