Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

70

ตอนที่ 11 ข้ออ้างของผู้จับผิด 1

“เขาตั้งใจมาหาข้า เขาตั้งใจมาหาข้า ตายแน่ๆ ลี่จินเยว่ เอ็งหัวหลุดจากบ่าแน่ๆ”ภายในห้องนอนอันหรูหราของเรือนรอง ร่างโปร่งของลี่จินเยว่กำลังเดินวนไปวนมาเป็นรอบที่ร้อยของวัน ปากก็พึมพำประโยคเดิมซ้ำๆ ประหนึ่งคนเสียสติ สองมือขยี้ผมที่เกล้าไว้อย่างเรียบร้อยจนยุ่งเหยิงเป็นรังนกนับตั้งแต่เหตุการณ์กักบริเวณชิดชั้นหนังสือ เมื่อวันก่อน ลี่จินเยว่ก็เอาแต่ขลุกตัวอยู่ในห้อง ไม่ยอมออกไปไหน แม้แต่เวลาอาหารก็ยังสั่งให้เสี่ยวจูยกเข้ามาให้ เขาระแวงไปหมดว่าชินอ๋องอาจจะส่งมือสังหารมาปาดคอเขาตอนนอน หรือไม่ก็อาจจะมีองครักษ์เงาแฝงตัวอยู่บนขื่อหลังคาคอยจดบันทึกว่าเขาเข้าห้องน้ำวันละกี่ครั้ง“ไม่ได้การล่ะ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ข้าต้องเป็นบ้าตายก่อนโดนตัดหัวแน่ๆ”ลี่จินเยว่ทรุดตัวลงนั่งบนเตียง ถอนหายใจเฮือกใหญ่ แผนการหนีออกจากเมืองหลวงตอนนี้ถูกพับเก็บเข้ากรุไปชั่วคราว เพราะหากเขาก้าวเท้าออกจากจวนเมื่อไหร่ รับรองได้ว่าสายตาคมกริบของชินอ๋องต้องตามมาตะครุบตัวเขากลับไปแน่นอน“ในเมื่อหนีไปปลูกผักที่ชนบทไม่ได้ งั้นข้าก็ปลูกมันในจวนนี่แหละวะ”เมื่อคิดได้ดังนั้น ดวงตาดอกท้อก็เบิกโพลงประกายเจิดจ้า ลี่จินเยว่ผุดลุกขึ้น วิ่ง
last updateDernière mise à jour : 2026-08-15
Read More

ตอนที่ 12 ข้ออ้างของผู้จับผิด 2

ลี่จินเยว่สวมเพียงชุดกางเกงและเสื้อตัวในสีขาวที่บางเฉียบจนชุ่มไปด้วยเหงื่อ แขนเสื้อถูกพับขึ้นไปถึงข้อศอก เผยให้เห็นท่อนแขนเรียวขาวที่บัดนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบดินโคลน ปลายขากางเกงถูกถลกขึ้นเหนือเข่า เผยให้เห็นน่องขาวเนียนที่กำลังเหยียบย่ำอยู่บนดินร่วน มือเรียวกำด้ามจอบแน่น ยกขึ้นสูงแล้วสับลงบนพื้นดินอย่างขะมักเขม้น“ฮ่าๆๆ ดินร่วนดีจริงๆ ปลูกหัวไชเท้าต้องหัวโตเท่าแขนแน่ๆ” ลี่จินเยว่หัวเราะอย่างมีความสุข ยกแขนเสื้อขึ้นปาดเหงื่อบนหน้าผาก ทำให้คราบโคลนป้ายเป็นทางยาวบนแก้มใสภาพตรงหน้าช่างขัดกับกฎเกณฑ์จารีตของตระกูลขุนนางอย่างสิ้นเชิง ทว่าในสายตาของหยางจิ้งหรัน ภาพร่างโปร่งที่เปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา รอยยิ้มสว่างไสวที่ปราศจากการเสแสร้ง และหยาดเหงื่อที่เกาะพราวบนผิวขาวจัดนั้น กลับดึงดูดสายตาของเขาไว้จนไม่อาจละไปไหนได้ก้อนเนื้อในอกซ้ายของชินอ๋องกระตุกวาบเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ ความรู้สึกแปลกประหลาดที่เขาไม่เคยพานพบมาก่อนในชีวิตกรอบ...เสียงรองเท้าหนังขององครักษ์ที่เผลอเหยียบกิ่งไม้แห้งดังขึ้น ทำให้ลี่จินเยว่ที่กำลังง่วนอยู่กับการพรวนดินชะงักกึก เขาหันขวับมามองที่ต้นเสียงและเมื่อสบเข้ากับดวงตา
last updateDernière mise à jour : 2026-08-15
Read More

