All Chapters of เล่ห์สวาทแม่นักสืบ: Chapter 31 - Chapter 40

แอ๊ด.....!!!!! .มือหนาของชายหนุ่มกุมอยู่ที่ลูกบิดประตูห้องพิเศษของโรงพยาบาลเอกชน แห่งหนึ่ง เควิ่นค่อยๆ ปิดมันอย่างเบามือที่สุด สายตาก็หันไปมองร่างอรชรของหญิงสาวที่นอนหลับเพราะฤทธิ์ของยา ชายหนุ่มค่อยๆ เดินมาใกล้เตียงนอน ดวงตาคู่สวยที่ปิดสนิทและลมหายใจที่ผ่อนเข้า-ออกอย่างสม่ำเสมอบ่งบอกถึงว่าเจ้าหล่อนคงยังไม่ตื่นง่าย ดวงตาเข้มจ้องมองใบหน้าเรียวงามนั้น แววตาอ่อนโยน เขารู้สึกสงสารหล่อน เขาเคยเตือนหล่อนแล้วว่างานเนี้ยมันไม่เหมาะกับผู้หญิง มันอันตรายสารพัด แล้วนี่ต้องมาเจ็บตัวอีก นอนให้น้ำเกลือเลยเห็นไหม..เฮ้ออ....ดื้อจริงอะไรจริงนะเนี้ยนิ้วเรียวยาวค่อยๆ เกลี่ยผมของหญิงสาวที่มันปกใบหน้าสวยนั้นขึ้นทัดใบหู ชายหนุ่มเกลี่ยนิ้วเบาๆ แถวแก้มใสนั้น เรียวปากบางที่เขากำลังสัมผัสนี้มันมีรอยแตกแถวมุมปาก ...นี่มันทำร้ายยายห้าวของฉันด้วยหรือนี่ ....หน้าตัวเมียจริงๆ ผู้หญิงตัวเล็กๆ ยังทำได้ นี่ถ้าหากพวกเขาไปช่วยไม่ทัน มีหวังร่างบางของหล่อน เนื้อตัวของหล่อนคงเละไม่มีชิ้นดี...หึ...ฉันเจอแกวันไหน ฉันจะเป่ากะบาลแกเอง..ไอ้เลวทั้งหลายก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ....เสียงเคาะประตูห้อง ทำให้เควิ่นละสายตาจากร่างบาง มองไปยั

** “แมนด้า หรือแมนดาริน คาซิโอ” **เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ เควิ่นรัก เขาและหล่อนเรียนที่เดียวกันที่อเมริกา เราทั้งคู่เคยคบกันสักระยะหนึ่ง แต่ด้วยความที่บ้านหล่อนมีปัญหาด้านการเงิน หล่อนจึงต้องออกจากมหาลัยกลางคัน จากนั้นเธอก็หนีหน้าเขาไปเกือบแรมปี ทำให้เขาเสียใจจนไม่เป็นผู้เป็นคน อยู่มาวันหนึ่ง เขาก็ถูกเรียกตัวให้กลับบ้าน เพื่อร่วมงานแต่งงานของพ่อของเขา ตอนนั้นเขาไม่ได้สนใจเจ้าสาวของพ่อตัวเองเท่าไรนัก เพราะพ่อของเขาแต่งงานเป็นว่าเล่น รวมครั้งนั้นก็รอบที่สี่แล้ว .......ภาพวันนั้น...วันแต่งงานของพ่อเขา เขาจำไม่เคยลืม หญิงสาวที่ยืนควงแขนพ่อของเขา ในฐานะเจ้าสาวในงาน ก็คือ “แมนด้า หรือแมนดาริน เรนเดียร์” หญิงสาวที่เขาเฝ้าตามหาตลอดเกือบหนึ่งปี หญิงสาวที่ทำให้หัวใจเขาตายด้านจนมาเจอยายห้าวของเขา แมนด้า...เป็นหญิงสาวที่ทำให้เขาเข้าใจว่าเงินซื้อได้ทุกอย่างจริงๆ หลังจากวันนั้น วันที่หล่อนเข้ามาเป็นแม่เลี้ยงของเขา เขาก็แทบจะไม่ค่อยได้กลับบ้านสักเท่าไรนัก โดยจะอยู่กับคุณอาลัล และคนในตระกูลแกรนด์เดร์สันมากกว่านับจากวันนั้น จนมาถึงวันนี้ก็ผ่านมาเกือบแปดปีแล้ว นับจากวันที่หล่อนจดทะเบียนกับพ่อของเขา แล

