Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

70

ตอนพิเศษที่ 1.1 หวนคืนเมืองหลวง (งานวิวาห์นางเอก และการตอกหน้าขุนนางขี้อิจฉา) 1

หนึ่งปีผ่านไป ณ อาณาจักรฟาร์มเกษตรหลวงชิงสุ่ยฤดูใบไม้ร่วงพัดพาเอาสายลมเย็นสบายมาเยือน ทุ่งข้าวสีทองอร่ามกว้างไกลสุดลูกหูลูกตากำลังพลิ้วไหวเป็นระลอกคลื่นรอการเก็บเกี่ยว บรรยากาศของฟาร์มชิงสุ่ยในยามนี้คึกคักและเต็มไปด้วยชีวิตชีวา รถลากขนส่งสินค้าทางการเกษตรที่ประทับตราชิงสุ่ย ต่อแถวเรียงรายยาวเหยียดเพื่อรอรับผลผลิตคุณภาพเลิศส่งตรงเข้าสู่เมืองหลวงและหัวเมืองทางเหนือภายในศาลาริมน้ำอันแสนหรูหราที่ถูกสร้างต่อเติมใหม่จนกลายเป็นห้องบัญชี และศูนย์สั่งการประจำฟาร์มลี่จินเยว่ในชุดผ้าไหมเนื้อนิ่มสีฟ้าอ่อนทับด้วยเสื้อคลุมขนจิ้งจอกสีขาว (ที่สวามีสายเปย์สรรหามาให้เพื่อกันลมหนาว) กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่หน้ากองสมุดบัญชีที่สูงเป็นภูเขาเลากา มือเรียวถือพู่กันตวัดขีดเขียนตัวเลขลงบนกระดาษอย่างเมามัน ดวงตาดอกท้อเปล่งประกายวิบวับราวกับเห็นภูเขาทองคำอยู่ตรงหน้า“อืม ยอดสั่งซื้อกะหล่ำปลีไร้แมลงในฤดูกาลนี้ พุ่งทะลุเป้าหมายไปถึงสามเท่า ส่วนกิจการที่หัวเมืองเหนือ ตอนนี้คืนทุนการสร้างระบบชลประทานหมดแล้ว แถมยังส่งส่วนแบ่งกำไรกลับมาตรงเวลาเป๊ะ ฮ่าๆๆ กำไรสะสมปีนี้ เอาไปเปิดร้านค้ารายใหญ่ในเมืองหลวงได้สบายๆ เลยโว้ย”
last updateDernière mise à jour : 2026-09-09
Read More

ตอนพิเศษที่ 1.2 หวนคืนเมืองหลวง (งานวิวาห์นางเอก และการตอกหน้าขุนนางขี้อิจฉา) 2

ภาพของพระชายาชินอ๋องที่มอบสัญญากิจการค้าเป็นของขวัญแต่งงาน ทำเอาทุกคนในจวนเสนาบดีซ้ายต่างก้มหัวคารวะในความใจกว้างและกระเป๋าหนักที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากชินอ๋องอย่างสมบูรณ์แบบวันต่อมา งานอภิเษกสมรสของลี่จินอิงและจอหงวนหลิวเยว่ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ที่จวนเสนาบดีซ้าย ขุนนางระดับสูงและคหบดีทั่วทั้งเมืองหลวงต่างแห่มาร่วมงานอย่างล้นหลาม ส่วนหนึ่งเพื่อแสดงความยินดี แต่อีกส่วนหนึ่ง คือเพื่อมาสอดแนมและจับผิดพระชายาชินอ๋องที่หายหน้าไปทำไร่ไถนาอยู่เป็นปีลี่จินเยว่ในชุดผ้าไหมปักลายพญาหงส์สีน้ำเงินเข้ม (ชุดคู่กับชินอ๋องเช่นเคย) นั่งจิบชาอยู่บนเก้าอี้ประธานฝั่งเครือญาติ โดยมีหยางจิ้งหรันนั่งปอกผลไม้ให้กินอยู่ข้างๆ อย่างไม่แคร์สายตาใคร“แหม... ไม่เจอกันนาน พระชายาชินอ๋อง ดูมีน้ำมีนวลขึ้นนะเจ้าคะ”เสียงแหลมๆ ดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของ ฮูหยินหวัง (อดีตภรรยาของเสนาบดีขวาที่ถูกปลด แต่รอดตัวมาได้เพราะมีเส้นสายในตระกูลเดิม) นางเดินนวยนาดเข้ามาพร้อมกับกลุ่มฮูหยินขุนนางฝ่ายตรงข้ามที่ยังคงหลงเหลืออยู่“ได้ข่าวว่าพระชายา ไปหมกตัวอยู่แต่ในชนบท ปลูกผักเลี้ยงหมู ช่างเป็นงานที่ เอ่อ... ติดดินเหมาะกับความชอบ
last updateDernière mise à jour : 2026-09-09
Read More

