Tous les chapitres de : Chapitre 111 - Chapitre 120

Hindi agad humupa ang gulo matapos mabunyag ang tungkol sa XJY-01.Sa loob lamang ng maikling panahon, naglabas na ng opisyal na pahayag ang Garcia Pharmaceuticals. Iginiit ng kumpanya na ang ilegal na pagbebenta ng bagong gamot ay kagagawan lamang ng ilang tauhan mula sa R&D team na ginamit ang kanilang posisyon para sa sariling kita.Kasabay niyon, inamin din nilang nagkaroon ng malaking pagkukulang sa internal supervision.Nangako silang babawiin ang mga gamot na konektado sa XJY-01, makikipagtulungan sa mga awtoridad, at haharapin ang anumang civil liability na mapapatunayang responsibilidad nila.Naglabas din ng written apology ang senior management. Ayon sa kanila, rerepasuhin nila ang buong sistema ng kumpanya—mula research and development hanggang sales at distribution.Pero hindi doon nagtapos ang damage control.Sunod-sunod ding lumabas online ang mga artikulong nagtatanggol sa kumpanya. May mga account na pilit ipinapakitang isolated incident lang ang nangyari at hindi dapa

Isang pulang dahon ng maple ang dahan-dahang nahulog mula sa puno at dumapo sa ibabaw ng mainit na tubig.Tahimik itong pinulot ni Jillian, saka marahang pinaikot sa pagitan ng mga daliri niya. Kanina lang ay puno ng tawanan ang paligid, pero ngayon, habang nakatingin siya sa dahon, unti-unting naging seryoso ang mukha niya.Napansin iyon ni Bryan.Hindi na ito nang-asar.Tahimik lang siyang nakasandal sa gilid ng pool, hinihintay siyang magsalita.“Syempre hindi,” mahinang sabi ni Jillian.Hindi niya agad tiningnan ang lalaki.“Kung takot lang akong mapagalitan ni Tita Belen, matagal ko nang sinabi sa kanya ang tungkol sa atin.”Nawala ang huling bahid ng biro sa mukha ni Bryan.Doon niya naintindihan na mas malalim pala ang dahilan.Dahan-dahang lumutang ang dahon sa palad ni Jillian bago niya muli itong pinakawalan sa tubig.“Noong bata pa ako, ilang taon kaming palipat-lipat ni Papa.” Saglit siyang tumigil. “Hanggang sa inopen nila Tita Belen at Tito Romy ang tahanan nila para sa

Paglabas ni Jillian sa dressing room, saka lang siya nakahinga nang maayos.Kanina pa parang may mabigat na nakadagan sa dibdib niya habang kausap si Sophie. Hindi dahil naniwala siya sa lahat ng sinabi nito. Alam niyang karamihan doon ay puro “narinig ko,” “sabi nila,” at mga haka-haka lang.Pero kahit ayaw niyang aminin, may ilang salitang tumama sa kanya.Ang dating nobya ni Bryan.Isang babaeng halos kaedad niya. Mabait daw, simple, cute, at higit sa lahat—galing sa pamilyang bagay na bagay sa pamilya ni Bryan.At ngayon, bumalik na raw.Napapikit sandali si Jillian at sumandal sa malamig na pader.Pamalit ba talaga ako?Agad niyang kinagat ang loob ng pisngi niya.“Kalokohan.”Hindi siya ganoon kadaling lokohin.Reporter siya. Trabaho niyang maghanap ng katotohanan, hindi maniwala sa kuwento ng isang babaeng halatang may sariling agenda.Pero iba kasi kapag puso na ang pinag-uusapan.Kahit gaano ka ka-rational, may mga sandaling nauuna pa ring kabahan ang puso bago makasunod ang

Siguro dahil masyadong halata ang lungkot sa mukha ni Jillian, marahang itinaas ni Bryan ang kamay at hinaplos ang buhok niya.“Ang Jillian na kilala ko, hindi duwag. Matapang, may sariling isip, at hindi basta-basta nagpapatalo.” Mahina ang boses nito, pero ramdam ang lambing. “Kaya bakit ka nagpapatalo sa isang taong wala naman talagang puwang sa buhay ko?”Bahagyang sumimangot si Jillian.“Siyempre madali para sa’yo sabihin ’yan. Hindi naman ikaw ang uncomfortable.”Dahan-dahang nawala ang ngiti ni Bryan.“Paano mo nalaman na hindi ako uncomfortable?”Napatingin siya rito.May kakaibang bigat sa mga mata ng lalaki ngayon. Hindi galit, pero may sakit na matagal nitong piniling itago.“Hindi ba may nakaraan ka rin?”Natigil si Jillian.Dahan-dahang huminga si Bryan. Tila ilang beses muna nitong pinag-isipan kung sasabihin pa ba ang nasa isip bago tuluyang nagpatuloy.“Sa tingin mo ba hindi ko naiisip na may ibang lalaking nauna sa akin?”Napakurap siya.“Bryan…”“Alam kong wala na ka

Pamilyar na pamilyar na kay Jillian ang yakap ni Bryan.Mainit.Tahimik.At sa tuwing sumasandal siya rito, parang kusang bumabagal ang lahat sa paligid.Pero ngayong gabi, may kakaiba.Mas mahigpit ang pagkakayakap niya.Mas tahimik ang pagitan nila.At parang may mas malalim na pag-unawa na nabuo pagkatapos ng lahat ng sinabi nilang dalawa.Hindi na lang ito simpleng lambing.Parang may bago nang tiwalang isinuko nila sa isa’t isa.Ipinulupot ni Jillian ang mga braso sa bewang ni Bryan at mas ibinaon ang mukha sa dibdib nito. Naamoy niya ang pamilyar nitong scent, at sa unang pagkakataon buong araw, parang doon lang tuluyang bumaba ang bigat sa balikat niya.Umiling siya nang marahan.“Hindi mo kasalanan.”Bahagyang paos pa ang boses niya dahil sa pag-iyak.“Masyado lang talaga akong naging sensitive.”Naramdaman ni Bryan ang isang mainit na patak ng luha sa leeg niya.Hindi siya nagsalita agad.Mas hinigpitan lang niya ang yakap, saka marahang hinaplos ang likod ni Jillian na para