ตอนที่ 13 กางร่มคันเดียวกัน 1

คำขอพรต่อสวรรค์ของลี่จินเยว่ดูเหมือนจะสัมฤทธิ์ผล แต่สวรรค์คงจะฟังคำขอของเขาผิดเพี้ยนไปสักหน่อยสามวัน สามวันเต็มๆ แล้วที่ชินอ๋องหยางจิ้งหรันเอาแต่มาสิงสถิตอยู่ที่ศาลาริมน้ำในเรือนรองของเขาตรงเวลาเป๊ะทุกยามซื่อ (09.00 น.) ราวกับพนักงานที่มาตอกบัตรเข้าทำงาน แถมยังหอบเอาสมุดบัญชีเบิกจ่ายเสบียงและเอกสารราชการลับมากองไว้ตรงหน้า บังคับให้คุณชายที่วันๆ เอาแต่แกล้งโง่อย่างเขาต้องมานั่งถกปัญหาบ้านเมือง“ท่านอ๋อง บัญชีหนังสัตว์ของค่ายตะวันออกเล่มนี้ กระหม่อมเห็นว่าตัวเลขมันปกติดีนะพ่ะย่ะค่ะ ไม่มีหนูตัวไหนมาแทะหรอก” ลี่จินเยว่พูดด้วยน้ำเสียงเนือยๆ พลางใช้พู่กันเขี่ยสมุดบัญชีตรงหน้า แสร้งทำเป็นหาวหวอดๆ อย่างไม่รักษาภาพพจน์หยางจิ้งหรันที่นั่งจิบชาอยู่ฝั่งตรงข้าม ปรายตามองร่างโปร่งด้วยแววตาขบขันที่ซ่อนอยู่ลึกๆ “ปกติดีอย่างนั้นหรือ เจ้าลองดูยอดรวมของหนังสุนัขจิ้งจอกในหน้าสุดท้ายให้ดีสิ มันตรงกับยอดรับเข้าคลังหลวงหรือไม่”ลี่จินเยว่ลอบกลอกตาเบาๆ แน่นอนว่าเขาเห็นตั้งแต่ปราดแรกแล้วว่ายอดมันหายไปห้าร้อยผืน พวกขุนนางกังฉินคงยักยอกเอาไปขายในตลาดมืดแน่ๆ แต่ถ้าเขาตอบความจริง ความสามารถในการอ่านบัญชีของเขาก
last updateDernière mise à jour : 2026-08-16
Read More

