All Chapters of Beyond FWB รักล้ำเส้น: Chapter 61 - Chapter 70

เข็มนาฬิกาบนผนังห้องบอกเวลาตีสองกว่าๆ ทว่าอุณหภูมิภายในห้องชุดสุดหรูของหนุ่มหมาป่ากลับพุ่งสูงขึ้นจนเครื่องปรับอากาศแทบจะไร้ความหมาย ทันทีที่บานประตูห้องปิดลงและระบบล็อกดิจิทัลส่งเสียง คลิก ร่างบอบบางของ ‘มันเดย์’ ก็ถูกดันให้แผ่นหลังแนบชิดกับบานประตูเย็นเยียบ โดยมีร่างสูงใหญ่ของ ‘โซน’ ตามมาทาบทับกักขังเธอไว้ในวงแขนแกร่งทันที กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ จากงานฉลองเมื่อครู่ผสมผสานกับกลิ่นน้ำหอมผู้ชายสไตล์สปอร์ตและฟีโรโมนดิบเถื่อนที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา ทำเอามันเดย์ถึงกับลมหายใจสะดุด นัยน์ตาคมกริบของโซนวาวโรจน์ไปด้วยไฟปรารถนาที่ถูกกักเก็บมาเนิ่นนาน เขาจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “สอบผ่านแล้ว... แถมได้เกรด A ตามเป้าเป๊ะๆ” เสียงทุ้มห้าวแหบพร่ากระซิบชิดใบหูเล็ก ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดจนมันเดย์ขนลุกซู่ “จำสัญญารางวัลของติวเตอร์ได้ไหม ที่บอกว่า ‘จะยอมตามใจฉันบนเตียงทุกอย่าง 1 คืนเต็มๆ จะคอสเพลย์ หรือท่าไหนก็ได้ตามใจ’ น่ะ” มันเดย์กลืนน้ำลายลงคอ แม้จะแอบประหม่ากับสายตาหิวกระหายของแบดบอยตัวร้าย แต่ยัยแมวยั่วสวาทก็ไม่มีทางยอมถอย หญิงสาวเชิดหน้าขึ้น ริมฝีปากอวบอิ่มคลี่ยิ้

แสงแดดอบอุ่นยามเช้าในวันหยุดสุดสัปดาห์สาดส่องลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านทึบแสงสีเทา เข้ามาตกกระทบลงบนเตียงคิงไซส์หนานุ่ม ภายในห้องชุดสุดหรูของคอนโดมิเนียมใจกลางเมือง บรรยากาศเงียบสงบและอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความรักที่แสนจะลงตัว บนเตียงกว้าง ร่างบอบบางของ ‘มันเดย์’ กำลังนอนหลับสนิทซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดที่แสนจะอบอุ่นและแข็งแกร่งของ ‘โซน’ หนุ่มเสเพลแห่งคณะวิศวะที่บัดนี้ถอดเขี้ยวเล็บกลายร่างเป็นลูกหมาตัวโต ท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและรอยสักดุดันตวัดกอดรัดเอวบางของแฟนสาวเอาไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหน ใบหน้าหล่อเหลาที่ยังคงหลับตาพริ้มซุกไซ้คลอเคลียอยู่กับซอกคอหอมกรุ่นของอดีตแม่พระอย่างเอาแต่ใจ ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดผิวเนียนทำให้มันเดย์เริ่มขยับตัวยุกยิกด้วยความจั๊กจี้ “อื้อ... โซน สายแล้วนะ ปล่อยได้แล้ว...” เสียงหวานงัวเงียประท้วงเบาๆ มือเล็กพยายามดันแผงอกเปลือยเปล่าของคนตัวโตออกห่าง “อืมม... ขออีกห้านาที...” เสียงทุ้มห้าวแหบพร่าอย่างคนเพิ่งตื่นนอนดังขึ้นชิดริมฝีปาก โซนไม่ยอมปล่อย ซ้ำยังกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นจนแผ่นหลังของเธอเบียดชิดกับแผงอกกว้างของเขา “มอร์นิ่งคิสก่อนสิ...

“แม่!! เดี๋ยวก่อนนนน!!” เสียงหวีดร้องระดับแปดหลอดของมันเดย์ดังลั่นห้องชุดสุดหรู ร่างบอบบางที่เมื่อไม่กี่วินาทีก่อนยังยืนตัวสั่นเป็นลูกนก บัดนี้กลับพุ่งทะยานด้วยความเร็วแสงดุจซูเปอร์ฮีโร่ เข้าไปกางแขนขวางหน้าบานประตูตู้เสื้อผ้าบิลต์อินเอาไว้สุดชีวิต แผ่นหลังเล็กๆ แนบชิดติดกับบานประตูไม้ราวกับใช้กาวตราช้างติดไว้ หอบหายใจแฮ่กๆ ดวงตากลมโตเบิกกว้างจ้องมองผู้เป็นแม่ที่ชะงักมือค้างอยู่กลางอากาศห่างจากที่จับประตูเพียงแค่ไม่กี่เซนติเมตร คุณแม่เลิกคิ้วสูง มองท่าทีลุกลี้ลุกลนขั้นสุดของลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนด้วยความประหลาดใจ “เป็นอะไรไปลูก ทำไมต้องเสียงดังขนาดนั้น แม่แค่จะเปิดตู้เสื้อผ้าเอาคาร์ดิแกนมาใส่เอง” “ขะ... ข้างในมันรกมากค่ะแม่! รกแบบ... รกสุดๆ ระเบิดลงเลยค่ะ!” มันเดย์แถสดๆ ร้อนๆ ลิ้นแทบจะพันกัน สมองระดับหัวกะทิกำลังทำงานอย่างหนักเพื่อหาข้ออ้างที่ฟังดูมีเหตุผลที่สุด “คือหนู... หนูเพิ่งรื้อตู้เสื้อผ้าเมื่อคืนนี้เองค่ะ กะว่าจะคัดเสื้อผ้าเก่าๆ เอาไปบริจาค ตอนนี้ข้างในมีแต่เสื้อผ้ากองสุมท่วมหัว ถ้าแม่เปิดตอนนี้ เสื้อผ้ามันต้องถล่มลงมาทับแม่แน่ๆ ค่ะ! หนูอายแม่ด้วยน่ะค่ะ อย่าเพิ่งเปิดเลยนะคะ!”

