Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

70

ตอนที่ 31 การสืบสวนที่ซ่อนเร้น (ความหน้าด้านของบุรุษชุดดำ) 1

ยามจื่อ (23.00-00.59 น.) รัตติกาลเข้าปกคลุมหมู่บ้านชิงสุ่ยจนมืดมิด เสียงจิ้งหรีดเรไรและเสียงน้ำไหลจากลำธารหน้าเรือนขับกล่อมให้สรรพสิ่งเข้าสู่ห้วงนิทรา ทว่าภายในห้องนอนของเรือนชิงสุ่ย บุรุษผู้หนึ่งกลับลืมตาตื่นขึ้นมาในความมืด นัยน์ตาสีดำสนิทของชินอ๋องหยางจิ้งหรันทอประกายวาววับไร้ซึ่งความง่วงงุน บาดแผลที่แผ่นหลังและหัวไหล่ซึ่งควรจะเจ็บปางตาย บัดนี้สมานตัวจนเกือบสนิทด้วยพลังลมปราณอันกล้าแข็งและยาสมานแผลชั้นเลิศ ร่างสูงใหญ่ขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างเงียบเชียบ ปราศจากเสียงครางด้วยความเจ็บปวดอย่างที่ชอบแสร้งทำในยามกลางวัน เขาตวัดสายตามองไปยังร่างโปร่งของลี่จินเยว่ที่นอนขดตัวหลับสนิทอยู่บนฟูกปูพื้นข้างเตียง (เพราะถูกเขายึดเตียงไปอย่างถาวร) ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นบางเบาเมื่อได้ยินเสียงละเมอพึมพำจากจิ้งจอกน้อย “งึมๆ... ไอ้หน้าตาย เอาเตียงกูคืนมา อย่ามากินหมูสับของกูนะ” หยางจิ้งหรันส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ ขยับนิ้วดีดพลังปราณสายเล็กๆ ไปกระแทกจุดหลับใหลบนหลังคอของลี่จินเยว่เบาๆ เพื่อให้แน่ใจว่าคนตัวเล็กจะหลับสนิทไม่ตื่นขึ้นมากลางคัน จากนั้นเขาก็คว้าเสื้อคลุมตัวนอกมาสวมทับ แล้วเร้นกายออกไป
last updateDernière mise à jour : 2026-08-25
Read More

ตอนที่ 32 การสืบสวนที่ซ่อนเร้น (ความหน้าด้านของบุรุษชุดดำ) 2

ในขณะที่สองนายบ่าวกำลังยืนไว้อาลัยให้กับกองไม้ไผ่ เสียงทุ้มๆ ก็ดังขึ้นจากระเบียงหน้าเรือน “แค่ผ่าไม้ไผ่แค่นี้ ถึงกับต้องทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เลยเชียวหรือ คุณชายรอง” ลี่จินเยว่หันขวับไปมอง เห็นหยางจิ้งหรันในชุดเสื้อคลุมตัวหลวมสีขาว (ที่ยืมของลี่จินเยว่ไปใส่จนปริตึงตรงหน้าอก) กำลังเดินเอามือกุมไหล่ (แกล้งเจ็บ) ออกมาทอดน่องอยู่ที่ระเบียง “ถ้ามันง่ายนัก ท่านอ๋องก็ลองมาผ่าเองสิพ่ะย่ะค่ะ อ้อ ลืมไป ท่านอ๋องบาดเจ็บปางตาย ลมปราณแตกซ่าน ขยับตัวทีแผลก็ปริแตกนี่นา คงทำไม่ได้หรอกมั้ง” ลี่จินเยว่ประชดประชันเข้าให้ ชินอ๋องเลิกคิ้ว นัยน์ตาพราวระยับ “เจ้ากำลังท้าทายเปิ่นหวังหรือ” “เปล๊า! กระหม่อมแค่พูดความจริง” หยางจิ้งหรันส่ายหน้าเบาๆ ร่างสูงใหญ่ก้าวลงจากระเบียง เดินตรงเข้ามาหาลี่จินเยว่ แม้จะสวมชุดผ้าฝ้ายธรรมดา แต่ท่วงท่าการเดินกลับสง่างามและแผ่รังสีอำนาจจนอาฟู่ต้องถอยร่นไปหลบหลังต้นไม้ “เอาอีโต้มานี่” หยางจิ้งหรันแบมือขอ “ท่านอ๋อง อย่ามาทำเก่งนะพ่ะย่ะค่ะ ขืนแผลท่านฉีกแล้วเลือดออก กระหม่อมไม่ต้มยาให้กินแล้วนะ” ลี่จินเยว่ร้องห้าม แต่ก็ยอมส่งมีดอีโต้ให้แต่โดยดี (ลึกๆ ก็อยากเห็นคนขี้เก๊ก
last updateDernière mise à jour : 2026-08-25
Read More