ตอนที่ 14 กางร่มคันเดียวกัน 2

วลีที่หลุดออกมาจากปากของลี่จินเยว่ทำเอาหยางจิ้งหรันเบิกตากว้าง ร่างกายสูงใหญ่ถึงกับแข็งทื่อไปชั่วขณะ‘น้ำสามารถพยุงเรือ และสามารถคว่ำเรือ’ แนวคิดนี้ช่างล้ำลึกและสะเทือนเลื่อนลั่นอย่างถึงที่สุด มันเป็นการเตือนสติผู้ปกครองที่ตรงไปตรงมาและทรงพลังยิ่งกว่าตำราปกครองเล่มใดในราชสำนัก“ที่เมืองหลวงนี้ มีแต่การแก่งแย่งชิงดี ทุกคนมองไปที่ยอดภูเขาเพื่อไขว่คว้าอำนาจ แต่มองข้ามผืนดินที่เหยียบยืน” ลี่จินเยว่กล่าวต่อ โดยไม่ทันสังเกตเห็นสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงของคนด้านหลัง “เกษตรกรรมและการเพาะปลูก อาจจะดูต่ำต้อยในสายตาของเหล่าขุนนางที่สวมชุดผ้าไหม แต่สำหรับกระหม่อม การได้เอาสองมือลงไปคลุกดิน ปลูกเมล็ดพันธุ์ให้เติบโตเป็นอาหารหล่อเลี้ยงชีวิต นั่นต่างหากคือความจริงแท้ คือรากฐานที่พยุงแคว้นนี้เอาไว้”ลี่จินเยว่หันกลับมาส่งยิ้มบางๆ ให้กับหยางจิ้งหรัน เป็นรอยยิ้มที่งดงาม บริสุทธิ์ และปราศจากหน้ากากใดๆ“ดังนั้น การไปเป็นชาวนา สำหรับกระหม่อมแล้ว ไม่ใช่การหลบลี้หนีหน้า แต่คือการกลับไปสู่จุดเริ่มต้นที่แท้จริงของการมีชีวิตต่างหากพ่ะย่ะค่ะ”ซู่! เสียงสายฝนภายนอกดูเหมือนจะดังกลบทุกสรรพสิ่ง แต่ในหูของหยางจิ
last updateDernière mise à jour : 2026-08-16
Read More

ตอนที่ 15 เค้าลางของภัยร้าย 1

กลิ่นหอมของกำยานไม้จันทน์ยังคงลอยอวลบางเบาอยู่ภายในห้องนอน แม้ว่าเวลาจะล่วงเลยผ่านมาถึงสามวันแล้วนับตั้งแต่เหตุการณ์ กางร่มกลางสายฝนอันน่าขนลุกนั่นลี่จินเยว่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง จ้องมองเสื้อคลุมขนสัตว์สีน้ำเงินเข้มที่ถูกซักทำความสะอาดและพับวางไว้อย่างเป็นระเบียบอยู่บนโต๊ะราวกับว่ามันเป็นวัตถุระเบิดที่พร้อมจะทำงานได้ทุกเมื่อ“ข้าควรจะเอามันไปคืน หรือควรจะเผามันทิ้งดี”เขาพึมพำกับตัวเอง สองมือขยี้หัวจนผมเผ้ายุ่งเหยิงไปหมด ตั้งแต่วันที่ฝนตก ชินอ๋องก็ไม่ได้เสด็จมาที่จวนเสนาบดีซ้ายอีกเลย ได้ยินบ่าวไพร่ลือกันว่ามีราชการด่วนที่ค่ายทหารนอกเมือง ทำให้พระองค์ต้องรีบเสด็จไปจัดการการหายตัวไปของตัวอันตรายอันดับหนึ่งควรจะทำให้ลี่จินเยว่ดีใจจนเนื้อเต้น ทว่าในความเป็นจริง เขากลับรู้สึกเหมือนมีดาบที่มองไม่เห็นแขวนอยู่บนคอคำพูดที่ว่า ‘อัญมณีล้ำค่าที่ถูกโคลนตมพอกทับ’ ยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาท มันเป็นสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดว่า ชินอ๋องมองทะลุหน้ากากคนโง่ของเขาจนปรุโปร่งแล้ว! และที่น่ากลัวที่สุดคือ สายตาหิวโหยที่เหมือนอยากจะจับเขาไปสตัฟฟ์เก็บไว้ดูเล่นนั่น มันผิดเพี้ยนไปจากบทนิยายต้นฉบับอย่างสิ้นเ
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

