All Chapters of เล่ห์สวาทแม่นักสืบ: Chapter 21 - Chapter 30

เควิ่น ยืนรอ น้ำใส ที่แต่งองค์ทรงเครื่องอยู่ที่ห้องแต่งตัวในร้านเสริมสวย ก่อนถึงสถานที่จัดงานไม่ไกลนัก ชายหนุ่มอยู่ในชุดสูทสีน้ำเงินกรมท่า ดูเรียบหรู ในแบบสไตล์ของชายหนุ่มชอบ เขายืนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อก่อนหน้านี้ เขาบังคับเจ้าหล่อนให้อาบน้ำ แล้วให้เตรียมตัวมากับเขาให้จงได้ เขาต้องขู่ยายห้าวของเขาว่าหากไม่รีบอาบน้ำ เขาจะไปอาบให้ เท่านั้นและหล่อนจัดการเสร็จภายใน สิบนาที........“คุณเควิ่นคะ..คุณน้ำใส มาแล้วคะ...” ชายหนุ่มกำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่นั้น สิ้นเสียงหของญิงสาวเจ้าของร้านเสริมสวยนั้น ก็ปรากฏ หญิงสาวร่างระหงส์ ในชุดราตรีสีทองรัดรูปเปิดไหล่ เผยผิวสีเหลืองนวลละเอียด ผมยาวถูกรวบตึง เผยใบหน้าเรียวสวยหวานนั้น ....หญิงสาวเดินลงมายังชั้นล่างด้วยท่วงท่าสง่างาม ชายหนุ่มไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย นี่คือยายห้าวของเขาหรือเนี๊ยะ เขามีเมียสวยขนาดนี้เลยหรือเนี๊ยะ หล่อนดูสวยหวาน น่าถะนุถนอมเป็นที่สุด......“คุณเควิ่นค่ะ ๆ คุณน้ำใสมายืนรอพร้อมแล้วคะ..” เสียงพนักงานเรียกเตือนสติชายหนุ่มให้หลุดออกจากผะวัง ชายหนุ่มแทบหยุดหายใจ เขากระพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่ภาพหญิงสาวที่งามอย่างกับนางฟ้าตรงหน้าเขานี้....

หลังจากทุกคนเล่นวอลเล่บอลชายหาดเสร็จ ก็ลงเล่นน้ำทะเลกันอย่างสนุกสนาน แต่คนเดียวที่ตอนนี้มันไม่สนุกด้วยก็คือร่างหนาที่นั่งหน้าตูมอยู่ในรถยนต์นั้น ภายใต้กรอบแว่นสีดำ มันมีดวงตาคมที่หวานตอนแรก แต่ตอนนี้มันกำลังลุกเป็นไฟ เพราะตอนนี้เสื้อผ้าของคนตัวเล็ก มันถูกน้ำทะเลจนลู่แนบผิวเนียน รัดทรวดทรงองเอวไปหมด แล้วชิ้นล่างก็แสนจะร่นขึ้นแทบเห็นแก้มก้นแล้ว....."ว้ายยย...ผู้กองๆ เป็นอะไรค่ะ..".เสียงเพื่อนร่วมงานรุ่นน้องตะโกนดังลั่น เมื่อร่างของยายห้าวของเขาหยุดว่ายน้ำแล้วกำลังจะดิ่งลงข้างล่าง...วินไทย รีบวิ่งลงไปช่วยหญิงสาวทันที ก่อนที่ร่างเล็กจะจมลง เควิ่น นั่งไม่ติดรีบเปิดประตูรถหมายจะลงไปช่วยหล่อน สงสัยจะเป็นตะคริว เห็นเล่นน้ำอยู่นานแล้ว ยังไม่ทันที่เท้าแกร่งจะแตะหาดทราย ร่างอรชรของเมียเขาก็ถูกอุ้มขึ้นมาวางกับหาดทราย...“น้ำ ๆ ๆ ฟื้นสิน้ำ” เสียง วินไทยตะโกนเรียกชื่อยายห้าวของเขา ชายหนุ่มจับใบหน้าเรียวพลิกไปมา“สงสัยจะกินน้ำไปหลายอึก ผายปอดเลยคะหัวหน้า” เสียงน้องมิ้น เพื่อนสาวที่ทำงานของน้ำใส ออกความเห็นอย่างร้อนรน“อืม...เอาก็เอาวะ.....” วินไทย ออกรับคำนั้นโดยเร็ว ตอนแรกเขาลังเล เกรงว่าน้ำใส จะโ

เควิ่น กับ น้ำใส เพลอหลับไปตอนไหน ไม่รู้แต่มารู้สึกตัวอีกทีตอนที่แสงตะวันสาดเข้ามาภายในห้องนอนแล้ว ชายหนุ่มเหลือบมองนาฬิกาหัวเตียง บ่งบอกเวลา สิบเอ็ดโมงแล้ว โหยเกือบเที่ยงเลยหรือเนี้ยะ เมื่อตอนเช้าเขาก็จัดการกับสาวน้อยในอ้อมกอดของเขาอยู่สองสามรอบ แต่เผลอหลับไปตอนไหนนี่สิ..หึ....ทีแรกว่าเสร็จกิจแล้วจะพาเจ้าหล่อนไปทานข้าวเช้า นี่คงหิวแย่เลย.....มือหนาใช้นิ้วเรียวยาวเกลี่ยแก้มนวลเนียนที่เขาแสนจะหลงใหลนี่ไปมาเบาๆ ใบหน้าเรียวสวยของหล่อนยังคงซุกซอกอกกว้างของเขา ขนตางอนยาวปิดกันสนิท ลมหายใจที่สม่ำเสมอนั้นบ่งบอกว่าเจ้าหล่อนยังคงอยู่ในห้วงของนิทรา นี่คงจะเพลียหละซิ..เมียเขาน่ารักจัง.....ฟอดดด!!!!! ...เมื่อนึกดังนั้นจมูกโด่งก็กดสูดความหอมจากแก้มใสนั้นทันทีอือออ.....ร่างบางครางออกมาอย่างขัดใจ บิดกายไปมาเล็กน้อย โดยยังไม่ลืมตามองด้วยซ้ำว่าคนตรงหน้าของเธอเขามีทีท่าว่าอย่างไรชายหนุ่มหมั่นเขี้ยวในความน่ารักน่าฟัดของเธอ เขาจึงแกล้งเลื่อนไล้ปลายจมูกโด่งไปตามผิวเนื้อเนียนจากหัวไหล่มนลงมายังลำแขนเรียวเรื่อยๆ ช้าๆ นุ่มนวลๆ และแสนจะบางเบา...จุ๊บ!!! ริมฝีปากหนาไม่วายกดจุมพิตซับความหอมหวานตรงต้นแขนขาวเหลื

