All Chapters of เล่ห์สวาทแม่นักสืบ: Chapter 41 - Chapter 50

หลังจากที่น้ำใส ได้ฟังคำนั้น คำที่ผู้ชายตรงหน้าหล่อนนี้พร่ำบอก คำว่ารักหล่อน.... เขารักหล่อน.... รักมากเพียงใด เธอดีใจจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยืนนึกขอบคุณเขาในใจ นึกบอกรักเขาในใจ น้ำตาแห่งความปลื้มปีติมันเอ่ออยู่แถวขอบตาหวานนี้ ทำไมเดี๋ยวนี้อารมณ์หล่อนถึงดูอ่อนไหวง่ายจังเลย...“โอ๋ๆ ที่รักร้องไห้ทำไมครับ...” เควิ่นรีบเข้าไปนั่งประคองร่างภรรยาของเขา เมื่อเขาเงยใบหน้าหล่อขึ้นมาแล้วพบว่าภรรยาของเขากำลังร้องไห้“ก็น้ำดีใจนิคะ...น้ำไม่คิดว่าน้ำจะมีคนรักน้ำและขอน้ำแต่งงานแบบโรแมนติกแบบนี้นิ” น้ำใสรีบปาดน้ำตาตัวเอง พูดกับชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“หืมม....ก็ผมรักน้ำจริงๆ นิครับ...แล้วก็อยากแต่งงานจริงๆ ด้วย เคยขอน้ำตั้งหลายครั้งแล้ว” ชายหนุ่มตะกองกอดร่างบางของเขาด้วยความรัก ด้วยความห่วงใย ทุกคำที่เขาบอกกับหญิงสาวเป็นความจริง เขารักหล่อน ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไร แต่มารู้อีกที มันก็รักซะจนหมดหัวใจไปแล้ว.... เขาอยากมีครอบครัว โดยเธอคนนี้เท่านั้นที่เป็นภรรยา แล้วก็เป็นเธอคนนี้เท่านั้นที่เป็นแม่ของเควิ่นน้อย เขาจึงไม่เคยป้องกันเลยตั้งแต่เขาร่วมหลับนอนกับเธอ“รักน้ำจริงๆ นะคะ....” หญิงสาวเอียงหน้า

ณ โรงแรมในเครือแกรนด์เดร์สัน วันนี้...ที่นี่มีงานมงคลของคนที่ถือว่าเป็นหนึ่งในสมาชิกครอบครัว...ในเครือแกรนด์สันเช่นกัน แขกเกลื่อเข้ามาร่วมงานกันเป็นจำนวนมาก ทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ งานนี้คนในสำนักงานตำรวจแทบปิดจะทำการมาร่วมงานเลยก็ว่าได้ เนื่องจากเจ้าสาวเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่มือดีที่เป็นที่รักใคร่ของคนในหน่วยงาน ใบหน้าทุกคนที่มาร่วมงาน ต่างยิ้มระรื่นแสนจะเบิกบาน โดยเฉพาะพ่อเจ้าบ่าว ที่ยืนรับแขกนี่ไม่มีหุบยิ้มเลย เสร็จงานนี้ต้องเมื่อยหน้าแน่ๆ .....เสียงฮือฮาจากผู้คนในงาน บ่งบอกว่าต้องมีแขกคนสำคัญมาร่วมงาน ช่างภาพพากันรุมล้อม เมื่อคู่หนุ่มสาวไซเล็ปคนดังก้าวพ้นบันไดเลื่อน อาลัล และริก้า แกรนด์เดร์สัน ทั้งคู่อยู่ในชุดสูทหรูและราตรีสวย เดินเข้างานอย่างสง่างาม พวกเขาเข้ามาทักทายคุณพ่อของเควิ่น.....“สวัสดีครับคุณอาคาล์ว.....นี่จ้าวบ่าว-จ้าวสาวยังไม่ลงมาหรือครับคุณอา” อาลัล ถามผู้ที่ตนเองนับถือเสมือนพ่อคนที่สอง นั้นคือพ่อของเควิ่น อดีตมือขวาของบิดาเขา ที่ตอนนี้ยืนยิ้มหน้าบานเป็นจานเชิงอยู่หน้างาน“เอ้า....สวัสดีจ้าหลานทั้งสอง...” คาล์ว สวมกอดชายหนุ่มกับหญิงสาวแล้วยิ้มให้อย่างจริงใจ...“.

น้ำใส ค่อยๆ ลืมตาคู่สวยของเธอขึ้นอย่างช้าๆ ...หืออ....นี่มันจะแปดโมงแล้วเหรอเนี้ย หญิงสาวสบทออกมาเบาๆ เมื่อมองดูนาฬิกาหัวเตียง.....เรียวปากบางอมยิ้มกับตัวเอง เมื่อเหลือบไปเห็นชุดแต่งงานของเราทั้งคู่ที่กระจัดกระจายไปทั่วห้อง กางเกงเขาไปทาง เสื้ออยู่ทาง ชุดของเธอก็อยู่อีกทาง ทุกชิ้นส่วนในห้องนี้มันระเกะระกะไปหมด คิดแล้วก็นึกถึงบทรักอันแสนนานของเราทั้งสอง เธอกับเขาบอกรักกันจนเกือบตีสอง เลยก็ว่าได้ ....ใบหน้าสวยหันมายังชายหนุ่มที่นอนหลับสนิท เหมือนไม่มีทีท่าว่าจะตื่น วันนี้เป็นวันแรกที่หล่อนรู้สึกว่าเขาจะตื่นสายกว่าหล่อน นี่คงจะเพลียมาหลายวัน เพราะเขาดูแลจัดการงานทุกอย่างแทนหล่อนหมดเลย แล้วเมื่อคืนอีก ใส่พลังจนหมดเลยหละมั๊ง มือเรียวสวยยกขึ้นเกลี่ยผมหยกศกของชายหนุ่มที่นอนตะแคงหน้ามาทางหล่อนเบาๆ หล่อจังนะสามีใครก็ไม่รู้.....ผู้ชายไร้อารมณ์ ผู้ชายเฉยชา ฉายาในกลุ่มเพื่อนคือเสือยิ้มยาก..... เป็นเสือหน่ะตอนอยู่กับคนอื่นนะซิ อยู่กับหล่อนนี้ยิ่งกว่าแมวอีก....หึ หญิงสาวยิ้มกว้างกับใบหน้าหล่อคมที่ดวงตายังคงปิดสนิท.....ดวงตาหวานมองชายหนุ่มที่นอนหลับตาพริ้มแล้วนึกอยากแกล้งขึ้นมา ถึงตาเอาคืนบ้างแล้ว

