All Chapters of Lihim na Tikim (SSPG): Chapter 121 - Chapter 130

Nerisse Vieri’s Point of ViewNapasinghap ako nang dumampi ang kaniyang labi sa aking leeg kasabay ng paghagod ng kaniyang dila.“Ahh!” daing ko.Bumaon ang kaniyang ngipin sa aking balat kaya umarko ang aking likod. Kinuha naman niya ang pagkakataong ‘yon para abutin ang zipper ng aking mini dress, at ibaba ‘yon.Wala sa sarili kong hinaplos ang kaniyang batok, at hanggang sa unti-unting lumuwag ang aking suot na damit. Ngunit ang isang kamay niya ay inabot ang aking kamay na humahaplos sa kaniyang umbok, at inilagay niya ang kamay ko sa ibabaw ng ulo ko.Lumunok ako, at bahagyang ipinilig ang aking ulo para mas mahalikan niya ang aking leeg habang mariin niyang ipinipirmi ang kamay ko roon para hindi ‘to makawala.“You want me inside you, right?” tanong niya nang tuluyang niyang mahila ang aking suot na dress.Lumayo siya nang kaunti para makita ang aking kabuuan, at hinagis ang dress ko kung saan. Pinaghiwalay niya pa lalo ang aking mga hita, habang ang kaniyang mga mata ay nasa aki

Nerisse Vieri’s Point of ViewNagsimulang manginig ang mga hita ko, habang nakapatong ang mga ‘yon sa mga balikat niya. Bumaon ang kaniyang mga daliri sa aking balakang, at iniangat ang ibabang bahagi ng aking katawan para palitan ang posisyon ko.“Lucien, huwag ganito. Masiyadong malalim—”“Make me,” hamon niya, habang nakatitig nang mariin sa akin.Umatras siya nang mabagal, at kinagat ang kaniyang ibabang labi. Pinanood ko ang butil ng pawis na tumutulo mula sa kaniyang kilay, habang ang butil ng pawis na nagmula naman sa kaniyang panga ay nahulog sa aking puson.Ibinaon niya nang marahas ang kaniyang sarili sa akin, dahilan kung bakit napapikit ako nang mariin. Umarko ang aking likod, habang patuloy siya sa pag-angkin sa akin.Nanginig ang aking labi, at napasigaw na lamang nang maramdaman ko ang pamilyar na kiliti sa aking puson.“Sumisikip ka na,” bulong niya, walang bahid ng pang-aasar ang kaniyang boses. “Malapit ka na, hindi ba?”“Lucien!” impit kong ungol, at sinubukang habu

Nerisse Vieri’s Point of ViewHinihingal akong sumubsob sa kama, at pumikit, mahigpit na nakakapit sa bedsheet. Maya-maya, naramdaman kong umalis si Lucien sa likod ko. Lumubog ang kutson sa tabi ko nang humiga siya. Marahan niya akong inalalayan sa balikat para ayusin ang pagkakahiga ko.Inilagay niya ang isang braso sa ilalim ng aking ulo. Nang akmang ibubuka ko na ang bibig ko para magsalita, idinikit niya ang dibdib niya sa likod ko, at ipinulupot ang isang bisig sa aking baywang, saka ako hinila palapit sa kaniya.“Sleep,” utos niya, hanggang sa naramdaman ko ang paghalik niya sa aking ulo. “Kailangan mong magpahinga. Ang aga mong nagising kanina.”Kinagat ko ang ibabang labi ko, at piniling manahimik. Ayaw kong sumagot dahil baka mamaya, imbes na tumigil, maisipan na naman niyang angkinin ako.Dumausdos ang kamay niya sa aking baywang, bago niya ako hinila palapit. Dumampi ang likod ng katawan ko sa matigas niyang dibdib. Ilang sandali akong nanatiling ganoon bago dahan-dahang p

Nerisse Vieri’s Point of View“Ako na,” pigil niya sa akin nang akmang magsasandok ako ng pagkain ko.Kinuha niya sa akin ang serving spoon, kaya hindi na ako nakipagtalo, at hinayaan ko na lamang siya. Umangat ang sulok ng aking labi, at pinanood siyang maglagay ng pagkain sa aking plato.“Ang sweet naman ng mister ko,” malambing kong sambit, at pinagsaklop ang aking kamay sa ibabaw ng aking hita. “Gusto mo na naman ba ng isang round ngayong gabi, Lucien?”Nag-angat siya ng tingin, at bahagyang ipinilig ang kaniyang ulo.“Kung may balak man akong angkinin ka muli, Nerisse, hindi ko na kailangang gawin ‘to,” pahayag niya nang hindi inililihis ang kaniyang mga mata.Umakyat ang init sa aking pisngi. Kaya mabilis kong inilihis ang aking mga mata, at kinuyom ang aking mga kamay.“Kinikilig ka ba, misis? Pulang-pula ang pisngi mo—”“Hindi!” singhal ko sa kaniya, at inabot ang aking inumin.Wala sa sarili akong napainom ng tubig, habang naririnig ko ang pagtawa niya nang mahina.“Bakit ak

Nerisse Vieri’s Point of ViewFrom: SebastianUmamin ka na?Bumuga ako ng hangin, habang binabasa ang message ni Seb sa email ko.Ilang oras na akong tulala rito sa office ko mula nang umalis si Lucien pagkatapos ng lunch.Sinusubukan ko kasing alamin kung ano nga ba ang nararamdaman ko para kay Lucien.Mabilis kong binuksan ang link na ni-send ni Seb sa akin, at sumali sa video call. “Hindi ka pa umamin?” tanong niyang muli, at natatawang pinadasahan ang kaniyang mga daliri sa kaniyang buhok. “Torpe ka naman masyado, Nerisse.”“Eh, hindi nga ako sigurado!”“Oh! Don’t lie to me. Kitang-kita kanina sa mga mata mo nang pumasok bigla ang asawa mo!”I pursed my lips. Sinamaan ko siya nang tingin, habang siya ay natatawang napailing. “Alam ko ang mga ganoong tingin, Nerisse,” saad niya, habang inaabot ko ang milk tea na in-order ni Lucien.Hanggang ngayon kasi ay hindi ko pa nagagalaw ‘yon. Kaya hindi na siya malamig.Itinusok ko ang straw, at sumimsim kaagad, habang nakikinig kay Seb.“I