ตอนที่ 16 เค้ารางของภัยร้าย 2

ลี่จินเยว่กวาดสายตามองข้อความบนกระดาษ มันเป็นสัญญาซื้อขายกริชทองคำจริงๆ ระบุจำนวนเงินสามพันตำลึงทอง ซึ่งถือว่าเป็นเงินมหาศาลมาก“สามพันตำลึง? ข้าไม่เห็นจำได้เลยว่าเคยสั่งทำของพรรค์นั้น” ลี่จินเยว่หรี่ตาลง ร่างเดิมโง่ก็จริง แต่มันไม่เคยกินเงินก้อนใหญ่ขนาดนี้ในคราวเดียวแน่ๆ“โธ่ คุณชายรอง วันนั้นท่านดื่มสุราจนเมามายกับคุณชายหวังจื่อเซวียน เป็นคุณชายหวังที่เป็นพยานให้ท่านสั่งทำของชิ้นนี้ หากท่านไม่ยอมรับ ผู้น้อยก็คงต้องนำเรื่องนี้ไปกราบทูลท่านเสนาบดีลี่ให้ช่วยชำระแทน” เถ้าแก่ฝูหยิบยกเอาบิดามาข่มขู่ชื่อของ หวังจื่อเซวียน ทำให้ฟันเฟืองในสมองของลี่จินเยว่หมุนติ้วอย่างรวดเร็ว‘กริชทองคำ หวังจื่อเซวียน สัญญาซื้อขาย’ ดวงตาดอกท้อเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อความทรงจำจากการอ่านนิยาย ลิขิตรักบัลลังก์มังกร ไหลทะลักเข้ามาประติดประต่อกันราวกับจิ๊กซอว์ในนิยายบทที่ 15 : หลุมพรางไร้เงา ลี่จินเยว่จะถูกพ่อค้าหน้าเลือดเอาสัญญาปลอมมาบีบบังคับให้เซ็นชื่อยอมรับหนี้ ด้วยความกลัวบิดาจะรู้เรื่อง ลี่จินเยว่จึงรีบลงนามและประทับตราส่วนตัวลงไป โดยหารู้ไม่ว่ากระดาษสัญญานั้นถูกซ้อนทับด้วยกระดาษลอกลายชนิดพิเศษ เมื่อเขา
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

ตอนที่ 17 ตลบหลังคนพาล 1

ยามซวี (19.00-20.59 น.) ท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงมืดสนิทลงแล้ว ทว่าภายในห้องนอนของเรือนรองตระกูลลี่ยังคงสว่างไสวด้วยแสงเทียน ลี่จินเยว่นั่งเคาะนิ้วเป็นจังหวะอยู่บนโต๊ะไม้จันทน์ รอคอยการกลับมาของสายสืบจำเป็นอย่างใจจดใจจ่อแกรก... เสียงหน้าต่างถูกแง้มออกเบาๆ ก่อนที่ร่างปราดเปรียวของอาฟู่ บ่าวรับใช้คนสนิทจะปีนข้ามเข้ามาในห้องพร้อมกับหอบหายใจแฮ่กๆ“เป็นอย่างไรบ้างอาฟู่ ได้เรื่องหรือไม่” ลี่จินเยว่รีบผุดลุกขึ้นรินน้ำชาส่งให้บ่าวของตนอาฟู่รับน้ำชาไปดื่มอึกใหญ่ ก่อนจะรายงานด้วยแววตาตื่นเต้น “ทูล... เอ้ย เรียนคุณชาย เป็นไปตามที่คุณชายคาดการณ์ไว้ทุกประการขอรับ เถ้าแก่ร้านทองผู้นั้นออกจากจวนเราก็ไม่ได้กลับไปที่ตลาด แต่กลับนั่งรถม้าวนไปวนมาเพื่อสลัดคนตาม ก่อนจะลอบเข้าไปทางประตูหลังของ จวนเสนาบดีขวาขอรับ”ปัง! ลี่จินเยว่ตบโต๊ะดังฉาด รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นบนใบหน้างดงาม “กูว่าแล้ว ไอ้ลูกเต่าหวังจื่อเซวียนกับพ่อของมันร่วมมือกันเล่นงานข้าจริงๆ ด้วย”“คุณชาย พวกมันทำเอกสารปลอมเพื่อสิ่งใดหรือขอรับ หรือว่าจะเอาไปฟ้องร้องเรียกเงินจากท่านเสนาบดี” อาฟู่ถามด้วยความซื่อ“เรียกเงินน่ะเรื่องเล็ก แต่เรียกเอาหั
last updateDernière mise à jour : 2026-08-18
Read More