หลังจากที่เสียงปืนจากกระบอกของเควิ่นดังขึ้นไม่นาน ลูกน้องของเขาก็ย้อนกลับมาหาเขาพอดี ชายหนุ่มสั่งการลูกน้องของเขาอย่างรวดเร็ว โดยส่วนหนึ่งไปตามคนมาสมทบ อีกส่วนหนึ่งประสานงานกับกรมตำรวจ ส่วนเขาจะตามไปช่วยน้ำใสก่อนล่วงหน้า ชายหนุ่มบอกสถานที่และแผนการทั้งหมดให้กับลูกน้องเขาฟัง.... ไม่นานนัก ทุกคนก็แยกย้ายไปทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายไว้เควิ่น บึ่งรถไปยังตึกร้างแถวชานเมืองแถวๆ บางนาตราดนั้นทันที ในใจของชายหนุ่มร้อนรนดังไฟเผา เขาเป็นห่วงภรรยาและลูกของเขาเป็นที่สุด ถ้าที่รักของเขามีรอยขีดข่วนแม้เพียงนิดเดียว ไอ้คนนั้นมันต้องเจ็บปวดปางตาย หรือไม่ก็ตายไปเลยถึงจะสาสม “อย่าเป็นอะไรนะน้ำ ผมกำลังไปช่วยแล้ว” ชายหนุ่มสบทกับตัวเอง แววตาดูเป็นกังวลไปหมด...ความเร็วและความแรงที่เขาใส่มาแบบไม่ยั้ง ทำให้เควิ่นถึงที่หมายนั้นภายในไม่ถึงสองชั่วโมง เขาจอดรถไกลออกมาจากเป้าหมายเล็กน้อย ชายหนุ่มดักซุ่มดูลาดเลาอยู่สักครู่ สายตาคมเงยไปมองบนดาดฟ้า ซึ่งมีชายฉกรรจ์อยู่ประมาณ ๗-๘ คน อยู่บนนั้น เขาคิดว่า ไอ้รัฐมนตรีนั่น มันต้องอยู่บนนั้นแน่ๆ เพราะรู้สึกเหมือนว่าสมุนของมันจะเยอะกว่าปกติทางด้านน้ำใส เธอถูกนำตัวลงมาจากร

เควิ่น ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล เขาตื่นเพราะเขาได้กลิ่นอาหาร หลังจากที่ออกจากโรงพยาบาลร่างกายก็เพิ่งฟื้นดีได้วันสองวันแล้ว แต่ไหล่เขาก็ยังไม่ได้ใช้งานมาก เพราะแผลยังไม่หายดี เขาถูกภรรยาของเขาพามาพักฟื้นที่บ้านริมชายหาดหัวหิน ที่ๆ เขาจะพาเธอมาฮันนีมูนหลังแต่งงาน แต่มาเกิดเรื่องร้ายๆ ซะก่อน...วันนี้เขาก็ตื่นสายอีกแล้ว อาจเป็นเพราะฤทธิ์ยาก็ว่าได้เขาถึงเพลียอย่างนี้.....ชายหนุ่มเดินลงมายังชั้นล่าง เขาสูดจมูกตามกลิ่นอาหารที่แสนหอมนั้นมา ปากหนาก็ยิ้มกว้างขึ้นเมื่อภาพที่เห็นคือหญิงสาวร่างอวบอัดแสนคุ้นเคยนั้น กำลังวุ่นอยู่กับการจัดเตรียมอาหาร นี่เป็นครั้งแรกที่หล่อนลงมือทำอาหาร เพราะปกติ จะเป็นเขาที่ทำหน้าที่นี้ แล้วจะกินได้ไหมเนี๊ย.....ฟอดดดดดดด.....!!!! “อุ๊ยย..” ร่างบางสะดุ้งอุทานออกมา เมื่อพวงแก้มสวยของหล่อนถูกสูดดมความหอมจากด้านข้าง หล่อนเอียงแก้มสวยมองหน้าสามีตัวเองที่ยืนยิ้มกริ่มอยู่นี้ เขาเข้ามาตั้งแต่ตอนไหนนะ ทำไมเงียบจัง แอบย่องเบาอีกแล้ว นิสัยนี้ไม่เคยเปลี่ยนเลย“ทำอะไรกินจ๊ะที่รัก...หอมเชียว” เควิ่น ถามหญิงสาวด้วยความอยากรู้ พร้อมทำถ้าสูดอากาศประกอบจนเวอร์เชียว“โจ๊กเห