ตอนที่ 33 เทศกาลโคมไฟโคมใจ (สวมรอยองครักษ์พิทักษ์จิ้งจอก) 1

เมื่อแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าทิวเขาผีเสื้อ หมู่บ้านชิงสุ่ยที่เคยเงียบสงบก็พลันสว่างไสวไปด้วยแสงไฟจากโคมกระดาษหลากสีสันนับร้อยนับพันดวงที่ถูกประดับประดาไว้ตามรายทางและหน้าบ้านเรือน เสียงกลองและเสียงปี่ดังแว่วมาแต่ไกล บ่งบอกว่าเทศกาลโคมไฟโคมใจประจำปีได้เริ่มต้นขึ้นแล้วณ เรือนชิงสุ่ยลี่จินเยว่กำลังยืนกอดอก เคาะเท้าเป็นจังหวะด้วยความหงุดหงิดอยู่หน้าห้องนอนของตัวเอง“นี่ญาติผู้พี่ ท่านแต่งตัวเสร็จหรือยังพ่ะย่ะ เอ้ย! เสร็จหรือยังขอรับ แค่ไปเดินตลาดตีนเขา ไม่ได้ไปงานชมบุปผาในวังหลวงนะ จะแต่งอะไรกันนักหนา” ลี่จินเยว่ตะโกนเร่ง“เสร็จแล้วๆ เจ้าจะเร่งรีบไปไย เทศกาลเพิ่งจะเริ่มมิใช่หรือ”เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นพร้อมกับบานประตูที่เปิดออก ทว่าทันทีที่ลี่จินเยว่เงยหน้าขึ้นไปมอง คำด่าที่เตรียมไว้ก็ถูกกลืนหายกลับลงไปในลำคอหยางจิ้งหรันก้าวออกมาจากห้องในชุดผ้าฝ้ายสีน้ำเงินเข้มแบบเรียบง่ายที่สุดเท่าที่จะหาได้ในหีบสัมภาระของลี่จินเยว่ ไม่มีดิ้นทอง ไม่มีลวดลายมังกรหรือกิเลน ทว่าชุดพื้นๆ เหล่านั้นกลับไม่สามารถบดบังรัศมีความหล่อเหลาและสง่างามของบุรุษผู้นี้ได้เลยแม้แต่น้อยผ้าฝ้ายเนื้อนิ่มทิ้งตัวแนบไปก
last updateDernière mise à jour : 2026-08-26
Read More

