Todos los capítulos de BAD FRIEND เพื่อนกัน (มันส์) ก็ดีอยู่แล้ว : Capítulo 11 - Capítulo 20

BAD FRIEND 10 ชอบเหรอ… รถราคาแพงเลี้ยวเข้ามาจอดที่โรงจอดรถของโรงเรียนหรูหลังจากที่ออกมาจากคาเฟ่เรียบร้อยกันแล้ว แม้กระทั่งตอนนี้เซกิก็ยังไม่ได้คำตอบเลยว่าคันไซลุกไปจ่ายให้ใครตอนอยู่ในร้านด้วยกัน หรือผู้หญิงที่เขาเคยบอกตอนอยู่ร้านเหล้าจะเป็น โรส… เพราะโรสเองก็เป็นลูกครึ่งเหมือนกัน “วันนี้แม่ฉันทักมา บอกว่าน้าผิงให้คอยจับตาดูนาย” ก่อนจะลงจากรถแล้วเดินเข้าห้องเรียนกันเซกิก็เอ่ยออกมา พร้อมกับปลดสายเข็มขัดนิรภัยออก “ให้ดูเรื่องอะไร” “เรื่องเรียน แล้วก็คงเกี่ยวกับพฤติกรรมตอนนายอยู่โรงเรียน” “เธอบอกไหม” “ไม่ได้บอกอะไร ฉันช่วยนายปิดความลับดีสุด ๆ” “ดีแล้ว” “…ไซ” ก่อนที่คันไซจะเปิดประตูลงจากรถเซกิก็เอ่ยเรียกเขาขึ้นมาอีกครั้ง ทำให้เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาหันกลับมามอง “ว่า” “ตกลงตอนอยู่ในร้านนายจ่ายให้ใคร ใช่โรสรึเปล่า” ปลายเสียงเริ่มแผ่วลง เธอเตรียมใจไว้อยู่แล้วว่ายังไงก็ต้องเป็นโรส เพราะมองจากสายตาคันไซมันชัดเจนมาก “ถ้ารู้จะบอกใครไหม” คันไซถามออกมาโดยที่สายตาก็มองเซกิอยู่ “…ฉันจะไปบอกใครได้” “อืม จ่ายให้โรส” “นายชอบโรสเหรอ” “ใช่” แล้วเขาก็ตอบออกมา

BAD FRIEND 12 ชอบผู้หญิงแบบไหน คฤหาสน์โรเลนโซ่ เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มเลี้ยวเข้ามาจอดตรงหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลโรเลนโซ่ คันไซดับเครื่องยนต์เอาไว้ก่อนจะเปิดประตูก้าวขาลงมาจากรถ เขาก้าวเดินฉับ ๆ เข้าไปด้านใน ตรงดิ่งไปยังห้องอาหารที่คนเป็นพ่อเป็นแม่ยังอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา “โผล่หัวมาจนได้” ทันทีที่เห็นหน้าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนทายาทคนเดียวของ Black swan ริวเซย์ก็เอ่ยทักขึ้นมา ตลอดระยะเวลาตั้งแต่เปิดเรียนคันไซไม่ค่อยกลับบ้านเลย เขาจะกลับมาทีก็แวะมาเอาของ มาจัดตารางเรียน บอกกับริวเซย์และขนมผิงว่าตนเองไปนอนกับเพื่อนต่างโรงเรียน ซึ่งกลุ่มเด็กพวกนั้นทั้งสองก็รู้จักเป็นอย่างดีอยู่แล้ว “ผมมีเรื่องอยากคุยด้วยครับ” เจ้าตัวเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้ข้างกายคนเป็นพ่อ ขนมผิงนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ใบหน้าที่เริ่มมีอายุแต่ก็ยังเหลือเค้าโครงความสวยน่ารักเอาไว้ไม่น้อย ขนมผิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นนายหญิง black swan นั่งทานข้าวเงียบ ๆ ด้วยกิริยาท่าทางสง่างาม พลางจ้องมองหน้าลูกชายเป็นระยะ “เรื่องอะไร” ริวเซย์ยังคงถามต่อ “ผมอยากย้ายไปอยู่คอนโด”“สะดวกเท่าบ้านเราเหรอลูก” ขนมผิงแทรกขึ้นมา