ตอนพิเศษที่ 2.1 การเดินทางดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ (และบ่อน้ำพุร้อน กลางเหมันต์) 1

ลมหนาวแห่งเหมันตฤดูพัดโชยมาเยือนแคว้นต้าฉู่ เกล็ดหิมะสีขาวบริสุทธิ์โปรยปรายลงมาปกคลุมยอดเขาและหลังคาเรือนจนขาวโพลนไปทั่วทั้งเมืองหลวงทว่าภายในห้องอักษรของจวนชินอ๋อง บรรยากาศกลับร้อนระอุไปด้วยไฟแห่งความกระตือรือร้นในการทำงานของพระชายาคนเก่ง“เสื้อกันหนาวขนจิ้งจอก เอาไป เตาผิงพกพา เอาไป แล้วก็อย่าลืมสมุดบันทึกรายรับรายจ่ายของสาขาแดนเหนือด้วยนะอาฟู่ ข้าต้องเอาไปตรวจสอบยอดคงเหลือ ให้ละเอียดทุกตัวอักษร”ลี่จินเยว่ในชุดกันหนาวตัวหนาฟูฟ่อง กำลังยืนชี้นิ้วสั่งการให้บ่าวไพร่จัดเตรียมสัมภาระลงหีบด้วยความคึกคัก วันนี้คือวันเริ่มต้นการเดินทางครั้งสำคัญ นั่นคือการขึ้นเหนือไปตรวจเยี่ยม เครือข่ายการค้าเกษตรหลวงชิงสุ่ย สาขาแรกที่เขาเป็นคนริเริ่มโครงการร่วมกับราชสำนักหยางจิ้งหรันที่นั่งเอนหลังจิบชาอุ่นๆ อยู่บนตั่งไม้ ทอดสายตามองภรรยาที่กำลังทำตัวเป็นพญาหนูหอบฟางด้วยรอยยิ้มเอ็นดู ชายหนุ่มวางถ้วยชาลง ก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดร่างกลมๆ ที่ถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อขนสัตว์จากทางด้านหลัง“จินเยว่ เจ้าขนสมุดบัญชีไปมากมายปานนั้น จะเอาเวลาที่ไหนไปชื่นชมทิวทัศน์กับเปิ่นหวังเล่า เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าการเดินทางครั้งนี้ ฝ่
last updateDernière mise à jour : 2026-09-10
Read More

ตอนพิเศษที่ 2.2 การเดินทางดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ (และบ่อน้ำพุร้อน กลางเหมันต์) 2