ตอนที่ 34 เทศกาลโคมไฟโคมใจ (สวมรอยองครักษ์พิทักษ์จิ้งจอก) 2

ในขณะที่ทั้งสองกำลังยืนสนทนากันอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีกลุ่มชายฉกรรจ์สี่ห้าคน สวมชุดมอซอและมีกลิ่นเหล้าคลุ้ง เดินโซเซเข้ามายืนล้อมกรอบพวกเขาไว้“เฮ้ยๆๆ ดูสิพวกเรา วันนี้หมู่บ้านเรามีนางฟ้านางสวรรค์หลงทางมาด้วยว่ะ” ชายร่างอ้วนที่เป็นหัวหน้ากลุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหยาบคาย สายตาหื่นกระหายจาบจ้วงกวาดมองใบหน้างดงามและผิวพรรณขาวผ่องของลี่จินเยว่ตั้งแต่หัวจรดเท้า“หน้าตางดงามยิ่งกว่านางโลมอันดับหนึ่งในตัวอำเภอเสียอีก นี่น้องชาย มาเดินเที่ยวกับไอ้หนุ่มหน้ากากนี่มันน่าเบื่อแย่ ไปดื่มเหล้ากับพวกพี่ดีกว่าไหม รับรองว่าพี่จะปรนนิบัติให้เจ้าร้องเสียงหลงเลยล่ะ ฮ่าๆๆ”พวกอันธพาลลูกน้องพากันหัวเราะร่วน ชายร่างอ้วนยื่นมือหยาบกร้านที่เต็มไปด้วยคราบสกปรก หมายจะคว้าข้อมือของลี่จินเยว่ลี่จินเยว่ขมวดคิ้วมุ่น แววตาดอกท้อที่เคยสดใสแปรเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบ เขาไม่ได้หวาดกลัว แต่กำลังประเมินว่าจะหยิบเข็มพิษ (ที่แอบพกมา) แทงคอไอ้อ้วนสวะนี่ดี หรือจะเตะผ่าหมากมันให้สูญพันธุ์ดีทว่า ก่อนที่ลี่จินเยว่จะได้ลงมือทำสิ่งใด อุณหภูมิรอบบริเวณนั้นก็พลันลดฮวบลงราวกับพายุหิมะเข้าปกคลุมกรอบ!“อ๊ากกกกก!” เสียงกระดูกแตกหักดังลั่น พร
last updateDernière mise à jour : 2026-08-26
Read More

ตอนที่ 35 ความจริงของหัวใจ (เมื่อนางเอกเปลี่ยนใจ แล้วพระเอกจะคู่กับใครเล่า) 1

“โอ๊ยยย... หลังข้า หลังของข้าจะหักแล้ว”เช้าวันต่อมา ลี่จินเยว่นอนคว่ำหน้าอยู่บนฟูกปูพื้น ร้องโอดครวญราวกับคนใกล้ตาย สองมือทุบลงบนบั้นเอวตัวเองดังปั้กๆ เมื่อคืนเขาต้องแบก (กึ่งลากกึ่งถู) ร่างอันหนักอึ้งของชินอ๋องกลับมาจากงานเทศกาลโคมไฟ กว่าจะถึงเรือนชิงสุ่ยก็เล่นเอาเหงื่อตกจนเสื้อเปียกชุ่ม และผลลัพธ์ก็คืออาการปวดร้าวไปทั่วทั้งแผ่นหลังและท่อนขาทว่าเมื่อเขาปรือตาขึ้นมองไปยังเตียงไม้ไผ่ที่อยู่ไม่ไกล ต้นเหตุของอาการปวดหลังกลับกำลังนั่งขัดสมาธิจิบชาอย่างสบายอารมณ์ ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติสดใสเปล่งปลั่ง ไม่มีร่องรอยของคนหน้ามืด หรือ ลมปราณแตกซ่าน อย่างที่กล่าวอ้างเมื่อคืนเลยแม้แต่น้อย“ตื่นแล้วหรือ จิ้งจอกน้อยของเปิ่นหวัง” หยางจิ้งหรันวางจอกชาลง รอยยิ้มบางๆ ที่ดูน่าหมั่นไส้ที่สุดในโลกประดับอยู่บนริมฝีปาก “เมื่อคืนเจ้าดูแลเปิ่นหวังได้ดียิ่งนัก เปิ่นหวังรู้สึกว่าบาดแผลทุเลาลงมากทีเดียว”ลี่จินเยว่ผุดลุกขึ้นนั่ง ชี้หน้าด่าอย่างเหลืออด “ท่านอ๋อง ท่านมันจอมหลอกลวง เมื่อคืนท่านแกล้งหน้ามืดใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมแบกท่านจนหลังจะเดาะ ท่านกลับมานั่งจิบชาหน้าตาเฉยเนี่ยนะ”“เปิ่นหวังไม่ได้แกล้ง” ชินอ๋อ
last updateDernière mise à jour : 2026-08-27
Read More

