All Chapters of เล่ห์สวาทแม่นักสืบ: Chapter 11 - Chapter 20

ชายหนุ่ม กับหญิงสาว ทั้งสองคนต่างยืนอยู่คนละฝั่งเตียง ต่างคนต่างก็หายใจหอบถี่ ร่างกายทั้งสองก็ยุบ-พอง ตามจังหวะของการพ่นลมหายใจ เม็ดเหงื่อผุดลงบนผิวหน้าเนียน และใบหน้าคมเข้มนั้น...หญิงสาว เล่นงาน ชายหนุ่ม จนเนื้อตัวเกือบบอบช้ำไปทั่วร่าง ทำไมเขาถึงปล่อยให้หล่อนทำได้ขนาดนี้หละ...เขาอยากไม่สู้หล่อนเองนิ..ช่วยไม่ได้ หญิงสาวยกยิ้มมุมปากอาการยียวน...หล่อนไม่รู้หรอกว่าไอ้การที่หล่อนต่อสู้กับผู้ชายนี้ มันทำให้ชุดที่หล่อนใส่ ฉีกขาด ไอ้ที่ไม่ควรเปิดแต่แรก ตอนนี้ มันเริ่มโพล่พ้นผ้าเนื้อบางรำไรๆ .....หล่อนเดาไม่ถูกเลยว่าผู้ชายหน้าเย็นชาตรงหน้าหล่อนนี้คิดอะไรอยู่ เขานิ่ง เงียบ ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาจากปากหยักเข้ารูปของชายผู้นั้น เขาคิดอะไรอยู่นะ สายตามองมายังหล่อนนิ่ง...เอ๊ะ.!! ..แววตาไหวระยิบ มองต่ำลง....อ้ายยยยย....อุ้ย.....โอ้ย.....อุ๊บ!!!น้ำใส มองตามสายตาคมหวานของเขา ที่เขายืนนิ่งก็เพราะชุดบ้านี่เอง ชายกระโปรงที่สั้นเต่อนั้นมันฉีกขาด แหวกเห็นอะไรต่อมิอะไรหมดแล้ว การที่หญิงสาวก้มมองตัวเอง ทำให้หล่อนไม่ทันระวังตัว ร่างหนาจากฝั่งตรงข้ามก้าวพรวดเดียว็กถึงตัวเธอ ร่างบางตอนนี้ ถูกจับข้อมือน้อยไขว

เควิ่น ยืนมองร่างงามของหญิงสาวที่ทำให้หัวใจของเขาเหมือนถูกกระตุ้นด้วยกระแสไฟ ร่างที่ทำให้เขาปรารถนาหล่อนไม่เบื่อ ทำไมเขาถึงรู้สึกหวงแหนนางเป็นพิเศษ ไม่เหมือนหญิงอื่นที่เขาเคยหลับนอนด้วย เสร็จกิจก็ต่างคนต่างแยกย้าย แต่นี่ทำไมเขาต้องคอยตามดูว่าใครมันจะมาทับรอยเขา หรือหล่อนจะให้ใครมาทับรอยแทน...ไม่มีวันซะหรอก ฉันยังสนุกกับยายห้าวของเขาอยู่ ภาพลักษณ์ของหล่อนมันจะดูห้าวๆ ไม่เป็นกุลสตรี ไม่นุ่มนวลเอาซะเลย แต่ว่าภายในของหล่อนนี่ซิมันหวาน และแสนจะนุ่มนวล เป็นที่สุดหญิงสาวที่นอนบิดกายสาวต่อหน้าเขานี้ หล่อนจะรู้ตัวหรือไม่ว่า ท่วงท่าของหล่อนมันปลุกอารมณ์ภายในของเขาขนาดไหน ดวงตาหวานที่มองเขาอย่างจะกินเลือดกินเนื้อนั้น เธอจะรู้อีกหรือไม่ว่ามันท่าทายเขามาก ใครๆ ก็รู้ว่าเขา เควิ่น หรือมิสเตอร์เค...บทที่เขาจะโหดก็คือ ไม่มีคำว่าปราณีจากเขา บทที่เขาจะทำโทษใครแล้ว ก็สุดแสนที่จะทรมาน..ยังดีที่นี่เป็นหญิงสาว เขาจึงต้องใช้วิธีที่เขาคิดว่ามันโหดในแบบฉบับของเขา..แล้วยิ่งเป็นแม่นักสืบสาว หรือยายห้าวของเขานี่ด้วยแล้ว....วิธีนี้ดีที่สุด รอยยิ้มมุมปากปรากฏบนใบหน้าคมเข้มของเขา...มันดูร้ายกาจ แล้วก็เจ้าเล่ห์ที่สุ