BAD FRIEND 14 ตีสนิท เซกิ : วันนี้เลยเหรอ คันไซ : ใช่ หลังซ้อมเสร็จ เซกิ : ไม่รู้ว่าโรสจะตอบตกลงไหมคันไซ : ลองดูก่อน เซกิ : อื้อ พิมพ์ตอบประโยคสุดท้ายเรียบร้อย เซกิก็กดออกจากหน้าช่องแชท ก่อนจะหย่อนมือถือราคาแพงลงในกระเป๋ากระโปรงนักเรียน คนตัวเล็กหันกลับไปหาโรสและเฟิร์นก่อนจะเป็นฝ่ายที่ชวนคุยก่อน “เมื่อกี้ฉันเสียมารยาทกับเธอเกินไปไหม”“หือ ?” โรสทำหน้าสงสัยเพราะเมื่อกี้เซกิยังทำตัวไม่อยากเป็นเพื่อนกับเธออยู่เลย “ฉันถามว่าเมื่อกี้ฉันเสียมารยาทกับเธอเกินไปไหม” “ไม่เป็นไรเลย โรสเข้าใจเซกิ” โรสยิ้มให้ เป็นรอยยิ้มที่เซกิมองยังไงก็ไม่มีความจริงใจเอาซะเลย หรืออาจจะเป็นเพราะว่าโรสเป็นผู้หญิงที่คันไซชอบ เธอเลยไม่ชอบก็อาจจะเป็นไปได้ “เธออยากเมคเฟรนใช่ไหม งั้นเรามาเมคเฟรนกัน”“เซกิยอมแล้วเหรอ” “แค่รู้สึกว่าเมื่อกี้ฉันเสียมารยาทกับเธอไปหน่อย”“ก็ได้ ถ้างั้นตอนซ้อมเรามาซ้อมข้าง ๆ กันนะ^^” โรสดีใจใหญ่ที่เซกิยอมเมคเฟรนเป็นเพื่อนกับตนเอง ก่อนที่เธอจะถือวิสาสะจับมือนุ่มนิ่มเซกิขึ้นมาจับ เซกิเองก็ได้แต่ฝืนยิ้มออกมาเพื่อทำตามคำขอของคันไซ เธอเลือกที่จะยังไม่ชวนโรสตอนนี้ ตีสนิทกันไปมากกว่านี้ก

BAD FRIEND 16เจอเพื่อนเก่า “โรส” ขณะที่โรสกำลังก้มมองหน้าแอปพลิเคชั่นเรียกรถเสียงคันไซก็เอ่ยทักขึ้นมา ทำให้เธอเงยหน้าจากจอ “ว่าไง” โรสมองพร้อมกับทำหน้าสงสัย “ไปส่งไหม” “โรสเกรงใจอ่ะ” “ไม่เป็นไร ฝนมันตก” “แล้วเซกิ ?” หญิงสาวลังเลเล็กน้อยก่อนจะมองไปด้านหลังคันไซ ปรากฏว่าไม่เห็นร่างเซกิแล้ว “กลับไปแล้ว”“เซกิกลับยังไง โรสคิดว่าไซกลับพร้อมกับเซกิอีกซะอีก”“เรียกรถกลับ” “ค่ารถเกือบห้าร้อยเลยอ่ะ งั้นโรสรบกวนไซด้วยนะ” โรสก้มมองราคาค่าโดยสารก่อนจะตัดสินใจยอมกลับไปพร้อมกับคันไซ ซึ่งการตอบตกลงของโรสก็ทำให้คันไซแอบดีใจอยู่ลึก ๆ ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่งของเขา “พักอยู่คอนโดไหน” “โรสบอกทางเอง”“โอเคครับ” คันไซตอบแล้วเดินนำโรสไปที่รถหรูของตนเองที่จอดอยู่ไม่ไกลมาก พอมาถึงที่รถเขาก็เดินอ้อมไปเปิดให้โรส ก่อนที่เจ้าตัวจะสอดตัวเข้าไปนั่งบนเบาะหรู ส่งโรสขึ้นนั่งเสร็จร่างสูงก็เดินอ้อมไปนั่งฝั่งคนขับ ก่อนจะเริ่มสตาร์ทรถแล้วเคลื่อนตัวออกมาจากบริเวณหน้าร้านปิ้งย่างชื่อดัง เครื่องปรับอากาศบนรถค่อนข้างเย็นพอสมควร โรสเองก็ยกมือขึ้นลูบแขนตนเองด้วยความรู้สึกหนาว ซึ่งท่าทางของเธอก็ทำให้คันไซสังเกตมองเห็น

BAD FRIEND 18เรื่องคืนนั้นเสียงเรียกจากด้านหลังทำให้ชายหนุ่มที่กำลังยืนคุยกับเพื่อนอยู่ชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับมามองเจ้าของเสียงดวงตาคมไล่มองหญิงสาวตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย“เซกิ ?”“อื้อ” เซกิพยักหน้าเธอยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าที่ดูเหมือนลังเลอย่างเห็นได้ชัด มือทั้งสองข้างกำสายกระเป๋าแน่นจนปลายนิ้วซีด“จำได้ดิ วันนั้นเธอมากับไอ้ไซ” ปอร์เช่มองเธอแล้วหัวเราะคำพูดธรรมดาเพียงประโยคเดียวกลับทำให้เซกิรู้สึกเหมือนหัวใจถูกกระตุก“เรื่องวันนั้น...” เธอเม้มริมฝีปากแน่น“วันไหน” ปอร์เช่หยุดยิ้มเซกิสูดหายใจเข้าลึก เธอไม่อยากถามแต่ถ้าไม่ถาม เธอก็ไม่มีทางรู้คำตอบ ตั้งแต่วันนั้นคำถามเดียววนอยู่ในหัวของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอกลับไปที่โรงแรมได้ยังไง ใครเป็นคนพาเธอไป แล้วคืนนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่“คืนที่ฉันไปดื่มกับพวกนาย ฉันอยากรู้ว่าหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น” “เธอจำไม่ได้เหรอ” ปอร์เช่มองหน้าเธอนิ่งสีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย“จำไม่ได้ จำได้แค่ตอนอยู่ที่ร้าน หลังจากนั้นมันก็ว่างไปหมด” เซกิตอบทันทีปอร์เช่เงียบไปครู่หนึ่ง เขาเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกง ก่อนจะพิงโต๊ะด