All Chapters of Isang Mainit na Gabi Kasama si Ninong: Chapter 111 - Chapter 120

Ikatlong buwan ng pagbubuntis ni Maya.Kung akala ng buong Lorenzo Medical Center ay nakita na nila ang pinakamalalang bersyon ng pagiging demanding ni Dr. Dominic Lorenzo noong naghahanda ito para sa kasal, nagkakamali sila. Ang pagiging 'Groomzilla' ng Hari ng OR ay tila isang warm-up lamang kumpara sa pagiging Overprotective Expectant Father nito.Lunes ng umaga. Kakapasok pa lang ni Maya sa main lobby ng ospital, ngunit agad niyang napansin ang kakaibang katahimikan. Walang nagmamadaling tumakbo. Walang nag-uusap nang malakas. At ang pinakanakapagtataka sa lahat, ang buong lobby ay amoy... walang amoy.Nasalubong niya si Dr. Santos na naglalakad nang dahan-dahan, tila takot gumawa ng ingay."Good morning, Dr. Santos," bati ni Maya. "Bakit parang ang tahimik yata ng ospital ngayon? At nasaan 'yung mga bulaklak na naka-display palagi diyan sa front desk?"Namutla ang residente at mabilis na nag-iwas ng tingin. "A-Ah, Ma'am Maya! Good morning po! Y-Yung mga bulaklak po, ipinatapon ni

Isang linggo matapos ang ultrasound kung saan nalaman nilang babae ang kanilang anak, tuluyang nagbago ang ecosystem ng Lorenzo Medical Center. Kung dati ay kinatatakutan si Dr. Dominic Lorenzo dahil sa kaniyang yelong tingin, salubong na kilay, at walang-awang pagpuna sa mga residente, ngayon, kinatatakutan siya dahil sa kaniyang bagong persona: Ang pagiging Girl Dad.Alas-tres ng hapon. Nakaupo si Maya sa kaniyang sikat na state-of-the-art ergonomic recliner sa labas ng opisina ni Dominic. Maayos siyang nagta-type sa kaniyang tablet, kumakain ng hiniwang mansanas na eksaktong magkakasing-laki ang hiwa dahil binantaan mismo ni Dominic ang hospital cafeteria staff kung hindi pantay-pantay ang mga ito.Biglang tumunog ang telepono sa kaniyang desk. Si Dr. Mikaela Lorenzo, ang kaniyang biyenan."Tita Mikaela—I mean, Mom. Bakit po?" bati ni Maya."Maya, hija. Kasama mo ba ang asawa mo?" pabulong at tila nag-aalalang tanong ng Chief of Medicine.Kumunot ang noo ni Maya. "Hindi po. Sabi ni

Pagkapasok na pagkapasok nila sa pribadong opisina ni Dr. Dominic Lorenzo, isang malakas na click ng seradura ang umalingawngaw sa tahimik na kwarto. Hindi na ibinaba ni Dominic si Maya. Hawak pa rin niya ang asawa sa bridal style, ang mga mata ng Hari ng OR ay nagdidilim sa isang pamilyar na pagnanasa na hinaluan ng matinding desperasyon at kaluwagan."Dominic... ibaba mo na ako," natatawang bulong ni Maya, mahigpit na nakapulupot ang mga braso sa batok ng asawa. "Ang bigat-bigat ko na, baka mabali 'yang likod mo.""You weigh nothing to me, Maya," paos na sagot ni Dominic. Dire-diretso siyang naglakad, hindi patungo sa kaniyang executive chair, kundi sa malapad at malambot na leather sofa sa gilid ng kwarto.Maingat na maingat siyang lumuhod bago dahan-dahang ibinaba si Maya sa ibabaw ng sofa. Hindi niya inalis ang kaniyang mga braso sa baywang ng dalaga, sa halip ay isiniksik niya ang kaniyang sarili sa pagitan ng mga hita ng asawa. Ang malamig na hangin mula sa aircon ng opisina ay

"I never lose a case, Atty. Lorenzo. But if you want me to throw this one away... you'll have to pay my ultimate professional f*e." Kilala si Atty. Gabriella Lorenzo bilang isang palaban at prinsipyadong public prosecutor. Para sa kaniya, itim at puti lang ang batas. Walang gray area, at lalong walang puwang para sa mga tiwaling abogadong ginagamit ang pera para baluktutin ang hustisya. Ang kaniyang pinakamalaking sumpa? Ang kinatatakutan at pinakamagaling na private defense attorney sa bansa, si Atty. Yohann Rosalez. Isang demonyong nakasuot ng mamahaling bespoke suit, kilala si Yohann sa kaniyang maruruming taktika at under-the-table na serbisyo maipanalo lang ang kaniyang mga bilyonaryo at kriminal na kliyente. Galit na galit si Gabriella sa lahat ng kinakatawan nito, ngunit sa kasalukuyang hawak niyang kaso laban sa isang walang-awang kriminal, alam niyang dehado siya. Masyadong magaling si Yohann. Masyadong malinis itong maglaro sa dumi ng batas, at alam ni Gabriella na malapit

Eksaktong alas-siyete y media ng gabi.Nakatayo si Atty. Gabriella Lorenzo sa harap ng full-length mirror ng kaniyang marangyang condo unit sa BGC. Tinitigan niya ang sariling repleksyon. Imbes na ang pamilyar at matapang na designer power suit na nagsisilbing baluti niya sa loob ng korte, ngayon ay nakabalot siya sa isang itim na silk slip dress. Ang telang iyon ay napakanipis at perpektong nakayakap sa bawat kurba ng kaniyang katawan. Wala siyang suot na anumang alahas. Ang kaniyang buhok ay malayang nakabagsak sa kaniyang mga balikat, at ang kaniyang mga labi ay pinahiran niya ng isang madilim na pulang lipstick.Mukha siyang isang mamahaling sakripisyo na iniaalay sa altar ng diablo.Huminga nang malalim si Gabriella. Nanginginig ang kaniyang mga kamay habang kinukuha niya ang kaniyang itim na trench coat at ipinatong iyon sa kaniyang mga balikat, pilit na itinatago ang kaniyang sarili.Pinikit niya ang kaniyang mga mata. Ang imahe ng mga kabataang babae na biktima ni Arturo Velas