เควิ่น มองลึกลงไปในดวงตาคู่สวยของยายห้าวของเขา หล่อนคงโมโหเขาจริงแน่ๆ เลย ดูสิใบหน้าสวยหวานตอนนี้ตึงเชียว แววตาที่มองมายังเขาก็ส่อแววที่ตัดพ้อเขา อย่าบอกนะว่าเธอหึงเขา ถ้าหึงก็แสดงว่าหล่อนรักเขาแล้วนะซิ ดีจริง.......“น้ำพูดอะไรหน่อยซิ ด่าผมก็ได้ ว่าผมก็ได้ อย่าเงียบแบบนี้ .....” ชายหนุ่มอดรนทนไม่ไหว หล่อนเล่นเงียบไปเกือบห้านาทีแล้ว หลังจากที่เขาอธิบายเรื่องของยายแองจี้“น้ำ..เชื่อผมเถอะ..ผมไม่รู้เรื่องจริงๆ บังเอิญมาเจอหล่อนที่นี่ ไม่ได้นัดกันมา แล้วหล่อนก็ขอให้ผมพาเที่ยว แต่ผมก็ยังไม่ทันที่จะปฏิเสธเลย หล่อนก็กระโจนจูบปากผมโดยผมยังไม่ทันตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ .....” ชายหนุ่มพูดกับร่างบางใต้ร่างของเขาเร็วปรือ หลังจากที่หล่อนเอาแต่เงียบ แล้วตอนนี้ใบหน้าหล่อนก็เบี่ยงหลบไปอีกทาง เหมือนไม่อยากฟังเขาอธิบายแล้ว ...โถ่เอ้ย....ไอ้เคน่ะ....ไอ้เค...ทำอะไรไม่ระวังตัวเองเลย,,,ตอนนี้เรามีแฟนแล้วนะ...แล้วก็รู้สึกว่าแฟนจะขี้หึงมากด้วย....เขานึกตำหนิตัวเองอยู่ในใจจุ๊บ!!!! เสียงปากหนากดจุมพิตลงบนพวงแก้มใสที่ตอนนี้มันป่องออกมาตามอารมณ์โกรธของเจ้าของ หญิงสาวรีบหันมาทำตาเขียวทันทีใส่เขาทันที หล่อนทำตาเขียวค้

“นายครับ หล่อนอยู่ที่หัวหินครับ รู้สึกว่าเหมือนนางจะอยู่กับคนรักครับ” เสียงชายวัยกลางคน รูปร่างกำยำ ยืนคุยโทรศัพท์ โดยรายงาน ความเคลื่อนไหวของเป้าหมายสำคัญ โดยคนปลายสายสั่งการอะไรบางอย่าง แล้วมันก็เดินออกจากมุมมืดนี้ไป....หลังจากที่ ชายแปลกหน้าเคลื่อนตัวออกไปจากตรงนั้นไม่นาน ทั้งสองหนุ่มสาว ก็เดินกลับมาถึงที่ตรงนี้อยู่พอดี ฝ่ายหญิงไม่ทันสังเกตุที่ตรงนี้ว่ามีสิ่งใดผิดปกติ โดยหล่อนเดินผ่านไปโดยไม่คิดอะไร อีกอย่างมันก็เป็นมุมมืดด้วย จึงยากแก่การสังเกตุเห็น แต่ฝ่ายชายสะดุดเข้ากับหัวไฟแช็คที่ตกอยู่ มันสะท้อนแสงแว๊บหนึ่ง ชายหนุ่มซึ่งช่างสังเกตุอยู่แล้วจึงก้มลงไปหยิบดู เขารู้สึกว่ามันเป็นไฟแช็คที่ไม่ค่อยมีใครใช้นัก นอกเสียจากกลุ่มลูกน้องของมาเฟียแถบเอเชียนี้ เขาลองติดมันดู แสงไฟสว่างขึ้นนั้น ก็พบถึงก้นบุหรี่สามสี่อัน ชายหนุ่มคิดไปถึงการเฝ้ารอของคนๆ นี้ มันมาทำอะไร....ใครคือเป้าหมายของมัน แล้วมันก็คงจะไม่มาดีนัก“ทำอะไรอยู่คะคุณเค....” เสียงหวานของยายห้าวของเขา ทำให้ชายหนุ่มได้สติ แล้วรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติมากที่สุด“ไม่มีอะไรหรอกจ๊ะที่รัก ผมขอคุยโทรศัพท์เดี๋ยวเดียวนะ” เควิ่นรีบตอบไปทันควั