เปรี้ยง! โครม! ร่างของชายฉกรรจ์นับสิบคน ลอยละลิ่วกระเด็นกลับหลังราวกับใบไม้ร่วง กระแทกเข้ากับประตูและกำแพงร้านจนกระอักเลือด สลบเหมือดไปในพริบตาเดียว โดยที่ชินอ๋องไม่ต้องขยับเท้าเลยแม้แต่ก้าวเดียวเถ้าแก่หม่าตาเหลือกค้าง ขาสั่นพั่บๆ ทรุดฮวบลงกับพื้น ขุนนางท้องถิ่นที่ตนเคยจ่ายส่วยให้ ยังไม่มีใครมีวรยุทธ์น่ากลัวปานนี้“กะ... แกเป็นใคร ข้า... ข้ามีเส้นสายกับนายอำเภอเมืองเป่ยเปียนนะ ขืนแกทำร้ายข้า แกไม่รอดแน่” เถ้าแก่หม่าพยายามอ้างชื่อขุนนางหยางจิ้งหรันแค่นหัวเราะในลำคอ ชายหนุ่มล้วงเข้าไปในอกเสื้อ หยิบ ป้ายหยกสีดำสลักลวดลายมังกรสี่เล็บ ออกมาโยนทิ้งลงตรงหน้าเถ้าแก่หม่าดังกริ๊ก“นายอำเภอเมืองเป่ยเปียนงั้นหรือ หึ... ดีเลย ไปตามมันมาพบเปิ่นหวังเดี๋ยวนี้ ให้มันมาดูสิว่า มันจะกล้าปกป้องสวะอย่างเจ้า ต่อหน้าชินอ๋องหรือไม่”คำว่า ‘ชินอ๋อง’ และป้ายหยกประจำพระองค์ ทำเอาเถ้าแก่หม่าและทุกคนในร้านหน้าซีดเผือดเป็นกระดาษชายร่างท้วมหมอบกราบลงกับพื้น โขกศีรษะจนเลือดอาบ “ทะ... ท่านอ๋อง พระชายา ผู้น้อยมีตาหามีแววไม่ ผู้น้อยสมควรตาย ขอประทานอภัยด้วยขอรับ”ลี่จินเยว่ก้าวเข้าไปมองเถ้าแก่หม่าด้วยสายตาสมเพช “ตอน
last updateDernière mise à jour : 2026-09-10
Read More

ตอนพิเศษที่ 3.1 อภิมหาโปรเจกต์ (เปิดตัวห้างสรรพสินค้า และพญายมขี้หึง) 1

สามเดือนต่อมาหลังจากที่ชินอ๋องและพระชายาเดินทางกลับมาจากการสุ่มตรวจงาน (และดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์) ที่หัวเมืองทางเหนือ เมืองหลวงแคว้นต้าฉู่ก็ต้องเผชิญกับปรากฏการณ์สั่นสะเทือนวงการการค้าอีกครั้งณ ถนนสายหลักที่คึกคักที่สุดในเมืองหลวง อาคารไม้สามชั้นขนาดมหึมาที่ถูกก่อสร้างและปิดคลุมด้วยผ้าใบมานานนับเดือน บัดนี้ได้เปิดเผยโฉมหน้าอันงดงามตระการตาให้ชาวเมืองได้ยลโฉมป้ายไม้สลักตัวอักษรสีทองอร่ามแขวนเด่นหราอยู่เหนือประตูทางเข้า ศูนย์การค้าชิงสุ่ยพรีเมียมใช่แล้ว นี่คือ ห้างสรรพสินค้าซุปเปอร์มาร์เก็ต แห่งแรกในประวัติศาสตร์ยุคโบราณ ที่ลี่จินเยว่ทุ่มทุนสร้างเพื่อระบายผลผลิตทางการเกษตรจากฟาร์มชิงสุ่ยและสาขาแฟรนไชส์ทั่วแคว้น“เอาล่ะทุกคน ฟังทางนี้” ลี่จินเยว่ในชุดผ้าไหมสีน้ำเงินอ่อนเรียบหรู ยืนถือม้วนกระดาษสั่งการอยู่กลางโถงชั้นหนึ่ง บรรดาหลงจู๊ (ผู้จัดการ) และพนักงานนับร้อยชีวิตยืนเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย“วันนี้คือวันเปิดร้านวันแรก กฎเหล็กของศูนย์การค้าเราคือ ลูกค้าคือคนสำคัญที่สุด ผู้ใดก้าวเข้ามา ต้องยิ้มแย้มต้อนรับ สินค้าทุกชิ้นต้องจัดเรียงให้เป็นระเบียบ ผักต้องสด เนื้อต้องสะอาด และที่
last updateDernière mise à jour : 2026-09-11
Read More