ตอนที่ 36 ความจริงของหัวใจ (เมื่อนางเอกเปลี่ยนใจ แล้วพระเอกจะคู่กับใครเล่า) 2

ชินอ๋องกำลังกวาดสายตาอ่านจดหมายของจินอิงจนจบ ทว่าบนใบหน้าหล่อเหลานั้น กลับไม่มีร่องรอยของความโกรธแค้น ความอับอาย หรือจิตสังหารเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม คิ้วกระบี่ที่เคยขมวดตึงกลับคลายออก และรอยยิ้ม รอยยิ้มที่ดูกว้างและ โล่งใจที่สุดเท่าที่ลี่จินเยว่เคยเห็น กลับปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของพญายมแห่งต้าฉู่“หึ... ฮ่าๆๆ” จู่ๆ หยางจิ้งหรันก็หลุดเสียงหัวเราะทุ้มต่ำออกมา เป็นเสียงหัวเราะที่ดังก้องและเต็มไปด้วยความเบิกบานใจอย่างแท้จริงลี่จินเยว่อ้าปากค้าง กระพริบตาปริบๆ “ทะ... ท่านอ๋อง ท่าน ไม่โกรธหรือพ่ะย่ะค่ะ ที่น้องสาวของข้า เอ่อ ที่นางบอกว่ามีคนที่ชอบแล้ว ทั้งๆ ที่นางเกือบจะได้หมั้นหมายกับท่าน”หยางจิ้งหรันละสายตาจากจดหมาย ก้มลงมองใบหน้างุนงงของคนในอ้อมแขน“โกรธ? เปิ่นหวังควรจะโกรธเรื่องอันใด นี่มันคือข่าวดีที่สุดในรอบปีต่างหาก”“ข่าวดี?” ลี่จินเยว่ทวนคำเสียงหลง “ข่าวดีตรงไหนพ่ะย่ะค่ะ ท่านถูกหญิงสาวปฏิเสธนะ ท่านเป็นถึงชินอ๋องผู้หล่อเหลาและทรงอำนาจ แต่นางกลับไปเลือกบัณฑิตยาจก ท่านไม่รู้สึกเสียหน้าหรือไง”คำพูดยืดยาวที่แสดงออกถึงความห่วงใย(แกมกังวล)ของลี่จินเยว่ ทำให้หยางจิ้งหรันรู้สึกเอ็นดูจนอยาก
last updateDernière mise à jour : 2026-08-27
Read More

ตอนที่ 37 เส้นแบ่งที่พังทลาย (เมื่อพญายมเอาตัวรับธนู) 1

นับตั้งแต่เหตุการณ์สารภาพรักสะท้านโลก ในห้องนอนวันนั้น บรรยากาศภายในเรือนชิงสุ่ยก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือจากที่เคยมีแต่เสียงบ่นกระปอดกระแปดของลี่จินเยว่ และเสียงสั่งการอย่างเอาแต่ใจของชินอ๋อง บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยรังสีสีชมพูที่แผ่กระจายไปทั่วทุกตารางนิ้วจนมดในแปลงผักแทบจะสำลักความหวานตาย“ท่านอ๋อง กระหม่อมบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าใช้ลมปราณขุดหลุมปลูกผัก ดินมันกระจายไปโดนต้นอ่อนหมดแล้วเห็นไหมพ่ะย่ะค่ะ”ลี่จินเยว่ยืนเท้าสะเอวแหวใส่ร่างสูงใหญ่ที่กำลังยืนถือจอบด้วยท่วงท่าสง่างามราวกับถือกระบี่วิเศษหยางจิ้งหรันในชุดชาวนา (ที่ดูยังไงก็เหมือนองค์ชายปลอมตัวมา) ยักไหล่เบาๆ เดินข้ามแปลงดินเข้ามาหาจิ้งจอกน้อยของตน โน้มใบหน้าลงไปใกล้จนจมูกแทบจะชนกัน“เปิ่นหวังก็แค่อยากช่วยเจ้าทำงานให้เสร็จไวๆ จะได้มีเวลาไปพักผ่อนด้วยกันอย่างไรเล่า อีกอย่าง เปิ่นหวังบอกแล้วใช่หรือไม่ ว่าตอนอยู่กันสองคน ห้ามเรียกท่านอ๋อง ให้เรียกพี่จิ้งหรัน” น้ำเสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมหู ทำเอาลี่จินเยว่ขนลุกซู่ไปทั้งร่าง“พะ... พี่จิ้งหรันบ้าบออะไรเล่า แก่กว่ากระหม่อมไม่กี่ปี ทำมาเป็นตีเนียน” ลี่จินเยว่หน้าแดงแปร๊ด ผลักอกแก
last updateDernière mise à jour : 2026-08-28
Read More

