Semua Bab Beyond FWB รักล้ำเส้น: Bab 1 - Bab 10

เสียงเบสหนักๆ จากลำโพงของร้านเหล้าหลังมหาวิทยาลัยดังกระหึ่มจนสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนบนพื้นไม้ แสงไฟนีออนสีแดงสลับน้ำเงินสาดส่องไปทั่วบริเวณที่อัดแน่นไปด้วยนักศึกษาคืนนี้เป็นคืนวันศุกร์ และเป็นปาร์ตี้ฉลองส่งมินิโปรเจกต์แรกของเทอมของสาขาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม หรือจริงๆ ก็แค่หาเรื่องจัดปาร์ตี้เพื่อดื่มเหล้าสังสรรค์กันมากกว่า โต๊ะยาวหลายตัวถูกนำมาต่อกันจนเกือบเต็มโซนกลางร้าน บนโต๊ะเต็มไปด้วยขวดเบียร์ แก้วช็อต และกับแกล้มที่พร่องไปกว่าครึ่ง“เอ้า! ชนโว้ยยย พวกเรา!”เสียงตะโกนโหวกเหวกของเพื่อนในสาขาดังขึ้น พร้อมกับแก้วหลายสิบใบที่ยื่นมาชนกันตรงกลางโต๊ะ‘มันเดย์’ หญิงสาวร่างเล็กเจ้าของฉายา ‘แม่พระ’ ประจำรุ่น นั่งอยู่ตรงกลางวงล้อมของเพื่อนๆ วันนี้เธอสวมเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกางเกงยีนส์ขายาว ดูเรียบร้อยและน่ารักเหมือนเคย ริมฝีปากบางระบายยิ้มละมุนรับคำทักทายจากทุกคน แต่ภายใต้รอยยิ้มแสนหวานและการพยักหน้ารับคำอย่างว่าง่ายนั้น... ใครจะรู้ว่ามันเดย์กำลังรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะจมน้ำตายความอึดอัดก่อตัวขึ้นเงียบๆ ในใจของเธอมาตลอดหลายปี การเกิดมาเป็นลูกสาวของข้าราชการระดับสูงและผู้อำนวยการโรงเรียน

ประตูเหล็กด้านหลังร้านถูกผลักออกอย่างแรงก่อนจะปิดกระแทกตามหลัง เสียงเบสหนักๆ และความวุ่นวายภายในร้านถูกตัดขาดออกไปเกือบหมด เหลือเพียงเสียงเพลงที่ดังอู้อี้ลอดผ่านกำแพงออกมา อากาศเย็นเยียบของยามค่ำคืนปะทะเข้ากับผิวหน้า แต่ไม่อาจดับความร้อนรุ่มจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ในร่างกายของมันเดย์ได้เลยโซนออกแรงเหวี่ยงร่างเล็กของแม่พระประจำสาขาไปชนกับกำแพงอิฐเปลือยด้านหลังร้าน ไม่ได้รุนแรงจนเธอเจ็บ แต่ก็หนักแน่นพอที่จะทำให้คนที่กำลังเมาแอ๋ถึงกับเสียหลักพิงกำแพงไปอย่างหมดทางสู้ชายหนุ่มก้าวตามเข้ามาประชิดตัว ยกท่อนแขนแกร่งขึ้นยันกำแพงอิฐเอาไว้ กักขังร่างบางให้อยู่ในอาณัติของเขาระหว่างวงแขน แสงไฟสลัวสีส้มจากเสาไฟริมถนนส่องกระทบเสี้ยวหน้าคมคายของแบดบอยประจำรุ่น นัยน์ตาคมดุจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยความหงุดหงิด ลมหายใจอุ่นร้อนที่เจือด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์และกลิ่นบุหรี่จางๆ สไตล์ผู้ชายเสเพลรดรินอยู่เหนือจมูกรั้น“ฟังฉันให้ดีนะมันเดย์...” โซนกดเสียงต่ำ พยายามข่มอารมณ์คุกรุ่น “เลิกทำตัวเป็นแม่พระ เลิกจุ้นจ้านกับชีวิตฉัน แล้วก็เลิกทำตัวน่ารำคาญสักที เธอไม่ใช่แม่ฉัน ไม่ต้องมาสั่งสอน!”คำขู่ที่เต็มไปด้วยความแข็งกร้าวคว