ตอนพิเศษที่ 3.2 อภิมหาโปรเจกต์ (เปิดตัวห้างสรรพสินค้า และพญายมขี้หึง) 2

ลี่จินเยว่เลิกคิ้วเล็กน้อย แต่ด้วยวิญญาณคนบริการ จึงส่งยิ้มการค้ากลับไป “ขอบคุณสำหรับคำชมพ่ะย่ะ... เอ่อ ขอบคุณขอรับคุณชาย ท่านสนใจสินค้าตัวใดของร้านเราหรือ สมุนไพรเหล่านี้ล้วนเป็นของชั้นเลิศทั้งสิ้น”พ่อค้าหนุ่มก้าวเข้ามาใกล้จนประชิดตัว “สินค้าในร้านท่านล้วนล้ำค่า แต่สิ่งที่ข้าสนใจที่สุด คือเจ้าของร้านต่างหาก ข้าคือนายน้อยแห่งตระกูลการค้าซีอวี้ หากท่านยินดี เรามาร่วมทุนกันเปิดเส้นทางการค้าไปถึงแดนตะวันตกดีหรือไม่ ข้าพร้อมจะมอบส่วนแบ่งให้ท่านอย่างงาม และพร้อมจะมอบหัวใจให้ท่านด้วย”ไม่พูดเปล่า พ่อค้าหนุ่มชาวต่างชาติยังเอื้อมมือไปคว้ามือของลี่จินเยว่ หมายจะก้มลงจุมพิตที่หลังมือตามธรรมเนียมทักทายของบ้านเมืองตนลี่จินเยว่เบิกตาโต เตรียมจะชักมือกลับทว่าก่อนที่ริมฝีปากของพ่อค้าต่างชาติจะได้สัมผัสกับหลังมือของลี่จินเยว่ อุณหภูมิบนชั้นสองของศูนย์การค้าก็พลันลดฮวบลงราวกับพายุหิมะพัดถล่มกรอบบบ! เสียงไม้แตกร้าวอย่างรุนแรงดังขึ้นรถเข็นไม้ไผ่ที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ ถูกมือแกร่งของใครบางคนบีบจนแหลกละเอียดคามือหยางจิ้งหรันที่เดินตามมาเงียบๆ ก้าวพรวดเดียวเข้ามายืนขวางกลางระหว่างพ่อค้าต่างชาติและลี่จินเยว่
last updateDernière mise à jour : 2026-09-11
Read More

ตอนพิเศษที่ 4.1 รีสอร์ตน้ำพุร้อนระดับไฮเอนด์ (เมื่อพระชายาหึงโหด... พญายมถึงกับยิ้มแก้มปริ) 1

ฤดูเหมันต์เวียนมาบรรจบอีกครา อากาศในแคว้นต้าฉู่เริ่มหนาวเย็นจนเกล็ดหิมะโปรยปราย ทว่าสำหรับอาณาจักรการค้าชิงสุ่ย ฤดูหนาวไม่ใช่ช่วงเวลาจำศีล แต่เป็นช่วงกอบโกย ครั้งใหม่ที่กำลังจะทำให้กระแสเงินตราไหลมาเทมาไม่ขาดสายณ หุบเขาเป่ยซาน ซึ่งเคยเป็นสถานที่ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ส่วนตัวของชินอ๋อง บัดนี้ได้ถูกพลิกโฉมหน้าใหม่จนชาวเมืองหลวงต้องตื่นตะลึงที่ราบเชิงเขาซึ่งเต็มไปด้วยตาน้ำพุร้อนธรรมชาติ ถูกเนรมิตให้กลายเป็น สถานพักตากอากาศน้ำพุร้อนชิงสุ่ย สถานที่พักผ่อนหย่อนใจระดับหรูหราสำหรับแขกคนสำคัญ มีทั้งเรือนพักไม้ไผ่ที่ให้ความเป็นส่วนตัว บ่อแช่น้ำแร่กลางแจ้งที่จัดแบ่งสัดส่วนอย่างงดงาม และบริการนวดแผนโบราณด้วยสมุนไพรชั้นเลิศจากไร่ชิงสุ่ย“เอาล่ะทุกคน ฟังให้ดี”ลี่จินเยว่ในชุดกันหนาวบุขนจิ้งจอกสีขาวฟูฟ่อง กำลังยืนถือม้วนกระดาษสั่งการบรรดาผู้ต้อนรับและหมอนวดประจำสถานพักตากอากาศ “จำไว้ว่าลูกค้าที่มาเยือนที่นี่ ล้วนเป็นขุนนางและคหบดีกระเป๋าหนัก พวกเขาเดินทางมาเพื่อซื้อความผ่อนคลายและหลีกหนีความวุ่นวาย ดังนั้นรอยยิ้มต้องประดับบนหน้าเสมอ บริการให้ดุจดั่งพวกเขาเป็นเทพเซียน หากผู้ใดทำให้แขกพึงพอใจและยอดสั่ง
last updateDernière mise à jour : 2026-09-12
Read More

