“อูยยยย”เสียงครางแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากที่บวมเจ่อ แสงแดดยามสายที่สาดส่องลอดช่องหน้าต่างเข้ามาแยงตา ปลุกให้ลี่จินเยว่ต้องปรือตาขึ้นอย่างยากลำบาก ความรู้สึกแรกที่โจมตีโสตประสาทคือความเมื่อยขบที่แล่นริ้วตั้งแต่บั้นเอวลงไปจนถึงปลายเท้า ราวกับถูกรถม้าสิบล้อทับแล้วถอยทับซ้ำอีกรอบร่างโปร่งพยายามจะขยับตัว แต่ก็ต้องพบว่าตนเองกำลังถูกพันธนาการไว้อย่างแน่นหนาด้วยท่อนแขนแกร่งที่พาดผ่านเอว และแผ่นอกกว้างที่แนบชิดอยู่ทางด้านหลัง ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านมาพร้อมกับกลิ่นกำยานไม้จันทน์หอมกรุ่น ทำให้ความทรงจำอันเร่าร้อนและบ้าคลั่งเมื่อคืน ไหลทะลักเข้ามาในหัวราวกับเขื่อนแตก‘ฉิบหายแล้ว ข้าเสียตัวให้พระเอกหน้าตายไปแล้วจริงๆ’ลี่จินเยว่เบิกตากว้างจนแทบจะถลน ใบหน้าเห่อร้อนจนแทบจะทอดไข่สุก ภาพที่เขานอนร้องครางครวญครางอยู่ใต้ร่างของบุรุษผู้กุมอำนาจล้นฟ้า ภาพที่เขาเผลอสารภาพรักออกไปอย่างหมดเปลือก และภาพที่ ที่รอยแผลที่ว่ากันว่าสาหัสปางตายของชินอ๋อง ดันไม่เป็นอุปสรรคต่อการกระแทกกระทั้นเขายันสว่างเลยแม้แต่น้อย“ไอ้อ๋องจอมลวงโลก” ลี่จินเยว่กัดฟันกรอด พึมพำเสียงเบา หันขวับไปมองคนต้นเหตุที่ยังคงหลับตาพริ้ม หา
Dernière mise à jour : 2026-08-30 Read More