เสียงคีย์การ์ดดัง ‘ติ๊ด’ ก่อนที่บานประตูห้องคอนโดของมันเดย์จะถูกผลักเปิดออกทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาข้างใน บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ห้องพักขนาดกำลังดีถูกจัดระเบียบไว้อย่างไร้ที่ติ ผนังห้องโทนสีขาวสะอาดตา ชั้นหนังสือเรียงตามหมวดหมู่และขนาดอย่างเป็นระเบียบ กลิ่นอายอ่อน ๆ ของน้ำมันหอมระเหยรสลาเวนเดอร์ลอยอบอวลชวนให้รู้สึกผ่อนคลาย ทุกอย่างในห้องนี้ดูสะอาด บริสุทธิ์ และงดงาม... ซึ่งมันช่างขัดแย้งกับกระแสความร้อนรุ่มและเจตนาอันดิบเถื่อนของคนสองคนที่เพิ่งก้าวเข้ามาอย่างสิ้นเชิงปัง!โซนใช้เท้าดันประตูให้ปิดลงพร้อมกับกดล็อกทันที ความมืดมิดเข้าปกคลุมห้องมีเพียงแสงไฟจากตึกภายนอกที่ลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามา ชายหนุ่มไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า เขาคว้าเอวบางของมันเดย์แล้วดันร่างเล็กไปชิดกับบานประตูไม้ด้านหลัง ท่อนแขนแกร่งเท้าลงกับประตู กักขังเธอไว้ในอาณัติ ก่อนจะก้มใบหน้าคมลงมาประกบริมฝีปากบดจูบเธอทันที“อื้อ...”มันเดย์หลุดเสียงครางประท้วงในลำคอ ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจในตอนแรก สัมผัสจากริมฝีปากหยักของโซนนั้นร้อนแรงและจู่โจมจนเธอตั้งตัวไม่ทัน เรียวลิ้นร้อนของเขาแทรกซึมเข้ามาตักตวงค

แสงแดดอุ่นจัดในยามสายลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านทึบแสงเข้ามาแยงตา ปลุกร่างเล็กที่นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาให้ตื่นจากการหลับใหลมันเดย์ขมวดคิ้วเข้าหากัน ครางฮือในลำคอเมื่อความรู้สึกแรกที่โจมตีระบบประสาทคืออาการปวดหนึบที่ศีรษะราวกับถูกค้อนทุบ อาการแฮงก์โอเวอร์จากการดื่มแอลกอฮอล์เกินขนาดเล่นงานเธออย่างหนัก แต่ทว่า นั่นยังไม่เลวร้ายเท่ากับความปวดร้าวระบมที่แล่นริ้วขึ้นมาจากช่วงล่างและสะโพก ทุกครั้งที่ขยับตัว เธอรู้สึกเหมือนร่างกายถูกจับแยกชิ้นส่วนแล้วประกอบใหม่หญิงสาวค่อยๆ ปรือตาขึ้น สิ่งแรกที่เห็นไม่ใช่เพดานห้องสีขาวคุ้นตา แต่เป็นแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อและรอยสักสีดำเข้มดุดันของผู้ชายที่นอนหันหลังอยู่ข้างๆความทรงจำเมื่อคืนไหลบ่าเข้ามาในหัวราวกับเขื่อนแตกภาพที่เธอเดินไปด่าเขาที่ร้านเหล้า ภาพที่เธอท้าทายเขาด้วยความเมา ภาพที่เธอดึงคอเสื้อเขาลงมาจูบ และภาพความเร่าร้อนดิบเถื่อนบนเตียงนี้ที่สาดซัดเข้าใส่เธอครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงครางของตัวเองที่ดังระงมไปทั่วห้องยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาท‘บ้าไปแล้ว... มันเดย์ เธอทำบ้าอะไรลงไป!’

เช้าวันจันทร์ที่แสนวุ่นวายเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับเสียงนาฬิกาปลุกที่แผดร้อง มันเดย์สะดุ้งตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนหนานุ่มในคอนโดของตัวเอง หญิงสาวเอื้อมมือไปกดปิดเสียงน่ารำคาญนั้น ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหงาย ฝ่ามือเล็กยกขึ้นก่ายหน้าผากพลางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เมื่อความทรงจำอันเร่าร้อนในช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาย้อนกลับมาฉายซ้ำในหัวราวกับม้วนฟิล์มที่ถูกกดเล่นอัตโนมัติหลังจากค่ำคืนแห่งความบ้าบิ่นที่จบลงด้วย ‘ข้อตกลงลับฉบับ FWB’ โซนก็กลับไป ทิ้งไว้เพียงร่องรอยความยับเยินบนเตียงนอนและรอยสีกุหลาบที่กระจายอยู่ทั่วลาดไหล่และลำคอขาวเนียนของเธอมันเดย์ผุดลุกขึ้นนั่งแล้วเดินตรงไปที่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องน้ำ เธอปลดกระดุมชุดนอนออก เลื่อนคอเสื้อลงเพื่อสำรวจร่องรอยสมรภูมิรัก รอยจูบสีแดงช้ำหลายจุดเด่นหลาอยู่บนผิวขาวจัดจนน่าตกใจ หญิงสาวถอนหายใจเฮือกใหญ่ วันนี้เธอมีเรียนเช้า และแน่นอนว่าเธอไม่สามารถปล่อยให้ใครเห็นรอยพวกนี้ได้เด็ดขาด หากความลับแตกว่า ‘แม่พระประจำสาขา’ แอบไปมีอะไรกับ ‘แบดบอยตัวอันตราย’ อย่างโซน โลกทั้งใบที่เธอพยายามสร้างมาตลอดคงพังทลายลงไม่เป็นท่ามันเดย์ใช้เวลาหน้ากระจกนานกว่าปกติ