ตอนที่ 18 ตลบหลังคนพาล 2

พรืด! ขุนนางหลายคนในศาลเผลอหลุดหัวเราะพรืดออกมา แม้แต่หยางจิ้งหรันที่เคร่งขรึมมาตลอดยังมุมปากกระตุก สายตาที่มองลี่จินเยว่เต็มไปด้วยความเอ็นดูระคนชื่นชม ชินอ๋องก้มลงมองกระดาษในมือ มันเป็นตัวอักษรคำว่า สุนัข อย่างที่ลี่จินเยว่กล่าวอ้างจริงๆ“ลี่จินเยว่ เจ้า... เจ้ากล้าหลอกข้า” หวังจื่อเซวียนหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธจัดและอับอาย“ข้าหลอกเจ้า? หรือเป็นเจ้ากันแน่ที่สมรู้ร่วมคิดกับเถ้าแก่ร้านทอง นำเอกสารปลอมมาหลอกให้ข้าลงนามเพื่อโยนความผิดกบฏมาให้ตระกูลข้า” ลี่จินเยว่ตวาดกลับเสียงก้องศาล “ท่านอ๋อง เมื่อวานกระหม่อมได้ให้บ่าวรับใช้สะกดรอยตามเถ้าแก่ผู้นั้นไป พบว่ามันลอบเข้าไปในจวนเสนาบดีขวาพ่ะย่ะค่ะ หากท่านอ๋องไม่เชื่อ สามารถส่งคนไปค้นจวนเสนาบดีขวาเพื่อหาตัวเถ้าแก่ผู้นั้นมายืนยันได้”เสนาบดีหวังเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้น “ทะ... ท่านอ๋อง อย่าไปฟังคำแก้ตัวของมัน มันพยายามเบี่ยงเบนประเด็น ถึงอย่างไรหลักฐานการยักยอกก็ชี้มาที่ตระกูลลี่”ลี่จินเยว่แค่นหัวเราะ “ท่านเสนาบดีหวัง ท่านยังไม่ยอมจำนนอีกหรือ ได้ เช่นนั้นข้าจะขอทูลถาม หากตระกูลลี่เป็นผู้ยักยอกเสบียงสามพันชั่งไปจริง เสบียงจำนวนมหาศาลปานนั้นจะไปซ่อนอย
last updateDernière mise à jour : 2026-08-18
Read More

