All Chapters of Isang Mainit na Gabi Kasama si Ninong: Chapter 81 - Chapter 90

Nakataas ang kilay ni Mikaela habang nakatitig sa kalmadong sekretarya ng kaniyang panganay. Sa loob ng dalawang taon, ngayon lang niya nakitang may naglakas-loob na kontrahin si Dominic pagdating sa pagkain nito at sa harap pa mismo nilang pamilya."Dalawang taon at tatlong buwan po, Dr. Lorenzo," pormal at magalang na sagot ni Maya, ibinaba ang hawak na tablet sa kaniyang hita."Please, call me Tita Mika," nakangiting pagtatama ni Mikaela. Sumandal siya at humalukipkip, ang mga mata ay kumikinang sa tuwa. "Dalawang taon? Paano mo natiis ang ugali ng anak ko? Bago ka dumating, buwan-buwan siyang nagpapalit ng sekretarya dahil walang nakakatagal sa init ng ulo niya."Umigting ang panga ni Dominic. Kinuha niya ang kaniyang baso ng tubig. "Mom, please. Hindi natin kailangang pag-usapan ang management style ko sa harap ng hapunan.""Oh, shut up, Kuya," mabilis na putol ni Gabriella, nakangisi nang nakakaloko. Inilapit pa ng batang abogada ang kaniyang silya. "I want to hear this. Spill t

Kinabukasan, tila nagpasya ang universe na subukan ang pasensya ni Dr. Dominic Lorenzo."Maya! Nasaan ang lab results ng pasyente sa 412? At bakit malamig na ang kape ko? Did you even check the temperature before bringing this to my desk?" sunod-sunod na reklamo ni Dominic, nakatayo sa harap ng kaniyang glass desk habang nakapamewang. Ipinagpag niya ang kaniyang puting coat na tila ba may dumi doon kahit na perpekto ang pagkakaplantsa nito.Nakatayo si Maya sa tapat niya, nakahalukipkip at walang-emosyong pinapanood ang pag-aalboroto ng boss niya."Una, Doc, ang lab results ay nasa ibabaw ng keyboard niyo, eksakto sa ilalim ng ilong niyo. Pangalawa, malamig na ang kape niyo dahil 7:00 AM ko pa 'yan inilapag diyan, at 8:30 AM na kayo dumating dahil na-late kayo ng gising," kalmadong sagot ni Maya, iniisa-isa ang mga punto gamit ang kaniyang mga daliri. "At pangatlo, kung gusto niyo ng mainit na kape, the premium coffee machine is in the pantry. O gusto niyo ba bigyan ko kayo ng strawbe

“Acceptable.”Iyon ang salitang lumabas sa bibig ni Dominic kanina. Isang napakalaking, walang-hiyang kasinungalingan.Habang naglalakad sila sa gitna ng marangyang ballroom, hindi maiwasan ni Dominic na nakawin ang pagtingin sa babaeng nasa tabi niya. Sa bawat paghakbang ni Maya, sumasayaw ang mahabang slit ng kaniyang pulang gown, nagpapakita ng porselanang balat na hindi kailanman nakita ni Dominic sa loob ng ospital. Ang buhok nitong laging nakapulupot sa isang mahigpit na bun ay ngayon malayang nakabagsak. At ang mga labi nito... ang mga labing palaging sumasagot at bumabara sa kaniya ay ngayon pinatingkad ng isang pulang lipstick na tila nang-aakit nang walang ginagawa.Gandáng-ganda siya rito. Utak na niya mismo ang umaamin. Kung pwede lang sanang itago niya si Maya sa loob ng opisina niya at huwag nang ilabas, ginawa na niya.“Dr. Lorenzo, the Chairman of the Board is at two o'clock. May kasama siyang dalawang babae, malamang pamangkin niya. Gusto niyo bang i-intercept ko na a

Umuugong ang makina ng itim na sports car ni Dominic habang mabilis nitong binabagtas ang kalsada ng BGC. Sa loob ng sasakyan, tanging ang mahinang jazz music mula sa stereo ang bumabasag sa nakakabinging katahimikan.Nakasandal si Maya sa passenger seat, mahigpit pa ring nakakapit sa kaniyang clutch bag. Hindi pa rin tuluyang nag-pa-process sa utak niya ang mga nangyari nitong nakalipas na dalawampung minuto. Tumakas sila sa pinakamalaking event ng Lorenzo Medical Center. Iniwan nila ang Chief of Medicine. At higit sa lahat...Napahawak si Maya sa kaniyang mga labi. Ramdam pa rin niya ang mainit at mapusok na halik ng kaniyang boss.Lihim siyang sumulyap sa driver's seat. Relaxed na relaxed si Dominic. Nakahawak ang isang kamay nito sa manibela habang ang isa ay nakapatong sa gear shift. Wala na ang salubong na kilay nito. Sa halip, isang pamilyar, mayabang, at kuntentong ngisi ang nakapaskil sa gwapo nitong mukha."Kung tutunawin mo ako sa kakatitig, Villareal, sabihin mo lang. Baka

Alas-dose y media ng tanghali. Nasa Lorenzo Medical Center Cafeteria na sila.Kahit na siksikan at maingay ang cafeteria, tahimik na kumakain si Maya ng kaniyang paboritong chicken salad sa isang maliit na mesa malapit sa bintana. Ito ang kaisa-isang oras sa buong araw kung saan nakakahinga siya mula sa nakakasakal na presensya at kasungitan ni Dr. Dominic Lorenzo.Isang oras lang ang break time niya, kaya naman ninanamnam niya ang bawat kagat. Ngunit mukhang hindi pabor sa kaniya ang tadhana ngayong araw."Excuse me, Miss Villareal. May nakaupo ba rito?"Nag-angat ng tingin si Maya. Nakatayo sa harap niya si Dr. Julian Castro, ang isa sa mga pinakabata at pinakagwapong attending physician mula sa Orthopedics department. Kilala si Dr. Castro sa pagiging palangiti at charming, isang eksaktong kabaligtaran ng yelong boss ni Maya."Wala po, Doc. Have a seat," magalang na sagot ni Maya, bahagyang umurong para bigyan ng space ang doktor.Umupo si Julian at inilapag ang kaniyang tray. Ngumi