All Chapters of THE ALOOF BILLIONAIRE'S SWEET OBSESSION: Chapter 121 - Chapter 130

Hindi alam ni Jillian kung dahil ba sa isip niya lang iyon o sadyang may kakaibang init ang katawan ni Bryan.Magdamag na nakapatong ang palad nito sa ibabang bahagi ng tiyan niya. Hindi mabigat, hindi rin nakakaistorbo. Sapat lang ang diin para maramdaman niya ang init na unti-unting kumakalat sa balat niya.Paminsan-minsan, kahit halos tulog na, mararamdaman niyang marahang gumagalaw ang mga daliri nito—parang automatic na minamasahe siya kapag napapangiwi siya sa kirot.At kakaiba man, mas magaan talaga ang pakiramdam niya kumpara sa dati.Noong una, nakakapagbulong pa siya.“Bryan…”“Hmm?”“Ang init mo.”Mahina ang tawa ng lalaking nasa likuran niya.“Reklamo ba ’yan?”“Hindi…”Mas sumiksik pa si Jillian sa dibdib nito at pumikit.“Compliment.”Doon na siya tuluyang nilamon ng antok.Hindi niya namalayan kung kailan naging mabigat ang katawan niya.Kung kailan nawala ang sakit.Kung kailan naging panaginip ang dilim sa paligid.Sa panaginip niya, bata na naman siya.Hindi malinaw

Pinagmasdan ni Jillian si Sophie, saka saglit na sumulyap kay Bryan na tahimik lang sa tabi niya.Bahagyang umangat ang sulok ng labi niya.“Humihingi ka ba talaga ng sorry sa akin… o ginagawa mo lang ’to dahil kay Bryan?”Nanigas ang mukha ni Sophie.Hindi naman mahirap hulaan.Kahapon, halos yurakan siya nito sa mga sinabi nito. Kung makapagsalita si Sophie noon, parang siguradong-sigurado itong mas mataas siya kay Jillian at wala itong dahilan para matakot sa kanya.Tapos ngayon, bigla itong nakatayo rito nang maaga para humingi ng tawad?Kahit sino naman mapapaisip.Isa pa, sinabi ni Bryan kagabi na kinausap nito si Sophie at ang ama nito.Malamang may nangyari pagkatapos noon.Tumalikod na sana si Jillian nang marinig niya ang nagmamadaling tanong ni Sophie.“Humingi na ako ng sorry. Hindi mo ba talaga ako mapapatawad?”Napahinto si Jillian.Lumingon siya rito.“Bakit? Dahil ba humingi ka ng tawad, obligado akong patawarin ka?”Napakagat-labi si Sophie.“Pero wala naman akong gin

Agad na nawala ang antok ni Jillian.Bigla siyang naupo sa kama.“Anong nangyari?”Saglit na natahimik si Emma bago sumagot.“Tungkol sa report natin sa Garcia Pharmaceutical. Hindi ko alam kung sinong naglabas ng pangalan mo, pero may pamilya ng isang pasyente sa labas ng RBC. Hinahanap ka nila at humihingi ng explanation.”Napakunot-noo si Jillian.“Explanation? Para saan?”Hindi niya maintindihan.Ang report nila ay tungkol sa underground distribution ng XJY-01—isang gamot na hindi pa dumadaan sa proper clinical trials pero palihim nang ibinebenta sa mga desperadong pasyente.Kung may dapat magalit sa kanya, dapat iyon ang Garcia Pharmaceutical o ang mga taong sangkot na ngayon ay iniimbestigahan.Pero ang pamilya ng pasyente?Sila mismo ang mga taong gusto nilang protektahan.Napabuntong-hininga si Emma.“May matanda raw silang kamag-anak na umiinom ng XJY-01. Sabi nila gumanda ang condition nito habang umiinom ng gamot.”Tahimik na nakinig si Jillian.“Pero pagkatapos lumabas ng

Manila.Mag-aalas-siyete na ng gabi nang matapos ang meeting ni Bryan.May ilang nag-aya sa kanya na mag-dinner, pero ngumiti lang siya at magalang na tumanggi.“Sorry, may pupuntahan pa ako tonight.”Napatingin sa kanya ang isang matandang businessman na matagal na niyang kakilala.“Bryan, parang may nagbago sa ’yo.”Tinaasan niya ito ng kilay.“Ano naman?”“Dati, trabaho lang ang iniisip mo. Ngayon parang nagmamadali kang umalis.”Napangiti nang bahagya si Bryan.At dahil doon, natawa ang matanda.“May girlfriend ka na, ’no?”Hindi na niya itinanggi.“Yes.”“Finally.”Napailing ang matanda.“Akala ko RBC na lang ang pakakasalan mo.”Napatawa si Bryan.“Hindi na ngayon.”Bago siya tuluyang makaalis, may isang pamilyar na lalaki ang lumapit sa kanya.“Bryan.”Huminto siya.“Mr. Lim.”Matagal nang kakilala ng pamilya Chen ang pamilya Lim.May ilang negosyo rin silang magkasama noon, kaya hindi na bago kay Bryan ang lalaki.“May oras ka ba? Sandali lang.”Tumango siya.Umupo sila sa lou

Kinamot ni Jillian ang dulo ng ilong niya.Maligo sa ulan?Ganun ba talaga siya ka-inosente?Palihim siyang sumulyap kay Bryan.Ilang araw silang hindi nagkita.Hindi ba dapat may mas romantic na reunion?Like… isang mahaba at nakakakilig na kiss?Maybe more?Pero bakit parang kalmado lang ito?Parang walang balak.Napaisip siya.Ah.Baka gusto muna nitong maligo siya.Fair enough.Halos buong araw din siyang nagbiyahe.Biglang nagkaroon ng pilyong ngiti si Jillian.“Bryan.”“Hmm?”“May problema.”Napalingon ito sa kanya.“Ano?”Itinaas niya ang injured arm niya.“May sugat ako.”“I know.”“So…”Kumurap siya nang inosente.“Hindi ko kayang maligo nang maayos mag-isa.”Tahimik si Bryan.Napakagat-labi si Jillian para hindi matawa.“Pwede mo ba akong tulungan?”Bahagyang gumalaw ang panga ng lalaki.Then he stared at her.“Sure ka?”Biglang parang gusto ni Jillian bawiin ang sinabi niya.Pero matapang siyang tumango.“Sure.”Napangiti si Bryan.Nakakakabang sign iyon.“Fine.”Hinawakan