ความเงียบสงัดภายในห้องชุดสุดหรูของมันเดย์ในเวลานี้ ช่างเป็นความเงียบที่หนักอึ้งและบีบคั้นหัวใจจนแทบระเบิด ทันทีที่คำสารภาพอย่างตรงไปตรงมาว่า ‘ผมเป็นแฟนของมันเดย์เองครับ’ หลุดออกจากปากของผู้ชายร่างยักษ์หน้าตาดุดันที่เพิ่งเดินออกจากตู้เสื้อผ้า สติสัมปชัญญะของคุณแม่ที่เคยเยือกเย็นก็ขาดผึงลงในพริบตา อาการช็อกสุดขีดจู่โจมคนเป็นแม่จนหน้ามืดวิงเวียน คุณแม่ยกมือขึ้นทาบอก ซวนเซไปด้านหลังจนต้องทรุดตัวลงนั่งบนเบาะโซฟา ภาพลูกสาวสุดที่รักผู้เป็น ‘แม่พระ’ แสนดี ผู้เปรียบดั่งผ้าขาวที่พับไว้อย่างเรียบร้อย อยู่ในกรอบระเบียบมาตลอดชีวิต บัดนี้กลับมีผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้มาซุกซ่อนอยู่ในห้องนอน แถมผู้ชายคนนั้นยังสวมเสื้อยืดสีดำ รูปร่างสูงใหญ่เต็มไปด้วยมัดกล้าม คิ้วบาก นัยน์ตาดุดัน และมีรอยสักโผล่พ้นแขนเสื้อให้เห็น... นี่มันไม่ใช่แฟนหนุ่มสไตล์ลูกคุณหนูหรือหมอหน้าใสแบบที่คุณแม่เคยวาดฝันไว้เลยสักนิด แต่นี่มันตัวอันตรายระดับวีไอพีชัดๆ “มะ... แม่คะ ใจเย็นๆ ก่อนนะคะ ดมยาดมก่อนค่ะ!” มันเดย์หน้าซีดเผือด รีบวิ่งเข้าไปนั่งคุกเข่าอยู่ข้างโซฟา พยายามจะพัดลมและส่งยาดมให้คุณแม่ด้วยมือที่สั่นเทา “ไม่ต้องเลยมันเดย์ ถอยไ

หนึ่งสัปดาห์เต็มๆ นั่นคือระยะเวลาที่ ‘โซน’ เจ้าหมาป่าแห่งคณะวิศวะ ต้องใช้ชีวิตอย่างแห้งเหี่ยวและทรมานแสนสาหัสราวกับอยู่ในช่วงจำศีล นับตั้งแต่วันที่ ‘ว่าที่พ่อตา’ บุกมาเปิดศาลเตี้ยถึงคอนโดของมันเดย์ และประกาศกฎเหล็กห้ามเขานอนค้างอ้างแรมด้วยกันอย่างเด็ดขาด โซนก็กลายสภาพเป็นลูกหมาเชื่องๆ ที่ต้องทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด ชายหนุ่มรับส่งแฟนสาวไปเรียน ติวหนังสือด้วยกัน แวะกินข้าวเย็น และต้องรีบขับรถมาส่งเธอที่ล็อบบี้คอนโดก่อนพระอาทิตย์ตกดินราวกับซินเดอเรลล่าที่กลัวเวทมนตร์จะเสื่อมสลาย เวลาสี่ทุ่มครึ่ง ภายในห้องชุดสไตล์ลอฟต์ที่ตกแต่งด้วยโทนสีดำเทาของโซน บรรยากาศช่างเงียบเหงาและอ้างว้าง ร่างสูงใหญ่กำยำในชุดกางเกงวอร์มสีเทาเพียงตัวเดียว ท่อนบนเปลือยเปล่าอวดรอยสักและมัดกล้ามที่สมบูรณ์แบบ กำลังนอนแผ่หลาอยู่บนเตียงคิงไซส์ปูผ้าปูสีเข้ม ชายหนุ่มพลิกตัวไปมาอย่างงุ่นง่าน มือหนายกสมาร์ตโฟนขึ้นมาเลื่อนดูรูปถ่ายคู่ของเขากับมันเดย์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า “แม่งเอ๊ย... คิดถึงจนจะบ้าตายอยู่แล้วโว้ย” โซนสบถคำรามในลำคอ โยนโทรศัพท์ทิ้งไว้ข้างเตียงแล้วยกมือขึ้นก่ายหน้าผาก การเคยชินกับการมีร่างนุ่มนิ่มหอมๆ ให้กอดทุกค