ตอนที่ 38 เส้นแบ่งที่พังทลาย (เมื่อพญายมเอาตัวรับธนู) 2

ทว่าพวกมันประเมินความสามารถของอดีตแม่ทัพไร้พ่ายต่ำเกินไป หยางจิ้งหรันโคจรลมปราณไปที่ท่อนไม้ไผ่ จนมันแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า เขาฟาดไม้ไผ่ตวัดเป็นวงกว้าง กระแทกเข้ากับใบดาบของนักฆ่าจนเกิดประกายไฟแลบแปลบปลาบ!เปรี้ยง! แคร้งงง! ดาบวงพระจันทร์หักสะบั้น พร้อมกับร่างของนักฆ่าสองคนที่ลอยกระเด็นกระแทกกำแพงจนกระอักเลือดตายคาที่วิชาตัวเบาของหยางจิ้งหรันพลิ้วไหวราวกับภูตผี เขาหลบหลีกคมดาบได้อย่างหมดจดและสวนกลับด้วยจุดตายทุกกระบวนท่า เสียงร้องโหยหวนของนักฆ่าดังระงมไปทั่วลานบ้าน เลือดสีสดสาดกระเซ็นย้อมผืนดินที่ลี่จินเยว่เคยปลูกผักจนแดงฉานลี่จินเยว่แอบมองภาพการต่อสู้นั้นด้วยใจที่เต้นระทึก เขารู้ว่าหยางจิ้งหรันเก่งกาจ แต่การได้มาเห็นการต่อสู้เสี่ยงตายจริงๆ ตรงหน้า มันทำให้ความกลัวเกาะกุมหัวใจ ไม่ใช่กลัวตาย แต่กลัวว่าบุรุษผู้นั้นจะพลาดพลั้งการต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด นักฆ่ากว่าครึ่งถูกจัดการจนลงไปนอนกองกับพื้น ทว่าหยางจิ้งหรันเองก็เริ่มมีอาการหอบเหนื่อย บาดแผลที่เพิ่งสมานตัวเริ่มปริแตกจากการใช้ลมปราณอย่างหนัก รอยเลือดสีแดงซึมทะลุเสื้อคลุมออกมาให้เห็นหัวหน้านักฆ่าที่สังเกตเห็นจุดอ่อนนั้น ลอบเหยียดย
last updateDernière mise à jour : 2026-08-28
Read More