น้ำใส เดินแกมวิ่งไปยังทางเดิน ซึ่งหล่อนไม่แน่ใจว่าหล่อนเดินมาทางไหน คิดอย่างเดียวตอนนั้นว่าต้องหนีผู้ชายที่ปากหนักคนนั้นให้ได้ ในใจหล่อนก็รู้สึกโล่งอกที่ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ภรรยาเขา แต่มองเหมือนว่าเจ้าหล่อนจะพยามยามสนิทสนมกับคุณเคนะ..แต่คงไม่มีอะไรหรอกมั๊ง มันเป็นธรรมดาของแม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยงหรือเปล่า หญิงสาวเดินไป คิดไป หันหน้าไปหันหลังไป โดยหล่อนไม่แน่ใจว่าเขาตามหล่อนมารึเปล่า หึ..สมน้ำหน้าไม่คุยด้วยหรอกตอนนี้..มีอะไรอยากไม่บอกหล่อนก่อนนิ...“โอ้ย....ปลั๊ก....ว้ายยย....” ร่างบางยืนร้องตกใจ เมื่อร่างงามของหล่อนไปชนเข้ากับร่างใครอีกคน จนร่างชายคนนั้นก้นจุ้มปุกกับพื้น.“ขอโทษค่ะ...คุณอาเป็นยังไงบ้างคะ” น้ำใส รีบเอ่ยขอโทษ ชายวัยกลางคน แล้วรีบเข้าประคองร่างสูงของเขาทันที“ไม่เป็นไรจ๊ะหนู....อาไม่เป็นไร” น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลของชายคนนี้ ทำให้หล่อนรู้สึกใจชื้น บุคลิกและการแต่งกายดูดีมีชาติตระกูล ท่าทางใจดี และใบหน้าคมของเขายังดูดีแม้จะอายุเยอะแล้ว เขายังยิ้มให้หล่อนแบบจริงใจอีก“ไม่เป็นไรจริงๆ นะค่ะคุณอา หนูขอโทษจริงๆ คะ” น้ำใส ยกมือไหว้ขอโทษแบบไทย สีหน้าและแววตาดูจริงใจ ทำให้ “

น้ำใส...นอนปรือตามองร่างหนาปลายเท้าของหล่อน เธอรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ก็ดูจากแววตาและท่าทางของเขาซิ สายตาหวานเยิ้มแทบจะหยดลงมาอยู่แล้ว หญิงสาวรีบหนีบขาเรียวนั้นทันที หล่อนแอบเห็นเขาอมยิ้ม ตอนนี้พวงแก้มหล่อนแดงจนถึงใบหูนั้นแล้ว เธอจึงดึงผ้าห่มปิดแล้วพลิกคว่ำลง ซบใบหน้าสวยลงกับหมอน เธอเขินเขาไม่กล้ามองหน้าเขา แล้วก็ไม่อยากให้เขาจ้องมองร่างเปลือยเปล่าของหล่อนอยู่อย่างนี้“อุ้ยยย...” ร่างบางร้องอุทานตกใจเล็กน้อย เมื่อร่างหนาล้มกายแกร่งมาทาบทับหล่อนอีกครั้ง..ชายหนุ่มพยายามจะเอียงใบหน้าหล่อไปหาหล่อน ...จุ๊บ..!!! ไหล่มนของหล่อนถูกเรียวปากร้อนของเขากดจุมพิตอีกแล้ว“อื้อ..คะ..คุณ...” น้ำใส ส่งเสียงร้องอย่างแผ่วเบา เมื่อตอนนี้จมูกโด่งของชายหนุ่ม ไม่อยู่สุข มันซุกไซ้ดอมดมตรงลำคอขาว ทำเอาหญิงสาวขนลุกซู่ไปหมด“หืมมม...อะไรจ๊ะที่รัก..ขี้โกง..ผมยังไม่ได้ตาม น้ำไปเลยนะ” ชายหนุ่มพูดชิดลำคอขาวนั้น เล่นเอาร่างบางใต้ร่างเกร็งเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าหญิงสาวยังนอนงุดหน้าอายเขาอยู่นั้น เขาจึงลุกขึ้นกลับมานั่งปลายเท้าเรียวอีกครั้ง เขายกยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก ทนได้ทนไปนะน้ำ... เขานึกในใจ“จุ๊บบบบ..!! .อุ้ยยย.

หลังจากวันที่ เควิ่นและน้ำใสพบบิดาของเควิ่นในแบบที่ไม่ทันได้ตั้งตัวนั้น เวลาบิดาของเขาโทรมาหา มักจะถามถึงว่าที่ลูกสะใภ้ของเขาเสมอ เขาก็ตอบว่ายังรักกันดี ยังรักกันดี แต่ในใจเขารู้สึกว่าน้ำใสนี่สิจะยังรักกับเขาดีอยู่หรือไม่ พักหลังๆ เขามองเหมือนหล่อนจะเบื่อๆ เขา เหม็นขี้หน้าเขายังไงยังงั้นแหละ เขากลับมาจากดูงานที่ฮ่องกงจะไปรับหล่อนมานอนด้วย หล่อนก็ปฏิเสธเขาตลอด อ้างทำงานๆ แล้วพอเขาจะไปนอนค้างด้วยก็บอกว่ายังไม่สะดวกมั่งหละ เพื่อนผู้หญิงในกรมฯ มานอนด้วยบ้างหล่ะ เขานี่สิ...ใจจะขาดอยู่แล้ว นี่เขากับหล่อนก็ไม่ได้ไปหากันและกันก็เป็นเดือนสองเดือนแล้วนะ...เฮ้อออ..ชายหนุ่มถอนใจออกมาทิ้งยาวๆ ...วันนี้ เขาจะต้องไปเจอเธอให้ได้ แล้วต้องถามเรื่องนี้ให้รู้เรื่องกันไปเลย หล่อนเป็นอะไรกันแน่ แอบมีกิ๊กหรือเปล่า หรือว่าซุกใครไว้ที่ห้อง ถ้าเขาเจอไอ้หน้าไหนที่มันกล้ามายุ่งกับของรักของเขา วันนี้มันผู้นั้นก็เตรียมลงไปคุยกับยมบาลได้เลย ชายหนุ่มมารอรับหญิงสาวที่หน้าตึกที่ทำงานหล่อน โดยเขารอดูอยู่ในรถ เขารู้ว่าหล่อนมาทำงานวันนี้ เพราะเขากับหล่อนต้องโทรคุยกันทุกวัน...ว่าทุกๆ วัน อยู่ไหน ทำอะไร ที่ไหน...มันก็ดูเป