ปวด... ปวดหัวจนแทบระเบิดความรู้สึกแรกที่ปลุกให้สติสัมปชัญญะของเขา ตื่นขึ้นมาคือความเจ็บปวดแปลบปลาบที่แล่นริ้วขึ้นมาตั้งแต่ท้ายทอยจรดขมับ มันไม่ใช่การปวดหัวธรรมดาแบบคนที่ทำงานล่วงเวลาจนอดนอนมาสามวันติด แต่มันเหมือนมีใครเอาค้อนปอนด์หนักๆ มาทุบลงบนกะโหลกศีรษะซ้ำๆ กลิ่นที่เตะจมูกไม่ใช่กลิ่นกาแฟดำคั่วเข้มที่คุ้นเคยในยามเช้า แต่กลับเป็นกลิ่นกำยานหอมฉุนปนเปไปกับกลิ่นสุราหมักที่ลอยอบอวลอยู่ในอากาศจนชวนให้คลื่นเหียนเขาพยายามขยับเปลือกตาที่หนักอึ้ง แสงสว่างรำไรที่ส่องลอดเข้ามาทำให้ต้องกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส ภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตาไม่ใช่เพดานห้องเช่าสีขาวที่มีรอยด่างหยดน้ำในคอนโดมิเนียมใจกลางเมืองหลวง แต่กลับเป็นเพดานไม้สลักลวดลายวิจิตรบรรจง ผ้าต่วนสีแดงสดปักลายมงคลห้อยระย้าอยู่รอบเตียงไม้สี่เสาหลังใหญ่ที่เขาตื่นขึ้นมานอนอยู่สัมผัสของผ้าห่มที่คลุมกายลื่นมือราวกับแพรไหมชั้นดี ทว่าร่างกายกลับรู้สึกหนักอึ้งไรเรี่ยวแรง“นี่มัน ที่ไหนกันวะเนี่ย”เสียงที่เปล่งออกมาแหบพร่าและแห้งผากราวกับคนกระหายน้ำมาแรมปี เขาพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่ง สองมือยกขึ้นกุมขมับ นวดคลึงเบาๆ เพื่อบรรเทาอาการปวดร้าว ในตอนนั
Last Updated : 2026-08-07 Read more