All Chapters of Isang Mainit na Gabi Kasama si Ninong: Chapter 1 - Chapter 10

Hindi maintindihan ni Elena kung anong klaseng init itong nararamdaman niya sa mga oras na ito. Hawak-hawak ng isang matipunong lalaki ang kaniyang kamay habang papalapit sila sa isang kama. Tila kulang na nga ang buga ng aircon para maramdaman niya ang lamig. Hindi na niya maramdaman, tangin init na lang na nagmumula sa kamay ng binata ang nararamdaman niya. At ang init na yon ay dumaloy pa papunta sa katawan niya.Napalunok pa siya. Hindi niya alam kung alak ba ang dahilan kung bakit tila umiikot ang mundo niya ngayon o dahil mismo sa presenya ng lalaking ilang minuto pa lang niya nakilala. Or maybe, it was both.Muli siyang napalunok. Dios mio! Ni hindi na niya alam kung pang-ilang lunok na niya ito. Para kasing may nakabara sa lalamunan niya.“Are you nervous?” tanong pa ng lalaki sa kaniya. Pati boses nito ay parang nagpapadagdag sa kaba ng dibdib niya at init sa buong kwarto. Gusto na nga niya sana magtanong kung naka-on ba ang aircon kasi parang wala na talagang lamig eh. Or

Hindi na halos maalala ni Elena kung paano niya natapos ang PTA meeting. Para kasing hindi na niya maramdaman ang labi niya sa kaba. Para siyang binubuhusan ng malamig na tubig talaga at namanhid na ang kaniyang buong mukha. Pinipilit nga niyang hindi dumapo ang paningin niya sa binata kasi para siyang nakakita ng multo kapag nagtatagpo ang mga paningin nila.She just kept talking. She discussed the students' grades, upcoming activities, classroom policies, and everything else that was supposed to matter that morning. Pero sa totoo lang, kalahati lang ng utak niya ang naroon.Ang kalahati? Nasa lalaking tahimik na nakaupo sa harapan, kay Jay. At parang gusto niya itong buhusan ng mainit na tubig kasi bakit napili pa talaga nitong sa harapan umupo? Bwisit talaga eh no? Alam na alam nito kung paano sirain ang araw niya. Nakakagigil! Parang gusto niya tuloy itong halikan...Ay mali! Gusto niya itong sipain kamo.Paminsan-minsan ay napapatingin siya rito kahit ayaw niya. At sa tuwing gin

Buong hapon, parang may kung anong kumikiliti sa utak ni Elena. Hindi siya mapakali.Hindi dahil marami siyang ginagawa. Actually, kabaligtaran pa nga eh. Naging maayos naman ang daloy ng mga klase niya. Nakapag-discuss siya nang maayos, nakapag-check ng sandamakmak na quizzes, at nakapagbigay pa ng assignment. Normal na araw lang dapat.Pero sa bawat sandaling tumatahimik ang paligid, may isang bagay na pilit sumisingit sa isip niya.Iyong paper bag na nasa gilid ng desk niya.Iyong lunch na hindi naman niya hiningi, pero dinala pa rin nito.At higit sa lahat, ang dahilan kung bakit pilit iyong ibinigay ni Jay."Because I wanted to."Napailing siya nang mariin habang nagsusulat sa whiteboard. Pilit niyang binubura ang mukha ng lalaki sa isip niya."Ma'am?"Napatigil siya sa pagsusulat at napalingon. "Yes?""Number five po."Napakunot ang noo niya at tiningnan ang estudyante. "What's your question?""Yung sagot po sa number five." Ngumuso ang estudyante at itinuro ang worksheet na ha

Pagsapit ng alas-siyete ng gabi, nakakalat na sa ibabaw ng kama ni Elena ang halos kalahati ng laman ng closet niya. Ilang beses na ba siyang nagpalit ng damit? Nawala na siya sa bilang.Hindi naman siya pupunta sa isang importanteng event. Dinner lang naman yon. Isang simpleng dinner kasama si Jay. At hindi naman ito date.At least, iyon ang paulit-ulit niyang sinasabi sa sarili niya habang pilit na pinapakalma ang mabilis na tibok ng puso niya."One dinner lang," bulong niya habang nakatingin sa sarili sa malaking salamin.Simple lang naman ang bagsak ng suot niya. Isang slip-on black dress na sakto lang ang haba at medyo kumukurba sa katawan niya, pero hindi naman sobrang hapit. Hinayaan niya lang na bumagsak ang nakalugay niyang buhok sa mga balikat niya, tapos naglagay ng light makeup, kaunting lip tint at mascara para magmukhang fresh.Nothing special.Pero bakit parang ang tagal niyang naghanda? Bakit malamig ang mga kamay niya?Napabuntong-hininga siya at inayos ang maliit na

Hindi naging madali para kay Elena ang sumunod na mga araw. Araw-araw, parang may mabigat na ulap na nakasunod sa kaniya sa loob ng campus.Hindi naman siya direktang kinompronta ng kahit sino tungkol kay Jay, pero ramdam na ramdam niya iyong mga matang pasimpleng nakasunod sa bawat galaw niya.Mga bulungan na bigla na lang titigil kapag dadaan siya sa hallway.Mga ngiting pilit na hindi niya maintindihan kung nang-aasar ba o nanghuhusga.At higit sa lahat, iyong mga makahulugang tingin ng ibang teachers, parang may gusto silang itanong, parang kating-kati na silang sumagap ng chismis, pero walang makakuha ng lakas ng loob na magsimula.Kaya ginawa niya ang pinakamadaling gawin para protektahan ang sarili niya.She ignored them. Nagbingi-bingihan at nagbulag-bulagan siya."Ma'am, may tanong po ako."Napakurap siya at napatingin sa batang nakatayo sa harap ng desk niya. Nakahawak ito sa laylayan ng uniform nito, mukhang inosenteng naghihintay ng atensyon niya."What is it?" malumanay n