บททั้งหมดของ Beyond FWB รักล้ำเส้น: บทที่ 1 - บทที่ 6

เสียงเบสหนักๆ จากลำโพงของร้านเหล้าหลังมหาวิทยาลัยดังกระหึ่มจนสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนบนพื้นไม้ แสงไฟนีออนสีแดงสลับน้ำเงินสาดส่องไปทั่วบริเวณที่อัดแน่นไปด้วยนักศึกษาคืนนี้เป็นคืนวันศุกร์ และเป็นปาร์ตี้ฉลองส่งมินิโปรเจกต์แรกของเทอมของสาขาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม หรือจริงๆ ก็แค่หาเรื่องจัดปาร์ตี้เพื่อดื่มเหล้าสังสรรค์กันมากกว่า โต๊ะยาวหลายตัวถูกนำมาต่อกันจนเกือบเต็มโซนกลางร้าน บนโต๊ะเต็มไปด้วยขวดเบียร์ แก้วช็อต และกับแกล้มที่พร่องไปกว่าครึ่ง“เอ้า! ชนโว้ยยย พวกเรา!”เสียงตะโกนโหวกเหวกของเพื่อนในสาขาดังขึ้น พร้อมกับแก้วหลายสิบใบที่ยื่นมาชนกันตรงกลางโต๊ะ‘มันเดย์’ หญิงสาวร่างเล็กเจ้าของฉายา ‘แม่พระ’ ประจำรุ่น นั่งอยู่ตรงกลางวงล้อมของเพื่อนๆ วันนี้เธอสวมเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกางเกงยีนส์ขายาว ดูเรียบร้อยและน่ารักเหมือนเคย ริมฝีปากบางระบายยิ้มละมุนรับคำทักทายจากทุกคน แต่ภายใต้รอยยิ้มแสนหวานและการพยักหน้ารับคำอย่างว่าง่ายนั้น... ใครจะรู้ว่ามันเดย์กำลังรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะจมน้ำตายความอึดอัดก่อตัวขึ้นเงียบๆ ในใจของเธอมาตลอดหลายปี การเกิดมาเป็นลูกสาวของข้าราชการระดับสูงและผู้อำนวยการโรงเรียน

ประตูเหล็กด้านหลังร้านถูกผลักออกอย่างแรงก่อนจะปิดกระแทกตามหลัง เสียงเบสหนักๆ และความวุ่นวายภายในร้านถูกตัดขาดออกไปเกือบหมด เหลือเพียงเสียงเพลงที่ดังอู้อี้ลอดผ่านกำแพงออกมา อากาศเย็นเยียบของยามค่ำคืนปะทะเข้ากับผิวหน้า แต่ไม่อาจดับความร้อนรุ่มจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ในร่างกายของมันเดย์ได้เลยโซนออกแรงเหวี่ยงร่างเล็กของแม่พระประจำสาขาไปชนกับกำแพงอิฐเปลือยด้านหลังร้าน ไม่ได้รุนแรงจนเธอเจ็บ แต่ก็หนักแน่นพอที่จะทำให้คนที่กำลังเมาแอ๋ถึงกับเสียหลักพิงกำแพงไปอย่างหมดทางสู้ชายหนุ่มก้าวตามเข้ามาประชิดตัว ยกท่อนแขนแกร่งขึ้นยันกำแพงอิฐเอาไว้ กักขังร่างบางให้อยู่ในอาณัติของเขาระหว่างวงแขน แสงไฟสลัวสีส้มจากเสาไฟริมถนนส่องกระทบเสี้ยวหน้าคมคายของแบดบอยประจำรุ่น นัยน์ตาคมดุจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยความหงุดหงิด ลมหายใจอุ่นร้อนที่เจือด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์และกลิ่นบุหรี่จางๆ สไตล์ผู้ชายเสเพลรดรินอยู่เหนือจมูกรั้น“ฟังฉันให้ดีนะมันเดย์...” โซนกดเสียงต่ำ พยายามข่มอารมณ์คุกรุ่น “เลิกทำตัวเป็นแม่พระ เลิกจุ้นจ้านกับชีวิตฉัน แล้วก็เลิกทำตัวน่ารำคาญสักที เธอไม่ใช่แม่ฉัน ไม่ต้องมาสั่งสอน!”คำขู่ที่เต็มไปด้วยความแข็งกร้าวคว

เสียงคีย์การ์ดดัง ‘ติ๊ด’ ก่อนที่บานประตูห้องคอนโดของมันเดย์จะถูกผลักเปิดออกทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาข้างใน บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ห้องพักขนาดกำลังดีถูกจัดระเบียบไว้อย่างไร้ที่ติ ผนังห้องโทนสีขาวสะอาดตา ชั้นหนังสือเรียงตามหมวดหมู่และขนาดอย่างเป็นระเบียบ กลิ่นอายอ่อน ๆ ของน้ำมันหอมระเหยรสลาเวนเดอร์ลอยอบอวลชวนให้รู้สึกผ่อนคลาย ทุกอย่างในห้องนี้ดูสะอาด บริสุทธิ์ และงดงาม... ซึ่งมันช่างขัดแย้งกับกระแสความร้อนรุ่มและเจตนาอันดิบเถื่อนของคนสองคนที่เพิ่งก้าวเข้ามาอย่างสิ้นเชิงปัง!โซนใช้เท้าดันประตูให้ปิดลงพร้อมกับกดล็อกทันที ความมืดมิดเข้าปกคลุมห้องมีเพียงแสงไฟจากตึกภายนอกที่ลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามา ชายหนุ่มไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า เขาคว้าเอวบางของมันเดย์แล้วดันร่างเล็กไปชิดกับบานประตูไม้ด้านหลัง ท่อนแขนแกร่งเท้าลงกับประตู กักขังเธอไว้ในอาณัติ ก่อนจะก้มใบหน้าคมลงมาประกบริมฝีปากบดจูบเธอทันที“อื้อ...”มันเดย์หลุดเสียงครางประท้วงในลำคอ ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจในตอนแรก สัมผัสจากริมฝีปากหยักของโซนนั้นร้อนแรงและจู่โจมจนเธอตั้งตัวไม่ทัน เรียวลิ้นร้อนของเขาแทรกซึมเข้ามาตักตวงค