ตอนที่ 19 รอดพ้นมลทิน (และปฏิบัติการชิ่งหนี) 1

ราชรถคันหรูหราที่ประดับด้วยตราสัญลักษณ์มังกรสี่เล็บของชินอ๋อง เคลื่อนตัวไปตามถนนหินของเมืองหลวงอย่างนุ่มนวล ทว่าภายในห้องโดยสารที่บุด้วยพรมขนสัตว์หนานุ่มนั้น บรรยากาศกลับอึดอัดจนแทบจะทำให้คนขาดใจตายลี่จินเยว่ในสภาพหมดสติกำลังนอนหลับตาพริ้มซุกซบอยู่บนตักแกร่งของหยางจิ้งหรันใช่แล้ว ตักของพญายมหน้าตายตอนแรกที่ถูกอุ้มขึ้นมาบนรถม้า ลี่จินเยว่ตั้งใจจะแกล้งสลบแล้วกลิ้งตัวไปนอนมุมใดมุมหนึ่งของเบาะ แต่ใครจะไปรู้ว่าชินอ๋องกลับไม่ยอมปล่อยมือ ซ้ำยังจัดแจงให้เขานอนหนุนตักของตนเองอย่างหน้าตาเฉย กลิ่นกำยานไม้จันทน์หอมกรุ่นลอยแตะจมูก ผสมผสานกับไออุ่นจากร่างกายบุรุษเพศที่แผ่ซ่านออกมา ทำเอาหัวใจของคนที่ต้องแกล้งตายเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก‘โอ๊ยยย เมื่อไหร่จะถึงจวนสักทีวะ คอกูเกร็งจนจะหักอยู่แล้ว’ ลี่จินเยว่กรีดร้องในใจ พยายามผ่อนลมหายใจให้เป็นจังหวะสม่ำเสมอที่สุดเพื่อไม่ให้ถูกจับได้ทว่า หยางจิ้งหรันผู้มีวรยุทธ์ล้ำเลิศ มีหรือจะดูไม่ออกว่าคนบนตักกำลังเล่นละครมุมปากของชินอ๋องกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มร้ายกาจที่ไม่มีใครในศาลต้าหลี่เคยได้เห็น มือหนาที่หยาบกร้านจากการจับดาบ ค่อยๆ เลื่อนมาไล้เกลี่ยพว
last updateDernière mise à jour : 2026-08-19
Read More

ตอนที่ 20 รอดพ้นมลทิน (และปฏิบัติการชิ่งหนี) 2

หมอหลวงซุนลอบกลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก เขารู้ดีว่าชินอ๋องโปรดปรานการเล่นสนุกบางอย่าง และเขาที่เป็นเพียงขุนนางระดับล่าง จะเอาชีวิตไปทิ้งทำไมหมอชรารีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นเคร่งเครียด ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ส่ายหัวไปมาอย่างน่ากลัว“ทะ... ท่านเสนาบดี ฮูหยินใหญ่! แย่แล้วขอรับ อาการของคุณชายรองสาหัสยิ่งนัก”“สะ... สาหัสอย่างไรท่านหมอ!” ลี่อวิ๋นไห่หน้าถอดสี“คุณชายรองตกใจสุดขีดจากเหตุการณ์ในศาล ทำให้ลมปราณแตกซ่านเส้นเลือดลมตีกลับเข้าสู่หัวใจ บัดนี้จิตใจของเขาบอบช้ำอย่างหนัก หากยังอยู่ในสภาพแวดล้อมที่วุ่นวาย มีผู้คนพลุกพล่าน หรือมีเรื่องให้กระทบกระเทือนจิตใจอีก เขาอาจจะวิกลจริต หรือร้ายแรงที่สุดคือ อายุสั้นลงครึ่งหนึ่งขอรับ”ลี่จินเยว่ที่แกล้งหลับตาอยู่ถึงกับต้องลอบเบิกตากว้างในใจ‘โอ้โห! ตาเฒ่าซุน ท่านมันอัจฉริยะ ท่านคือพระเจ้าของข้า ลมปราณแตกซ่านบ้าบออะไรกัน แต่มันโคตรจะเข้าทางข้าเลย’ฮูหยินใหญ่ได้ยินดังนั้นก็เป็นลมล้มพับไปทันที ลี่อวิ๋นไห่รีบประคองภรรยาไว้ น้ำตาคลอเบ้า “แล้ว... แล้วพอจะมีวิธีรักษาหรือไม่ท่านหมอ”หมอหลวงซุนลอบปาดเหงื่อ เหลือบมองชินอ๋องเล็กน้อยก่อนจะแต่งเรื่องต่อ “วิธีรักษามีเพียงทางเ
last updateDernière mise à jour : 2026-08-19
Read More
Dernier
1234567
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status