ตอนพิเศษที่ 4.2 รีสอร์ตน้ำพุร้อนระดับไฮเอนด์ (เมื่อพระชายาหึงโหด... พญายมถึงกับยิ้มแก้มปริ) 2

ลี่จินเยว่หันกลับมาเผชิญหน้ากับใต้เท้าจ้าว “ใต้เท้าจ้าว ท่านเคยเรียนรู้เรื่อง การลงทุนและผลกำไรหรือไม่ การรับสตรีสองนางนี้เข้ามาในจวน ข้าต้องเสียค่าข้าวสาร ค่าน้ำ ค่าเสื้อผ้าเครื่องประดับ และค่าใช้จ่ายจิปาถะ โดยที่ผลตอบแทนของพวกนาง มีแค่การนอนอุ่นเตียง ซึ่งหน้าที่นั้น ข้าทำได้ดีกว่าพวกนางเป็นร้อยเท่า”คำประกาศกร้าวที่แสนจะไร้ความละอาย ทำเอาขุนนางรอบๆ ถึงกับหน้าแดงซ่าน ส่วนหยางจิ้งหรันที่ยืนอยู่ด้านหลัง แทบจะหลุดยิ้มกว้างจนแก้มปริ รังสีอำมหิตมลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความพอใจขั้นสูงสุดที่ภรรยาออกโรงหึงหวงตนเองอย่างบ้าคลั่ง“พะ... พระชายา ท่านพูดจาเช่นนี้ได้อย่างไร เรื่องทายาทสืบสกุลคือเรื่องสำคัญนะพ่ะย่ะค่ะ หากไม่มีบุตร จวนอ๋องจะไร้ผู้สืบทอด” ใต้เท้าจ้าวเถียงคอเป็นเอ็นลี่จินเยว่เชิดหน้าขึ้น “ทายาทหรือ หากชินอ๋องต้องการทายาท พวกเราก็แค่รับอุปการะเด็กจากเชื้อพระวงศ์สายรองมาเลี้ยงดูก็สิ้นเรื่อง ไม่เห็นต้องพึ่งสตรีที่ท่านส่งมาเลย”ลี่จินเยว่ก้าวเข้าไปประชิดใต้เท้าจ้าว แววตาดุดันและเฉียบขาด “ข้าจะบอกอะไรให้นะ ใต้เท้าจ้าว หยางจิ้งหรัน คือสามีของข้า ร่างกายของเขา หัวใจของเขา และทรัพย์สมบั
last updateDernière mise à jour : 2026-09-12
Read More