ตอนที่ 39 ค่ำคืนแห่งการสารภาพ 1

“น้ำร้อน เอาผ้าสะอาดมาเพิ่ม อิ่งอี ยาถอนพิษของพวกเจ้าใช้ได้ผลจริงๆ ใช่ไหม”เสียงตะโกนสั่งการอย่างร้อนรนของลี่จินเยว่ดังก้องไปทั่วห้องนอนที่บัดนี้กลายสภาพเป็นห้องพยาบาลฉุกเฉิน อ่างน้ำที่เคยใสสะอาดถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดงจางๆ ผ้าพันแผลเปื้อนเลือดกองอยู่มุมห้อง บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะบีบหัวใจให้แตกสลายอิ่งอี องครักษ์เงาคนสนิทกำลังโรยผงยาถอนพิษสูตรลับของราชสำนักลงบนบาดแผลที่แผ่นหลังของชินอ๋อง ก่อนจะใช้วิชากำลังภายในช่วยเดินลมปราณเพื่อขับพิษที่เหลือออกมา ทว่าในจังหวะที่อิ่งอีกำลังจะอ้าปากบอกข่าวดี เขากลับสบเข้ากับดวงตาคมกริบของเจ้านายที่ปรือขึ้นมาเพียงเสี้ยววินาทีสายตาของชินอ๋องไม่ได้มีความเจ็บปวดเจียนตาย แต่กลับเป็นสายตาพิฆาตที่สื่อความหมายชัดเจนว่า ‘หากเจ้าพูดว่าเปิ่นหวังหายแล้ว เจ้าตาย’อิ่งอีผู้รู้หลบเป็นปีกรู้หลีกเป็นหาง ลอบกลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก รีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นเคร่งเครียดสุดขีดทันที“จะ... แจ้งคุณชายรอง ยาถอนพิษระงับพิษร้ายไว้ได้แล้วขอรับ ทว่าร่างกายของท่านอ๋องบอบช้ำอย่างหนัก ลมปราณสูญเสียไปมาก คืนนี้ถือเป็นช่วงเวลาอันตรายที่สุด หากท่านอ๋อง เอ่อ ไม่ได้รับความอบอุ่นและการดูแลอย
last updateDernière mise à jour : 2026-08-29
Read More

ตอนที่ 40 ค่ำคืนแห่งการสารภาพ 2

หยางจิ้งหรันจ้องมองความงดงามเบื้องหน้าด้วยสายตาหลงใหลราวกับกำลังมองดูสมบัติล้ำค่าที่สุดในโลก ฝ่ามือร้อนผ่าวลูบไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบ เอวคอด และแผ่นอกบาง สัมผัสที่หยาบกร้านแต่ทว่าอ่อนโยนและทะนุถนอม อย่างถึงที่สุด ทำเอาลี่จินเยว่สะดุ้งเฮือก ร่างกายสั่นระริกด้วยความเสียวซ่านที่ไม่เคยพานพบมาก่อน“ข้าจะเบามือที่สุด จะไม่ให้เจ้าต้องเจ็บปวดเลย จิ้งจอกน้อยของข้า”หยางจิ้งหรันก้มลงครอบครองยอดอกสีอ่อนด้วยริมฝีปากและปลายลิ้น ดูดดึงและหยอกเย้าจนมันชูชันสู้ลิ้น ลี่จินเยว่แอ่นอกขึ้นรับสัมผัสนั้นอย่างลืมตัว เสียงครางหวานหูดังลอดริมฝีปากออกมาไม่ขาดสาย“อ๊ะ... ฮ้า พี่จิ้งหรัน ข้า ข้ารู้สึกแปลกๆ” ลี่จินเยว่บิดเร่า ใบหน้าแดงซ่าน ดวงตาฉ่ำปรือไปด้วยแรงอารมณ์ที่ถูกปลุกปั่น สองมือจิกเกร็งลงบนผ้าปูที่นอนจนยับย่นหยางจิ้งหรันปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนเองออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นเรือนร่างกำยำที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามเนื้อและรอยแผลเป็นแห่งเกียรติยศ (โดยมีผ้าพันแผลสีขาวพันอยู่ที่ไหล่ซ้าย) ความแตกต่างระหว่างเรือนร่างของบุรุษชาตินักรบกับคุณชายผู้บอบบาง ช่างดูขัดแย้งแต่กลับลงตัวอย่างน่าประหลาดเมื่อผิวเนื้อที่ร้อนระอุแนบชิด
last updateDernière mise à jour : 2026-08-29
Read More
Dernier
1234567
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status