เควิ่น บังคับ น้ำใส ให้หยุดสืบเรื่องนี้สะ เพราะข้อมูลที่ตอนนี้หล่อนได้ครบแล้ว...ทางการไทยแค่ต้องการจับคนไทยเท่านั้น อย่างอื่นเขาจะไม่ยุ่งไม่ก้าวก่าย.....หากว่าน้ำใส ไม่ยอมหล่อนจะต้องอับอายเพื่อนร่วมงาน ซึ่งภาพเคลื่อนไหวที่มันถูกบันทึกด้วยกล้องวิดีโอจิ๋วในต่างหูของหล่อน...มันบันทึกตอนหล่อนกับเควิ่น ทำอะไรกันตั้งแต่ตอนที่เขาจับหล่อนเข้ามาในห้องลับนี้.....จนไปถึงตอนที่เขาจับถอดชุดสวยและถอดเครื่องพันธนาการทั้งหมดของหล่อนออก..........เขาจะให้เพื่อมือโปรฯ ตัดมันออกให้....เฮ้อ...เป็นอย่างนี้เธอก็ต้องยอมหละ..หากคลิปนี้เผย ออกไปอายเพื่อนร่วมงานแย่เลย...แล้วหากหล่อนขัดคำสั่งเขาอีก มีหวังเขาตามมายุ่งวุ่นวายกับหล่อนไม่เลิกแน่....เขานี่ก็อะไรนักหนาไม่รู้ นี่หล่อนก็รับปากแล้วไงว่าจะกลับเมืองไทยกับเขา นี่อะไรยังต้องมาตามติดอีก หล่อนขอมาเก็บของแล้วก็เคลียร์ลูกน้องนิดเดียวยังต้องตามมานั่งเฝ้ายันห้องส่วนตัวของหล่อน....วุ่นวายจังเลย.....น้ำใส คิดไปจัดเสื้อผ้าไปแล้วก็มองค้อนผู้ชายหน้าเฉยชาที่นั่งมองหล่อนอยู่ตรงโซฟารับแขกอย่างไม่วางตา นึกแล้วก็พาลหงุดหงิด หล่อนไม่ใช่นักโทษสักหน่อย...บ้าไปแล้ว..กลัวว่าหล

น้ำใส ตกใจกับการกระทำของชายหนุ่ม ทำไมเขาดูเอาแต่ใจขนาดนี้นะ นี่อุ้มหล่อนมาแบบนี้ ได้ไง เธอไม่ยอมแน่ "อ้ายยย...นี่ๆ ๆ " หล่อนกระหน่ำกำปั้นน้อยลงบนลำแขนแกร่ง แต่ด้วยความที่หญิงสาวดื่มแอลกอฮอล์ ทำให้หล่อนไม่มีแรงมากเท่าที่ควร.....ตุ๊บ!!! โอ้ยยยย” หญิงสาวส่งเสียงร้องลั่น เมื่อร่างบางของหล่อนถูกจับโยนลงบนเตียงกว้าง ทำให้หญิงสาวจุกเสียดภายในช่องท้อง....“ว้าย นี่นาย....” ยังไม่ทันที่ร่างบางจะผุดลุกขึ้น ร่างหนาอันบึกบึนของชายหนุ่มก็ตามมาทาบทับ เรือนร่างของหล่อน จนแทบจะขยับมันไม่ได้เลย...ข้อมือน้อยนิดทั้งสองข้างก็ถูกชายหนุ่มจับตรึงไว้กับที่นอนนุ่มนั้น ร่างบางยังคงดิ้นรนไปมา เพื่อให้ตนเองหลุดพ้นจากพันธนาการนี้เควิ่น จ้องมองใบหน้าสวยอันชุมเหงื่อ ดวงตาของหล่อนดูไหวระริก ด้วยความหวาดกลัว แล้วความรู้สึกอะไรบางอย่าง เขาก็ดูไม่ออก ทำไมนะน้ำใส ทำไมเขาจะต้องรู้สึกหวงแหนเธอ ทำไมฉันจะต้องอยากครอบครองเธอแต่เพียงผู้เดียวด้วย ตั้งแต่ที่เขานอนกับหล่อน เขาก็ไม่เคยคิดที่จะไปนอนกับสาวใน สต๊อกคนไหนเลยด้วยซ้ำ อย่าบอกนะว่ามันเป็นความรัก มันจะเป็นความรักได้ยังไงกัน เพิ่งรู้จักกันด้วยซ้ำ คนอย่างเขานี่นะเหรอจะมีควา

....หลังจากอาบน้ำเสร็จ เควิ่นก็นำ น้ำใสไปทานข้าวมื้อแรกของวันนี้ โดยชายหนุ่มซื้อมาไว้แล้วตั้งแต่เมื่อเช้า เขาจัดแจงทุกอย่างไว้พร้อม ชายหนุ่มทำยังกับเป็นบ้านของตัวเขาเอง หยิบจับนู่นนี่นั่นได้อย่างคล่องตัว ดูจากการเลือกใช้ของ เขาเหมือนจะชอบทำอาหารนะ ซึ่งต่างกับหล่อนลิบลับ มีห้องครัวก็เหมือนมีห้องไว้สำหรับเก็บของ ทุกอย่างสำเร็จรูป แช่แข็ง ฟีตไว้อย่างเรียบร้อย จะกินอะไรก็เอาไปเข้าไมโครเวปก็เท่านั้น ....เรานั่งทานข้าวกันอย่างเงียบๆ ไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมา แต่ชายหนุ่มจะลอบแอบมองยายห้าวของเขาอยู่เนืองๆ สงสัยหล่อนจะหิวแฮะ นั่งก้มน่าก้มตากิน โดยไม่สนใจอะไรเลย เขาอยู่ตรงนี้ทั้งคนนะ เงยหน้ามาคุยกันหน่อย เควิ่นนึกในใจ....“เอ่อ...น้ำ..พรุ่งนี้ไปไหนหรือเปล่า..” เขาอดรนทนไม่ไหวแล้ว มันเงียบเกินไป จึงตัดสินใจเปล่งเสียงถามคำถาม โดยที่ต้องการคำตอบแบบจริงจัง“เอ่อ..ฉัน...เอ่อ...” ร่างบางแสร้งกรอกตาไปทางอื่น หล่อนกำลังคิดว่าหล่อนจะบอกเขาดีไหมว่า พรุ่งนี้ ทีมงานของเรานัดเที่ยวที่หัวหิน โดยพวกนั้นจะไปพักบ้านหล่อน.......“พะ พรุ่งนี้ ฉะ ฉันมีธุระหนะ..นายมีอะไรเหรอ.” น้ำใส ตัดสินใจโกหกชายหนุ่มไปคำโต ก็ม