ตอนพิเศษที่ 5.1 เทศกาลเก็บเกี่ยวแห่งความมั่งคั่ง (บทสรุปของคหบดีผู้ยิ่งใหญ่) 1

กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่าน ฤดูกาลผันแปรจากเหมันต์อันหนาวเหน็บสู่คิมหันต์ และล่วงเลยเข้าสู่ฤดูสารท (ฤดูใบไม้ร่วง) อีกคราครบรอบหนึ่งปีเต็มพอดี นับตั้งแต่งานอภิเษกสมรสสะท้านเมืองหลวงระหว่างพญายมแห่งต้าฉู่และคุณชายรองตระกูลลี่ณ อาณาจักรฟาร์มเกษตรหลวงชิงสุ่ย ท้องทุ่งที่เคยกว้างใหญ่อยู่แล้ว บัดนี้ถูกขยายอาณาเขตออกไปจนสุดลูกหูลูกตา รวงข้าวสีทองอร่ามโค้งคำนับผืนดินรอการเก็บเกี่ยว กลิ่นหอมของผลไม้สุกงอมและพืชผักนานาพรรณลอยอบอวลไปทั่วหุบเขาผีเสื้อ วันนี้ไม่ใช่เพียงวันเก็บเกี่ยวผลผลิตประจำปีธรรมดา แต่เป็นวันเฉลิมฉลอง เทศกาลขอบคุณฟ้าดินและฉลองครบรอบหนึ่งปีแห่งการก่อตั้งอาณาจักรชิงสุ่ย ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดมหกรรมงานเฉลิมฉลองระดับแคว้น (เมื่อพระชายาสวมวิญญาณเถ้าแก่ใหญ่)“ทางซ้ายอีกนิด โคมไฟสีแดงตรงนั้นมันเอียงไปสองชุ่น (นิ้ว) แล้ว ขยับให้มันตรงๆ หน่อย ส่วนซุ้มอาหารตรงนั้น เอาป้าย ชิมฟรี ไปตั้งให้เห็นชัดๆ เราต้องทำให้ชื่อเสียงของชิงสุ่ย เป็นที่รู้จักและประทับใจไปทั่วทั้งเมืองหลวง เข้าใจหรือไม่”เสียงเจื้อยแจ้วที่คุ้นเคยดังมาจากลานกว้างหน้าคฤหาสน์ชิงสุ่ย ลี่จินเยว่ในชุดผ้าไหมสีฟ้าครามปักลายรวงข้าวสีท
last updateDernière mise à jour : 2026-09-13
Read More

ตอนพิเศษที่ 5.2(ตอนจบ) เทศกาลเก็บเกี่ยวแห่งความมั่งคั่ง (บทสรุปของคหบดีผู้ยิ่งใหญ่) 2

เมื่อตะวันลับขอบฟ้า งานเลี้ยงสังสรรค์รอบกองไฟก็เริ่มต้นขึ้น เสียงดนตรีพื้นบ้านและเสียงหัวเราะดังกึกก้องไปทั่วหุบเขาในขณะที่ทุกคนกำลังสนุกสนาน หยางจิ้งหรันก็ฉวยโอกาสจูงมือภรรยาของตน แอบหลบฉากออกจากงานเลี้ยง พาเดินขึ้นไปยังจุดชมวิวบนเนินเขาที่สูงที่สุดของไร่ชิงสุ่ย ซึ่งสามารถมองเห็นอาณาเขตทั้งหมดได้กว้างไกลสุดสายตาอากาศยามค่ำคืนเริ่มเย็นลง หยางจิ้งหรันถอดเสื้อคลุมของตนออก คลุมทับร่างโปร่งของลี่จินเยว่ไว้อย่างทะนุถนอม ก่อนจะสวมกอดจากด้านหลัง ดึงร่างบางเข้ามาซบกับแผงอกกว้าง“พากระหม่อมขึ้นมาทำไมเงียบๆ ตรงนี้เล่าพ่ะย่ะค่ะ ข้างล่างกำลังจะเตรียมปล่อยโคมลอยกันแล้วนะ” ลี่จินเยว่เอ่ยถาม แขนเรียวซ้อนทับลงบนท่อนแขนแกร่งที่กอดเอวตนอยู่“ข้างล่างคนพลุกพล่านเกินไป ค่ำคืนที่แสนพิเศษเช่นนี้ ข้าอยากอยู่กับเจ้าเพียงลำพังมากกว่า”หยางจิ้งหรันก้มลงจุมพิตที่กระหม่อมบาง ก่อนจะล้วงเอากล่องไม้จันทน์หอม ขนาดเล็กที่สลักลวดลายอย่างวิจิตรบรรจงออกมาจากอกเสื้อ แล้วยื่นไปตรงหน้าลี่จินเยว่“สิ่งใดหรือพ่ะย่ะค่ะ” ลี่จินเยว่รับกล่องมาเปิดดูด้วยความสงสัยภายในกล่อง บรรจุ ตราประทับหยกขาว เนื้อเนียนละเอียดที่สุดเท่าที่ลี
last updateDernière mise à jour : 2026-09-13
Read More
Dernier
1234567
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status